വരാഹപുരാണമ്

അസിതാലവനത്തിലെ ഭയാനകമായ ദൃശ്യങ്ങൾ അങ്ങനെ തുടരുന്നു. അവിടെ ചിലർ മുറിക്കപ്പെടുന്നു, ചിലർ കത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു, ചിലർ എല്ലാ വിധത്തിലും കൊല്ലപ്പെടുന്നു. ആ വനത്തിന്റെ അകത്തേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നതിനു മുന്നിൽ മഹാബലശാലികളായ രഥസാരഥികൾ നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അവൻമാർ പാപികളോട് വിളിച്ചുപറയുന്നു: “ദുഷ്ടപ്രവർത്തകരേ, ധർമ്മത്തിന്റെ പാലം നശിപ്പിക്കുന്നവരേ!” അവിടെ നിരന്തരം വേദനകളാൽ പീഡിതരായി, വലിയ ദുരിതത്തിൽ പുനരുപജ്ജീവനം അനുഭവിക്കേണ്ടിവരും. അവിടെ ഇരുമ്പ് തൂണുകളുള്ള കുരുവികൾ, അത്യന്തം ക്രൂരമായ കടുവകൾ, ഉഗ്രമായ പ്രകോപനത്തോടെ മനുഷ്യരെ തിന്നുന്ന അനേകം ഭയാനക ജീവികൾ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, അസിതാലവനത്തിൽ അത്യന്തം വേദന നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നതും കാണാം. ചിലർ വാളുപോലെയുള്ള ഇലകൾ കൊണ്ട് അവയവങ്ങൾ തകർത്തു, മറ്റുചിലർ കുത്തിനിർത്തിയ തൂണുകളിൽ തൂങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അവിടെ കുളങ്ങൾ, തടാകങ്ങൾ, തടാകങ്ങൾ, നദികൾ എന്നിവയുമുണ്ട്. അവയെല്ലാം ദുർഗന്ധമുള്ള മാംസം, പുഴുവുകൾ, മലിനത എന്നിവകൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ആ ദുരിതത്തിൽ ആയിരക്കണക്കിന് പാപികൾ വേദന അനുഭവിക്കുന്നു. അവിടെയൊക്കെ അസ്ഥികളും കല്ലുകളും മഴപോലെ വീഴുന്നു, രക്തം നിറഞ്ഞ മേഘങ്ങൾ ആകാശത്ത് നിറയുന്നു. അവിടെ ഓടുന്നവരും നീന്തുന്നവരും “അയ്യോ, ഞാൻ കൊല്ലപ്പെടുന്നു!” എന്ന നിലവിളികളോടെ കരയുന്നു. അവരുടെ ഈ വിലാപം, മുദ്രാവാക്യങ്ങൾ, ദിശകളെ മുഴുവൻ നിറയ്ക്കുന്നു. ചിലർ കട്ടിയുള്ള കയറുകളിൽ കെട്ടിയിരിക്കുന്നു, ചിലർ വിവിധ രീതികളിൽ ബന്ധിതരായിരിക്കുന്നു. മറ്റുചില ഭാഗങ്ങളിൽ കണ്ടത് ഓർത്താൽ പോലും മനുഷ്യനെ ഭയപ്പെടുത്തും വിധമാണ്. ഇങ്ങനെ, ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിലെ നൂറ്റി തൊണ്ണൂറ്റി ഒമ്പതാമത്തെ അധ്യായമായ “സംസാരചക്രത്തിൽ അനുഭവിക്കുന്ന വേദനകളുടെ രൂപങ്ങൾ” എന്ന ഈ വിവരണം സമാപിക്കുന്നു. പുനരായി, നരകത്തിലെ വേദനകളുടെ രൂപങ്ങൾ വിവരിക്കുന്നു: അത്യന്തം ചൂടുള്ളതും, അതിലും കൂടുതൽ ചൂടുള്ളതുമായ മഹാരൗരവം, റൗരവം എന്നീ നരകങ്ങൾ. അന്ധകാരം എന്ന നരകവും അതിലും ഇരട്ടി ഇരുണ്ടതുമായ മറ്റൊരു നരകവുമുണ്ട്. ആദ്യത്തേതിൽ ഏകാന്തമായ ഇരുട്ടാണ്, രണ്ടാമത്തേതിൽ ഇരട്ടിയുള്ള ഇരുട്ടാണ്. അഞ്ചാമത്തേതിൽ അഞ്ചിരട്ടി വേദനകളുണ്ട്, ആറാമത്തേതിൽ ആറിരട്ടി വേദനയാണെന്നാണ് പറയുന്നത്. ഒരു ദിവസം-രാത്രിയിൽ departed (മരിച്ചുപോയവർ) ആ നഗരത്തിലേക്കുള്ള വഴി സഞ്ചരിക്കുന്നു. അവിടെ ദു:ഖം മാത്രമേയുള്ളൂ, സന്തോഷം ഇല്ല; ദു:ഖം ദു:ഖം ചേർത്ത് വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. അവിടെ മരിച്ചവർ മോചിതരാവുന്നു, എന്നാൽ യമദൂതന്മാർ അവിടെ വിരളമാണ്. അവിടുത്തെവർക്കും സന്തോഷമില്ല; ഒന്നും അവിടെ നിലനില്ക്കുന്നില്ല. ഭൂമി മുഴുവൻ ഉരുകിയ ഇരുമ്പ് മുള്ളുകളാൽ മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവിടെ വിശപ്പും അത്യന്തം ഭയങ്കരമായ ദാഹവും അനുഭവപ്പെടുന്നു. വെള്ളം കുടിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ, യമദൂതന്മാർ അവനെ ഒരു കുളത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു. വെള്ളം കുടിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹത്തിൽ അവൻ അതിലേയ്ക്ക് ഓടുന്നു. അപ്പോൾ യമദൂതന്മാർ പാകം ചെയ്ത മാംസം അവൻമാരെ കൊണ്ടുവരുന്നു. ആ കുളത്തിൽ അനേകം മീനുകൾ എല്ലാം തിന്ന് തകർക്കുന്നു. അടുത്തേക്ക് വരുമ്പോൾ, വേദന അനുഭവിക്കാൻ അവർ വീഴും. എവിടെയും ഇരിക്കുന്നതോ, നടക്കുന്നതോ, ഓടുന്നതോ ചെയ്താലും, വേദന അവരുടെ തലയിൽ നേരിട്ട് അനുഭവപ്പെടുന്നു. അവിടെ മലമൂത്രം നിറഞ്ഞ കുഴികളും ഭയാനകമായ കുംഭീപാകനരകവും ഉണ്ട്. യമദൂതന്മാർ തങ്ങളുടെ മൂർച്ചയുള്ള നഖങ്ങളാൽ ക്രൂരമായി പിളർത്തുന്നു. അവിടെയും വാളിലകളുടെ കാടും മൂർച്ചയുള്ള തൂണുകളുടെ കാടും ഉണ്ട്. വഴിയിൽ കത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു, മുറിക്കപ്പെടുന്നു, കുത്തപ്പെടുന്നു, തകർന്നുപോകുന്നു. അവിടെ കറുത്തതും പുള്ളിപ്പുലികളും ഉള്ള നായകളും ഉണ്ട്, അത്യന്തം ക്രൂരവും സമീപിക്കാൻ ഭയങ്കരവുമാണ്. അവിടെ കാട്ടാനപോലുള്ള, തൂണുകൾ നിറഞ്ഞ, ശത്രുതയുള്ള കപോകതൂവാലമരവും നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഈ മുഴുവൻ ദുരിതവും വേദനയും ആ ദുഷ്ടചിത്തനായവന്റെ ഭാഗമാണ്. ഇങ്ങനെ, നരകത്തിലെ വ്യത്യസ്തമായ വേദനകളും അവയുടെ ഭയാനകതയും ശ്രീവരാഹപുരാണം വിവരിക്കുന്നു.