വരാഹപുരാണമ്

പൃഥ്വ്യാദിതത്ത്വേഷു ഭവാന് പ്രതിഷ്ഠിതോ ധ്വനിസ്വരൂപോ ഗഗനേ വിശേഷതഃ । വായൌ ദ്വിധാ തേജസി ച ത്രിധാ ജലേ ചതുഃ ക്ഷിതൌ പഞ്ചഗുണഃ പ്രപാഹി നഃ ।। ൨൫.

നീ ഭൂമിയടക്കം എല്ലാ തത്ത്വങ്ങളിലും നിലകൊള്ളുന്നവനാണ്; ആകാശത്തിൽ പ്രത്യേകിച്ച് ശബ്ദസ്വരൂപനാണ്; വായുവിൽ രണ്ടുതരത്തിലും, അഗ്നിയിൽ മൂന്നു വിധത്തിലും, ജലത്തിൽ നാലു വിധത്തിലും, ഭൂമിയിൽ അഞ്ചു വിധത്തിലും നിലകൊള്ളുന്നവനേ, ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ.

അഗ്നിസ്വരൂപോഽസി തരൌ തഥോപലേ സത്ത്വസ്വരൂപോഽസി തഥാ ജലേഷ്വപി । തേജഃസ്വരൂപോ ഭഗവാന് മഹേശ്വരഃ പ്രപാഹി നോ ദൈത്യഗണാര്ദിതാന് ഹര ।। ൨൫.

നീ അഗ്നിയുടെ സ്വരൂപമായ് മരങ്ങളിലും കല്ലുകളിലും നിലകൊള്ളുന്നു; അതുപോലെ തന്നെ നീ സത്വത്തിന്റെ സ്വരൂപമായ് വെള്ളങ്ങളിലും ഉള്ളവനാണ്. മഹേശ്വരനായ ഭഗവാൻ പ്രകാശത്തിന്റെ സ്വരൂപമാണ്. ഹരാ, അസുരസമൂഹങ്ങൾ കൊണ്ട് പീഡിക്കപ്പെടുന്ന ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ.

നാസീദ്യദാഽകാണ്ഡമിദം ത്രിലോചന പ്രഭാകരേന്ദ്രദ്രവിണാധിപാഃ കുതഃ । തദാ ഭവാനേവ വിരുദ്ധലോചന പ്രമാണബാധാദിവിവര്ജിതഃ സ്ഥിതഃ ।। ൨൫.

മൂന്നു കണ്ണുള്ളവനേ, ഈ ലോകം ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെങ്കിൽ സൂര്യനും ചന്ദ്രനും ധനത്തിന്റെ അധിപതിയും എങ്ങനെ ഉണ്ടാകുമായിരുന്നു? അപ്പോൾ നീ മാത്രമേ, എതിര്‍ കണ്ണുള്ളവനേ, എല്ലാ പരിധികളിലും അളവുകളിലും നിന്ന് മുക്തനായി നിലകൊണ്ടിരുന്നത്.

കപാലമാലിന് ശശിഖണ്ഡശേഖര ശ്മശാനവാസിന് സിതഭസ്മഗുണ്ഠിത । ഫണീന്ദ്രസംവീതതനോഽന്തകാപഹ പ്രപാഹി നോ ദക്ഷധിയാ സുരേശ്വര ।। ൨൫.

കപാലമാല ധരിച്ചവനേ, ചന്ദ്രികയാൽ അണിഞ്ഞവനേ, ശ്മശാനത്തിൽ വസിക്കുന്നവനേ, വെള്ളപ്പൊടി പുരട്ടിയവനേ, പാമ്പുകളുടെ രാജാവാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ദേഹമുള്ളവനേ, മരണത്തെ അകറ്റുന്നവനേ, ദേവന്മാരുടെ അധിപതിയായവനേ, ഞങ്ങളെ ദക്ഷതയോടെ രക്ഷിക്കണമേ.

ഭവാന് പുമാന് ശക്തിരിയം ഗിരേഃ സുതാ സര്വാങ്ഗരൂപാ ഭഗവംസ്തഥാ ത്വയി । ത്രിശൂലരൂപേണ ജഗത്ത്രയം കരേ സ്ഥിതം ത്രിനേത്രേഷു മഖാഗ്നയസ്ത്രയഃ ।। ൨൫.

