വരാഹപുരാണമ്

മഹാതപാ ഉവാച । സൃജതാ ബ്രഹ്മണാ സൃഷ്ടിം മരീചിഃ സൂതികാരണമ് । പ്രഥമം മനസാ ധ്യാതസ്തസ്യ പുത്രസ്തു കശ്യപഃ ।। ൨൪.

മഹാതപസ്സുകാരൻ പറഞ്ഞു: ബ്രഹ്മാവ് ലോകം സൃഷ്ടിക്കുമ്പോൾ, മാരീചി ജനനത്തിനുള്ള കാരണം ആയി. ആദ്യം മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ചപ്പോൾ, മാരീചിയുടെ മകനായി കശ്യപൻ ജനിച്ചു.

തസ്യ ദാക്ഷായണീ ഭാര്യാ കദ്രൂര്നാമ ശുചിസ്മിതാ । മാരീചോ ജനയാമാസ തസ്യാം പുത്രാന് മഹാബലാന് ।। ൨൪.

കശ്യപന്റെ ഭാര്യ ദക്ഷന്റെ മകളായ കദ്രൂവായിരുന്നു, ഹരിതഹാസം ഉള്ളവൾ. മാരീചി അവളിൽ നിന്ന് മഹാശക്തിയുള്ള പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിച്ചു.

അനന്തം വാസുകിം ചൈവ കമ്ബലം ച മഹാബലമ് । കര്കോടകം ച രാജേന്ദ്ര പദ്മം ചാന്യം സരീസൃപമ് ।। ൨൪.

അനന്തൻ, വാസുകി, അതീവശക്തിയുള്ള കംബളൻ, കർക്കോടകൻ, രാജാവേ, മറ്റൊരു പാമ്പായ പദ്മൻ എന്നിവരാണ് അവരിൽ ചിലർ.

മഹാപദ്മം തഥാ ശങ്ഖം കുലികം ചാപരാജിതമ് । ഏതേ കശ്യപദായാദാഃ പ്രധാനാഃ പരികീര്ത്തിതാഃ ।। ൨൪.

അതുപോലെ മഹാപദ്മൻ, ശംഖൻ, ജയിക്കാനാവാത്ത കുലികൻ എന്നിവരും. ഇവരാണ് കശ്യപന്റെ പ്രധാന വംശജന്മാർ എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.

ഏതേഷാം തു പ്രസൂത്യാ തു ഇദമാപൂരിതം ജഗത് । കുടിലാ ഹീനകര്മാണസ്തീക്ഷ്ണാസ്യോത്ഥവിഷോല്ബണാഃ । ദൃഷ്ട്വാ സംദശ്യ മനുജാന് കുര്യുര്ഭസ്മ ക്ഷണാദ് ധ്രുവമ് ।। ൨൪.

ഇവരുടെ ജനനത്തോടെ ലോകം പാമ്പുകളാൽ നിറഞ്ഞു. വളഞ്ഞുപോയവരും, ദുഷ്പ്രവൃത്തികളും, മൂർച്ഛയുള്ള വിഷമുള്ള鋭മായ പല്ലുകളുള്ളവരും. മനുഷ്യരെ കണ്ടാൽ കടിച്ചാൽ, ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് അവരെ ചാരമാക്കും.

ശബ്ദഗാമീ യഥാ സ്പര്ശം മനുഷ്യാണാം നരാധിപ । അഹന്യഹനി ജായേത ക്ഷയഃ പരമദാരുണഃ ।। ൨൪.

രാജാവേ, ശബ്ദം സ്പർശത്തെ അനുഗമിക്കുന്നതുപോലെ, മനുഷ്യരിൽ ദിവസേന അതീവ ഭയാനകമായ നാശം ഉണ്ടാകുമായിരുന്നു.

ആത്മനസ്തു ക്ഷയം ദൃഷ്ട്വാ പ്രജാഃ സര്വാഃ സമന്തതഃ । ജഗ്മുഃ ശരണ്യം ശരണം പരം തു പരമേശ്വരമ് ।। ൨൪.

സ്വന്തം നാശം കണ്ടപ്പോൾ, എല്ലായിടത്തുമുള്ള ജീവികൾ പരമാശ്രയമായ ദൈവത്തോടാണ് അഭയം തേടിയത്.

ഇമമേവാര്ഥമുദ്ദിശ്യ പ്രജാഃ സര്വാ മഹീപതേ । ഊചുഃ കമലജം വിഷ്ണും പുരാണം ബ്രഹ്മസംജ്ഞിതമ് ।। ൨൪.

ഇതേ കാരണത്താലാണ്, രാജാവേ, എല്ലാ ജീവികളും കമലത്തിൽ ജനിച്ച പുരാതനനായ വിഷ്ണുവിനോടും ബ്രഹ്മാവിനോടും അപേക്ഷിച്ചു.

ദേവാ ഊചുഃ । ദേവദേവേശ ലോകാനാം പ്രസൂതി പരമേശ്വര । ത്രാഹി നസ്തീക്ഷ്ണദംഷ്ട്രാണാം ഭുജംഗാനാം മഹാത്മനാമ് ।। ൨൪.

ദേവന്മാർ പറഞ്ഞു: ദേവന്മാരുടെ ദൈവമേ, ലോകങ്ങളുടെ ഉത്ഭവമേ, പരമേശ്വരാ, മൂർച്ചയുള്ള പല്ലുകളുള്ള മഹാപാമ്പുകളിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ.

അഹന്യഹനി യേ ദേവ പശ്യേയുരുരഗാ ദൃശാ । മനുഷ്യപശുരൂപം വാ തത്സര്വം ഭസ്മസാദ് ഭവേത് ।। ൨൪.

ദേവാ, ദിവസേന പാമ്പുകൾ മനുഷ്യരെയോ മൃഗങ്ങളെയോ കണ്ണുകൊണ്ട് കണ്ടാൽ, അതെല്ലാം ഉടനടി ചാരമാകും.

ത്വയാ സൃഷ്ടിഃ കൃതാ ദേവ നീയതേ സാ ഭുജംഗാമൈഃ । ഏതജ്ജ്ഞാത്വാ തു ദുര്വൃത്തം തത്കുരുഷ്വ മഹാമതേ ।। ൨൪.

ദൈവമേ, ഈ ലോകം നിങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചെങ്കിലും, ഇപ്പോൾ അത് പാമ്പുകൾ നശിപ്പിക്കുന്നു. ഈ ദോഷം മനസ്സിലാക്കി, വേണ്ടത് ചെയ്യണമേ മഹാബുദ്ധിയുള്ളവനേ.

ബ്രഹ്മോവാച । അഹം രക്ഷാം വിധാസ്യാമി ഭവതീനാം ന സംശയഃ । വ്രജധ്വം സ്വാനി ധിഷ്ണ്യാനി പ്രജാ മാഭൂത് സസാധ്വസാ ।। ൨൪.

ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: ഞാൻ നിങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കും, ഇതിൽ സംശയമില്ല. നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങൂ, ജീവികൾക്ക് ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല.

ഏവമുക്ത്വാ പ്രജാസ്തേന ബ്രഹ്മണാഽവ്യക്തമൂര്ത്തിനാ । ആജഗ്മുഃ പരമപ്രീത്യാ നത്വാ ചൈവ സ്വയംഭുവേ ।। ൨൪.

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, രൂപം കാണാനാകാത്ത ബ്രഹ്മാവ് ജീവികളെ വിട്ടയച്ചു. അവർ അതിയായ സന്തോഷത്തോടെ സ്വയംഭുവിന് നമസ്കരിച്ച് തിരിച്ചു പോയി.

ആഗതാസു പ്രജാസ്വാദ്യസ്താനാഹൂയ ഭുജംഗമാന് । ശശാപ പരമക്രുദ്ധോ വാസുകിപ്രമുഖാംസ്തദാ ।। ൨൪.

ജീവികൾ പോയശേഷം, ബ്രഹ്മാവ് പാമ്പുകളെ വിളിച്ചു. അതിവിശേഷം കോപത്തോടെ വാസുകിയെ മുഖ്യമായി എടുത്ത് അവരെ ശപിച്ചു.

ബ്രഹ്മോവാച । യതോ മത്പ്രഭവാന് നിത്യം ക്ഷയം നയത മാനുഷാന് । ഭവാന്തരേ അഥാന്യസ്മിന് മാതുഃ ശാപാത് സുദാരുണാത് । ഭവിതാഽതിക്ഷയം ഘോരം നൂനം സ്വായംഭുവേഽന്തരേ ।। ൨൪.

ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: നിങ്ങൾ എന്നിൽ നിന്നു ജനിച്ചവരായിട്ടും, മനുഷ്യരെ തുടർച്ചയായി നശിപ്പിക്കുന്നതിനാൽ, മറ്റൊരു കാലഘട്ടത്തിൽ, നിങ്ങളുടെ അമ്മയുടെ ഭയങ്കരമായ ശാപം മൂലം, സ്വായംഭുവമന്വന്തരത്തിൽ തീർച്ചയായും ഒരു വലിയ ഭയാനക നാശം സംഭവിക്കും.

ഏവമുക്താസ്തു വേപന്തോ ബ്രഹ്മാണം ഭുജഗോത്തമാഃ । നിപത്യ പാദയോസ്തസ്യ ഇദമൂചുര്വചസ്തദാ ।। ൨൪.

