വരാഹപുരാണമ്

പാപികളായവർ ഒരു കുഴിയിൽ വീണു, അവിടെ കൊഴുപ്പിന്റെ തീയിൽ പാകം ചെയ്യപ്പെടുന്നു. ഈ ദുരിതത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപെട്ടവർക്കും, മൂന്നു യോജന ദൂരം കടക്കുമ്പോൾ, ഏഴു വിധമുള്ള കഠിനമായ ശിക്ഷകൾ നേരിടേണ്ടി വരുന്നു. വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടോടെ, ദഹനവും അന്ധതയുമുള്ള അവസ്ഥയിൽ അവർ കടന്നുപോകുന്നു. അവസാനം, തണുത്ത വെള്ളവും തണലുള്ള വൃക്ഷങ്ങളും നിറഞ്ഞ മനോഹരമായ ഒരു കുളത്തേക്ക് അവർ എത്തുന്നു. അവിടെ എല്ലാ പാപികളും പലവിധ ആഹാരങ്ങളും രുചികളുമാണ് പ്രാപിക്കുന്നത്. അതിനുശേഷം, ശൂലവഹ എന്ന പേരിലുള്ള, നൂറ് യോജന ഉയരമുള്ള ഒരു പർവ്വതം മുന്നിൽ വരുന്നു. അവിടെയെപ്പോഴും മഴപെയ്യുന്നു, എന്നാൽ അത് തിളച്ചുനിൽക്കുന്ന വെള്ളമാണ്. അവിടെ ശൃംഗാരക എന്ന ഒരു വനമുണ്ട്, പച്ചപുല്ലുകൊണ്ടുള്ള പാടങ്ങൾ അവിടെ കാണാം. എന്നാൽ അവിടെ ആരെങ്കിലും തൊടുകയോ കടിക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്താൽ അവർ പുഴുവായി മാറുന്നു. ഇതിനു ശേഷം, ശിക്ഷയ്ക്കായി പ്രത്യേകമായി ഒരുക്കിയ മറ്റൊരു കഠിനമായ പീഡനത്തിലേക്ക് അവർ കടക്കുന്നു. അമ്മ, അച്ഛൻ, മക്കൾ, ഭാര്യമാർ, പ്രിയപ്പെട്ടവർ—എല്ലാവരും വീണ്ടും വീണ്ടും കരയുന്നു: "അയ്യോ! രക്ഷിക്കൂ, രക്ഷിക്കൂ, മകനേ!" എന്നിങ്ങനെ അവർ വിലപിക്കുന്നു. കൈയാൽ അടിക്കുകയും, ചവിട്ടുകൊണ്ടോ, പാമ്പുകളെ ശരീരത്തിൽ വെച്ചോ ശിക്ഷിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്ത പാപങ്ങൾ വീണ്ടും വീണ്ടും അനുഭവിക്കേണ്ടി വരുന്നു. നാലു പ്രധാന പാപങ്ങൾ ഉണ്ട്; അതിനൊപ്പം, പെരുമാറ്റത്തിൽ നിന്നുള്ള അഞ്ചാമത്തേതും ചേർക്കപ്പെടുന്നു. ഈ എല്ലാ തുടക്കങ്ങളിലും, മറ്റൊരു ഗുണത്തിൽ കടന്നുപോകുമ്പോൾ, അവൻ അചഞ്ചല ജീവികളിൽ ജനിക്കുന്നു. അറുപതിനായിരം വർഷവും അറുപതു നൂറ് വർഷവും അവിടെ കഴിഞ്ഞ ശേഷം, തന്റെ കർമ്മങ്ങൾ തീർന്നപ്പോൾ, വീണ്ടും സ്വേദജ ജീവിയായി ജനിക്കുന്നു. പിന്നെ, പക്ഷികളായിട്ടുള്ള എല്ലാ ജന്മങ്ങളും കടന്നുപോകുന്നു. മനുഷ്യജന്മത്തിൽ, ശൂദ്രനായി അവൻ ജനിക്കുന്നു; അതിൽ സംതൃപ്തനായി ഇരിക്കുന്നു. വൈശ്യനിൽ നിന്ന് ക്ഷത്രിയനായി, അവിടുനിന്ന് ബ്രാഹ്മണനായി ഉയരുന്നു. മനസ്സ് ശരിയായി പരിശീലിക്കാത്തവൻ, സ്വയം തന്നെ ദോഷം ചെയ്യുന്നതായിത്തീരുന്നു. മുൻജന്മത്തിലെ കർമ്മഫലങ്ങൾ അനുസരിച്ച്, മനുഷ്യൻ ജനിച്ച് അനുഭവങ്ങൾ ഏറ്റെടുക്കുന്നു. മദ്യം കുടിക്കുന്നവൻ, കറുത്ത പല്ലുള്ളവൻ, ദുർഗന്ധമുള്ളവൻ, ദുഷ്കൃത്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവൻ—ഇവരും, സ്വർണ്ണം മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ ബ്രാഹ്മണഹത്യക്കാരനോടു തുല്യനാണ്. ഈ കർമ്മങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നവരെക്കുറിച്ച്, അവരുടെ യാത്രയുടെ വീടുകളിൽ, ഭൂമിയുടെ മുഴുവൻ ഉപരിതലവും നദികളും ഒഴിഞ്ഞുപോകുന്നു. വലിയൊരു നിലവിളിയും, "ഹാ-ഹാ" എന്ന ആക്രോശവും, ആശങ്കയും അവിടെ നിറയുന്നു. ഇരുമ്പ് ദണ്ഡുകളും ഭയാനക ആയുധങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് അവിടെ അടിക്കപ്പെടുന്നു. ഈ ദുഃഖകരമായ ജോലികൾ ചെയ്യുന്ന ദൂതന്മാർ, തളർന്നു, മനസ്സിൽ കുഴപ്പം അനുഭവിക്കുന്നു. അപ്പോൾ, ദൂതന്മാർ ശക്തനായ ചിത്രഗുപ്തനോട് ഈ വിവരം അറിയിക്കണം. ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിൽ, 'സംസാരചക്രത്തിലെ നരകപീഡനങ്ങളുടെ സ്വഭാവവിവരണം' എന്ന ഇരുനൂറാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. ഇതിനുശേഷം, രാക്ഷസന്മാരും അനുചരന്മാരും തമ്മിൽ യുദ്ധം തുടങ്ങുന്നു. അവരെല്ലാം ഐക്യത്തോടെ, പരസ്പരം സന്തോഷത്തോടെ ചേർന്ന് നില്ക്കുന്നു. ദൂതന്മാർ അന്നേരം പറഞ്ഞു: "സ്വാമി, ഞങ്ങൾ നിങ്ങൾക്കായി മറ്റൊരു അത്യന്തം ദുഷ്കരമായ ജോലി ചെയ്യാം." മറ്റ് ചിലർ, ധർമ്മശീലനേ, തങ്ങൾക്കിഷ്ടമുള്ളതുപോലെയാണ് ചെയ്യുന്നത്. അതിനുശേഷം, ആ വാക്കുകൾ കേട്ട്, കണ്ണുകൾ ചുവപ്പിച്ച് കോപത്തോടെ, അവിടരികിൽ രൂപരഹിതനായ ഒരു മനുഷ്യനെ ചിത്രഗുപ്തൻ കണ്ടു. കോപത്തിൽ നിന്ന് ഉണർന്നു, ആ ജ്ഞാനിയായ ചിത്രഗുപ്തൻ പുറത്തുവരുന്നു. ഭയാനകരൂപങ്ങൾ ധരിച്ച, വിവിധ അലങ്കാരങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട beings അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു.