വരാഹപുരാണമ്

മനുഷ്യർ ദുഃഖത്തിൽ ആകുലരായി, അതിജീവനത്തിനായി കടുത്ത തപസ്സിൽ അഭയം പ്രാപിച്ചപ്പോൾ, അവർ മനസ്സിൽ ഉറച്ച നിർണ്ണയം എടുത്തു. പ്രിയവും അപ്രീയവുമായ എല്ലാ ബന്ധങ്ങളും അവർ ഉപേക്ഷിച്ചു. പ്രിയനേ, ലോകത്തിൽ ഈ സമ്പ്രദായം കേട്ടിട്ടുണ്ട്—ധർമ്മപഥം എന്നും ഉത്തമമാണ്. എന്താണ് ഈ പ്രവൃത്തിയുടെ കാരണമെന്നു നാരദൻ ചോദിച്ചു: “പ്രിയനേ, ഇതിന്റെ കര്‍ത്താവ് ആര്? ആരാണ് ഇതിന് പ്രേരകൻ? എന്ത് ദ്വേഷം മനസ്സിൽ കൊണ്ടാണ് ഇങ്ങനെ ആകുന്നത്? ദേവന്മാർക്കും ഗ്രഹിക്കാനാവാത്ത രഹസ്യം ഞാൻ ചോദിക്കുന്നു.” ഇങ്ങനെ മഹാത്മാവായ നാരദൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ, ധർമ്മരാജാവായ യമൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: “നിനക്ക് ഞാൻ സത്യം പറയും, പാപരഹിതനായവനേ, ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ. ലോകത്തിൽ ആരെയും കര്‍ത്താവായോ പ്രേരകനായോ കാണുന്നില്ല. ആരുടെ പേരാണ് പുകഴ്ച ചെയ്യപ്പെടുന്നത്, ആരാണ് ലോകത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്നത്?” ബ്രഹ്മർഷിമാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ഈ ദിവ്യസഭയിൽ, ഓരോരുത്തരും തങ്ങൾ നടത്തിയ കർമ്മങ്ങൾ തന്നെയാണ് അനുഭവിക്കുന്നത്. വായുവാൽ ആകൃതിയായ ചൈതന്യം ലോകത്തിൽ ദൃഢമായി സ്ഥാപിതമാണ്. ദുഃഖം ആകാമായാലും, ഒരാൾ തന്റെ തന്നെ ആത്മാവാൽ തന്നെ ഉന്നതനാക്കണം. ബന്ധുക്കളും ബന്ധുക്കൾക്കുള്ള ദുഃഖവും മുൻജന്മകർമ്മങ്ങളാൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നു. ഈ ലോകം കള്ളമായി ഉരുത്തിരിഞ്ഞ ഈ വാക്ക് കൊണ്ടാണ് എല്ലാ ദിക്കുകളിലേക്കും ഭ്രമിക്കുന്നു. മനുഷ്യന്റെ ദുഃഖങ്ങൾ ക്രമേണ അവസാനിക്കുന്നു; ജന്മം പ്രാപിച്ച ജീവിക്ക് ദോഷങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ, അവൻ മുൻജന്മങ്ങളാൽ രൂപപ്പെട്ട നല്ലതും ചീത്തയുമായ ബുദ്ധി പ്രാപിക്കുന്നു. ദുഃഖം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, പാപം നശിപ്പിക്കുന്ന സൽകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു. മനുഷ്യൻ നല്ലതും ചീത്തയുമുള്ള ഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കുകയും അതനുസരിച്ച് കർമ്മവും അകർമ്മവും ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. നല്ല ഫലങ്ങൾ സ്വർഗ്ഗം നൽകുന്നു, പാപം നരകം നൽകുന്നു. അപ്പോൾ നാരദൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു: “ഈ ലോകത്ത് പുണ്യത്തിന് കുറവ് വരാമോ, അല്ലെങ്കിൽ പാപം നശിപ്പിക്കാമോ? മനസ്സിലൂടെ, കർമ്മത്തിലൂടെ, തപസ്സ് കൊണ്ടോ, ആചരണത്തിലൂടെയോ?” യമൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: “പാപവും ദോഷവും എങ്ങനെയാണ് നശിപ്പിക്കാവുന്നതെന്ന് ഞാൻ നിനക്ക് വിശദമായി പറയുന്നു. പാപത്തിന്റെയും പുണ്യത്തിന്റെയും കാരണനായ, സകല ചലനവിലയുള്ളവയും അചലവുമായവയും സൃഷ്ടിച്ചവനോടാണ് ഞാൻ ആദരപൂർവ്വം വന്ദനം ചെയ്യുന്നത്. അവൻ എല്ലാ ജീവികളോടും സമദർശിയാണു; ആത്മസംയമനം പുലർത്തുന്നവൻ, ശാന്തമായ മനസ്സുള്ളവൻ, തത്വത്തെ, പുരുഷനെ, പ്രകൃതിയെ യഥാർത്ഥത്തിൽ അറിയുന്നവൻ. അവൻ ഗുണങ്ങളെയും ഗുണരഹിതത്വത്തെയും, നശ്വരത്വത്തെയും അനശ്വരത്വത്തെയും അറിയുന്നവൻ. തന്റെ ശരീരത്തിലും മറ്റുള്ളവരുടേതിലും സുഖദു:ഖങ്ങളിലൂടെയും അഹിംസയിലൂടെ ജീവികൾക്ക് അനിഷ്ടമില്ലാതെ, ആസക്തിയും ക്രോധവും വിട്ട്, പ്രാണവായു നിയന്ത്രണത്തിലൂടെ, താഴ്ന്ന ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ നിയന്ത്രിച്ച്, ആഗ്രഹരഹിതനായി, ആഗ്രഹിക്കുന്ന വസ്തുക്കളിൽ ആസക്തിയില്ലാതെ, വിശ്വാസത്തോടെ, ക്രോധം ജയിച്ച്, മറ്റുള്ളവരുടെ സ്വത്ത് ഒഴിവാക്കി, ഗുരുസേവനത്തിൽ ഭക്തിയോടെ, അഹിംസയിൽ എപ്പോഴും ലീനനായി, പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നതു ചെയ്യുകയും അപരിചിതം ഒഴിവാക്കുകയും, ആന്തരികമായി ശുദ്ധചിത്തനായി തീർത്ഥാടനങ്ങളിൽ പങ്കെടുക്കുകയും, ഭക്തിയോടെ ബ്രാഹ്മണരെ സന്ദർശിക്കുകയും ചെയ്യണം.” ഇതൊക്കെ കേട്ട നാരദൻ പറഞ്ഞു: “നീ പറഞ്ഞത് യുക്തിയോടും ഉചിതമായും ആണു. നീ വിവിധ കാരണങ്ങളും മാർഗങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് സത്യം എങ്ങനെ ആണെന്നു സുതാര്യമായി കാണിച്ചു തന്നു.