വരാഹപുരാണമ്

ഒരു സന്ദർഭത്തിൽ, ഒരാളുടെ വാക്കുകളിൽ കുറ്റം കാണുന്നവനായി മറ്റൊരാൾ ചോദിച്ചു: "നീ എന്തുകൊണ്ട് കുറ്റമായത് സംസാരിക്കുന്നു? ഒരു നിമിഷം കാത്തിരിക്കുക." അവൻ പിന്നെയും ചോദിച്ചു: "നീ അവളെ ഭർത്താവിനോടുള്ള ഭക്തയുള്ളവളാണ്, സദ്ഗുണമുള്ളവളാണ് എന്ന് വിളിക്കുന്നു; അതേസമയം രഹസ്യമായി സംസാരിക്കുന്നു. അവൻ ആസ്വദിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ എന്നറിയുമ്പോൾ അവനെ എങ്ങനെ കൊണ്ടുവന്നു? ഹരി, ഇതെങ്ങനെ?" അവൻ തുടർന്നു: "നിങ്ങളെല്ലാവരും ഇവിടെ ധാർമികരാണ്; ഞാൻ മാത്രം ക്രൂരമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ഉടൻ തന്നെ, നീ ഒരു പാമ്പാവുക, നീ ഒരു കടുവയാവുക, നീ ഒരു സര്പ്പം. നീ രോഗം കൊണ്ടു പീഡിതനായി നരകത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചിരിക്കുന്നു; ഒരു ഭയാനകമായ ജ്വരം, വെള്ളത്തിൽ ഭയങ്കരമായ ഒരു മുങ്ങാ ആവുക. ഉഗ്രമായ വായുരോഗമായി മാറുക, അതുപോലെ നീ ജലോദരം ആയിരിക്കുക. ഉടൻ തന്നെ ഭ്രമമായി മാറുക, വീണ്ടും തടസ്സമായിരിക്കുക. സമയത്തെ ഇവിടെ യഥാവിധി നിലനിർത്തുക, കാണുന്നതുപോലെ. നീയും, നിന്റെ കര്‍മങ്ങൾ ചെയ്ത ശേഷം, മോക്ഷം പ്രാപിക്കും." "ധർമ്മരാജാവിന്റെ വരപ്രദാനമായ ആജ്ഞ ഞാൻ പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. മൂന്നു രാത്രികൾ, അല്ലെങ്കിൽ നാല്, ആറോ പത്തോ രാത്രികൾ—സമയമനുസരിച്ച് അതു കടന്നുപോയാൽ, പിന്നെ മോക്ഷം ലഭിക്കും. ഞാൻ എപ്പോഴാണോ, എത്രകാലം നിലനിൽക്കുകയോ ചെയ്യുമ്പോഴും, മുമ്പ് ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ, കേട്ടതുപോലെ, നിർദ്ദേശങ്ങൾ ഞാൻ നൽകിയിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ, എന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം പരിശ്രമത്തോടെ പ്രവർത്തിക്കുക. അതിനാൽ, മഹാബലശാലികളേ, മുനിമാരെയും സ്ത്രീകളെയും സമീപിക്കുക. വേണ്ടതായത് ചെയ്യുക, ശരിയായ സമയം കളയാതിരിക്കാൻ. ഞാൻ നിങ്ങളെ, മൃത്യുവിനോടൊപ്പം, പ്രത്യേകമായി നിർദ്ദേശിച്ചു. രുദ്രൻ തന്നെയും, ശചീപതിയായ ശക്രനും പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെയാണ്." ഇങ്ങനെ മഹത്വമുള്ള വരാഹപുരാണത്തിലെ ‘ദൂതനയക്കൽ’ എന്ന അദ്ധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ, നല്ലതും ചീത്തയുമായ കർമ്മഫലങ്ങളുടെ ഫലങ്ങൾ വിവരിക്കുന്നു. "ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ഈ പുരാതനമായ മറ്റൊരു വാക്ക് കേൾക്കൂ," എന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. "നിങ്ങളുടെ ഈയാളെ വിട്ടുവിടുക, അവൻ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോകട്ടെ, ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരേ. ഈ പാമ്പ് ഉടൻ പരമാവസ്ഥയിലേക്കെത്തട്ടെ. ദുഃഖിക്കുന്നവനും, കരയുന്നവനും, വീണ്ടും വീണ്ടും സംസാരിക്കുന്നവനും, ഭാര്യയെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നവനും, അധാർമ്മികനും, പുത്രന്മാരും പൗത്രന്മാരും ഇല്ലാതായവനും—ഇവരെയെല്ലാം, കഴിഞ്ഞവരെയും വരാനിരിക്കുന്നവരെയും, മോചനം ലഭിക്കട്ടെ." "സൗഭാഗ്യത്തിലും ദുരിതത്തിലും, എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളും അനുസരിക്കുന്നവർ, അത്യന്തം മനോഹരിയായ ഒരു സ്ത്രീയുടെ മടിയിൽ, ഏറ്റവും ഉത്തമനായവൻ, പരമധാർമ്മികനായവൻ, സ്വർഗത്തിൽ വേദനയില്ലാത്ത, ക്ഷയിക്കാത്ത വാസം നേടും. ബ്രാഹ്മണനുവേണ്ടിയോ, പശുക്കളിനുവേണ്ടിയോ, രാജ്യത്തിനുവേണ്ടിയോ മരിക്കുന്നവൻ, അവിടെ ദേവതയായ് ഒരു കാല്പം താമസിക്കും. സദാ ധാന്യദാനത്തിൽ ആസക്തനും, എല്ലാ ജീവികൾക്കും കാരുണ്യവാനുമായവന്, ഞാൻ നിർദ്ദേശിച്ച പ്രകാരം, മഹാത്മാവിന് ആരാധന അർപ്പിക്കണം." "പിതൃലോകം ഉപേക്ഷിച്ച്, അവൻ സ്വർഗത്തിലേക്ക് ഉയരട്ടെ. ശംഖവും മൃദംഗവും മുഴങ്ങുമ്പോൾ, വിജയത്തോടെ, ഈ ഭാഗ്യവാനായവൻ ഇന്ദ്രന്റെ പ്രാപിക്കാനാവാത്ത ലോകത്തിലേക്ക് പോവട്ടെ. അവിടെ, നൂറുകണക്കിന് ഗുണങ്ങളോടുകൂടി, ഇന്ദ്രൻ അവനെ കാത്തിരിക്കുകയാണ്. അവൻ തന്റെ പുണ്യഫലം കഴിയുന്നത് വരെ സ്വർഗത്തിൽ ആനന്ദിക്കും. എല്ലാ ഗുണങ്ങളാലും അലങ്കരിച്ച, രത്നഭൂഷിതമായ ഒരു വംശി ദാനം ചെയ്യുന്നവനും അങ്ങനെ തന്നെ." ഇങ്ങനെ, ഈ ശുദ്ധമായ വചനങ്ങൾ പുരാതനകാലത്തെ ദൈവികമായി പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടു.