വരാഹപുരാണമ്

ഈ മഹത്തായ സംഭവത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ, ഒരു നിർദ്ദേശം ഉണ്ടായിരുന്നു—ഈ രഹസ്യം ദേവന്മാർക്കും ദിവ്യ സ്ത്രികൾക്കുമൊന്നും വെളിപ്പെടുത്തരുതെന്ന്. അതിനുശേഷം, എല്ലാ ദിശകളും പ്രകാശമാനമാകുന്ന വിധത്തിൽ, ദേവന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ഒരു മഹത്തായ ദൃശ്യമാണ് അവിടെ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്. ഇന്ദ്രൻ, മരുത്‌ഗണങ്ങളോടൊപ്പം, തനിക്കിഷ്ടം പോലെ സഞ്ചരിക്കാൻ കഴിയുന്ന ദിവ്യരഥത്തിൽ ചവിട്ടി കയറി. സമുദ്രജന്തുക്കളുടെ അധിപതിയും വരദായകനുമായ വരുണൻ, തന്റെ അനുചരസമൂഹത്തോടൊപ്പം അവിടേയ്ക്ക് എത്തി. പൊന്നുപോലെയുള്ള ദിവ്യപ്രഭയാൽ അലങ്കൃതനായി, രത്നാഭരണങ്ങൾ ധരിച്ചവനായി, യക്ഷന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും ചേർന്ന്, ലക്ഷക്കണക്കിന് ആകാശവാഹനങ്ങളിൽ വരുണൻ അവിടെ എത്തി. ധാർമ്മികരായ അനുചിതരാൽ സേവിക്കപ്പെടുന്നവനായി, വൈവസ്വതനെപ്പോലെയുള്ള ഭാവത്തിൽ, അവൻ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി. അഗ്നിപ്രഭപോലുള്ള ആകാശവാഹനങ്ങളിൽ അവർ ആകാശത്തു നിന്നിറങ്ങി, മഹത്തായ പർവതത്തിലേക്കു വന്നു. ദിവ്യരായ അശ്വിനീദേവന്മാരും അതി വേഗത്തിൽ മൗഞ്ജവന്ത് പർവതത്തിലേക്ക് എത്തി. അവർ എയരാവതന്റെ പാത മറച്ചു, അത്യന്തം വേഗത്തിൽ അങ്ങോട്ട് നീങ്ങി. നൂറുകണക്കിന് മയിലുകളുടെ കൂവലാൽ മുഴങ്ങുന്ന ആ പർവതത്തിലെത്തിയ അവർ അതിന്റെ ഭംഗിയിൽ ലയിച്ചു. അതുപോലെ തന്നെ, ഹാഹാ, ഹൂഹൂ എന്ന ഗന്ധർവപ്രമുഖരും, അനിലൻ, അനലൻ, ധർമ്മൻ, സത്യൻ, മറ്റൊരു ധ്രുവനും അവിടെ എത്തി. മഹാത്മാക്കളായ ഗുഹ്യകരും അവിടെ ഒത്തുചേർന്നു. ഉർവശി, മേനക, രംഭ, പഞ്ചസ്യ എന്ന അപ്സരസും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. പുലസ്ത്യൻ, അത്രി, മരീചി, വസിഷ്ഠൻ, ഭൃഗു—ഈ മഹർഷിമാർ അവിടെ എത്തി. ഭാരദ്വാജൻ, അഗ്നിവേശ്യൻ, വയസ്സായ പരാശരൻ എന്നിവരും എത്തി. മരീചി, ജമദഗ്നി, ഭാർഗവൻ, ച്യവനൻ തുടങ്ങിയവരും അവിടെ എത്തിയിരുന്നു. ശതദ്രു, വിപാശ, ഗണ്ഡകി എന്നീ മഹാനദികൾ അവിടെ എത്തിയിരുന്നു. ഗോദാവരി, വേണി, താപി എന്നിവയും, നന്ദ, പരനന്ദ, ചർമണ്വതി എന്നീ നദികളും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. സിന്ധു, പുരുഷ, പ്രഭാസ, സോമ—ഇവയും മറ്റു തീർത്ഥങ്ങളും ഭൂമിയിലെ വിശുദ്ധക്ഷേത്രങ്ങളും സ്വരൂപത്തിൽ അവിടെ എത്തിച്ചേർന്നു. മഹാമേരു, കൈലാസം, ഗന്ധമാദനൻ, വിന്ധ്യ, മഹേന്ദ്ര, സഹ്യ, മല്യ, ദർദുര—ഈ മഹാപർവതങ്ങൾ, കാടുകളിൽ വസിക്കുന്നവരായ ഈ പർവതാധിപതികളും ഒത്തു ചേർന്നു. എല്ലാ യാഗങ്ങളും, ശാസ്ത്രശാഖകളും, നാലു വേദങ്ങളും അവിടെ പ്രത്യക്ഷമായി. വാസുകി, അമൃതഭോജി എന്ന സർപ്പരാജാവും, ധൃതരാഷ്ട്രൻ, കിർമിരാംഗൻ എന്നീ നാഗരാജാക്കളും, ത്രിലോകത്തിൽ പ്രസിദ്ധനായ, ജാഗരൂകനായ നഹുഷൻ, അനേകം രൂപങ്ങളിലുമുള്ള, നൂറു തലകളോടു കൂടിയ, അനേകം ശിഖരങ്ങളുള്ള പർവതത്തെപ്പോലെയുള്ളവൻ, വിനത, കംബല, അശ്വതര എന്നീ നാഗരാജാക്കന്മാർ, കർക്കോട്ട, ധനഞ്ജയ എന്നീ സർപ്പാധിപതികളും അവിടെ എത്തി. ദിവസവും രാത്രിയും, പകൽവാരങ്ങളും, മാസങ്ങളും, വർഷങ്ങളും—all കാലഘട്ടങ്ങളെയും പ്രതിനിധീകരിച്ച് അവിടെയെത്തി. ഇതെല്ലാം കഴിഞ്ഞ്, എല്ലാ ദേവന്മാരും, യക്ഷന്മാരും, സിദ്ധന്മാരുമൊക്കെ ഒത്തുചേർന്നപ്പോൾ, ആ ദൈവികസമൂഹത്തിൽ, പർവതാധിപതിയുടെ ശിഖരത്തിൽ, ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും പാടിത്തുടങ്ങി, അപ്സരസുകൾ നൃത്തം ചെയ്തു. അവിടെ കാറ്റുകൾ സുഗന്ധവുമാണ്, സ്പർശിക്കാൻ മനോഹരവുമാണ്. ഇങ്ങനെ, ദേവേന്ദ്രനും മറ്റു ദേവതകളും ചേർന്ന്, ആ മഹത്തായ സംഗമത്തിൽ പങ്കെടുത്തു.