വരാഹപുരാണമ്

ദിവ്യം വര്ഷസഹസ്ത്രം തു ദിവ്യൈരസ്ത്രൈര്മഹാബലമ് । യുദ്ധ്വാ കാലാത്യയേ ദേവ്യാ ഹതോ വൈത്രാസുരോ രണേ । തതഃ കിലകിലാശബ്ദോ ദേവസൈന്യേഽഭവന്മഹാന് ।। ൨൮.

ആ ദേവി ആയിരം ദിവ്യവത്സരങ്ങൾ ദിവ്യായുധങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് മഹാബലനായ വൈത്രാസുരനുമായി യുദ്ധം നടത്തി. സമയമെത്തിയപ്പോൾ ദേവി അവനെ യുദ്ധത്തിൽ സംഹരിച്ചു. പിന്നെ ദേവസൈന്യത്തിൽ വലിയ ആഹ്ലാദശബ്ദം ഉയർന്നു.

ഹതേ വൈത്രാസുരേ ഭീമേ തദാ സര്വേ ദിവൌകസഃ । പ്രണേമുര്ജയ യുദ്ധേതി സ്വയമീശഃ സ്തുതിം ജഗൌ ।। ൨൮.

ഭയങ്കരനായ വൈത്രാസുരൻ വീണപ്പോൾ, സ്വർഗ്ഗവാസികൾ എല്ലാവരും 'യുദ്ധത്തിൽ ജയിച്ചിരിക്കുന്നു' എന്ന് വിളിച്ചു, ഭഗവാൻ തന്നെയാണ് അവളെ സ്തുതിച്ചു.

മഹേശ്വര ഉവാച । ജയസ്വ ദേവി ഗായത്രേ മഹാമായേ മഹാപ്രഭേ । മഹാദേവി മഹാഭാഗേ മഹാസത്ത്വേ മഹോത്സവേ ।। ൨൮.

മഹേശ്വരൻ പറഞ്ഞു: ജയിക്കട്ടെ ദേവി ഗായത്രി, മഹാമായ, മഹാപ്രഭ, മഹാദേവി, മഹാഭാഗ്യശാലിനി, മഹാസത്ത്വം, മഹോത്സവത്തിൽ തിളങ്ങുന്നവളേ!

ദിവ്യഗന്ധാനുലിപ്താങ്ഗി ദിവ്യസ്ത്രഗ്ദാമഭൂഷിതേ । വേദമാതര്നമസ്തുഭ്യം ത്ര്യക്ഷരസ്ഥേ മഹേശ്വരി ।। ൨൮.

ദിവ്യസുഗന്ധം പുരട്ടിയ ശരീരവും ദിവ്യായുധങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച മാലകളും ധരിച്ചവളേ, വേദങ്ങളുടെ മാതാവേ, ത്രയക്ഷരത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന മഹേശ്വരിയേ, നമസ്കാരം.

ത്രിലോകസ്ഥേ ത്രിതത്ത്വസ്ഥേ ത്രിവഹ്നിസ്ഥേ ത്രിശൂലിനി । ത്രിനേത്രേ ഭീമവക്ത്രേ ച ഭീമനേത്രേ ഭയാനകേ । കമലാസനജേ ദേവി സരസ്വതി നമോഽസ്തു തേ ।। ൨൮.

മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും നിലകൊള്ളുന്നവളേ, മൂന്നു തത്ത്വങ്ങളിൽ അധിഷ്ഠിതയായവളേ, മൂന്നു അഗ്നികളിൽ വസിക്കുന്നവളേ, ത്രിശൂലം കൈവശമുള്ളവളേ, മൂന്നു കണ്ണുകൾ ഉള്ളവളേ, ഭയങ്കരമായ മുഖവും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന കണ്ണുകളും ഉള്ളവളേ, കമലത്തിൽ ജനിച്ച ദേവിയായ സരസ്വതിയേ, നമസ്കാരം.

നമഃ പങ്കജപത്രാക്ഷി മഹാമായേഽമൃതസ്ത്രവേ । സര്വഗേ സര്വഭൂതേശി സ്വാഹാകാരേ സ്വധേഽമ്ബികേ ।। ൨൮.

പങ്കജദളങ്ങളുപോലെയുള്ള കണ്ണുകളുള്ളവളേ, മഹാമായയേ, അമൃതം ഒഴുകുന്നവളേ, എല്ലിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നവളേ, എല്ലാ ജീവികളുടെ അധിപതിയായ അമ്മേ, സ്വാഹാ എന്നതിലും സ്വധാ എന്നതിലും പ്രത്യക്ഷമായവളേ, നമസ്കാരം.

