വരാഹപുരാണമ്

അവിടത്തെ എല്ലാ ജീവികളുടെയും ഹൃദയങ്ങളിൽ വസിക്കുന്ന മഹോന്നതനായ ദേവനോട്, “എനിക്ക് നിങ്ങളുടെ ഭക്തി വേണം” എന്ന ആഗ്രഹം മഹർഷി ഉച്ചരിച്ചു. കോടിക്കണക്കിന് രുദ്രമന്ത്രങ്ങൾ ജപിച്ചും ഭക്തിപൂർവം പൂജിച്ചുമാണ് അവൻ ഈ പ്രാർത്ഥനകൾ അർപ്പിച്ചത്. അപ്പോൾ ദൈവം സ്നേഹപൂർവം പുഞ്ചിരിച്ച്, മധുരമായ വാക്കുകളിൽ അവനോട് പറഞ്ഞു: “നിന്റെ നിർമലമായ മനസ്സോടെ നീ എന്നെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചു. എന്റെ പാദാരവിന്ദങ്ങളിൽ ഭക്തിയോടെ അർപ്പിച്ച ആരാധന എന്നിൽ നിന്ന് ഒരിക്കലും അകറ്റില്ല, മകനേ. മഹാനായ മുനീന്ദ്രാ, നീ ആയിരം വർഷം കഠിനമായ തപസ്സു ചെയ്യുകയും അത്യന്തം ദുഷ്കരവും അത്ഭുതകരവുമായ സാദ്ധ്യമായ ഒരു കര്‍മ്മം പൂർത്തിയാക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ എല്ലാ ദേവതകളും ഇന്ദ്രനും ചേർന്ന് നിന്നെ കാണാൻ വരും. ദൈവികമായ പ്രഭയോടെ, സ്വർഗീയാഭരണങ്ങൾ ധരിച്ച ഒരു ദിവ്യരൂപത്തിൽ, എന്റെ രൂപവും ശക്തിയും കൈവശമാക്കി, മൂന്നു കണ്ണുകളോടെ, ധർമ്മങ്ങളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായി നീ നിലകൊള്ളും. ഈ ശരീരത്തോടുകൂടി നീ ജരാമരണങ്ങളില്ലാതെ ജീവിക്കും. ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ നീ എന്റെ പ്രധാനഗണനായിരിക്കും. എട്ടുവിധത്തിലുള്ള ഐശ്വര്യവും പരമാധികാരവും നീ നേടിയിരിക്കുന്നു, വ്രതധരനായവനേ. ഇന്നുമുതൽ ദൈവികകാര്യങ്ങളിൽ നീ ദേവതകളിൽ പ്രധാനം ആയിരിക്കും. ലോകത്തിലെ എല്ലാ ജീവികളും നിന്നെ മാത്രം ആരാധിക്കും. വരങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കു നീ എപ്പോഴും വരദായകനും ലോകത്തിന്റെ പോഷകനും ആയിരിക്കും. നിന്നെ ദ്വേഷിക്കുന്നവൻ എന്നെയും ദ്വേഷിക്കും; നിന്നെ അനുഗമിക്കുന്നവൻ എന്നെയും അനുഗമിക്കും. നീ എപ്പോഴും ദക്ഷിണദ്വാരത്തിൽ നിലകൊള്ളണം, ഗണാധിപതിയായവനേ. ഇന്നുമുതൽ എല്ലാ സമയത്തും നീ വാതിൽരക്ഷകനായിരിക്കും, ദേവതകളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ. വജ്രം, ദണ്ഡം, ചക്രം, അഗ്നി—ഇവയൊന്നും കൊണ്ട് ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും യക്ഷന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും സർപ്പന്മാരും നിന്നെ ജയിക്കാൻ കഴിയില്ല. നീ സന്തുഷ്ടനാകുമ്പോൾ ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാകും; നീ കോപിതനായാൽ ഞാൻ കോപിതനാകും.” ഇങ്ങനെ ഉമാദേവിയുടെ പ്രിയനായ ഭഗവാൻ അവനു വരങ്ങൾ നല്കി അതീവ സന്തോഷത്തോടെ നിലകൊണ്ടു. “ഇവിടെ ബ്രഹ്മാദികൾ അടങ്ങിയ എല്ലാ ദേവതകളും, മരുത്ഗണങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെ, നിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു,” ദൈവം അറിയിച്ചു. “ഞാൻ പ്രഖ്യാപിച്ച എല്ലാ വരങ്ങളും, പ്രിയനേ, നിനക്കു ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു.” നാരായണനെ നേതൃത്വം നൽകുന്നവർ, ഇന്ദ്രനും മരുത്ഗണങ്ങളും, യക്ഷന്മാരും വിദ്യാധരന്മാരും സിദ്ധന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും നാഗന്മാരും—നിന്റെ ഐശ്വര്യം കണ്ടു അത്യന്തം അസൂയയാൽ പീഡിതരായിരിക്കുന്നു. വരങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരെല്ലാം ഇവിടെ തപസ്സു ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഇവിടേക്ക് എത്തിയില്ലെങ്കിൽ മരണശീലരായ മനുഷ്യർ എന്നെ കാണുകയില്ല. എന്നാൽ ഇന്നത്, ബ്രഹ്മാവിനെ നേതൃത്വം നൽകുന്ന എല്ലാ ദേവതകളും നിന്നോടൊപ്പം എന്റെ മുഖാന്തിരം ഇവിടെ സന്നിഹിതരാണ്. ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, അവരൊക്കെയും ഞാൻ മനസ്സിലാക്കുന്നു.” ഇങ്ങനെ ഗോകർണേശ്വരന്റെ മഹത്വവും അവിടുത്തെ മഹത്വം പ്രാപിച്ചവനു ലഭിച്ച വരങ്ങളും വിവരിക്കുന്ന ഇരുനൂറ്റി പതിമൂന്നാം അധ്യായം സമാപിച്ചു. പുനഃ, ഗോകർണ്ണയുടെ മഹത്വവും നന്ദീശ്വരന്റെ വരപ്രദാനവും വീണ്ടും അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. അപ്പോൾ ആ സൃഷ്ടികളുടെ അധിപൻ അദൃശ്യനായി. നാലു കൈകളും മൂന്നു കണ്ണുകളും ദിവ്യരൂപവും ഉള്ളതായവൻ അവിടെ നിലകൊണ്ടു. ത്രിശൂലം, ഗദ, ദണ്ഡം, പിനാകം എന്നീ ആയുധങ്ങൾ പിടിച്ചു, മുന്ജകൂശം കെട്ടിയുള്ള കെട്ടും ധരിച്ച്, ഒരു കാൽ പിൻവലിച്ച്, ആ ദ്വിജനെ വിളിക്കുന്ന തരത്തിൽ അവൻ നിലകൊണ്ടു. അവനെ കണ്ടു ആകാശത്ത് സഞ്ചരിക്കുന്ന ദേവഗണങ്ങൾ ഭീതിയിലായി. ഇതു കേട്ടു, ആയിരം കണ്ണുകളുള്ള ഇന്ദ്രനും സ്വർഗവാസികളായ മറ്റുള്ളവരും പറഞ്ഞു: “ഈവൻ മഹേശ്വരനിൽ നിന്നു വരം ലഭിച്ച ഉമാപതിയുടെ പ്രിയപുത്രനാണ്!