വരാഹപുരാണമ്

ദേവന്മാരോ, അസുരന്മാരോ, ഗന്ധർവന്മാരോ, യക്ഷന്മാരോ, രാക്ഷസന്മാരോ, സർപ്പന്മാരോ എന്നിങ്ങനെയുള്ള ആരും, എനിക്കു പ്രീതിയുള്ളപ്പോൾ നിനക്കും പ്രീതിയാണ്, എനിക്കു കോപമുള്ളപ്പോൾ നിനക്കും കോപം തന്നെയാണ്. ഈ വിധത്തിൽ, ഉമാദേവിയുടെ പ്രിയപതിയായ മഹാദേവൻ അനുകൂലനായി, അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകി, നേരിട്ട് അവനോടു പറഞ്ഞു: "ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്ന എല്ലാ ദേവതകളും, മരുത്‌ഗണങ്ങളുമൊക്കെയും നീ അറിയണം. ഞാൻ നിന്നോട് പ്രഖ്യാപിച്ച അനുഗ്രഹങ്ങൾ എല്ലാം, പ്രിയനേ, നിനക്ക് ഫലിക്കട്ടെ. നാരായണൻറെ നേതൃത്വത്തിൽ, ഇന്ദ്രനും മരുത്‌ഗണങ്ങളുമൊക്കെയും, യക്ഷന്മാരും, വിദ്യാധരന്മാരും, സിദ്ധന്മാരും, ഗന്ധർവന്മാരും, നാഗന്മാരും കൂടെ ഇവിടെയുണ്ട്. നിന്റെ ഐശ്വര്യം സാധ്യമായതായി കണ്ടു അവർക്ക് അത്യന്തം അസൂയ തോന്നുന്നു. ഇവിടെ അനുഗ്രഹം ലഭിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ എല്ലാം എപ്പോഴും വന്നു തപസ്സ് ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അവർ എത്തുന്നതുവരെ, മരുമക്കൾക്ക് എന്നെ കാണാൻ സാധിക്കില്ല. എന്നാൽ ഇന്നത്, ബ്രഹ്മാവിനെ മുന്നിൽ നിർത്തി എല്ലാ ദേവന്മാരും നിന്നോടൊപ്പം ഉണ്ട്, എന്റെ മുഖാന്തിരം. ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, അവരൊക്കെയുടെയും മനസ്സിലുള്ള ഉദ്ദേശം ഞാൻ അറിയുന്നു." ഇങ്ങനെ ഗോകര്ണേശ്വരന്റെ മഹത്വത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. പുനരാരംഭിച്ച്, ഗോകര്ണേഷ്വരന്റെ മഹത്വവും, നന്ദികേശ്വരൻ അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകുന്നതും വീണ്ടും വിവരിക്കുന്നു. അതിനുശേഷം, ജീവികളുടെ പ്രഭു അവിടെ അദൃശ്യനായി. നാലു കൈകളും, മൂന്നു കണ്ണുകളും, ദിവ്യമായ രൂപവുംകൊണ്ട്, ത്രിശൂലം, ഗദ, ദണ്ഡം, പിനാകം എന്ന വില്ലും കൈവശം വെച്ച്, മുന്ജാഗ്രാസം ധരിച്ച്, ഒരു കാലടി പിൻവലിച്ച്, ആ ദ്വിജനെ വിളിക്കുന്നതുപോലെ അവിടെ നിലകൊണ്ടു. അവനെ കണ്ടു ആകാശത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ദേവതകൾ ഭയത്തോടെ നിറഞ്ഞു. ഇതു കേട്ടശേഷം, ആയിരം കണ്ണുള്ള ഇന്ദ്രനും സ്വർഗ്ഗവാസികളായ മറ്റുള്ളവരും വിചാരിച്ചു: "ഇവൻ ഉമാപതിയായ മഹേശ്വരനിൽ നിന്ന് അനുഗ്രഹം നേടി. അത്ര വലിയ ഉത്സാഹവും, പ്രഭയും, ശക്തിയും ഇവനിൽ ഉണ്ട്. ഇങ്ങനെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നതുവരെ, ഈ പ്രഭു..." എന്നിങ്ങനെ പരസ്പരം സംസാരിച്ച്, ആ ഉത്തമ ദേവതകൾ അവിടെ എന്നോടൊപ്പം നിലകൊണ്ടു. സ്രഷ്ടാവും, ഭഗവാൻ വിഷ്ണുവും, ലോകങ്ങളുടെ അധിപതിയും അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. ആ ദൈവിക സംഭവത്തിൽ ദേവരും, ഋഷികളും അവനെ കണ്ട് അത്ഭുതപ്പെട്ടു. പിന്നീട് ഞാൻ നന്ദി നിലകൊള്ളുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് ചെന്നു. "ഇന്ന് എന്റെ ജീവിതം ഫലപ്രാപ്തി നേടി; എന്റെ പരിശ്രമം സഫലമായി. കാരണം, ഞാൻ ഹരിയെ, ദേവന്മാരുടെ ദൈവത്തെയും, ലോകങ്ങളുടെ ഗുരുവിനെയും കണ്ടു. പാപങ്ങൾ നീക്കുന്ന ഹരൻ എന്നോട് സന്തോഷത്തോടെ, ശാന്തനായി നിലകൊണ്ടു. ഇതെനിക്ക് പരമാനുഗ്രഹമാണ്; ഇപ്പോൾ ഞാൻ ശുദ്ധനായി. അവൻ എന്നോട് സത്യം, ഹിതം മാത്രമേ പറഞ്ഞുള്ളു. അതിനാൽ ഞാൻ ആ പരമേശ്വരനിൽ അതിയായി സന്തോഷവാനായിരിക്കുന്നു; അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകുന്ന ആ ദൈവത്തെ ഞാൻ കാണും." "നിന്റെ തപസ്സ് കൊണ്ടാണ് ദൈവം സംതൃപ്തനായി നേരിട്ട് പ്രത്യക്ഷമായത്. ഇനി ദൈവമായ കപാലിനിനെ എവിടെ കാണാമെന്ന് ഞാൻ അറിയുന്നില്ല. അവൻ എന്നെ അനുഗ്രഹിച്ച് അവിടെത്തന്നെ അദൃശ്യനായി. ദൈവം എവിടെയാണെന്ന് എനിക്കറിയില്ല, അവിടെയാണോ എന്ന് അന്വേഷിക്കണം. ദൈവം നന്ദിയോടു എന്താണ് സംസാരിച്ചത്?" "ദേവാദിദേവാ, ത്രിശൂലധാരിയുടെ രഹസ്യം എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ? മഹാദേവൻ നന്ദിയോട് എന്താണ് പറഞ്ഞത്, അതിനേകുറിച്ച് ഞാനറിയാൻ അർഹനല്ലേ? മഹാദേവൻ നന്ദിയോട് പറഞ്ഞത് ഞാൻ പറയാം: ഭൂമിയിൽ ഒരു പ്രദേശം ഉണ്ട്, പർവതങ്ങളിൽ ഏറ്റവും വിശുദ്ധമായ സ്ഥലമെന്നു അറിയപ്പെടുന്നത്. ഹിമാലയത്തിന്റെ അപ്പുറത്ത്, ആശ്രമങ്ങൾ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ഭാഗം. അവിടെ, എന്റെ അനുഗ്രഹം ലഭിച്ചവൻ, തപസ്സിലൂടെ പാപങ്ങൾ കത്തിച്ചവൻ, അവിടെ വസിക്കും. ആ സ്ഥലം അവന്റെ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു; ദീർഘമായ തപസ്സു ചെയ്തവർ അവിടെ വസിക്കുന്നു. അവിടെയായിരുന്നു ഞാൻ മാൻ രൂപത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ ദേവതകൾ എന്നെ കണ്ടത്." ഇങ്ങനെ, ഗോകര്ണേശ്വരന്റെ മഹത്വവും, അനുഗ്രഹങ്ങൾ ലഭിച്ചവരുടെ അനുഭവങ്ങളും ദൈവികമായി വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടുവെന്ന് പുരാണം പറയുന്നു.