സംപൂര്ണേ പൂര്ണചന്ദ്രാഭേ ഭാസ്വരാങ്ഗേ ഭവോദ്ഭവേ । മഹാവിദ്യേ മഹാവേദ്യേ മഹാദൈത്യവിനാശിനി । മഹാബുദ്ധ്യുദ്ഭവേ ദേവി വീതശോകേ കിരാതിനി ।। ൨൮.

സമ്പൂർണ്ണമായവളേ, പൂർണ്ണചന്ദ്രനുപോലെയുള്ള പ്രകാശമുള്ള ശരീരവളേ, ലോകത്തിന്റെ ഉത്ഭവമായവളേ, മഹാവിദ്യ, മഹാവേദ്യ, മഹാദൈത്യസംഹാരിണി, മഹാബുദ്ധിയുടെ ഉത്ഭവമായ ദേവിയേ, ദുഃഖരഹിതയായ കിരാതിനിയേ.

ത്വം നീതിസ്ത്വം മഹാഭാഗേ ത്വം ഗീസ്ത്വം ഗൌസ്ത്വമക്ഷരമ് । ത്വം ധീസ്ത്വം ശ്രീസ്ത്വമോങ്കാരസ്തത്ത്വേ ചാപി പരിസ്ഥിതാ । സര്വസത്ത്വാഹിതേ ദേവി നമസ്തേ പരമേശ്വരി ।। ൨൮.

നീതിയാണ് നീ, മഹാഭാഗ്യശാലിനിയേ, ഗാനം നീ, പശു നീ, അക്ഷരം നീ, ബുദ്ധി നീ, ഐശ്വര്യം നീ, ഓം എന്നതിൽ നിലകൊള്ളുന്നവളേ, എല്ലാ ജീവികൾക്കും ഹിതം ചെയ്യുന്ന പരമേശ്വരിയേ, നമസ്കാരം.

ഇത്യേവം സംസ്തുതാ ദേവീ ഭവേന പരമേഷ്ഠിനാ । ദേവൈരപി ജയേത്യുച്ചൈരിത്യുക്താ പരമേശ്വരീ ।। ൨൮.

ഇങ്ങനെ ഭവൻ എന്ന പരമേശ്വരൻ ദേവിയെ സ്തുതിച്ചു. ദേവതകളും ഉയർന്ന ശബ്ദത്തിൽ 'ജയിച്ചിരിക്കുന്നു' എന്ന് വിളിച്ചു.

യാവദാസ്തേ ചതുര്വക്ത്രസ്താവദന്തര്ജലാദ് ബഹിഃ । നിശ്ചക്രാമ തതോ ദേവീം കൃതകൃത്യാം ദദര്ശ സഃ ।। ൨൮.

നാലുമുഖനായവൻ അവിടെ നിലകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ദേവിയും ജലത്തിനുപുറത്ത് നിലകൊണ്ടിരുന്നു. പിന്നീട് ദേവി തന്റെ കടമ പൂർത്തിയാക്കി എന്നതിനെ അവൻ കണ്ടു.

താം ദൃഷ്ട്വാ ദേവകാര്യം ച സിദ്ധം മത്വാ പിതാമഹഃ । ഭവിഷ്യം കാര്യമുദ്ദിശ്യ തതോ വചനമബ്രവീത് ।। ൨൮.

ദേവിയുടെ ദർശനവും ദൈവികകാര്യത്തിന്റെ പൂർത്തിയും കണ്ട ബ്രഹ്മാവ്, ഭാവിയിൽ സംഭവിക്കേണ്ട കാര്യത്തെ കുറിച്ച് അവളോട് പറഞ്ഞു.

ബ്രഹ്മോവാച । ഇയം ദേവീ വരാരോഹാ യാതു ശൈലം ഹിമോദ്ഭവമ് । തത്ര യൂയം സുരാഃ സര്വേ ഗത്വാ നന്ദത മാചിരമ് ।। ൨൮.

ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: ഈ മനോഹരമായ ദേവി ഹിമപർവ്വതത്തിലേക്ക് പോകട്ടെ. നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ദേവന്മാരും അവിടെ ചെന്നു സന്തോഷിക്കൂ.

നവമ്യാം ച സദാ പൂജ്യാ ഇയം ദേവീ സമാധിനാ । വരദാ സര്വലോകാനാം ഭവിഷ്യതി ന സംശയഃ ।। ൨൮.

നവമിയിൽ ഈ ദേവിയെ എപ്പോഴും ഏകാഗ്രതയോടെ പൂജിക്കണം. അവൾ എല്ലാ ലോകങ്ങൾക്കും വരദായിനിയായിരിക്കും, സംശയമില്ല.

നവമ്യാം യശ്ച പിഷ്ടാശീ ഭവിഷ്യതി ഹി മാനവഃ । നാരീ വാ തസ്യ സംപന്നം ഭവിഷ്യതി മനോഗതമ് ।। ൨൮.

