വരാഹപുരാണമ്

ഊരുയുഗ്മം നൃസിംഹായ ഉരഃ ശ്രീവത്സധാരിണേ । കണ്ഠം കൌസ്തുഭനാഥായ വക്ഷഃ ശ്രീപതയേ തഥാ ।। ൩൯.

രണ്ട് ഉരുക്കളിൽ 'നരസിംഹായ', നെഞ്ചിൽ 'ശ്രീവത്സധാരിണേ', കഴുത്തിൽ 'കൗസ്തുഭനാഥായ', മാര്ബ്ബിൽ 'ശ്രീപതയേ' എന്ന് ഉച്ചരിക്കണം.

ത്രൈലോക്യവിജയായേതി ബാഹൂ സര്വാത്മനേ ശിരഃ । രഥാങ്ഗധാരിണേ ചക്രം ശംകരായേതി വാരിജമ് ।। ൩൯.

ഭുജങ്ങളിൽ 'ത്രൈലോക്യവിജയായ', തലയിൽ 'സർവാത്മനേ', ചക്രത്തിൽ 'രഥാംഗധാരിണേ', താമരയിൽ 'ശങ്കരായ' എന്ന് പറയണം.

ഗമ്ഭീരായേതി ച ഗദാമമ്ഭോജം ശാന്തിമൂര്ത്തയേ । ഏവമഭ്യര്ച്യ ദേവേശം ദേവം നാരായണം പ്രഭുമ് ।। ൩൯.

ഗദയിൽ 'ഗംഭീരായ', താമരയിൽ 'ശാന്തിമൂർത്തയേ' എന്ന് ഉച്ചരിച്ച്, ഇങ്ങനെ ദേവേശനായ നാരായണപ്രഭുവിനെ ആരാധിക്കണം.

പുനസ്തസ്യാഗ്രതഃ കുമ്ഭാന് ചതുരഃ സ്ഥാപയേദ് ബുധഃ । ജലപൂര്ണാന് സമാല്യാംശ്ച സിതചന്ദനലേപിതാന് ।। ൩൯.

പിന്നീട്, അവന്റെ മുന്നിൽ, ജ്ഞാനിയാകുന്നവൻ നാലു കുമ്പങ്ങൾ വെള്ളം നിറച്ച്, പൂമാലകൾ അണിയിച്ച്, വെള്ളി ചന്ദനം പുരട്ടി വയ്ക്കണം.

ചൂതപല്ലവസഗ്രീവാന് സിതവസ്ത്രാവഗുണ്ഠിതാന് । സ്ഥഗിതാന് താമ്രപാത്രൈശ്ച തിലപൂര്ണൈഃ സകാഞ്ചനൈഃ ।। ൩൯.

ആ കുമ്പങ്ങൾക്ക് ചൂട്ടപ്പല്ലവങ്ങൾ കെട്ടി, വെള്ളവസ്ത്രം പൊതിഞ്ഞ്, താമ്രപാത്രങ്ങളിൽ നിറച്ച എള്ളും പൊന്നും ചേർത്ത് വയ്ക്കണം.

ചത്വാരസ്തേ സമുദ്രാസ്തു കലശാഃ പരികീര്തിതാഃ । തേഷാം മധ്യേ ശുഭം പീഠം സ്ഥാപയേദ് വസ്ത്രഗര്ഭിതമ് ।। ൩൯.

നാലു സമുദ്രങ്ങളെപ്പോലെ നാലു കലശങ്ങൾ ഒരുക്കണം. അവയുടെ നടുവിൽ, വസ്ത്രത്തിൽ പൊതിഞ്ഞൊരു ശുഭാസനവും സ്ഥാപിക്കണം.

തസ്മിന് സൌവര്ണരൌപ്യം വാ താമ്രം വാ ദാരവം തഥാ । അലാഭേ സര്വപാത്രാണാം പാലാശം പാത്രമിഷ്യതേ ।। ൩൯.

അതിന്മേൽ പൊന്നോ വെള്ളിയോ താമ്രമോ മരമോ ആയ ഒരു പാത്രം വയ്ക്കണം. ഇവ ഒന്നും ലഭ്യമല്ലെങ്കിൽ പലാശം മരത്തിൽ നിന്നുള്ള പാത്രം ഉപയോഗിക്കാം.

തോയപൂര്ണം തു തത്കൃത്വാ തസ്മിന് പാത്രേ തതോ ന്യസേത് । സൌവര്ണം മത്സ്യ്രൂപേണ കൃത്വാ ദേവം ജനാര്ദമ് । വേദവേദാങ്ഗസംയുക്തം ശ്രുതിസ്മൃതിവിഭൂഷിതമ് ।। ൩൯.

