വരാഹപുരാണമ്

തത്ര ദേവോഽപ്യസൌ ദൈത്യം ത്രിശൂലേനാഹനദ് ഭൃശമ് । തസ്യാഹതസ്യ യദ് രക്തമപതദ് ഭൂതലേ കില । തത്രാന്ധകാ അസംഖ്യാതാ ബഭൂവുരപരേ ഭൃശമ് ।। ൨൭.

അവിടെ ദേവൻ ത്രിശൂലത്തോടെ ആ അസുരനെ ശക്തിയായി ആക്രമിച്ചു. അന്ധകന്റെ രക്തം ഭൂമിയിൽ വീണിടത്തൊന്നിലും അനേകം ഭയങ്കരമായ അന്ധകന്മാർ ഉദിച്ചു.

തദ് ദൃഷ്ട്വാ മഹദാശ്ചര്യം രുദ്രോ ശൂലേഽന്ധകം മൃധേ । ഗൃഹീത്വാ ത്രിശിഖാഗ്രേണ നനര്ത്ത പരമേശ്വരഃ ।। ൨൭.

ആ വലിയ അത്ഭുതം കണ്ട രുദ്രൻ യുദ്ധത്തിൽ അന്ധകനെ ത്രിശൂലത്തിൽ കുത്തി, പരമേശ്വരൻ അവനെ ത്രിശൂലത്തിന്റെ അഗ്രത്തിൽ പിടിച്ച് നൃത്തം ചെയ്തു.

ഇതരേഽപ്യന്ധകാഃ സര്വേ ചക്രേണ പരമേഷ്ഠിനാ । നാരായണേന നിഹതാസ്തത്ര യേഽന്യേ സമുത്ഥിതാഃ । ൨൭.

അവിടെ ഉദിച്ച മറ്റു എല്ലാ അന്ധകന്മാരെയും പരമേശ്വരനായ നാരായണൻ ചക്രം ഉപയോഗിച്ച് സംഹരിച്ചു.

അസൃഗ്ധാരാതുഷാരൈസ്തു ശൂലപ്രോതസ്യ ചാസകൃത് । അനാരതം സമുത്തസ്ഥുസ്തതോ രുദ്രോ രുഷാന്വിതഃ ।। ൨൭.

അവന്റെ രക്തം ഒഴുകിയും തണുത്തു വീണു കൊണ്ടിരിക്കയും, ത്രിശൂലത്തിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും കുത്തപ്പെടുകയും ചെയ്തപ്പോൾ, അവിടെ നിന്നു ഒരു അശാന്തമായ ശക്തി ഉയർന്നു. അപ്പോൾ രുദ്രൻ ക്രോധത്തോടെ നിറഞ്ഞു.

തസ്യ ക്രോധേന മഹതാ മുഖാജ്ജ്വാലാ വിനിര്യയൌ । തദ്രൂപധാരിണീ ദേവീ യാം താം യോഗേശ്വരീം വിദുഃ ।। ൨൭.

അവന്റെ വലിയ കോപത്തിൽ നിന്നു വായിൽനിന്ന് ഒരു ജ്വാല പുറത്ത് വന്നു. ആ ജ്വാല ഒരു ദേവിയായി രൂപം കൊണ്ടു. ആ ദേവിയെ യോഗികൾ യോഗേശ്വരി എന്നു അറിയുന്നു.

സ്വരൂപധാരിണീ ചാന്യാ വിഷ്ണുനാപി വിനിര്മിതാ । ബ്രഹ്മണാ കാര്തികേയേന ഇന്ദ്രേണ ച യമേന ച । വരാഹേണ ച ദേവേന വിഷ്ണുനാ പരമേഷ്ഠിനാ ।। ൨൭.

മറ്റൊരു ദേവിയും തന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ വിഷ്ണുവും ബ്രഹ്മാവും കാർത്തികേയനും ഇന്ദ്രനും യമനും വരാഹനും പരമോന്നതനായ വിഷ്ണുവും ചേർന്ന് സൃഷ്ടിച്ചു.

