വരാഹപുരാണമ്

ധർമ്മത്തോടുള്ള പ്രേമംകൊണ്ടു നിറഞ്ഞവനായ രാജാവേ, നിന്റെ എല്ലാ ചോദ്യങ്ങൾക്കും ഞാൻ ഇതുവരെ സംക്ഷിപ്തമായി വിശദീകരിച്ചു. പാപനാശനത്തിനുള്ള മാർഗ്ഗങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരണം ഇതോടെ സമാപിക്കുന്നു എന്നതോടുകൂടി മഹത്വമുള്ള വരാഹപുരാണത്തിലെ ഇരുന്നൂറ്റി പതിനൊന്നാമത്തെ അധ്യായം അവസാനിക്കുന്നു. ഇനി, Samsara Chakra എന്ന ലോകചക്രത്തിന്റെ കഥയിൽ, ഉണർവിന്റെ വിവരണത്തിലേക്ക് കടക്കുന്നു. മഹാരാജാവേ, എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളെ അറിയുന്നവരിൽ ഏറ്റവും മുൻപിലുള്ളവനായി നീ ഉറ്റുനോക്കുന്നു—ഇത് അതിമനോഹരമാണ്, അതിമഹത്തായതാണ്. നീ ധർമ്മമാർഗ്ഗത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നതുകൊണ്ടു ഞാൻ അത്യന്തം സന്തോഷവാനാണ്. രാജാധിരാജാവേ, നീ എന്നെ പ്രത്യേകമായി ആദരിക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. മഹാരാജാവേ, നിനക്ക് ആശീർവാദങ്ങൾ ഉണ്ടാകട്ടെ; നീ ധർമത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുക. നീ ആകാശത്തിലെ സൂര്യനുപോലെ പ്രകാശം പകരുന്നവനാണ്. കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ആ രാജാവ്, ധർമ്മത്തിൽ ഭക്തിയോടെ, ദീർഘനാളുകൾക്ക് ശേഷം യാത്രയായി. അവൻ എന്നെ ശുദ്ധമായി ആരാധിക്കുകയും സ്നേഹപൂർവ്വം വാക്കുകൾ സംസാരിക്കുകയും ചെയ്തു. ഈ കഥ ഞാൻ ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ആ മഹാരാജാവിന്റെ സാന്നിദ്ധ്യത്തിൽ നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. വൈശംപായനൻ പറയുന്നു: അവിടെ ചിലർ വൈഖാനസ വ്രതത്തിൽ ആസക്തരായിരുന്നു; ചിലർ ഇരുന്നും എഴുന്നും അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ ചെയ്തവരുമായിരുന്നു. അവർ "അതിമനോഹരം, അതിമനോഹരം" എന്ന് ഉച്ചരിക്കുകയും അതിസ്വപ്നത്തോടെ കണ്ണുകൾ വലുതാക്കുകയും ചെയ്തു. ചിലർ ശാലാനി വ്രതങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ചവരും, മറ്റുചിലർ പാറകളിലെ പാരവകളെപ്പോലെ ജീവിച്ചവരുമായിരുന്നു. ചിലർ ധാന്യങ്ങൾ ശേഖരിച്ചുനൽകിയവരും, അതിവൈരാഗ്യശാലികളായ ചിലർ മരച്ചില്ലുകൾ മാത്രം ഭക്ഷിച്ചവരുമായിരുന്നു. പലവിധ വ്രതങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ചവരും, സ്വയം നിയന്ത്രണം പുലർത്തിയവരും അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. ചിലർ നേരേ നിൽക്കുമ്പോഴും ഉറക്കമെടുത്തവരും, മറ്റുചിലർ മാൻപോലെ സഞ്ചരിച്ചവരുമായിരുന്നു. ചിലർ വെള്ളം മാത്രം പാനീയമാക്കി ജീവിച്ചവരും, ചിലർ വായുവിൽ മാത്രം ആശ്രയിച്ചവരും, മറ്റുചിലർ പച്ചക്കറികൾ മാത്രം ഭക്ഷിച്ചവരുമായിരുന്നു. തപസ്സിന് പുറമെ മറ്റൊന്നുമില്ലെന്നു വീണ്ടും വീണ്ടും ആലോചിച്ചവരും, അവർ ധർമ്മവും അധർമ്മവും ഉപേക്ഷിച്ച് ശാശ്വതമായ ധ്യാനത്തിൽ നിലകൊണ്ടവരുമായിരുന്നു. കുറ്റമില്ലാത്തവരായ ഇവർ ഭയത്താൽ പലവിധ വ്രതങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചു. പരമഭക്തിയോടെ, ആ മഹാരാജാവ് ധർമ്മത്തിൽ മാത്രം മനസ്സു ചൊരിഞ്ഞു. ഉത്തമതപസ്സിൽ ഉറച്ചുനിന്ന്, ധർമ്മാത്മാവ് ആലോചനം തുടങ്ങി. ഈ കഥ ആരെങ്കിലും കേട്ടാലോ, മറ്റുള്ളവരെ കേൾപ്പിച്ചാലോ, അവൻ തന്റെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നേടും. ഇതോടെ പുരാതനകഥയിലെ ലോകചക്രത്തിന്റെ വിവരണത്തിലുള്ള 'ഉപദേശം' എന്ന ഇരുനൂറ്റി പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. ഇനി, ഗോകർണേശ്വരന്റെ മഹത്വത്തെക്കുറിച്ച് പറയാം. അതിയായ കാലങ്ങള്ക്ക് മുൻപ്, ദേവന്മാർ താറകാസുരനോടു യുദ്ധത്തിൽ തോറ്റപ്പോൾ, ഇന്ദ്രൻ വീണ്ടും തന്റെ സ്ഥാനമടഞ്ഞ് ശത്രുക്കളിൽ നിന്നും ഭയത്തിൽ നിന്നും മോചിതനായപ്പോൾ, സ്വർണ്ണാഭമായ മേരുപർവതത്തിന്റെ ശിഖരത്തിൽ, പർവതാധിപതി, മനസ്സിൽ ഏകാഗ്രതയോടെ, ധ്യാനത്തിൽ ഉറച്ചുനിന്നു, ദൃഷ്ടി ഏകാഗ്രമായി ഇരുന്നു. മനസ്സിൽ സമാധാനം കൊണ്ടു, തല താഴ്ത്തി, പാദങ്ങൾ പിടിച്ചു, ആചാരപൂർവ്വം വന്ദിച്ചു. സനത്കുമാരൻ പറഞ്ഞു: ഭാഗ്യശാലിയായവനേ, സത്യം അറിയുന്നവരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനേ, പുരാണത്തെ നീ മാത്രമേ ശരിയായി അറിയുന്നുള്ളു. ഭഗവാനേ, ഗോകർണ്ണം വടക്കേയും തെക്കേയും എങ്ങനെയാണ്? ആ പുണ്യഭൂമിയുടെ പരിധി എത്രയും അവിടെയുള്ള തിരുനദികളുടെ മഹത്വം എത്രയാണെന്നും പറയൂ. ദേവന്മാർ എല്ലാവരും, നിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ, വീണ്ടും എങ്ങനെയാണ് ആ സ്ഥലം നേടിയത്? അവിടെ ശരിയായ വിധിയിൽ ആചാരങ്ങൾ എങ്ങനെയാണ്, ആരാണ്, എപ്പോഴാണ് നിർവ്വഹിച്ചതെന്നും പറയൂ. ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോൾ, ബ്രഹ്മജ്ഞാനികൾക്കിടയിലെ ശ്രേഷ്ഠനായ ബ്രഹ്മാവ് ഉത്തരം പറഞ്ഞു: ബ്രഹ്മജ്ഞാനികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ സനത്കുമാരേ, ഈ പുരാണം അത്യന്തം രഹസ്യമായതാണ്, ഞാൻ കേട്ടതുപോലെ തന്നെ പറയാം. ശുദ്ധമായ മന്ദരപർവതത്തിന്റെ വടക്കുഭാഗത്ത്, അത്യന്തം ദൃഢമായ ക്രിസ്റ്റൽ പാറയും, പവഴച്ചെടികളും കല്ലുകളും നിറഞ്ഞ ഒരു സ്ഥലം ഉണ്ട്. അവിടെ വിവിധപുഷ്പങ്ങളാൽ അലങ്കൃതമായ വല്ലികൾ, പൂക്കളാൽ നിറഞ്ഞ ശാഖകൾ കാണാം. അവിടെയുള്ള താഴ്വരകൾ പ്രത്യേകമായി പ്രകാശം പകരുന്നു, വിവിധ ഖനിജങ്ങളാൽ ഒഴുകുന്ന നീരുറവുകൾ അവിടെ ഉണ്ട്.