ആ പാത്രം വെള്ളം നിറച്ച്, അതിനകത്ത് വേദങ്ങളും വേദാംഗങ്ങളും ശ്രുതി സ്മൃതികളാൽ അലങ്കരിച്ച, പൊന്നിൽ നിർമ്മിച്ച മീനാകൃതിയിലുള്ള ജനാർദ്ദനന്റെ പ്രതിമ വയ്ക്കണം.

തത്രാനേകവിധൈര്ഭക്ഷൈഃ ഫലൈഃ പുഷ്പൈശ്ച ശോഭിതമ് । ഗന്ധധൂപൈശ്ച വസ്ത്രൈശ്ച അര്ചയിത്വാ യഥാവിധി ।। ൩൯.

അവിടെ പലവിധ ഭക്ഷ്യങ്ങൾ, പഴങ്ങൾ, പുഷ്പങ്ങൾ, സുഗന്ധങ്ങൾ, ധൂപം, വസ്ത്രങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച്, യഥാവിധി പൂജ നടത്തണം.

രസാതലഗതാ വേദാ യഥാ ദേവ ത്വയാഹൃതാഃ । മത്സ്യരൂപേണ തദ്വന്മാം ഭവാനുദ്ധര കേശവ । ഏവമുച്ചാര്യ തസ്യാഗ്രേ ജാഗരം തത്ര കാരയേത് ।। ൩൯.

ദൈവമേ, നീ മീനാകൃതിയിൽ നിന്ന് വേദങ്ങൾ പാതാളത്തിൽ നിന്ന് എടുത്തതുപോലെ, കേശവാ, എന്നെയും ഉയർത്തണമേ എന്ന് ഉച്ചരിച്ച്, അതിന്റെ മുമ്പിൽ ജാഗരണം നടത്തണം.

യഥാവിഭവസാരേണ പ്രഭാതേ വിമലേ തഥാ । ചതുര്ണാം ബ്രാഹ്മണാനാം ച ചതുരോ ദാപയേദ് ഘടാന് ।। ൩൯.

പ്രഭാതത്തിൽ, സ്വന്തമായ ശേഷിയനുസരിച്ച്, നാലു ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് നാലു കലശങ്ങൾ നൽകണം.

പൂര്വം തു ബഹ്വൃചേ ദദ്യാച്ഛന്ദോഗേ ദക്ഷിണം തഥാ । യജുഃശാഖാന്വിതേ ദദ്യാത് പശ്ചിമം ഘടമുത്തമമ് । ഉത്തരം കാമതോ തദ്യാദേഷ ഏവ വിധിഃ സ്മൃതഃ ।। ൩൯.

ആദ്യം കിഴക്കേ ഭാഗത്തെ കലശം ബഹ്വൃച് പാരായണക്കാരനു, തെക്കേത് ചാന്ദോഗ്യനു, പാശ്ചാത്യ ഭാഗത്തെ ഉത്തമ കലശം യജുർവേദപാരായണനു, വടക്കേത് ഇഷ്ടാനുസരണം നൽകണം — ഇതാണ് വിധി.

ഋഗ്വേദഃ പ്രീയതാം പൂര്വേ സാമവേദസ്തു ദക്ഷിണേ । യജുര്വേദഃ പശ്ചിമതോ അഥര്വശ്ചോത്തരേണ തു ।। ൩൯.

കിഴക്കേ ഭാഗത്ത് ഋഗ്വേദം, തെക്കേ ഭാഗത്ത് സാമവേദം, പടിഞ്ഞാറ് യജുർവേദം, വടക്കേ ഭാഗത്ത് അതർവവേദം സന്തോഷിക്കട്ടെ.

അനേന ക്രമയോഗേന പ്രീയതാമിതി വാചയേത് । മത്സ്യരൂപം ച സൌവര്ണമാചാര്യായ നിവേദയേത് ।। ൩൯.

ഇങ്ങനെ ക്രമത്തിൽ സന്തോഷിക്കട്ടെ എന്ന് ഉച്ചരിച്ച്, പൊന്നിൽ നിർമ്മിച്ച മീനാകൃതിയുള്ള പ്രതിമ ആചാര്യന് സമർപ്പിക്കണം.

ഗന്ധധൂപാദിവസ്ത്രൈശ്ച സംപൂജ്യ വിധിവത് ക്രമാത് । യസ്ത്വിമം സരഹസ്യം ച മന്ത്രം ചൈവോപപാദയേത് । വിധാനം തസ്യ വൈ ദത്ത്വാ ഫലം കോടിഗുണോത്തരമ് ।। ൩൯.