നീ പരമപുരുഷനാണ്; ഈ ശക്തി പർവ്വതപുത്രിയാണ്. ഭഗവാനേ, അവൾ നിന്റെ എല്ലാ അവയവങ്ങളിലും നിലകൊള്ളുന്നു. ത്രിശൂലത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ മൂന്നു ലോകങ്ങളും നിന്റെ കൈയിൽ നിലനിൽക്കുന്നു; നിന്റെ മൂന്ന് കണ്ണുകളിൽ യാഗാഗ്നികൾ നിലകൊള്ളുന്നു.

ജടാസ്വരൂപേണ സമസ്തസാഗരാഃ കുലാചലാഃ സിന്ധുവഹാശ്ച സര്വശഃ । ശശീ പരം ജ്ഞാനമിദം തവ സ്ഥിതം ന ദേവ പശ്യന്തി കുദൃഷ്ടയോ ജനാഃ ।। ൨൫.

നിന്റെ ജടകളുടെ രൂപത്തിൽ എല്ലാ സമുദ്രങ്ങളും, പർവ്വതങ്ങളും, നദികളും നിലകൊള്ളുന്നു. ചന്ദ്രനും പരമജ്ഞാനവും നിന്റെ ഉള്ളിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ദേവാ, തെറ്റായ കാഴ്ചയുള്ളവർക്ക് ഇതൊന്നും കാണാൻ കഴിയില്ല.

നാരായണസ്ത്വം ജഗതാം സമുദ്ഭവ- സ്തഥാ ഭവഃ സൈവ ചതുര്മുഖോ ഭവാന് । സത്ത്വാദിഭേദേന തഥാഗ്നിഭേദതോ യുഗാദിഭേദേന ച സംസ്ഥിതസ്ത്രിധാ ।। ൨൫.

നീ നാരായണനാണ്, ലോകങ്ങളുടെ ഉത്ഭവം; അതുപോലെ ഭവനും ചതുര്മുഖനും നീ തന്നെയാണ്. സത്വാദി വ്യത്യാസത്തിലും അഗ്നിയുടെ വ്യത്യാസത്തിലും യുഗങ്ങളുടെ വ്യത്യാസത്തിലും നീ മൂന്നു രൂപത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.

ഭവന്തമേതേ സുരനായകാഃ പ്രഭോ ഭവാര്ഥിനോഽന്യസ്യ വദന്തി തോഷയന് । യതസ്തതോ നോ ഭവ ഭൂതിഭൂഷണ പ്രപാഹി വിശ്വേശ്വര രുദ്ര തേ നമഃ ।। ൨൫.

ദേവന്മാരുടെ നേതാക്കന്മാർ, ഭഗവാനേ, സ്വന്തം ക്ഷേമത്തിനായി നിന്നെ മാത്രം സ്തുതിക്കുന്നു, മറ്റൊരാളെ അല്ല. അതുകൊണ്ട്, ഭൂതിഭൂഷിതനായവനേ, ഞങ്ങളോടു ദയവായി ഇരിക്കണം. വിശ്വേശ്വരനായ രുദ്രാ, ഞങ്ങൾ നിനക്കു നമസ്കരിക്കുന്നു; ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ.

മഹാതപാ ഉവാച । ഏവം സ്തുതസ്തദാ ദേവോ രുദ്രഃ പശുപതിഃ സുരൈഃ । ഉവാച ദേവാനവ്യഗ്രഃ കിം കാര്യം ബ്രൂത മാ ചിരമ് ।। ൨൫.

മഹാതപസ്വി പറഞ്ഞു: അങ്ങനെ ദേവന്മാർ സ്തുതിച്ചപ്പോൾ, പശുപതിയായ രുദ്രൻ അവരോട് നിർഭയമായി പറഞ്ഞു: 'എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്, ഉടൻ പറയൂ.'

ദേവാ ഊചുഃ । സേനാപതിം നോ ദേവേശ ദേഹി ദൈത്യവധായ വൈ । ദേവാനാം ബ്രഹ്മമുഖ്യാനാമേതദേവ ഹിതം ഭവേത് ।। ൨൫.

