വരാഹപുരാണമ്

ആ സ്താനത്തിൽ ശരീരത്തിന് നശനം ഉണ്ടാവുന്നില്ല, മഹർഷികളേ. അവിടെ ഒരുവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും അവന്റെ സമീപത്തേക്ക് പോകേണ്ടതുണ്ട്. അവിടെ പോകാത്തവർ ദാനവും വേദപഠനവും ആചരിക്കുന്നവരാണ്. ബ്രാഹ്മണാ, റൗരവം എന്നത് എങ്ങനെയാണ്? കൂടശാല്മലി എന്നതിന്റെ രൂപം എന്താണ്? അവിടെയുള്ളവർ എന്താണ് ചെയ്യുന്നത്, എന്താണ് അവരവിടെ ആചരിക്കുന്നത്? അവരിൽ ചിലർ അവരിൽ നിക്ഷേപിച്ചിരിക്കുന്ന പാപങ്ങൾ മൂലം സ്ഥിരത നേടുന്നില്ല. അവർക്കറിയേണ്ടതായാണ്, എങ്കിലും അവർ പരമധർമ്മത്തെ മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല. പരമത്തിനെ അറിയാതെ, ആരുടെ മായയിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു അവർ? പ്രിയനേ, നീ നേരിട്ട് കണ്ടതുകൊണ്ട് ഇതെല്ലാം പറയണം. ഇങ്ങനെ, 'സംസാരചക്രത്തിലെ യമലോകത്തിലെ പാപങ്ങളുടെ വിവരണം' എന്ന നൂറ്റി తొമ്പതാം അധ്യായം മഹാപുണ്യമായ വാരാഹപുരാണത്തിൽ സമാപിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ, ധർമ്മരാജയുടെ നഗരത്തിന്റെ വിവരണം തുടങ്ങുന്നു. മനസ്സു ശുദ്ധീകരിച്ച മഹർഷികളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, നചികേതാസ് പറഞ്ഞു: "ആ നഗരത്തിന്റെ വീതി ആയിരം യോജനയും, ദൈർഘ്യം അതിന്റെ ഇരട്ടിയുമാണ്. പ്രേതാധിപതിയുടെ ആ നഗരം അതിനേക്കാൾ ഇരട്ടിയുള്ള ഒരു പരിധിയാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതിൽ ഭവനങ്ങളും മഹാലയങ്ങളും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, ഉന്നത ഗോപുരങ്ങളാൽ അലങ്കൃതമാണ്. കൈലാസശിഖരങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള ഭവനങ്ങൾ അതിനെ അലങ്കരിക്കുന്നു. മനോഹരമായ കുളങ്ങളും, താമരക്കുളങ്ങളും, തടാകങ്ങളും അവിടെ കാണാം. പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും അവിടെയെ മുഴുവനും നിറച്ചിരിക്കുന്നു; ആനകളും കുതിരകളും നിറഞ്ഞു കിടക്കുന്നു. രാജാവിന്റെ ആ മഹാനഗരം എല്ലാ ജീവജാലികളാലും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ചില ഭാഗങ്ങളിൽ ആളുകൾ പാടുകയും ചിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; മറ്റു ഭാഗങ്ങളിൽ അവർ ദുഃഖിതരായിരിക്കുന്നു. ചിലർ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു, ചിലർ നില്ക്കുന്നു, ചിലർ ബന്ധനത്തിൽ പെട്ടിരിക്കുന്നു. കർമ്മാനുസൃതമായി സൂക്ഷ്മവും സ്ഥൂലവുമായ ജീവികൾ അവിടെ കാണപ്പെടുന്നു. എന്റെ അവയവങ്ങൾ ക്ഷയിച്ചുപോകുന്നു, മനസ്സ് ഭ്രമിച്ചുപോകുന്നു എന്നെ അനുഭവപ്പെടുന്നു. എങ്കിലും ഞാൻ കണ്ടതും കേട്ടതും പറയാൻ ശ്രമിക്കും. അത് കാണപ്പെടുന്നു, ഒപ്പം കാണപ്പെടുന്നില്ലപോലെയും; വിവിധ വൃക്ഷങ്ങൾക്കാൽ ആ നഗരം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അതിൽ ശുദ്ധവും തണുപ്പും സുഗന്ധമുള്ളതുമായ ജലം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പാപങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്ന അതിമനോഹരമായ ഒരു പ്രധാന നദി അവിടെ പ്രകാശിക്കുന്നു. അമരന്മാർ ആവർത്തിച്ച് ജലക്രീഡകളിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു. വക്രവക്ഷസുകളുള്ള മധുരഗാനമുള്ള കിന്നരികളും, സർപ്പങ്ങളും അവിടെ ഉണ്ട്. ആയിരക്കണക്കിന് ദിവ്യസ്ത്രികളും അവിടെ എപ്പോഴും വസിക്കുന്നു. മറ്റൊരു ഭാഗത്ത്, എല്ലായ്പ്പോഴും പൂക്കളും പഴങ്ങളും കായുന്ന വൃക്ഷവനങ്ങൾ ഉണ്ട്. അതിലെ ജലത്തിൽ മനോഹരമായ കട്ടികളണിഞ്ഞ, ഇഷ്ടരൂപം സ്വീകരിക്കാൻ കഴിയുന്ന സുന്ദരികളും ഉണ്ട്. അവർ തങ്ങളുടെ പ്രിയപതികളോടൊപ്പം ആ നദിയിൽ കളിച്ചു സന്തോഷിക്കുന്നു. ജലോപകരണങ്ങളുടെ ശബ്ദത്തോടും ആഭരണങ്ങളുടെ മണിയടിയോടും കൂടി, ആ പുണ്യനദി, ഏറ്റവും ആഹ്ലാദകരമായ നദി, വൈവസ്വതി എന്നാണു വിളിക്കപ്പെടുന്നത്. അത് അതിന്റെ ജലത്തിന്റെ ഭംഗിയോട് പൊരുത്തപ്പെടുന്ന തരത്തിൽ മനോഹരമാണ്; ദിവ്യവും ആകർഷകവുമായ ജലം എപ്പോഴും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അതിൽ രഥാംഗം എന്ന പേരിലുള്ള, ഉരുകിയ പൊന്നുപോലുള്ള കാന്തിയുള്ള സ്വർണ്ണമധ്യങ്ങളുള്ള അത്യുത്തമമായ താമരകൾ അലങ്കാരമായി കാണാം. അതിലെ ജലം ശുദ്ധവും സുഗന്ധവുമാണ്, മധുരവും സുതാര്യവുമാണ്; അതു സത്യത്തിൽ അമൃതം പോലെയാണ്. അവിടെ ആഹ്ലാദത്തിൽ മദിച്ച സുന്ദരികൾ മനോഹരരൂപത്തിൽ കളിക്കുന്നു. ദേവതകളും, വലിയ തപസ്സുള്ള സന്യാസികളും, മഹർഷികളും പോലും ആരാധിക്കുന്നതിനു യോജിച്ചതാണ് ആ നദി. അനേകം പുരുഷന്മാർ അവിടെ ജലം അർപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്; ആ നദിയുടെ യഥാർത്ഥ സ്വരൂപം അതിന്റെ സാരമായിത്തന്നെ നിലകൊള്ളുന്നു.