വരാഹപുരാണമ്

പുണ്യശുദ്ധിയുള്ള മഹർഷിമാരുടെ വചനങ്ങൾ കേട്ടശേഷം, നചികേതാസ്‌ അവിടത്തെ ധർമ്മരാജാവിന്റെ നഗരം വിശദമായി വിവരിച്ചു. “ആ നഗരത്തിന്റെ വീതി ആയിരം യോജനവും, ദൈർഘ്യം അതിന്റെ ഇരട്ടിയും ആണു,” എന്നു നചികേതാസ് പറഞ്ഞു. യമധർമ്മരാജാവിന്റെ ആ മഹാനഗരം അതിന്റെ ഇരട്ടിയോളം വലിപ്പമുള്ള ഒരു വലിയ മതിൽകൊണ്ട് ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. നഗരത്തിന്റെ അകത്തളങ്ങൾ രാജസികമായ ഭവനങ്ങളും, ആലിംഗനമായ ഗോപുരങ്ങളുമാണ് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. അവയുടെ ഭംഗി കൈലാസശൃംഗങ്ങളെപ്പോലെ ഉന്നതവും മനോഹരവുമാണ്. മനോഹരമായ ജലാശയങ്ങൾ, കമലപുഷ്പമുള്ള കുളങ്ങൾ, വിശാലമായ തടാകങ്ങൾ എല്ലായിടത്തും കണ്ട് വരാം. പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും, ആനകളും കുതിരകളും നിറഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ആ നഗരം ജീവജാലങ്ങൾക്കൊടും കൂട്ട് കൂടിയതാണു. അവിടെയൊക്കെയായി ചിലർ പാടിയും ചിരിക്കയും, മറ്റുചിലർ ദു:ഖത്തിൽ മുങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു. ചിലർ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു, ചിലർ നില്ക്കുന്നു, ചിലർ ബന്ധനത്തിൽ കുടുങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അങ്ങിങ്ങ് ദൃശ്യങ്ങളും സൂക്ഷ്മവുമായ ജീവികൾ തങ്ങളുടെ കർമ്മഫലപ്രാപ്തിയനുസരിച്ച് അവിടെയുണ്ട്. നചികേതാസ് പറയുന്നു: “എന്റെ അവയവങ്ങൾ ക്ഷീണിക്കുന്നു, മനസ്സു ആശയവ്യാമോഹത്തിലാണു. എങ്കിലും ഞാൻ കണ്ടതും കേട്ടതും പറയാൻ ശ്രമിക്കാം. ആ നഗരം കാണപ്പെടുന്നു, എന്നാൽ പൂർണ്ണമായും കാണാൻ കഴിയുന്നില്ല; വിവിധ വൃക്ഷങ്ങൾകൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അതിൽ തിളക്കമുള്ള, തണുത്ത, സുഗന്ധമുള്ള വെള്ളം ഒഴുകുന്ന ഒരു പ്രധാന നദിയുണ്ട്. ആ നദി പാപങ്ങളെ നശിപ്പിച്ച് പ്രകാശിക്കുന്നു.” അവിടെ അമരന്മാർ ആവർത്തിച്ച് ജലക്രീഡകളിൽ തനിമയോടെ ആസ്വദിക്കുന്നു. വക്രശരീരങ്ങളുമായി ഗാനം പാടുന്ന കിന്നരികൾക്കും, പാമ്പുകൾക്കും അവിടെയുണ്ട്. ആയിരക്കണക്കിന് ദൈവീകസ്ത്രീകൾ എപ്പോഴും അവിടെ സാന്നിധ്യമുണ്ട്. മറ്റിടങ്ങളിൽ, എല്ലായ്പ്പോഴും പുഷ്പഫലഭരിതമായ വൃക്ഷവനങ്ങൾ കാണാം. ജലത്തിൽ മനോഹരമായ കട്ടികളണിഞ്ഞ, ഇഷ്ടരൂപം എടുക്കാൻ കഴിവുള്ള സുന്ദരികൾ ഉണ്ട്. അവർ അവരുടെ പ്രിയജനങ്ങളോടൊപ്പം ആ നദിയിൽ കുളിച്ചു കളിക്കുന്നു. ജലവാദ്യങ്ങളുടെ ശബ്ദവും ഭൂഷണങ്ങളുടെ ഘോഷവും അവിടെയൊക്കെയായി മുഴങ്ങുന്നു. ആ ഭാഗ്യനദി, എല്ലാനദികളിലും ശ്രേഷ്ഠയായും ആഹ്ലാദകരമായും, വൈവസ്വതീ എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. അതിന്റെ ജലസൗന്ദര്യത്തിന് തുല്യമായ ആകര്‍ഷണവും ദിവ്യവും ഉള്ളതാണവിടെ. അതിൽ രഥാംഗ എന്ന പേര് വരുന്ന, ഉരുക്കുപോലെയുള്ള സ്വർണ്ണമധ്യങ്ങളുള്ള ഉത്തമ കമലങ്ങൾ അലങ്കരിക്കുന്നു. അതിന്റെ ജലം നിർമ്മലവും സുഗന്ധവുമാണ്, മധുരവും സുതാര്യവുമാണ്, അതിജീവനീയമായ അമൃതംപോലെയാണ്. അവിടെ സുന്ദരികൾ ആഹ്ലാദത്തിൽ മദിച്ച് മനോഹരമായ രൂപങ്ങളിൽ ജലത്തിൽ കളിക്കുന്നു. ആ നദി ദേവന്മാർക്കും, മഹാതപസ്സുള്ള സന്യാസിമാർക്കും, മഹർഷിമാർക്കും ആരാധ്യമായതാണു. അനേകം പുരുഷന്മാർ അവിടെ ജലതർപ്പണം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്; ആ നദിയുടെ യഥാർത്ഥ സ്വരൂപം അതിന്റെ തത്വമായി നിലകൊള്ളുന്നു. സ്ത്രീകൾ അവിടെ എപ്പോഴും കൂട്ടമായി സംഗീതോപകരണങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ഗാനം പാടുന്നു. അവരുടെ മനോഹരമായ രൂപവും മധുരമായ ഗായനവും സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ദേവന്മാർക്കും ആനന്ദം നൽകുന്നു. ആ രാജമന്ദിരങ്ങളുടെ വനാന്തരങ്ങളിൽ അവർ എത്ര നേരം ആസ്വദിച്ചാലും ഒരിക്കലും തളരുന്നില്ല. ഒരിടത്ത്, മധുരസുഖപ്രവാഹം രാജമന്ദിരങ്ങളുടെയും പാതകളുടെയും ഇടയിലൂടെ പരക്കുന്നു. മറ്റിടങ്ങളിൽ, സ്ത്രീകളും അവരുടെ പ്രിയജനങ്ങളും സ്വർണ്ണപീഠങ്ങളിൽ ഇരുന്നു കളിക്കുന്നു. അവിടെയുള്ള ആനന്ദത്തിന്റെ പരിമിതിയെ അനേകം ദിവസങ്ങൾ പറഞ്ഞാലും വിശദീകരിക്കാൻ കഴിയില്ല. ഇങ്ങനെ ധർമ്മരാജാവിന്റെ നഗരത്തിന്റെ ഈ വിശേഷവിവരണം സമാപിക്കുന്നു. പിന്നീട്, മഹർഷിപുത്രൻ പറഞ്ഞു: ആ നഗരം വലിയ മതിലാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, നൂറുകണക്കിന് രാജമന്ദിരങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആകാശം തന്നെ കീറിപ്പൊട്ടിയതുപോലെ അതിൽ പ്രകാശം പടർന്നിരിക്കുന്നു. വിവിധ വാദ്യങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞതും, ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിമാലകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതുമായ ആ നഗരം അത്ഭുതകരമായ ദൃശ്യമാണ്.