വരാഹപുരാണമ്

അനന്തര ലോക യാത്രയിലെ ഭയാനകമായ വഴികൾ ഇങ്ങനെ തുടരുന്നു. അഞ്ചാമത്തെ സ്ഥലത്ത് അഞ്ചുവിധം വേദനകൾ അനുഭവപ്പെടുന്നു; ആറാമത്തേതിൽ ആറുവിധം വേദനകൾ. ഒരേ ഒരു ദിവസം-രാത്രിയിൽ departed ആത്മാക്കൾ ആ നഗരത്തിലേക്കുള്ള പഥം കടന്നുപോകുന്നു. അവിടെയൊന്നും സന്തോഷമില്ല, ദു:ഖം മാത്രം; ദു:ഖത്തിൽ കൂടി കൂടുതൽ ദു:ഖം ചേർന്ന് അതിനൊരു പരിധിയില്ല. അവിടെ മരിച്ചവരെ വിട്ടയക്കാറുണ്ട്, എന്നാൽ യമദൂതന്മാർ അവിടെ അപൂർവം തന്നെ കാണപ്പെടും. അവിടെ ആ ആത്മാവിന് ഒരു സന്തോഷവും ഇല്ല; യാതൊരു ആശ്വാസവും അവിടെയില്ല. ഭൂമി മുഴുവൻ ഉരുകിയ ഇരുമ്പ് മുള്ളുകളാൽ മൂടിയിരിക്കുന്നു. അത്യന്തം വിശപ്പും അതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ ദാഹവും അവിടെയുണ്ട്. വെള്ളം കുടിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരെ രാക്ഷസർ ഒരു തടാകത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു. വെള്ളം കുടിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് അവൻ അതിലേക്ക് ഓടിപ്പോകുന്നു. അപ്പോൾ രാക്ഷസർ അവന്റെ മുന്നിൽ വേവിച്ച മാംസം കൊണ്ടുവരുന്നു. അതേ തടാകത്തിൽ അനേകം മീനുകൾ എല്ലാം തിന്ന് നശിപ്പിക്കുന്നു. അടുത്തെത്തുമ്പോൾ, അവൻ വേദന അനുഭവിക്കാൻ അവിടേക്ക് വീഴുന്നു. ഇരിക്കുന്നിടത്തും, യാത്രതിരിക്കുന്നിടത്തും, ഓടുന്നതിനിടത്തും, വേദന അവന്റെ തലയിൽ തന്നെയാണ് അനുഭവപ്പെടുന്നത്. അവിടെ മലമൂത്രക്കുഴിയും, ഭയങ്കരമായ കുംബീപാക നരകവും ഉണ്ട്. രാക്ഷസർ മൂർച്ചയുള്ള നഖങ്ങൾ കൊണ്ട് ക്രൂരമായി അവനെ കീറിത്തെറിപ്പിക്കുന്നു. അവിടെ വാളിന്റെ ഇലകളാൽ നിറഞ്ഞ കാടും, മൂർച്ചയുള്ള കൂമ്പാരങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ കാടുമുണ്ട്. വഴിയിലുടനീളം അവൻ ദഹിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു, മുറിക്കപ്പെടുന്നു, തുളച്ചുപൊട്ടിക്കപ്പെടുന്നു. അവിടെ കറുത്തതും പുള്ളിയുള്ളതുമായ, approaching ചെയ്യാൻ ഭയങ്കരമായ നായ്ക്കളുണ്ട്. അതുപോലെ, നൂലുപോലുള്ള മുള്ളുകൾ നിറഞ്ഞ, ശത്രുതയുള്ള ശിമശപ വൃക്ഷവും അവിടെ നിലകൊള്ളുന്നു. ആ ദുഷ്ടചിത്തനായവനു അനുഭവപ്പെടുന്ന എല്ലാ ദു:ഖവും കഷ്ടതകളും അവിടെയുണ്ട്. തണുപ്പ് ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് ചൂടാണ് ലഭിക്കുന്നത്; ചൂട് ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് തണുപ്പ്. ആയിരക്കണക്കിന് തവണ അവനെ നുറുക്കാനുറുക്കി, നിരന്തരം വേദന നൽകുന്നു. അവിടെ ഒരു ഭയങ്കരമായ നദിയുണ്ട്, അതിൽ വെള്ളവും ഭയാനകമായ പാമ്പുകളും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അതിനെ കരംഭസന്ദം എന്നു വിളിക്കുന്നു; നൂറു യോജന ദൈർഘ്യമുള്ളതാണ്. അതിനുശേഷം വലിയ വൈതരണി എന്ന നദിയെത്തുന്നു, ഉപ്പുള്ള വെള്ളം നിറഞ്ഞതായും. അവിടെ ചെളി വളരെ ആഴത്തിലാണ്, അത് ചർമ്മം, മാംസം, അസ്ഥി എന്നിവയെ പൊട്ടിക്കുന്നു. അങ്ങോട്ട് വില്ലിന്റെ നീളമുള്ള, വജ്രംപോലുള്ള നാവുള്ള ആണ്ടികൾ അസ്ഥികളെ തകർക്കുന്നു. ആ യോജന ദൈർഘ്യമുള്ള ചെളിക്കുഴി കടക്കുമ്പോൾ, അനേകം ഇലികളാൽ അവൻ പലവിധത്തിൽ തിന്നപ്പെടുന്നു. രാവിലെ കാറ്റ് സ്പർശിച്ചാൽ അവന് വീണ്ടും മാംസം ലഭിക്കുന്നു. അവിടെ ഒരു ഭയങ്കരമായ മാവിൻതോട്ടവും, പക്ഷികളും പാർക്കുന്ന ഇടവും ഉണ്ട്. അവൻ അവിടെ നാഡീജാലവും ഇല്ലാതെ, കണ്ണുകളും ചെവികളും ഇല്ലാതെ, നില്ക്കുന്നു. ആ സ്ഥലം എപ്പോഴും കത്തുന്ന, സന്ധ്യാമേഘംപോലെ പ്രകാശിക്കുന്നതാണു്. അതിനെ യമന്റെ ഉണക്കൊല്ലി എന്നു വിളിക്കുന്നു; അതു മൂന്നു യോജന വീതിയുള്ളതും ആഴമുള്ളതുമാണ്. അവിടെ ആയിരക്കണക്കിനും പതിനായിരക്കണക്കിനും അധികം departed ആത്മാക്കൾക്കു് വാസമുണ്ട്. അവൻ ആ കൊള്ളിയുടെ ഉള്ളിൽ എത്തുന്നു, അതിലെ വേഗതയുള്ള പ്രവാഹം അവനെ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുന്നു. ഓരോ വഴിയും അതുപോലെ ഭയങ്കരവും കടക്കാൻ ദുഷ്കരവുമാണ്, ഓരോന്നും തങ്ങളുടെ ക്രമത്തിൽ. അവിടെ പത്തു മുള്ളുള്ള വള്ളികളും പതിമൂന്ന് തിളച്ച പാത്രങ്ങളുമുണ്ട്. എല്ലായിടത്തും കരുണയില്ലാത്ത, ഭയങ്കരമായ രാക്ഷസർ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഒരു ഉണങ്ങിയ കിണറ്റിലും പുകയിലുമാണ് അവൻ തലകീഴായി തൂങ്ങി കിടക്കുന്നത്. ഈ വിധത്തിൽ, departed ആത്മാവുകൾക്ക് യമലോകത്തിലേക്കുള്ള യാത്ര ദു:ഖവും ഭയവും നിറഞ്ഞതാകുന്നു.