നവമിയിൽ ആരെങ്കിലും പുരട്ടിയ അരി കഴിച്ചാൽ, ആ പുരുഷനോ സ്ത്രീയോ അവരുടെ മനസ്സിലുള്ള ആഗ്രഹം നിശ്ചയമായും ലഭിക്കും.

യശ്ച സായം തഥാ പ്രാതരിദം സ്തോത്രം പഠിഷ്യതി । ത്വയേരിതം മഹാദേവ തസ്യ ദേവ്യാ സമം ഭവാന് ।। ൨൮.

മഹാദേവൻ നീ രചിച്ച ഈ സ്തോത്രം ആരെങ്കിലും രാവിലെയും വൈകിട്ടും പാരായണം ചെയ്താൽ, അവൻ ദേവിയുമായി ഐക്യമായിരിക്കും.

വരദോ ദേവ സര്വാസു ആപത്സ്വപ്യുദ്ധരസ്വ തമ് । ഏവമുക്ത്വാ ഭവം ബ്രഹ്മാ പുനര്ദേവീം സ ചാബ്രവീത് ।। ൨൮.

ദേവനേ, വരദായകനേ, എല്ലാ കഷ്ടതകളിൽ നിന്നും അവനെ രക്ഷിക്കണം. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ബ്രഹ്മാവ് വീണ്ടും ദേവിയോട് പറഞ്ഞു.

ത്വയാ ദേവി മഹത്കാര്യം കര്തവ്യം ചാന്യദസ്തി നഃ । ഭവിഷ്യം മഹിഷാഖ്യസ്യ അസുരസ്യ വിനാശനമ് ।। ൨൮.

ദേവിയേ, നിനക്ക് ഞങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ചെയ്യേണ്ട മറ്റൊരു വലിയ കാര്യവും ഉണ്ട്. ഭാവിയിൽ മഹിഷാസുരനെ സംഹരിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

ഏവമുക്ത്വാ തതോ ബ്രഹ്മാ സര്വേ ദേവാശ്ച പാര്ഥിവ । യഥാഗതം തതോ ജഗ്മുര്ദ്ദേവീം സ്ഥാപ്യ ഹിമേ ഗിരൌ । സംസ്ഥാപ്യ നന്ദിതാ യസ്മാത് തസ്മാന്നന്ദാഽഭവത് തു സാ ।। ൨൮.

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, രാജാവേ, ബ്രഹ്മാവും എല്ലാ ദേവന്മാരും അവരവരുടെ വഴി തിരിച്ചു പോയി. ദേവിയെ ഹിമപർവ്വതത്തിൽ സ്ഥാപിച്ചു. ആ ദേവിയെ സന്തോഷത്തോടെ സ്ഥാപിച്ചതിനാൽ അവൾക്ക് നന്ദാ എന്ന പേര് ലഭിച്ചു.

യശ്ചേദം ശ്രൃണുയാജ്ജന്മ ദേവ്യാ യശ്ച സ്വയം പഠേത് । സര്വപാപവിനിര്മുക്തഃ പരം നിര്വാണമൃച്ഛതി ।। ൨൮.

ആ ദേവിയുടെ ജനനകഥ ആരെങ്കിലും കേൾക്കുകയോ സ്വയം വായിക്കുകയോ ചെയ്താൽ, അവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി പരമമായ മോക്ഷം നേടും.

മഹാതപാ ഉവാച । ശ്രൃണു രാജന്നവഹിതഃ പ്രജാപാല കഥാമിമാമ് । യദാ ദിശഃ സമുത്പന്നാഃ ശ്രോത്രേഭ്യഃ പൃഥിവീപതേ ।। ൨൯.

മഹാതപാ പറഞ്ഞു: രാജാവേ, ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്നവനേ, ഈ കഥ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ. ദിശകൾ കാതുകളിൽ നിന്ന് ഉദിച്ചപ്പോൾ എന്താണ് സംഭവിച്ചത് എന്ന് ഞാൻ പറയുന്നു.

ബ്രഹ്മണഃ സൃജതഃ സൃഷ്ടിമാദിസര്ഗേ സമുത്ഥിതേ । ചിന്താഭൂന്മഹതീ കോ മേ പ്രജാഃ സൃഷ്ടാ ധരിഷ്യതി ।। ൨൯.

ബ്രഹ്മാവ് സൃഷ്ടിയെ ആരംഭിച്ചപ്പോൾ, 'എന്റെ സൃഷ്ടികളിൽ ആരാണ് ഈ ജനങ്ങളെ നിലനിർത്തുക?' എന്ന വലിയ ചിന്ത അവനിൽ ഉണർന്നു.