ദേവന്മാർ പറഞ്ഞു: ദേവാദിദേവാ, ദാനവരെ സംഹരിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു സേനാനായകൻ നൽകണമേ. ബ്രഹ്മാവിനെ മുന്നിൽ നിർത്തുന്ന ദേവന്മാർക്ക് ഇതാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമം.

രുദ്ര ഉവാച । ദദാമി സേനാനാഥം വോ ദേവാ ഭവത വിജ്വരാഃ । ഭവിഷ്യമസ്തി പൌരാണം യോഗാദീനാമചിന്തയന് ।। ൨൫.

രുദ്രൻ പറഞ്ഞു: ദേവന്മാരേ, ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് സേനാനായകനെ നൽകുന്നു; നിങ്ങൾക്ക് ഇനി ദുഃഖമില്ല. പുരാതനമായ, യോഗികളിൽ പ്രധാനനായ ഒരാൾ ഭാവിയിൽ ഉണ്ടാകും; അവൻ അതിരുകളില്ലാത്തവനാണ്.

ഏവമുക്ത്വാ ഹരോ ദേവാന് വിസൃജ്യ സ്വാങ്ഗസംസ്ഥിതാമ് । ശക്തിം സംക്ഷോഭയാമാസ പുത്രഹേതോഃ പരംതപ ।। ൨൫.

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം ഹരൻ ദേവന്മാരെ വിടുകയും, തന്റെ ശരീരത്തിൽ നിലകൊണ്ടിരുന്ന ശക്തിയെ പുത്രനു വേണ്ടി ഉണർത്തുകയും ചെയ്തു.

തസ്യ ക്ഷോഭയതഃ ശക്തിം ജ്വലനാര്കസമപ്രഭഃ । കുമാരഃ സഹജാം ശക്തിം ബിഭ്രജ്ജ്ഞാനൈകശാലിനീമ് ।। ൨൫.

അവൻ ആ ശക്തിയെ ഉണർത്തിയപ്പോൾ, അഗ്നിയും സൂര്യനും പോലെയുള്ള പ്രകാശത്തോടെ ഒരു പുത്രൻ ജനിച്ചു; അവൻ സ്വാഭാവികമായ ശക്തിയും അതുല്യമായ ജ്ഞാനവും ഉള്ളവനായിരുന്നു.

ഉത്പത്തിസ്തസ്യ രാജേന്ദ്ര ബഹുരൂപാ വ്യവസ്ഥിതാ । മന്വന്തരേഷ്വനേകേഷു ദേവസേനാപതിഃ കില ।। ൨൫.

രാജാവേ, അവന്റെ ജനനം പലവിധ രൂപങ്ങളിൽ നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; അനേകം മന്വന്തരങ്ങളിൽ അവൻ ദേവസേനയുടെ നായകനായി നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

യോഽസൌ ശരീരഗോ ദേവഃ അഹംകാരേതി കീര്ത്തിതഃ । പ്രയോജനവശാദ് ദേവഃ സൈവ സേനാപതിര്വിഭോ ।। ൨൫.

ശരീരത്തിൽ വസിക്കുന്ന ആ ദേവനെയാണ് 'അഹങ്കാരം' എന്നു വിളിക്കുന്നത്. ആവശ്യത്തിനനുസരിച്ച്, ആ ദേവൻ തന്നെയാണ് സേനാനായകനായി മാറുന്നത്, ഭഗവാനേ.

തസ്മിന് ജാതേ സ്വയം ബ്രഹ്മാ സര്വദൈവൈഃ സമന്വിതഃ । പൂജയാമാസ ദേവേശം ശിവം പശുപതിം തദാ ।। ൨൫.

അവൻ ജനിച്ചപ്പോൾ, ബ്രഹ്മാവും എല്ലാ ദേവന്മാരും ചേർന്ന് ദേവേശ്വരനായ ശിവനെ, പശുപതിയെ, അന്നേരം ആരാധിച്ചു.

സര്വൈശ്ച ദേവൈ ഋഷിഭിശ്ച സിദ്ധൈഃ സേനാപതിര്വരദാനേന തേന । ആപ്യായിതഃ സോഽപി സുരാനുവാച സഖായാര്ഥം ക്രഡനേ കാര്യമേവ ।। ൨൫.