ഇങ്ങനെ ബ്രഹ്മാവു പറഞ്ഞതുകേട്ട്, ഭയത്തോടെ വിറയച്ച്, പ്രധാനപ്പെട്ട പാമ്പുകൾ അവന്റെ കാലടിയിൽ വീണു, ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:

നാഗാ ഊചുഃ । ഭഗവന് കുടിലാ ജാതിരസ്മാകം ഭവതാ കൃതാ । വിഷോല്ബണത്വം ക്രൂരത്വം ദൃക്ശസ്ത്രത്വം ച നസ്ത്വയാ । സംപാദിതം ത്വയാ ദേവ ഇദാനീം ശമയാച്യുത ।। ൨൪.

പാമ്പുകൾ പറഞ്ഞു: ഭഗവനെ, ഞങ്ങളുടെ സ്വഭാവം വളഞ്ഞതാക്കിയത് നിങ്ങൾ തന്നെയാണ്. ശക്തമായ വിഷവും ക്രൂരതയും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന കണ്ണുകളും നിങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്ക് നൽകിയിരിക്കുന്നു. ദൈവമേ, ഇതൊക്കെയും നിങ്ങൾ ചെയ്തതാണെങ്കിൽ, ഇപ്പോൾ ദയവായി അതിനെ നിയന്ത്രിക്കണമേ അച്യുതാ.

ബ്രഹ്മോവാച । യദി നാമ മയാ സൃഷ്ടാ ഭവന്തഃ കുടിലാശയാഃ । തതഃ കിം മനുജാന് നിത്യം ഭക്ഷയധ്വം ഗതവ്യഥാഃ ।। ൨൪.

ബ്രഹ്മാവു പറഞ്ഞു: ഞാൻ നിങ്ങളെ വളഞ്ഞ മനസ്സോടെ സൃഷ്ടിച്ചുവെങ്കിൽ, പിന്നെ നിങ്ങൾ ഭയമില്ലാതെ മനുഷ്യരെ എല്ലായ്പ്പോഴും തിന്നാമല്ലോ?

നാഗാ ഊചുഃ । മര്യാദാം കുരു ദേവേശ സ്ഥാനം ചൈവ പൃഥക് പൃഥക് । മനുഷ്യാണാം തഥാഽസ്മാകം സമയം ച പൃഥക് പൃഥക് । നാഗാനാം വചനം ശ്രുത്വാ ദേവോ വചനമബ്രവീത് ।। ൨൪.

പാമ്പുകൾ പറഞ്ഞു: ദേവന്മാരുടെ പ്രഭുവേ, മനുഷ്യർക്കും ഞങ്ങൾക്കും വേർതിരിച്ചിരിക്കുന്ന അതിരുകളും താമസസ്ഥലങ്ങളും നിശ്ചയിക്കണം. ഓരോരുത്തർക്കും വേറിട്ട നിയമങ്ങളും വേണം. പാമ്പുകളുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട് ദൈവം ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:

അഹം കരോമി വോ നാഗാഃ സമയം മനുജൈഃ സഹ । തദേകമനസഃ സര്വേ ശ്രൃണുധ്വം മമ ശാസനമ് ।। ൨൪.

ഞാൻ നിങ്ങൾക്കും മനുഷ്യർക്കുമിടയിൽ ഒരു ഉടമ്പടി സ്ഥാപിക്കും. അതിനാൽ നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ഒരുമനസ്സോടെ എന്റെ ആജ്ഞ കേൾക്കുവിൻ.

പാതാലം വിതലം ചൈവ ഹര്മ്യാഖ്യം ച തൃതീയകമ് । ദത്തം ചൈവ സദാ രമ്യം ഗൃഹം തത്ര ഗമിഷ്യഥ ।। ൨൪.

പാതാളം, വിതലവും, ഹർമ്യ എന്ന മൂന്നാമത്തെ മനോഹരമായ വാസസ്ഥലവും നിങ്ങൾക്കായി ഞാൻ നൽകിയിരിക്കുന്നു. അവിടേക്ക് നിങ്ങൾ പോകണം.

തത്ര ഭോഗാന് ബഹുവിധാന് ഭുഞ്ജാനാ മമ ശാസനാത് । തിഷ്ഠധ്വം സപ്തമം യാവദ് രാത്ര്യന്തം തു പുനഃ പുനഃ ।। ൨൪.

അവിടെ, എന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം, നിങ്ങൾ പലവിധമായ ആനന്ദങ്ങൾ അനുഭവിച്ച്, ഏഴാം രാത്രി വരെയും വീണ്ടും വീണ്ടും അവിടെ തന്നെ താമസിക്കണം.

തതോ വൈവസ്വതസ്യാദൌ കാശ്യപേയാ ഭവിഷ്യഥ । ദായാദാഃ സര്വദേവാനാം സുപര്ണസ്യ ച ധീമതഃ ।। ൨൪.