പാതാലോദ്ധരണം രൂപം തസ്യാ ദേവ്യാ വിനിര്മമേ । മാഹേശ്വരീ ച രാജേന്ദ്ര ഇത്യേതാ അഷ്ടമാരതഃ ।। ൨൭.

അവ ദേവിയുടെ രൂപം പാതാളം ഉയർത്താൻ വേണ്ടിയായിരുന്നു. രാജാവേ, അവളെ മാഹേശ്വരി എന്നു വിളിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ആറ് മാതാക്കളാണ് ഇവിടെ പറഞ്ഞത്.

കാരണം താനി യത്പ്രോക്തം ക്ഷേത്രജ്ഞേനാവധാരണമ് । ശരീരാദ് ദേവതാനാം തു തദിദം കീര്തിതം മയാ ।। ൨൭.

ക്ഷേത്രജ്ഞൻ പറഞ്ഞ കാരണവും, ദേവതകളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള ഉത്ഭവവും ഞാൻ ഇവിടെ വിശദമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

കാമഃ ക്രോധസ്തഥാ ലോഭോ മദോ മോഹോഽഥ പഞ്ചമഃ । മാത്സര്യം ഷഷ്ഠമിത്യാഹുഃ പൈശുന്യം സപ്തമം തഥാ । അസൂയാ ചാഽഷ്ടമീ ജ്ഞേയാ ഇത്യേതാ അഷ്ടമാതരഃ ।। ൨൭.

കാമം, ക്രോധം, ലോഭം, മദം, മോഹം അഞ്ചാമത്തേത്, മാത്സര്യം ആറാമത്തേത്, പൈശുന്യം ഏഴാമത്തേത്, അസൂയ എട്ടാമത്തേത്—ഇവയാണ് അഷ്ടമാതാക്കൾ എന്നു അറിയപ്പെടുന്നത്.

കാമം യോഗേശ്വരീം വിദ്ധി ക്രോധോ മാഹേശ്വരീം തഥാ । ലോഭസ്തു വൈഷ്ണവീ പ്രോക്താ ബ്രഹ്മാണീ മദ ഏവ ച ।। ൨൭.

കാമം യോഗേശ്വരി, ക്രോധം മാഹേശ്വരി, ലോഭം വൈഷ്ണവി, മദം ബ്രാഹ്മണി എന്നു അറിയണം.

മോഹഃ സ്വയംഭൂഃ കൌമാരീ മാത്സര്യം ചേന്ദ്രജം വിദുഃ । യമദണ്ഡധരാ ദേവീ പൈശുന്യം സ്വയമേവ ച । അസൂയാ ച വരാഹാഖ്യാ ഇത്യേതാഃ പരികീര്തിതാഃ ।। ൨൭.

മോഹം സ്വയംഭൂ, കൗമാരി മാത്സര്യം, ഇന്ദ്രജൻ മാത്സര്യം, യമന്റെ ദണ്ഡം കൈവശമുള്ള ദേവി പൈശുന്യം, അസൂയ വരാഹ എന്നിങ്ങനെയാണ് ഇവയെ എണ്ണുന്നത്.

കാമാദിഗണ ഏഷോഽയം ശരീരേ പരികീര്തിതഃ । ജഗ്രാഹ മൂര്ത്തിം തു യഥാ തഥാ തേ കീര്തിതം മയാ ।। ൨൭.

കാമം മുതലായ ഈ ഗണങ്ങൾ ശരീരത്തിൽ ഇങ്ങനെ ഉണ്ട്. അവയ്ക്ക് ഓരോരുത്തരായി രൂപം കിട്ടിയതുപോലെ ഞാൻ വിശദമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

ഏതാഭിര്ദേവതാഭിശ്ച തസ്യ രക്തേഽതിശോഷിതേ । ക്ഷയം ഗതാഽഽസുരീ മായാ സ ച സിദ്ധോഽന്ധകോഽഭവത് । ഏതത് തേ സര്വമാഖ്യാതമാത്മവിദ്യാഽമൃതം മയാ ।। ൨൭.