എല്ലാ ദേവന്മാരും ഋഷികളും സിദ്ധന്മാരും ചേർന്ന് സേനാനായകനെ വരദാനത്തോടെ ആദരിച്ചു. അതിൽ സന്തോഷം ലഭിച്ച അവൻ ദേവന്മാരോട് കളിക്കായി ഒരു സഖാവിനെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു.

ശ്രുത്വാ വചസ്തസ്യ് മഹാനുഭാവോ മഹാദേവോ വാക്യമിദം ജഗാദ । ദദാമി തേ ക്രീഡനകം തു കുക്കുടം തഥാനുഗൌ ശാഖവിശാഖസംജ്ഞൌ । കുമാര ഭൂതഗ്രഹനായകോ ഭവാന് ഭവസ്വ ദേവേശ്വര സേനയാപതിഃ ।। ൨൫.

അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട മഹാദേവൻ പറഞ്ഞു: 'നിനക്ക് കളിക്കായി ഒരു കോഴി ഞാൻ തരുന്നു; കൂടാതെ ശാഖയും വിശാഖയും എന്ന പേരുള്ള രണ്ട് അനുചിതരെയും. കുമാരാ, നീ ഭൂതഗണങ്ങളുടെ നായകനും ദേവസേനയുടെ സേനാനായകനും ആകണം.'

ഏവമുക്ത്വാ തതോ ദേവഃ സര്വേ ദേവാശ്ച പാര്ഥിവ । തുഷ്ടുവുര്വാഗ്ഭിരിഷ്ടാഭിഃ സ്കന്ദം സേനാപതിം തദാ ।। ൨൫.

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ദേവനും എല്ലാ ദേവന്മാരും രാജാവേ, ആ സമയത്ത് സേനാപതിയായ സ്‌കന്ദനെ ഇഷ്ടമായ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് സ്തുതിച്ചു.

ദേവാ ഊചുഃ । ഭവസ്വ ദേവസേനാനീര്മഹേശ്വരസുത പ്രഭോ । ഷണ്മുഖ സ്കന്ദ വിശ്വേശ കുക്കുടധ്വജ പാവകേ ।। ൨൫.

ദേവന്മാർ പറഞ്ഞു: മഹേശ്വരന്റെ പുത്രനായ പ്രഭുവേ, ദേവസേനയുടെ നായകനായി മാറണം. ആറു മുഖങ്ങളുള്ളവനേ, സ്കന്ദനേ, ലോകങ്ങളുടെ ഇശ്വരനേ, കോഴി പതാകയുള്ളവനേ, അഗ്നിപുത്രനേ, ഞങ്ങൾ നിന്നെ അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു.

കമ്പിതാരേ കുമാരേശ സ്കന്ദ ബാലഗ്രഹാനുഗ । ജിതാരേ ക്രൌഞ്ചവിധ്വംസ കൃത്തികാസുത മാതൃജ ।। ൨൫.

കമ്പം അകറ്റുന്നവനേ, കുമാരന്മാരുടെ നാഥനേ, സ്കന്ദനേ, ബാലന്മാരെ ബാധിക്കുന്ന ഗ്രഹങ്ങളെ പിന്തുടരുന്നവനേ, ജയശാലിയേ, ക്രൗഞ്ചനെ നശിപ്പിച്ചവനേ, കൃതികകളുടെ പുത്രനേ, മാതാക്കളിൽ ജനിച്ചവനേ, ഞങ്ങൾ നിന്നെ വണങ്ങുന്നു.

ഭൂതഗ്രഹപതിശ്രേഷ്ഠ പാവകി പ്രിയദര്ശന । മഹാഭൂതപതേഃ പുത്ര ത്രിലോചന നമോഽസ്തു തേ ।। ൨൫.

ഭൂതഗ്രഹപതിമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, അഗ്നിപുത്രനേ, മനോഹരനായവനേ, മഹാഭൂതങ്ങളുടെ ഇശ്വരന്റെ പുത്രനേ, മൂന്ന് കണ്ണുള്ളവനേ, നിനക്ക് ഞങ്ങൾ നമസ്കരിക്കുന്നു.

ഏവം സ്തുതസ്തദാ ദേവൈര്വവര്ധ ഭവനന്ദനഃ । ദ്വാദശാദിത്യസംകാശോ ബഭൂവാദ്ഭുതദര്ശനഃ । ത്രൈലോക്യമപി തത്തേജസ്താപയാമാസ പാര്ഥിവ ।। ൨൫.