ഏവം ചിന്തയതസ്തസ്യ അവകാശം പ്രജാസ്വിഹ । പ്രാദുര്ബഭൂവുഃ ശ്രോത്രേഭ്യഃ ദശ കന്യാ മഹാപ്രഭാഃ ।। ൨൯.

അവൻ ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ കാതുകളിൽ നിന്ന് പത്തു പ്രകാശമുള്ള കന്യാകമാരികൾ ഉദിച്ചു, ഇവർക്ക് ഈ ലോകത്ത് ജീവികൾക്ക് സ്ഥലം ലഭിച്ചു.

പൂര്വാ ച ദക്ഷിണാ ചൈവ പ്രതീചീ ചോത്തരാ തഥാ । ഊര്ധ്വാഽധരാ ച ഷണ്മുഖ്യാഃ കന്യാ ഹ്യാസംസ്തദാ നൃപ ।। ൨൯.

അവരിൽ കിഴക്ക്, തെക്ക്, പടിഞ്ഞാറ്, വടക്ക്, മുകളിലേയും താഴിലേയും ദിശകൾ ചേർന്ന് ആറ് പ്രധാന കന്യകൾ ആ സമയത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നു, രാജാവേ.

അന്യാശ്ചതസ്ത്രസ്തേഷാം തു കന്യാഃ പരമശോഭനാഃ । രൂപസ്വിന്യോ മഹാഭാഗാ ഗാമ്ഭീര്യേണ സമന്വിതാഃ ।। ൨൯.

അവരിൽ ശേഷിച്ച നാല് കന്യകൾ അത്യന്തം സുന്ദരികളും, ഭംഗിയുള്ളവരും, വലിയ ഭാഗ്യവും ഗൗരവവും ഉള്ളവരുമായിരുന്നു.

താ ഊചുഃ പ്രണയാദ് ദേവം പ്രജാപതിമകല്മഷമ് । അവകാശം തു നോ ദേഹി ദേവദേവ പ്രജാപതേ ।। ൨൯.

അവ കന്യകൾ സ്നേഹത്തോടെ പാപരഹിതനായ പ്രജാപതിയെ അഭ്യർത്ഥിച്ചു: 'ദേവദേവനേ, പ്രജാപതിയേ, ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു സ്ഥലം ദയവായി നൽകൂ.'

യത്ര തിഷ്ഠാമഹേ സര്വാ ഭര്തൃഭിഃ സഹിതാഃ സുഖമ് । പതയശ്ച മഹാഭാഗാ ദേഹി നോഽവ്യക്തസംഭവ ।। ൨൯.

'ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും ഭർത്താക്കന്മാരോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ താമസിക്കാൻ കഴിയുന്ന സ്ഥലവും, മഹാഭാഗ്യമുള്ള ഭർത്താക്കന്മാരെയും ഞങ്ങൾക്ക് നൽകണം, സകലത്തിന്റെയും ആധാരമായവനേ.'

ബ്രഹ്മോവാച । ബ്രഹ്മാണ്ഡമേതത് സുശ്രോണ്യഃ ശതകോടിപ്രവിസ്തരമ് । തസ്യാന്തേ സ്വേച്ഛയാ ഭദ്രാ ഉഷ്യതാം മാ വിലമ്ബത ।। ൨൯.

ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: 'സുന്ദരികളേ, ഈ ബ്രഹ്മാണ്ഡം നൂറുകോടി ദൂരത്തോളം വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിന്റെ അറ്റത്ത് നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളപോലെ താമസിക്കൂ, ഭദ്രങ്ങളേ, വൈകരുത്.'

ഭര്തൄംശ്ച വഃ പ്രയച്ഛാമി സൃഷ്ട്വാ രൂപസ്വിനോഽനഘാഃ । യഥേഷ്ടം ഗമ്യതാം ദേശോ യസ്യാ യോ രോചതേഽധുനാ ।। ൨൯.

'നിങ്ങൾക്ക് ഭംഗിയുള്ള, പാപരഹിതരായ ഭർത്താക്കന്മാരെയും ഞാൻ സൃഷ്ടിച്ച് നൽകും. നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള സ്ഥലത്തേക്ക് ഇപ്പോൾ പോകാം.'

ഏവമുക്താശ്ച താഃ സര്വാ യഥേഷ്ടം പ്രയയുസ്തദാ । ബ്രഹ്മാപി സസൃജേ തൂര്ണം ലോകപാലാന് മഹാബലാന് ।। ൨൯.

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, ആ കന്യകൾ അവർക്കിഷ്ടമുള്ളപോലെ പോയി. ബ്രഹ്മാവും ഉടൻ ലോകപാലകരെ സൃഷ്ടിച്ചു.