ഈ ദേവതകൾ അവന്റെ രക്തം വറ്റിച്ചപ്പോൾ, അസുരന്റെ മായ വാടിപ്പോയി. അപ്പോൾ അന്ധകൻ സിദ്ധി നേടി. ഇതെല്ലാം ആത്മവിദ്യയുടെ അമൃതം പോലെ ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു.

യ ഏതച്ഛൃണുയാന്നിത്യം മാതൄണാമുദ്ഭവം ശുഭമ് । തസ്യ താഃ സര്വതോ രക്ഷാം കുര്വന്ത്യനുദിനം നൃപ ।। ൨൭.

ആർ ദിവസവും ഈ മാതാക്കളുടെ പുണ്യജന്മം കേൾക്കുന്നു, അവർക്കു അവർ എല്ലാടും സംരക്ഷണം നൽകുന്നു, രാജാവേ, ഓരോ ദിവസവും.

യശ്ചൈതത് പഠതേ ജന്മ മാതൄണാം പുരുഷോത്തമ । സ ധന്യഃ സര്വദാ ലോകേ ശിവലോകം ച ഗച്ഛതി ।। ൨൭.

ആർ ഈ മാതാക്കളുടെ ജനനം പാരായണം ചെയ്യുന്നു, പുരുഷോത്തമാ, അവൻ ലോകത്തിൽ എപ്പോഴും ഭാഗ്യവാനാകുന്നു, ശിവലോകവും പ്രാപിക്കുന്നു.

താസാം ച ബ്രഹ്മണാ ദത്താ അഷ്ടമീ തിഥിരുത്തമാ । ഏതാഃ സംപൂജയേദ് ഭക്ത്യാ ബില്വാഹാരോ നരഃ സദാ । തസ്യ താഃ പരിതുഷ്ടാസ്തു ക്ഷേമാരോഗ്യം ദദന്തി ച ।। ൨൭.

ബ്രഹ്മാവു് ഇവർക്കു് അഷ്ടമി തിഥിയെ ഉത്തമമായതായി നൽകിയിരിക്കുന്നു. ആരെങ്കിലും ഭക്തിയോടെ ഇവരെ പൂജിക്കുകയും, എല്ലായ്പ്പോഴും ബില്വപത്രം ഭക്ഷിക്കുകയും ചെയ്താൽ, അവർ സന്തോഷത്തോടെ അവനു് ക്ഷേമവും ആരോഗ്യവും നൽകുന്നു.

പ്രജാപാല ഉവാച । കഥം മായാ സമുത്പന്നാ ദുര്ഗാ കാത്യായനീ ശുഭാ । ആദിക്ഷേത്രേ സ്ഥിതാ സൂക്ഷ്മാ പൃഥഗ്മൂര്ത്താ വ്യജായത ।। ൨൮.

പ്രജാപാലൻ ചോദിച്ചു: മായ എങ്ങനെ ഉദിച്ചുവന്നു? ദുർഗ്ഗയും കാത്യായനിയും, ആദിക്ഷേത്രത്തിൽ സൂക്ഷ്മമായി നിലകൊണ്ടു, വേറിട്ട രൂപത്തിൽ എങ്ങനെ പ്രത്യക്ഷമായി?

മഹാതപാ ഉവാച । ആസീദ് രാജാ പുരാ രാജന് സിന്ധുദ്വീപഃ പ്രതാപവാന് । വരുണാംശോ മഹാരാജ സോഽരണ്യേ തപസി സ്ഥിതഃ ।। ൨൮.

മഹാതപസ് പറഞ്ഞു: രാജാവേ, ഒരിക്കൽ ഒരു മഹാശക്തനായ രാജാവായിരുന്നുവു്, സിന്ധുദ്വീപൻ. അവൻ വരുണന്റെ അംശമായിരുന്നു. അവൻ കാടിൽ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നു.

പുത്രോ മേ ശക്രനാശായ ഭവേദിതി നാരധിപഃ । ഏവം കൃതമതിഃ സോഽഥ മഹതാ തപസാ സ്വകമ് । കലേവരം സ്ഥിതോ ഭൂത്വാ ശോഷയാമാസ സുവ്രത ।। ൨൮.

അവൻ തന്റെ മകൻ ഇന്ദ്രനെ നശിപ്പിക്കാൻ ജനിക്കണം എന്നു ഉറച്ച മനസ്സോടെ വലിയ തപസ്സു ചെയ്തു. അങ്ങനെ, ദൃഢവ്രതനായി, തന്റെ ശരീരം ഉണക്കി, തപസ്സിൽ നിലകൊണ്ടു.

പ്രജാപാല ഉവാച । കഥം തസ്യ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ ശക്രേണാപകൃതം ഭവേത് । യേനാസൌ തദ്വിനാശായ പുത്രമിച്ഛന് വ്രതേ സ്ഥിതഃ ।। ൨൮.

പ്രജാപാലൻ ചോദിച്ചു: ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, ഇന്ദ്രൻ അവനോട് എന്താണ് അന്യായം ചെയ്തത്? അതുകൊണ്ടു അവൻ ഇന്ദ്രന്റെ നാശത്തിനായി ഇങ്ങനെ വ്രതത്തിൽ പ്രവേശിച്ചുവോ?

മഹാതപാ ഉവാച । സോഽന്യജന്മനി പുത്രോഽഭൂത് ത്വഷ്ടുര്ബലഭൃതാം വരഃ । അവധ്യഃ സര്വശസ്ത്രേഷു അപാം ഫേനേന നാശിതഃ ।। ൨൮.

മഹാതപസ് പറഞ്ഞു: മറ്റൊരു ജന്മത്തിൽ അവന്റെ മകൻ ത്വഷ്ടാവായിരുന്നു, ബലവാന്മാരിൽ പ്രധാനൻ. അവൻ എല്ലാ ആയുധങ്ങൾക്കും അതിജീവിക്കാവുന്നവനായിരുന്നു. പക്ഷേ, വെള്ളത്തിന്റെ നുരയിൽകൊണ്ടു അവൻ നശിച്ചു.

ജലഫേനേന നിഹതസ്തസ്മിഁല്ലയമവാപ്നുയാത് । പുനര്ബ്രഹ്മാന്വയാജ്ജാതഃ സിന്ധുദ്വീപേതി സംജ്ഞിതഃ । സ തേപേ പരമം തീവ്രം ശക്രവൈരമനുസ്മരന് ।। ൨൮.

ജലത്തിലെ നുരയിൽ അടി കിട്ടി അവൻ അവിടെ തന്നെ നശിച്ചു. പക്ഷേ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ വംശത്തിൽ നിന്ന് വീണ്ടും ജനിച്ച്, സിന്ധുദ്വീപൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു. ഇന്ദ്രനോടുള്ള വൈരം ഓർത്ത്, അതിവിശേഷമായ കഠിനതപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടു.

തതഃ കാലേന മഹതാ നദീ വേത്രവതീ ശുഭാ । മാനുഷം രൂപമാസ്ഥായ സാലംകാരം മനോരമമ് । ആജഗാമ യതോ രാജാ തേപേ പരമകം തപഃ ।। ൨൮.

അതിനുശേഷം, ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞ്, ശുഭമായ വേദ്രവതീ എന്ന നദി മനോഹരമായ അലങ്കാരങ്ങൾ ധരിച്ച മനുഷ്യരൂപത്തിൽ അവിടെ എത്തി, രാജാവ് പരമമായ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന സ്ഥലത്ത്.

താം ദൃഷ്ട്വാ രൂപസംപന്നാം സ രാജാ ക്രുദ്ധമാനസഃ । ഉവാച കാഽസി സുശ്രോണി സത്യം കഥയ ഭാമിനി ।। ൨൮.

അവളെ അത്യന്തം സുന്ദരിയായി കണ്ട രാജാവ്, കോപത്തോടെ മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ച്, 'നിന്റെ പേര് ആരാണ്, സുന്ദരിയായേ? സത്യം പറയണം, ഭാമിനി,' എന്ന് ചോദിച്ചു.

നദ്യുവാച । അഹം ജലപതേഃ പത്നീ വരുണസ്യ മഹാത്മനഃ । നാമ്നാ വേത്രവതീ പുണ്യാ ത്വാമിച്ഛന്തീഹമാഗതാ ।। ൨൮.

ആ നദി പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ ജലത്തിന്റെ അധിപനായ മഹാത്മാവായ വരുണന്റെ ഭാര്യയാണ്. വേദ്രവതീ എന്നതാണെന്നു പേര്. നിന്നെ ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നു.'

സാഭിലാഷാം പരസ്ത്രീം ച ഭജമാനാം വിസര്ജ്ജയേത് । സ പാപഃ പുരുഷോ ജ്ഞേയോ ബ്രഹ്മഹത്യാം ച വിന്ദതി । ഏവം ജ്ഞാത്വാ മഹാരാജ ഭജമാനാം ഭജസ്വ മാമ് ।। ൨൮.

മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയെ മോഹിച്ച് അനുഭവിക്കുന്ന പുരുഷനെ ഉപേക്ഷിക്കണം; അങ്ങനെയവൻ പാപിയാണെന്നും ബ്രാഹ്മണഹത്യയുടെ പാപം ലഭിക്കുമെന്നും അറിയണം. അതുകൊണ്ട്, മഹാരാജാവേ, ഞാൻ നിന്നെ ആഗ്രഹിച്ച് വന്നിരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് എന്നെ സ്വീകരിക്കണം.

ഏവമുക്തസ്തയാ രാജാ സാഭിലാഷോപഭുക്തവാന് । തസ്യ സദ്യോഽഭവത് പുത്രോ ദ്വാദശാര്കസമപ്രഭഃ ।। ൨൮.

അവൾ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, രാജാവ് ആഗ്രഹത്തോടെ അവളെ അനുഭവിച്ചു. ഉടനെ, പന്ത്രണ്ട് സൂര്യന്മാരെപ്പോലെയുള്ള പ്രകാശമുള്ള ഒരു മകൻ അവർക്കു ജനിച്ചു.

വേത്രവത്യുദരേ ജാതോ നാമ്നാ വൈത്രാസുരോഽഭവത് । ബലവാനതിതേജസ്വീ പ്രാഗ്ജ്യോതിഷപതിര്ഭവത് ।। ൨൮.

വേദ്രവതിയുടെ ഗർഭത്തിൽ ജനിച്ച ആ കുട്ടിക്ക് വൈത്രാസുരൻ എന്ന പേരായി. അവൻ അതിവിശാലനും ശക്തിയുള്ളവനും പ്രാഗ്ജ്യോതിഷരാജാവായി.

സ കാലേന യുവാ ജാതോ ബലവാന് ദൃഢവിക്രമഃ । മഹായോഗേന സംയുക്തോ ജിഗായേമാം വസുംധരാമ് ।। ൨൮.

കാലക്രമേണ, അവൻ യുവാവായി വളർന്നു, ശക്തിയും ഉറച്ച ധൈര്യവും ഉള്ളവനായി. മഹായോഗശക്തിയോടെ, ഈ ഭൂമി ജയിച്ചു.