ശുദ്ധനും, വിശ്വസ്തനും, അസൂയയില്ലാത്തവനും ആകുന്നവൻ എന്റെ അഭിഷേകത്തിനായി അവിടെ സ്നാനം ചെയ്താൽ, അവൻ അഗ്നിഹോത്രയാഗഫലത്തെപ്പോലെയുള്ള ഫലം പ്രാപിക്കും. അവിടെ മൃഗശൃംഗം എന്നൊരു ജലസ്രോതസ്സുണ്ട്, സദാ മുനികൾക്കു പ്രിയപ്പെട്ടത്. അവിടെ ജീവിതം മുഴുവൻ ചെയ്ത പാപങ്ങൾ ഒടുവിൽ ഒരു മിനിറ്റിൽ തന്നെ നശിച്ചു പോകുന്നു. അതിൽ സ്നാനം ചെയ്താൽ അഗ്നിഷ്ടോമയാഗഫലവും ലഭിക്കുന്നു. പാപികളോ, കൃതഘ്നരോ, അവിടത്തെത്താൻ കഴിയില്ല. വാഗ്മതീ നദിയിൽ സ്നാനം ചെയ്യുന്നവർ പരമാവസ്ഥയിലേയ്ക്ക് ഉയർന്നു പോവുന്നു. അവിടെ വാഗ്മതീ ജലത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് ശുദ്ധരായി എന്നെ ദർശിക്കുന്നവർക്ക്, എന്റെ ശക്തിയാൽ എല്ലാ പാപവും നശിക്കുന്നു. അങ്ങനെയുള്ളവർക്ക് ഞാൻ വാഗ്മതീ ജലത്തിൽ സ്നാനശുദ്ധരായി എന്നെ ദർശിച്ചാൽ, രാജസൂയവും അശ്വമേധയാഗവും ചെയ്തതിന്റെ തുല്യഫലമാണ് അവിടെ ഓരോ സ്ഥലത്തും സമർപ്പിക്കേണ്ടത്. അവിടത്തെ മൂലസ്ഥലത്തിൽ രുദ്രൻ തന്നെയാണ് അധിഷ്ഠിതനായി നില്ക്കുന്നത്. ആയിരക്കണക്കിന് സർപ്പങ്ങൾ ചുറ്റി നിന്ന്, അവൻ എപ്പോഴും എന്റെ വാതിലിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. ആദ്യം അവനെ നമസ്കരിക്കണം, അതിന് ശേഷം ഉടൻ എന്നെ നമസ്കരിക്കണം. അവിടെ പരമഭക്തിയോടെ എന്നെ എപ്പോഴും ആരാധിക്കുന്നവൻ, എന്റെ രൂപത്തെ ഗന്ധവും പുഷ്പവും സമർപ്പിച്ച് ആദരിക്കുന്നവൻ, വിശ്വാസത്തോടെ പർവതത്തിൽ എനിക്ക് ദീപം അർപ്പിക്കുന്നവൻ, ഗാനം, വാദ്യം, നൃത്തം, സ്തോത്രം, ജാഗരണം എന്നിവയാൽ എന്നെ ഉപാസിക്കുന്നവൻ, തൈര്, പാൽ, തേൻ, നെയ്യ്, അല്ലെങ്കിൽ വെള്ളം കൊണ്ടെങ്കിലും സമർപ്പിക്കുന്നവൻ, വിശ്വാസത്തോടുകൂടി ശ്രാദ്ധത്തിൽ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് അന്നം നൽകുന്നവൻ, വ്രതം, ഉപവാസം, യാഗം, ഹോമം, ഉത്തമഭോജനങ്ങൾ എന്നിവയാൽ എന്നെ ആരാധിക്കുന്നവൻ—അവൻ ആറ് ആയിരം വർഷം സ്വർഗത്തിൽ വസിച്ച ശേഷം, ബ്രാഹ്മണൻ, ക്ഷത്രിയൻ, വൈശ്യൻ, ശൂദ്രൻ, സ്ത്രീ—ആരായാലും അവിടെയെത്തിയാൽ, അവർ എന്റെ ഗണന്മാരായി ദേവതകളോടൊപ്പം ഐക്യമായിരിക്കും. ഭൂമിയിൽ പർവതാധിപതിയെക്കാൾ മഹത്തായ യജ്ഞഭൂമി ഇല്ല. ബ്രാഹ്മണഹന്താവോ, ഗുരുഹന്താവോ, പശുഹന്താവോ, എല്ലാ പാപങ്ങളിലും ലിപ്തനായവനോ—even അങ്ങനെയുള്ളവർക്ക് ഇവിടെ അനേകം ദൈവങ്ങൾ നിറഞ്ഞ വിശുദ്ധതയുള്ള തീർത്ഥങ്ങൾ ഉണ്ട്. ഓരോ ക്രോഷത്തിലും ദേവതകൾ നിർമ്മിച്ച രൂപം പിൻവലിക്കപ്പെടുന്നു. അവിടെ സ്നാനം ചെയ്ത്, ശുദ്ധനും, ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹമുള്ളവനും, സത്യവാനുമായവനും, ദക്ഷിണദിശയിലേക്കു അഹാരമില്ലാതെ സഞ്ചരിക്കുന്നവനും, ഭൃഗുവിനെപ്പോലെ വീഴ്ചയുള്ള ക്രിയ നിർവഹിക്കുന്നവനും, കാമക്രോധരഹിതനുമായവനും—ഭൃഗുവിന്റെ മൂലത്തിൽ ബ്രഹ്മാവു തന്നെ സ്ഥാപിച്ച അത്യുത്തമമായ പുണ്യതീർഥത്തിൽ എത്തുന്നു. ഒരു വർഷം അവിടെ ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹത്തോടെ സ്നാനം ചെയ്യുന്നവൻ, ഗോരക്ഷക എന്ന, കാളയുടെ കുരുന്നിന്റെ ചിഹ്നമുള്ള സ്ഥലത്ത് എത്തുന്നു. അവിടെ ഗൗരീശിഖരത്തിലേക്ക് പോകണം; അതൊരു സിദ്ധപുരുഷന്മാർക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട സ്ഥലം. ലോകമാതാവായ ഭാഗ്യവതിയായ ദേവി എല്ലാ ജീവജാലങ്ങൾക്കും രക്ഷയാകാൻ അവിടെ നില്ക്കുന്നു. അവൾ വാഗ്മതീ നദിയുടെ തീരത്തേക്ക്, താഴെ, ഉടൻ തന്നെ അവതരിക്കാൻ പോകുന്നു. ഉമയുടെ കനകശൈലത്തിൽ ഉള്ള കുളത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്യുന്നവൻ, മഹർഷിമാരാൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്ന പഞ്ചനദം എന്ന പുണ്യസ്ഥലത്ത് എത്തി, ശുദ്ധമനസ്സോടെ, നകുലോഹേന ഉപയോഗിച്ച് അവിടെ സ്നാനം ചെയ്യണം. അതിന്റെ വടക്കോട്ട്, മറ്റൊരു പുണ്യതീർഥം സിദ്ധന്മാർക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടതായും ഉണ്ട്.