സുഗന്ധം, ധൂപം, വസ്ത്രം എന്നിവകൊണ്ട് യഥാക്രമം പൂജ ചെയ്ത്, ഈ രഹസ്യ മന്ത്രവും വിധിയും അർപ്പിക്കുന്നവന് കോടിരട്ടി ഫലം ലഭിക്കും.

പ്രതിപദ്യ ഗുരും യസ്തു മോഹാദ് വിപ്രതിപദ്യതേ । സ ജന്മകോടി നരകേ പച്യതേ പുരുഷാധമഃ । വിധാനസ്യ പ്രദാതാ യോ ഗുരുരിത്യുച്യതേ ബുധൈഃ ।। ൩൯.

ഗുരുവിനെ സ്വീകരിച്ച ശേഷം ആരെങ്കിലും അജ്ഞാനത്താൽ തെറ്റായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ, ആ മനുഷ്യൻ കോടിയോളം ജന്മങ്ങൾ നരകത്തിൽ പാകപ്പെടും. വിധി പഠിപ്പിക്കുന്നവനെയാണ് പണ്ഡിതർ ഗുരു എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.

ഏവം ദത്ത്വാ വിധാനേന ദ്വാദശ്യാം വിഷ്ണുമര്ച്യ ച । വിപ്രാണാം ഭോജനം കുര്യാദ് യഥാശക്ത്യാ സദക്ഷിണമ് ।। ൩൯.

ഇങ്ങനെ വിധിപ്രകാരം ദാനം നൽകി, ദ്വാദശി ദിവസം വിഷ്ണുവിനെ പൂജിച്ച്, ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ശേഷിയനുസരിച്ച് ഭക്ഷണവും ദക്ഷിണയും നൽകണം.

താമ്രപാത്രൈശ്ച സതിലൈഃ സ്ഥഗിതാന് കാരയേദ് ഘടാന് । തത്ര സജ്ജലപാത്രസ്ഥം ബ്രാഹ്മണായ കുടുമ്ബിനേ ।। ൩൯.

താമ്രപാത്രങ്ങളിൽ എള്ള് നിറച്ച് കലശങ്ങൾ ഒരുക്കണം. അവയിൽ വെള്ളം നിറച്ച പാത്രം ഗൃഹസ്ഥനായ ബ്രാഹ്മണന് നൽകണം.

ദേവം ദദ്യാന്മഹാഭാഗസ്തതോ വിപ്രാംശ്ച ഭോജയേത് । ഭൂരിണാ പരമാന്നേന തതഃ പശ്ചാത് സ്വയം നരഃ । ഭുഞ്ജീത സഹിതോ ബാലൈര്വാഗ്യതഃ സംയതേന്ദ്രിയഃ ।। ൩൯.

മഹാഭാഗവ, ദൈവത്തെ അവനു നൽകി, പിന്നെ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ധാരാളം ഉത്തമഭക്ഷണം നൽകണം. അതിനുശേഷം, സ്വയം മക്കളോടൊപ്പം വാക്ക് സംയമനം പാലിച്ച്, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ച് ഭക്ഷണം കഴിക്കണം.

അനേന വിധിനാ യസ്തു ധരണീവ്രതകൃന്നരഃ । തസ്യ പുണ്യഫലം ചാഗ്ര്യം ശ്രൃണു ബുദ്ധിമതാം വര ।। ൩൯.

ഈവിധത്തിൽ ധരണീവ്രതം ചെയ്യുന്നവന് ലഭിക്കുന്ന ഉത്തമ ഫലത്തെക്കുറിച്ച്, ബുദ്ധിമാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ഇപ്പോൾ കേൾക്കൂ.

യദി വക്ത്രസഹസ്ത്രാണി ഭവന്തി മമ സുവ്രത । ആയുശ്ച ബ്രഹ്മണസ്തുല്യം ഭവേദ് യദി മഹാവ്രത ।। ൩൯.

ശുഭവ്രതാ, എനിക്ക് ആയിരം വായുകളും ബ്രഹ്മാവിനോടു തുല്യമായ ആയുസും ഉണ്ടായിരുന്നാലും, മഹാവ്രതാ,

തദാനീമസ്യ ധര്മസ്യ ഫലം കഥയിതും ഭവേത് । തഥാപ്യുദ്ദേശതോ ബ്രഹ്മന് കഥയാമി ശ്രൃണുഷ്വ തത് ।। ൩൯.