ഇങ്ങനെ ദേവന്മാർ സ്തുതിച്ചപ്പോൾ ഭവന്റെ പുത്രൻ വളർന്നു. പന്ത്രണ്ടു സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ളവനായി, അത്ഭുതം നിറഞ്ഞ രൂപം നേടി. അവന്റെ തേജസ് മൂലം മൂന്നു ലോകങ്ങളും ചൂടുപിടിച്ചു.

പ്രജാപാല ഉവാച । കഥം തം കൃത്രികാപുത്രമുക്തവന്തഃ സുരം ഗുരുമ് । കഥം ച പാവകിരസൌ കഥം വാ മാതൃനന്ദനഃ ।। ൨൫.

പ്രജാപാലൻ ചോദിച്ചു: കൃതികകളുടെ പുത്രനെന്നോ, ദേവഗുരുവെന്നോ, അഗ്നിപുത്രനെന്നോ, മാതാക്കളിൽ ജനിച്ചവനെന്നോ നിങ്ങൾ അവനെ എങ്ങനെ വിളിച്ചു?

മഹാതപാ ഉവാച । ആദിമന്വന്തരേ ദേവ ഉത്പത്തിര്യാ മയോദിതാ । പരോക്ഷദര്ശിഭിര്ദേവൈരേവമേവ സ്തുതഃ പ്രഭുഃ ।। ൨൫.

മഹാതപാസ് പറഞ്ഞു: ആദിമൻവന്തരത്തിൽ, ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ അവന്റെ ഉത്ഭവം നടന്നപ്പോൾ, സൂക്ഷ്മം കാണുന്ന ദേവന്മാർ അങ്ങനെ തന്നെ ആ പ്രഭുവിനെ സ്തുതിച്ചു.

കൃത്തികാ പാവകസ്ത്വന്യമാതരോ ഗിരിജാ തഥാ । ദ്വിജീയജന്മനി ഗുഹസ്യൈതേ ഉത്പത്തിഹേതവഃ ।। ൨൫.

കൃതികകൾ, അഗ്നി, മറ്റു മാതാക്കൾ, ഗിരിജ—ഇവരാണ് ഗുഹന്റെ ദ്വിജന്മാരിൽ ജനനത്തിനുള്ള കാരണം.

ഏവമേതത് തവാഖ്യാതം പൃച്ഛതഃ പാര്ഥിവോത്തമ । ആത്മവിദ്യാഽമൃതം ഗുഹ്യമഹംകാരസ്യ സംഭവഃ ।। ൨൫.

രാജാവേ, നീ ചോദിച്ചതിനനുസരിച്ച് ആത്മവിദ്യയുടെ രഹസ്യവും അമൃതവും അഹങ്കാരത്തിന്റെ ഉത്ഭവവും ഞാൻ വിശദീകരിച്ചു.

സ്വയം സ്കന്ദോ മഹാദേവഃ സര്വപാപപ്രണാശനഃ । തസ്യ ഷഷ്ഠീം തിഥിം പ്രാദാദഭിഷേകേ പിതാമഹഃ ।। ൨൫.

സ്വയം സ്കന്ദൻ മഹാദേവനാണ്, എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നവൻ. അവന്റെ അഭിഷേകത്തിന് പിതാമഹൻ ആറാം തിഥി സമ്മാനിച്ചു.

ഏതാം ഫലാശനോ യസ്തു ക്ഷയേന്നിയതമാനസഃ । അപുത്രോഽപി ലഭേത് പുത്രാനധനോഽപി ധനം ലഭേത് । യം യമിച്ഛേത മനസാ തം തം ലഭതി മാനവഃ ।। ൨൫.

ആ ഫലത്തിനായി മനസ്സു നിയന്ത്രിച്ച് ഈ സ്തോത്രം സ്ഥിരമായി ജപിക്കുന്നവൻ, പുത്രൻ ഇല്ലാത്തവൻക്ക് പുത്രന്മാർ ലഭിക്കും, ധനം ഇല്ലാത്തവൻക്ക് സമ്പത്ത് ലഭിക്കും, മനസ്സിൽ എന്ത് ആഗ്രഹിച്ചാലും അതു ലഭിക്കും.