വരാഹപുരാണമ്

ബ്രഹ്മാദി ദേവതകൾ എല്ലാം, ഇന്ന്, എന്റെ മുഖേന നിന്റെ കൂടെ ഉണ്ട് എന്നതിൽ സംശയമില്ല, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ. അവരിൽ ഓരോരുത്തരുടെയും മനസ്സിലെ ആഗ്രഹം ഞാൻ അറിയുന്നു. ഇതോടെ ഗോകർണേശ്വരന്റെ മഹത്വം വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന ഇരുനൂറ്റി പതിമൂന്നാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു, ദിവ്യമായ വരാഹപുരാണത്തിൽ. പുനഃ, ഗോകർണയുടെ മഹത്വവും, നന്ദികേശ്വരൻ നൽകുന്ന വരദാനങ്ങളും സംബന്ധിച്ച കഥ വീണ്ടും തുടങ്ങുന്നു. അപ്പോൾ, ആ സൃഷ്ടിയുടെ അധിപതി ദൃശ്യമാകാതെ പോയി. ദിവ്യരൂപത്തിൽ, നാലു കൈകളും, മൂന്നു കണ്ണുകളും ഉള്ളതായാണ് അദ്ദേഹം നിലകൊണ്ടത്. ത്രിശൂലം, ഗദ, ദണ്ഡം, പിന്നാകം എന്ന ബോയും കൈയിൽ പിടിച്ച്, മുന്ജാ പുല്ല് കെട്ടിയ കെട്ടുപിടിച്ച്, അദ്ദേഹം പാദം പിൻവലിച്ച നിലയിൽ, ആ ദ്വിജനേ വിളിക്കുന്നതുപോലെ നിലകൊണ്ടു. അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടയുടൻ ആകാശത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ദേവതകൾ എല്ലാം ഭയത്തോടു കൂടി. ഈ ദൃശ്യങ്ങൾ കേട്ടശേഷം, ആയിരം കണ്ണുള്ള ഇന്ദ്രനും, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ വസിക്കുന്ന മറ്റു ദേവതകളും, “ഈയാൾ മഹേശ്വരനിൽ നിന്നുള്ള വരം നേടിയിരിക്കുന്നു, ഉമയുടെ പ്രിയനായ മഹേശ്വരൻ. അത്ര വലിയ ഉത്സാഹവും, പ്രഭയും, ശക്തിയും ഈയാളിൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഈ ശക്തിയോടെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നതുവരെ, ഈ ഭഗവാൻ...” എന്ന് സംസാരിച്ച്, ആ ശ്രേഷ്ഠ ദേവതകൾ എന്റെ കൂടെ നിലകൊണ്ടു. സ്രഷ്ടാവായ ബ്രഹ്മാവ്, ഭാഗവതനായ വിഷ്ണു, ആ വലിയ പ്രഭുവായ മഹേശ്വരൻ, മൂന്ന് ലോകങ്ങളുടെ അധിപതി — അവരുടെ ആ കൃത്യത്തിലൂടെ ദേവതകളും ഋഷികളും അവനെ ദർശിച്ചു. അവൻ, നന്ദി നിലകൊള്ളുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി, ദൈവംപോലെയായി; “ഇന്ന് എന്റെ ജീവിതം സഫലമായിരിക്കുന്നു, എന്റെ പരിശ്രമം ഫലപ്രദമായിരിക്കുന്നു. ഹരി, ദേവതകളുടെ അധിപതി, ലോകങ്ങളുടെ ഗുരു, ഞാൻ ദർശിച്ചിരിക്കുന്നു. പാപനാശകനായ ഹരൻ, ശാന്തനും, സന്തുഷ്ടനുമായ് എന്നിൽ പ്രസന്നനായിരിക്കുന്നു. ഇതെനിക്ക് പരമോന്നതമായ അനുഗ്രഹമാണ്; ഇപ്പോൾ ഞാൻ ശുദ്ധനായിരിക്കുന്നു. അവൻ എന്നോട് സത്യം, ഹിതം മാത്രമാണ് പറഞ്ഞത്, അതിന്റെ വിപരീതം ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ അതീവ സന്തോഷവും, ആദരവുമാണ് അനുഭവിക്കുന്നത്; അത്യുന്നതനായ ഭഗവാന്റെ അനുഗ്രഹം ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു; നമുക്ക് ഈ വരദായക ദേവനെ, അനുഗ്രഹം നൽകുന്ന ദൈവത്തെ ദർശിക്കാം. നിന്റെ തപസ്സിന്റെ ഫലമായി, അവൻ പ്രസന്നനായി നേരിട്ട് ദർശനമനുഭവിപ്പിച്ചു. “എവിടെയാണ് ഈ ദൈവം, ഭാഗവതനായ കപാലി? എനിക്ക് അനുഗ്രഹം നൽകിയ ദൈവം അവിടുത്തെ ദൃശ്യമാകാതെ പോയി. ദൈവം എവിടെയാണെന്ന് എനിക്കറിയില്ല, അവൻ എവിടെയാണെന്ന് അറിയില്ല; അവനെ അന്വേഷിക്കണം. ദൈവം നന്ദിയോട് ഭഗവാനെക്കുറിച്ച് എന്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞുവെന്നും, ത്രിശൂലധാരിയുടെ രഹസ്യങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണെന്നും, മഹാദേവൻ നന്ദിയോട് എന്താണ് പറഞ്ഞത് എന്നതും എനിക്ക് അറിയണം; ഞാൻ പുരാതനനായ ഒരാൾ എന്നതുകൊണ്ട് പറയാൻ യോഗ്യമല്ലാത്തതൊന്നുമുണ്ടോ? “മഹാദേവൻ നന്ദിയോട് പറഞ്ഞത് ഞാൻ പറയാം: ഭൂമിയിൽ, മലകളിൽ ഒരു വിശിഷ്ടമായ പ്രദേശമുണ്ട്. ഹിമാലയത്തിന്റെ അപ്പുറത്തുള്ള ആ പ്രദേശം, അനുജ്ഞാനഗരങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞതും, ദിവ്യവും, തപസ്സു ചെയ്തവരാൽ വസിക്കുന്നതുമാണ്. അവൻ എനിക്കു നിർഭാഗ്യാവസ്ഥയിൽ, തപസ്സിലൂടെ പാപങ്ങൾ ദഹിപ്പിച്ച്, എന്റെ അനുഗ്രഹം ലഭിച്ചിരിക്കണം. അതിനാൽ, ആ സ്ഥലത്തിന് അവന്റെ പേരാണ്; ദിവ്യമായതും, ദീർഘതപസ്സു ചെയ്തവരാൽ വസിക്കുന്നതുമാണ്. അവിടെ, ഞാൻ മൃഗരൂപത്തിൽ സഞ്ചരിച്ചപ്പോൾ, ദേവതകൾ എന്നെ കണ്ടു. ഈ രഹസ്യങ്ങൾ ദേവതകൾക്കും, സ്വർഗ്ഗനർത്തകികൾക്കും വെളിപ്പെടുത്തരുത്. ദിശകളെ മുഴുവനും പ്രകാശിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, ദേവതകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, ആ ദിവ്യസ്ഥലത്ത്. ഇന്ദ്രൻ, മരുത് ദേവതകളെ കൂട്ടി, ആഗ്രഹം നിറവേറ്റുന്ന രഥത്തിൽ കയറി. വരുണൻ, വരദായകനും, ജലജീവികളുടെ അധിപതിയും, തന്റെ വൃന്ദം കൂട്ടി എത്തി. സുവർണ്ണം പകരുന്ന പ്രകാശം, രത്നങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച, ആയിരക്കണക്കിന് വ്യോമയാനങ്ങൾ, യക്ഷന്മാരും, റാക്ഷസന്മാരും കൂട്ടി, അവൻ എത്തി. സദാചാരമുള്ളവരാൽ സേവിക്കപ്പെട്ട്, വൈവസ്വതനെപ്പോലെ, അവൻ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി. അവർ അഗ്നിപോലുള്ള വ്യോമയാനങ്ങളിൽ കയറി, ആകാശത്തിൽ നിന്ന് മലയിൽ ഇറങ്ങി. രണ്ടു ദിവ്യ അശ്വിനീദേവതകളും മഹാമൗഞ്ജവന്ത് മലയിൽ എത്തിയതോടെ, അവർ വേഗത്തിൽ, ഐരാവതയുടെ വഴിയെ മറച്ച് മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.