വരാഹപുരാണമ്

ഭർത്താവിനോടു അർപ്പിതഭക്തിയോടെ ജീവിക്കുന്ന സ്ത്രീകൾ, എത്രയൊക്കെ കഷ്ടങ്ങൾ അനുഭവിച്ചാലും, തങ്ങളുടെ തപസ്സിൽ അചഞ്ചലരായി നിലകൊള്ളുന്നു. അതിനാൽ, ദേവതകളിൽ എല്ലാവരിലും നീയാണ് ധർമ്മത്തിന്റെ മുഖ്യാധാരമായുള്ളവൻ എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അപ്പോൾ വൈശംപായനൻ പറഞ്ഞു: ഉദ്ദാലകന്റെ പുത്രനോടു ധർമ്മരാജൻ അതിയായി സന്തോഷിച്ചു. യമധർമ്മരാജൻ പറഞ്ഞു: നീ സത്യം പറയണം; ഞാൻ നിനക്കു എന്ത് ചെയ്യണമെന്നു പറയുക. ഭാഗ്യശാലിയായ ദ്വിജാതിയേ, നിന്റെ ഇഷ്ടമുള്ള വരം തിരഞ്ഞെടുക്കുക. അപ്പോൾ അതു കേട്ട സന്യാസിയുടെ പുത്രൻ പറഞ്ഞു: രാജാവേ, നീ യഥാർത്ഥത്തിൽ എല്ലാ ജീവികളുടെയും ഭാവനയിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്നവനും വരദായകനുമാണെങ്കിൽ, ദേവാ, ഞാൻ നിന്റെ ലോകം യഥാർത്ഥരൂപത്തിൽ കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നീ എനിക്കു വരം നൽകുന്നവനാണെങ്കിൽ, രാജാവേ, എനിക്ക് എല്ലാം കാണിച്ചു തരിക. ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന മഹാപ്രഭാവേ, ദയവായി അതെല്ലാം എനിക്ക് വെളിപ്പെടുത്തുക. അങ്ങനെ അപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ മഹാബലശാലിയായ യമൻ തന്റെ വാതില്കാവൽക്കാരനോട് നിർദ്ദേശം നൽകി. ശക്തിയുള്ള യമൻ, ഈ ബ്രാഹ്മണനോട് സത്യം മാത്രം പറയണമെന്ന് തന്റെ ഉപരിപാലകരോടും കല്പിച്ചു. ഉടൻ തന്നെ, ആ ദൂതൻ എന്നെ വേഗത്തിൽ കൊണ്ടുപോയി, എല്ലാം കാണിച്ചു തരികയും ചെയ്തു. അവൻ എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ എഴുന്നേറ്റു നിന്നു, യഥാർത്ഥത്തിൽ ആലോചിച്ചു, എന്നെ മനസ്സിലാക്കി. എന്നോടു സംസാരിച്ച ശേഷം, മഹാത്മാവ് തന്റെ അനുയായികൾക്ക് നിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകി. ചിത്രഗുപ്തൻ പറഞ്ഞു: ഇവർ ഭക്തിയോടും വ്രതനിഷ്ഠയോടും അധീനരായവരാണ്; അവരെ അതിജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല. എന്റെ കല്പനപ്രകാരം ഈ ബ്രാഹ്മണൻ പിതൃലോകത്തിലേക്ക് പോകട്ടെ. അവൻ അവിടെ വേദനയോ ചൂടോ തണുപ്പോ അനുഭവിക്കേണ്ടതില്ല. അങ്ങനെ വരം ലഭിച്ച ബ്രാഹ്മണൻ തന്റെ ഗുരുവിന്റെ ഉപദേശങ്ങൾ ഓർത്തു. ഇനി, അദ്ദേഹത്തിന് ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ, ധർമ്മരാജാവിന്റെ പ്രധാന ദൂതനെ കാണാൻ കഴിയും. സന്യാസിയുടെ പുത്രൻ പറഞ്ഞു: അവിടെ ദൂതന്മാർ അതിവേഗത്തിൽ ഓടിച്ചെന്നു പിടിച്ചു അടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിമഹാബലമുള്ളവൻ ശക്തിയോടെ ബന്ധിച്ച്, അത്യന്തം ശക്തിയോടെ ചുട്ടുവെക്കുന്നു. അവർ ബാംബു ചുവടുകൾ കൊണ്ടും അതിൽക്കൂടി കഠിനമായ പ്രഹാരങ്ങൾ കൊണ്ടും അടിക്കുന്നു. അവിടെ ദുഃഖത്തിൽ മുഴുകി അവർ നിലവിളിച്ചുവെങ്കിലും രക്ഷിക്കാനാരുമില്ല. ചിലരെ അഗ്നിക്കു ഇന്ധനമായി കത്തിച്ചും വേവിച്ചുമാണ് ശിക്ഷിക്കുന്നത്. ദുഷ്ടപ്രവൃത്തിയുള്ളവർ തങ്ങളുടെ കർമ്മഫലത്താൽ ഇവിടെ അവിടെയായി വീണു കിടക്കുന്നു. ചിലരെ യന്ത്രങ്ങളിൽ വെച്ച് എള്ളുപോലെ ചവിടുകയും ചെയ്യുന്നു. പിന്നീട് ഭയാനകമായ വൈതരണി എന്ന നദി താഴോട്ടു ഒഴുകുന്നു. പിന്നെ മറ്റുചിലരെ ദൂതന്മാർ കാലിൽ പിടിച്ച് കൂറ്റനുകളിൽ കുത്തി തൂക്കുന്നു. അവിടെ ചൂടില്ലാത്ത രക്തത്തിൽ അവർ കൊഴുപ്പും ശ്ലേഷ്മവും കൊണ്ട് മുഴുകുന്നു. കടക്കാൻ കഴിയാതെ അവർ ഉയർത്തപ്പെടുകയും, രൂപംമാറി അവശരാവുകയും ചെയ്യുന്നു. അവിടെ പാപികളായ, എല്ലാ ദോഷങ്ങൾകൊണ്ടും നിറഞ്ഞവരായവർ ഉണങ്ങി പോകുന്നു. പിന്നെ അവിടെയുണ്ട് അനേകം ദൂതന്മാരോടൊപ്പം അനേകം മറ്റുള്ളവർ. അവർ വീണ്ടും വീണ്ടും വാളും കുന്തവുമൊക്കെയുള്ള പ്രഹാരങ്ങളിൽ പെടുന്നു. കുഷ്മാണ്ടന്മാരും യാതുധാനന്മാരും ഭയാനകമായ നിലയിൽ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നു. വേദനയിൽ പീഡിതരായി അവർ വേഗത്തിൽ കൊമ്പുകളിൽ കയറുന്നു; അവിടെ അത്യന്തം ക്രൂരരായ രാക്ഷസന്മാർ, മാംസം ഭക്ഷിക്കുന്നവർ, അവരെ കൊല്ലുന്നു. കയറിയ ശരീരങ്ങളെ അവർ വിചാരമില്ലാതെ, ഇരുണ്ടതിൽ മൂടപ്പെട്ട് അടിക്കുന്നു. മറ്റുള്ളവർ ഉപേക്ഷിച്ച ഒരു ചണ്ഡാളൻ കോഴി തിന്നുന്നതുപോലെയും, കാട്ടിൽ ഒരാൾ പാകമായ മാമ്പഴം തിന്നുന്നതുപോലെയും അവിടെ അവരെ ഉപദ്രവിക്കുന്നു. അവരെയെല്ലാം ചൂഷണം ചെയ്തശേഷം, അവർ ആ മഹാനഗരത്തിൽ തന്നെ തുടരുന്നു. പിന്നെ കാട്ടിൽ താമസിക്കുന്ന അവർക്കും വേഗതയോടെ വീണ്ടും ചൂഷണം നേരിടേണ്ടിവരുന്നു. ഇങ്ങനെ യമലോകത്തിലെ ദുഃഖകരമായ ദൃശ്യങ്ങൾ ബ്രാഹ്മണപുത്രൻ അനുഭവിച്ചു കാണുന്നു.