അപ്പോൾ പോലും ഈ ധർമ്മത്തിന്റെ ഫലം മുഴുവൻ പറയാൻ കഴിയില്ല. എന്നിരുന്നാലും, ബ്രാഹ്മണാ, അതിന്റെ സംക്ഷിപ്തം ഞാൻ പറയുന്നു — കേൾക്കൂ.

ദശ സപ്ത ദശ ദ്വേ ച അഷ്ടൌ ചത്വാര ഏവ ച । ലക്ഷായുതാനി ചത്വാരി ഏകസ്ഥം സ്യാച്ചതുര്യുഗമ് ।। ൩൯.

പത്ത്, ഏഴ്, പത്ത്, രണ്ട്, എട്ട്, നാല് — ഇതാണ് സംഖ്യകൾ; നാലുലക്ഷം പത്തായിരം ചേർന്നാൽ ഒരു ചതുര്യുഗം ആകുന്നു.

തൈരേകസപ്തതിയുഗം ഭവേന്മന്വന്തരം മുനേ । ചതുര്ദശാഹോ ബ്രാഹ്മസ്തു താവതീ രാത്രിരിഷ്യതേ ।। ൩൯.

ഋഷിയേ, എഴുപത്തൊന്ന് യുഗങ്ങൾ ചേർന്നാൽ ഒരു മന്വന്തരം ആകുന്നു. അങ്ങനെ പതിനാലു മന്വന്തരങ്ങൾ ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഒരു പകലായും, അതിനേത് നീളമുള്ള ഒരു രാത്രിയുമാണ് എന്നു പറയുന്നു.

ഏവം ത്രിംശദ്ദിനോ മാസസ്തേ ദ്വാദശ സമാ സ്മൃതാ । തേഷാം ശതം ബ്രഹ്മണസ്തു ആയുര്നാസ്ത്യത്ര സംശയഃ ।। ൩൯.

ഇങ്ങനെ മുപ്പതു ദിവസങ്ങൾ ചേർന്ന് ഒരു മാസം, പന്ത്രണ്ട് മാസങ്ങൾ ചേർന്ന് ഒരു സംവത്സരം ആകുന്നു. അങ്ങനെ നൂറു സംവത്സരങ്ങൾ ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആയുസ്സാണ്, ഇതിൽ സംശയമില്ല.

യഃ സകൃദ് ദ്വാദശീമേതാമനേന വിധിനാ ക്ഷിപേത് । സ ബ്രഹ്മലോകമാപ്നോതി തത്കാലം ചൈവ തിഷ്ഠതി ।। ൩൯.

ആർ ഈ ദ്വാദശി വ്രതം ഒരിക്കൽ പോലും ഈ വിധത്തിൽ ആചരിച്ചാൽ, അവൻ ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിച്ചു ആ സമയമത്രയും അവിടെ താമസിക്കും.

തതോ ബ്രഹ്മോപസംഹാരേ തല്ലയം തിഷ്ഠതേ ചിരമ് । പുനഃ സൃഷ്ടൌ ഭവേദ് ദേവോ വൈരാജാനാം മഹാതപാഃ ।। ൩൯.

പിന്നീട് ബ്രഹ്മാവിന്റെ ലയത്തിൽ, അവൻ ദീർഘകാലം ലയിച്ചിരിക്കും. വീണ്ടും സൃഷ്ടിക്കുമ്പോൾ, മഹാതപസ്സുള്ള വൈരാജന്മാരിൽ ഒരുവനായി ദൈവമായി ജനിക്കും.

ബ്രഹ്മഹത്യാദിപാപാനി ഇഹ ലോകകൃതാന്യപി । അകാമേ കാമതോ വാപി താനി നശ്യന്തി തത്ക്ഷണാത് ।। ൩൯.

ബ്രഹ്മഹത്യയെയും മറ്റു പാപങ്ങളെയും, ഈ ലോകത്ത് ചെയ്തതായാലും, മനസ്സോടെ ചെയ്തതായാലും അല്ലാതെയായാലും, അവയൊക്കെ ഉടനടി നശിക്കും.

ഇഹ ലോകേ ദരിദ്രോ യോ ഭ്രഷ്ടരാജ്യോഽഥ വാ നൃപഃ । ഉപോഷ്യ താം വിധാനേന സ രാജാ ജായതേ ധ്രുവമ് ।। ൩൯.

ഈ ലോകത്ത് ദരിദ്രനും, രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ട രാജാവും, ഈ വ്രതം വിധിപ്രകാരം ആചരിച്ചാൽ, അവൻ ഉറപ്പായും രാജാവാകും.