അതിനുശേഷം, വൈവസ്വതന്റെ കാലത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ, കശ്യപന്റെ സന്തതികൾ ആയ നിങ്ങൾക്ക് എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും ബുദ്ധിമാൻ സുപർണ്ണന്റെയും അവകാശം ലഭിക്കും.

തദാ പ്രസൂതിര്വഃ സര്വാ ഭോക്ഷ്യതേ ചിത്രഭാനുനാ । ഭവതാം നൈവ ദോഷോഽയം ഭവിഷ്യതി ന സംശയഃ ।। ൨൪.

അപ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ എല്ലാ സന്തതികളെയും ചിത്രഭാനു തിന്നും; അതിൽ നിങ്ങൾക്ക് ഒരു കുറ്റവും ഉണ്ടാകില്ല — ഇതിൽ സംശയമില്ല.

യേ വൈ ക്രൂരാ ഭോഗിനോ ദുര്വിനീതാ - സ്തേഷാമന്തോ ഭവിതാ നാന്യഥൈതത് । കാലപ്രാപ്തം ഭക്ഷയധ്വം ദശധ്വം തഥാഽപകാരേ ച കൃതേ മനുഷ്യമ് ।। ൨൪.

അത്യന്തം ക്രൂരരും അശാന്തരുമായ പാമ്പുകൾക്ക് തീരം വരും; അതിൽ മാറ്റമില്ല. സമയമാകുമ്പോൾ നിങ്ങൾ കടിച്ചു തിന്നാം, മനുഷ്യൻ ദോഷം ചെയ്താൽ അപ്പോഴും അതുപോലെ ചെയ്യാം.

മന്ത്രൌഷധൈര്ഗാരുഡമണ്ഡലൈശ്ച ബദ്ധൈര്ദൃഷ്ടൈര്മാനവാ യേ ചരന്തി । തേഷാം ഭീതൈര്വര്ത്തിതവ്യം ന ചാന്യ- ച്ചിന്ത്യം കാര്യം ചാന്യഥാ വോ വിനാശഃ ।। ൨൪.

മന്ത്രങ്ങൾ, ഔഷധങ്ങൾ, ഗരുഡമണ്ഡലം എന്നിവകൊണ്ട് സംരക്ഷിതരായോ, ബന്ധിക്കപ്പെട്ടോ, കണ്ടുപിടിക്കപ്പെട്ടോ നടക്കുന്ന മനുഷ്യരെ കണ്ടാൽ, ഭയത്തോടെ പെരുമാറണം; അല്ലാതെ വേറേതും ആലോചിക്കരുത്, ചെയ്യരുത് — ചെയ്താൽ നിങ്ങൾ നശിക്കും.

ഇതീരിതേ ബ്രഹ്മണാ തേ ഭുജങ്ഗാ ജഗ്മുഃ സ്ഥാനം ക്ഷ്മാതലാഖ്യം ഹി സര്വേ । തസ്ഥുര്ഭോഗാന് ഭുഞ്ജമാനാഃ സമഗ്രാന് രസാതലേ ലീലയാ സംസ്ഥിതാസ്തേ ।। ൨൪.

ബ്രഹ്മാവു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതിനു ശേഷം, ആ പാമ്പുകൾ എല്ലാവരും ഭൂമിയുടെ ഉപരിതലത്തിൽ പോയി; അവിടെ അവർ എല്ലാ ആനന്ദങ്ങളും അനുഭവിച്ച്, രസാതലത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ താമസിച്ചു.

ഏവം ശാപം തു തേ ലബ്ധ്വാ പ്രസാദം ച ചതുര്മുഖാത് । തസ്ഥുഃ പാതാലനിലയേ മുദിതേനാന്തരാത്മനാ ।। ൨൪.

ഇങ്ങനെ നാലുമുഖനായ ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്നു ശാപവും അനുഗ്രഹവും ലഭിച്ച ശേഷം, അവർ പാതാളത്തിലെ വാസസ്ഥലത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ മനസ്സിൽ സമാധാനത്തോടെ താമസിച്ചു.

ഏതത് സര്വം ച പഞ്ചമ്യാം തേഷാം ജാതം മഹാത്മനാമ് । അതസ്ത്വിയം തിഥിര്ധന്യാ സര്വപാപഹരാ ശുഭാ ।। ൨൪.

ഈ മഹാത്മാക്കൾക്കു ഇതൊക്കെയും അഞ്ചാം തിഥിയിൽ സംഭവിച്ചു. അതുകൊണ്ട് ഈ തിഥി ഭാഗ്യവതിയും എല്ലാ പാപങ്ങൾ നീക്കുന്നതും ശുഭകരവുമാണ്.