വരാഹപുരാണമ്

പഞ്ചഗവ്യപാനം ചെയ്താൽ, അശ്വമേധയാഗഫലത്തിന് തുല്യമായ ഫലം ലഭിക്കും എന്ന് പുരാണം പറയുന്നു. ആ പഞ്ചഗവ്യത്തിൽ, മനുഷ്യന്റെ പല്ലുകളിൽ മരുത്‌ദേവതകൾ വസിക്കുന്നു; നാവിൽ സരസ്വതി ദേവി വസിക്കുന്നു. ശരീരത്തിലെ എല്ലാ സന്ധികളിലും സാധ്യദേവതകൾ വസിക്കുന്നു; കണ്ണുകളിൽ ചന്ദ്രനും സൂര്യനും വസിക്കുന്നു. ശ്വാസത്തിലെ താഴ്ന്ന ഭാഗങ്ങളിൽ എല്ലാ തീർത്ഥജലങ്ങളും ഉണ്ട്; ഒഴുക്കിൽ ജഹ്നവി നദി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ചർമത്തിലെ സുഷിരങ്ങളിൽ മഹർഷിമാർ വസിക്കുന്നു; പശുവിന്റെ ചാണകത്തിൽ കമലധാരിയായ ദേവതയും ഉണ്ട്. പശുക്കളുള്ളിടത്ത് ധൈര്യം, ദൃഢനിശ്ചയം, സമാധാനം, പോഷണം, വളർച്ച എന്നിവയും ഉണ്ടാകുന്നു. പശുക്കളുള്ളിടത്ത് ജ്ഞാനം, സമാധാനം, വിവേകം, പരമസമ്പത്ത് എന്നിവയും നിലനിൽക്കുന്നു. ലോകത്ത് പശുക്കളുള്ളിടത്തൊക്കെയും ദേവതകളും, ദേവേന്ദ്രന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ, വസിക്കുന്നു. ആ പശുക്കൾ എല്ലാ രൂപങ്ങളിലും, ആഗ്രഹിച്ചപോലെ, അവിടവിടെ നിലനിൽക്കുന്നവരാണ്. അവിടെ സ്ത്രീപുരുഷന്മാർ, നല്ല ആചാരശീലവും സംരക്ഷണവും ഉള്ളവർ, സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്നു. അവർക്കു അനേകംവിധ ആസ്വാദ്യങ്ങൾ അനുഭവിക്കുവാനും ആയിരക്കണക്കിന് സുഖങ്ങൾ ആസ്വദിക്കുവാനും സാധിക്കുന്നു. വിവിധവിധ വിഭവങ്ങൾക്കും ഭക്ഷ്യങ്ങൾക്കും അവിടെ സമൃദ്ധിയുണ്ട്. അവിടെ, ഭാഗ്യശാലിയായ കണ്ണുകളുള്ള അനേകം സ്ത്രീകളെ കണ്ടു. മറ്റിടങ്ങളിൽ, തോട്ടങ്ങളിലും, ഭാഗ്യവാന്മാരുടെ വീടുകളിലും മറ്റുള്ളവരെയും കണ്ടു. അവിടെ, ഉത്തമരത്നങ്ങൾ അണിഞ്ഞ, നൂലാൽ നിർമ്മിച്ച അതിസുന്ദരമായ കലാസൃഷ്ടികളും കാണാം. ഇങ്ങനെ, ഈ സകല സുകൃതഫലങ്ങൾ മുഴുവനായി കണ്ടശേഷം, ഈ അദ്ധ്യായം സമാപിക്കുന്നു: "സംസാരത്തിൽ നല്ല കർമ്മങ്ങൾക്കു ലഭിക്കുന്ന മംഗളഫലങ്ങളുടെ ഉദയം" എന്നതാണ് ഈ മഹത്തായ വരാഹപുരാണത്തിലെ ഇരുനൂറാമത്തെയും ആറാമത്തെയും അദ്ധ്യായത്തിന്റെ പേര്. ഇപ്പോൾ, മറ്റൊരു കഥയിലേക്ക് കടക്കുന്നു: സംസാരപുരുഷന്റെ മോഹം എന്നതിന്റെ വിവരണമാണ് ഇനി പറയുന്നത്. നാരായണഭക്തനായ നാരദൻ, കലഹം പ്രിയപ്പെട്ടവൻ, മറ്റൊരു കഥ പറയുന്നു. അവൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ, ആ മഹാത്മാവിന്റെ പൂർവ്വകർമ്മങ്ങൾ വിവരിക്കപ്പെട്ടു. രാജാവായ ജനകൻ ദിവ്യാനുഭവങ്ങൾ എങ്ങനെ ലഭിച്ചു എന്നതും അവിടെ പ്രതിപാദിക്കുന്നു. അവിടെ, മഹാ പ്രഭയുള്ള നാരദമഹർഷി, സകലമുനികളിലും ശ്രേഷ്ഠനായവൻ, പ്രത്യക്ഷമായി വേഗത്തിൽ എത്തുന്നതു കണ്ട രാജാവ്, അതിനെ ആസ്വദിച്ചു. സൂര്യപുത്രനായ മഹാത്മാവ്, പ്രകാശവാൻ, അവിടെ പ്രസംഗിച്ചു. സകലധർമ്മങ്ങളെ അറിഞ്ഞവനും, സകലകാലങ്ങളെയും കാണുന്നവനും, ജ്ഞാനികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനുമാണ് ആ മഹാത്മാവ്. "നിങ്ങളെ ദർശിച്ചുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു, ഭാഗ്യവാന്മാരായുള്ളോരു പ്രഭുവേ," എന്നാണ് രാജാവ് പറഞ്ഞത്. "ഏതു കാര്യമായാലും, ആരാൽ ചെയ്തതായാലും, നിങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ ഏത് ആഗ്രഹമുണ്ടായാലും, ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും അപൂർവ്വവും പ്രിയപ്പെട്ടതും നിങ്ങൾക്കു ലഭിക്കട്ടെ," എന്നും രാജാവ് പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ, ധർമ്മജ്ഞനായ നാരദൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: "സത്യവും, തപസ്സും, ക്ഷമയും, ധൈര്യവും കൊണ്ടു സംശയമില്ലാതെ ഉന്നതഫലങ്ങൾ ലഭിക്കും. നിങ്ങളുടെ പോലെയുള്ളവൻ മാത്രമാണ് മറ്റുള്ളവരുടെ വികാരങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുന്നതും, ഉപകാരം മറക്കാത്തതുമാകുന്നത്." "വ്രതവും ആചാരശുദ്ധിയും പാലിച്ച്, എങ്ങനെ ഒരാൾ അമരത്വം നേടുന്നു? അപാരമായ ഐശ്വര്യവും, കീർത്തിയും, ലോകത്തിൽ ഏറ്റവും ഉന്നതമായ ഫലവും എങ്ങനെ ലഭിക്കുന്നു? എങ്ങനെ മനുഷ്യർ ഏറ്റവും പാപപൂർണ്ണമായ നരകത്തിൽ പോകുന്നു?" എന്നിങ്ങനെ നാരദൻ ചോദിച്ചു. അപ്പോൾ, യമധർമ്മരാജാവ് പറഞ്ഞു: "അവിടെ അനേകം ബന്ധനങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നു, മഹാതപസ്വീ. ഞാൻ ഇതെല്ലാം വിശദമായി വിശദീകരിക്കാം. യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവരും, പുത്രിയായി നൽകുന്നവരും, ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്നവരും നരകത്തിൽ പോകുന്നില്ല. സത്യവ്രതമുള്ള ഭാര്യമാരും, സത്യവാദികളും അവിടെ പോകുന്നില്ല. അഹിംസയും ബ്രഹ്മചര്യവും പാലിക്കുന്നവരും നരകത്തിൽ പോകുന്നില്ല. സ്വന്തം ഭാര്യമാരോടു മാത്രം ഭക്തിയുള്ളവരും, ആത്മനിയമമുള്ളവരും, പരസ്ത്രീകളെ വെടിഞ്ഞവരും ആ പാപപൂർണ്ണമായ അന്ധകാരമുള്ള സ്ഥലത്ത് പോകുന്നില്ല." ഇങ്ങനെ, ഈ മഹാപുരാണകഥയിൽ പുണ്യത്തിന്റെയും പാപത്തിന്റെയും ഫലങ്ങൾ, പശുക്കളുടെ മഹത്വം, സദാചാരത്തിന്റെ ഗുണങ്ങൾ എന്നിവ മനോഹരമായി വിവരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.