ഒരു ദിവസം, പിണ്ഡദാനത്തിന്റെ മഹത്വത്തെക്കുറിച്ച് വിശദമായി ചർച്ചയായിരുന്നു. അന്നവിതരണം ചെയ്യേണ്ടതിന്റെ നിർണിത നിയമങ്ങൾ അനുസരിച്ച്, ഗോമാതാക്കൾക്ക് ആഹാരം സമർപ്പിക്കണം എന്ന് മനസ്സിൽ ഉറപ്പാക്കി. എന്നാൽ, അർഹതയില്ലാത്തവർക്കും, നാസ്തികർക്കും, ഗുരുവിനോടു വൈരാഗ്യമുള്ളവർക്കും ആഹാരം നൽകാൻ പാടില്ലെന്ന് Ancestors (പിതൃകൾ) ഉപദേശിച്ചു. ഈ ഉപദേശങ്ങൾ പറഞ്ഞശേഷം, പിതൃകൾ സ്വർഗത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു പോയി. ആയാൾ, അതിയായ സന്തോഷത്തോടെ, പിതൃകൾ നിർദ്ദേശിച്ച എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നിർവഹിച്ചു. ഇതുവഴി, അവൻ എല്ലാ കഷ്ടതകളിലും അപകടങ്ങളിലും നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു എന്നതിൽ സംശയമില്ല. അതുകൊണ്ടു, ഭൂമിദേവി, ഒരു ബ്രാഹ്മണനു ദാനം നൽകണം. നിമി അടക്കമുള്ള എല്ലാവരും ഈ ശ്രാദ്ധകർമ്മങ്ങൾ നിർവഹിക്കും. ഇവിടെ, 'പിണ്ഡവിധാനോത്പത്തി' എന്ന പേരിൽ ഒരു അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. ഇതിനു ശേഷം, ശ്രാദ്ധവും പിതൃകർമ്മങ്ങളും ദേവന്മാരിൽ, മനുഷ്യരിൽ, മൃഗങ്ങളിൽ, പ്രേതങ്ങളിൽ, നരകവാസികളിൽ എന്നിവരിൽ എങ്ങനെയാണ് നിർണ്ണയിക്കപ്പെടുന്നത് എന്ന ഭാഗം ആരംഭിക്കുന്നു. ഈ ലോകം ഒരു സ്വപ്നംപോലെയാണ്; ഓരോരുത്തരുടെയും കർമ്മങ്ങൾ, നല്ലതോ ചീത്തയോ, അതിനെ ആകൃതീകരിക്കുന്നു. അപ്പോൾ, ഭൂമിദേവി ഭഗവാനോടു ചോദിച്ചു: "ശ്രാദ്ധത്തിനായി യോഗശക്തിയാൽ അനുഭവിക്കുന്ന ഈ പിതൃകൾ ആരാണ്? ഓരോ മാസവും പിണ്ഡം സമർപ്പിക്കുമ്പോൾ ഉദ്ദേശം എങ്ങനെ നിർണ്ണയിക്കണം? ഞാൻ സത്യമായ നിർണ്ണയം കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു." അപ്പോൾ, കരളിൽ എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളിലും സ്ഥിരമായിരിക്കുന്ന, ഉത്തമരൂപമുള്ള ഭൂമിയെ ഭഗവാൻ വരാഹമൂർത്തിയായി ഉത്തരം പറഞ്ഞു: "നല്ല ചോദ്യം ചോദിച്ചു, ഭൂമിദേവി. നീ ചോദിച്ചതു ഞാൻ വിശദമായി പറയുന്നു. പിതാവും, പിതാമഹനും, പ്രപിതാമഹനും— ഇവരാണ് പ്രധാന പിതൃകൾ. നക്ഷത്രങ്ങൾക്കുള്ള യോഗം അറിയുമ്പോൾ, പിതൃപക്ഷം വന്നാൽ, വിശ്വാസത്തോടെ ശ്രാദ്ധം ചെയ്യുന്ന ജ്ഞാനികൾ ആചരണം ചെയ്യണം. ചിലർ ദ്വിജന്മാർ ബ്രഹ്മയജ്ഞം നിർവഹിക്കുന്നു; ചിലർ ഭൂതയജ്ഞം കൊണ്ട് ജീവിതം നയിക്കുന്നു. പിതൃയജ്ഞം എങ്ങനെയാണ് നിർണ്ണയിക്കേണ്ടത് എന്നതും ഞാൻ പറയുന്നു. ഈ എല്ലാവരും എന്നിൽ തന്നെ നിലകൊള്ളുന്നു; ഇതാണ് സത്യം. ഞാൻ തന്നെ ഉത്തരാഗ്നിയും, ദക്ഷിണാഗ്നിയും, ശുദ്ധികരനും, അഗ്നിസ്വരൂപനും ആകുന്നു. വൈശ്വദേവ ഹോമത്തിൽ ബ്രഹ്മചാരിയായ, എപ്പോഴും ശുദ്ധനായ ഒരാളെ നിയോഗിക്കണം. അവൻ ശ്രാദ്ധത്തിൽ ഇവരെ ഭക്ഷിപ്പിക്കരുത്; ദൈവിക തീർത്ഥങ്ങളിൽ ഇവരെ പൂജിക്കണം. ഏറ്റവും ഉന്നതൻ, തന്റെ ഗൃഹസ്ഥാശ്രമത്തിൽ തൃപ്തനായി, ക്ഷമയോടെയും ആത്മനിയന്ത്രണത്തോടെയും ഇന്ദ്രിയജയത്തോടെയും ജീവിക്കുന്നവനാണ്. വേദങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള, വ്രതനിഷ്ഠയുള്ള, സ്നാനശുദ്ധിയുള്ള, ഉത്തമമായ ആഹാരം അനുഭവിക്കുന്നവനാണ് ശ്രേഷ്ഠൻ. ആദ്യം അഗ്നിക്കും ദൈവതീർത്ഥങ്ങൾക്കും സമർപ്പിച്ചശേഷം, ഓരോ വർണ്ണത്തിനും യഥായോഗ്യം ശ്രാദ്ധം നടത്തണം. നായ്ക്കൾക്കും കോഴികൾക്കും പന്നികൾക്കും, എല്ലാതരം ജോലികളും ചെയ്യുന്നവർക്കും, എല്ലാം കഴിക്കുന്നവർക്കും കാണപ്പെടാത്തതായിരിക്കണം ആഹാരം. ഇവർ ശ്രാദ്ധം കാണുകയാണെങ്കിൽ, അത് അസുരസ്വഭാവമുള്ളതായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. വിശ്ണുവിന്റെ വാമനാവതാരത്തിൽ ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി മൂന്നു ലോകങ്ങളും അളന്നപ്പോൾ, ഈ വിഭാഗങ്ങളെ ശ്രാദ്ധത്തിൽ ഒഴിവാക്കണമെന്ന് ജ്ഞാനികൾക്ക് ഉപദേശം. ശ്രാദ്ധം നടത്തുമ്പോൾ, ഭൂമിയിൽ യഥാവിധി മന്ത്രങ്ങളോടും ക്രമത്തോടും കൂടി പിതൃകളെ ആഹ്വാനിക്കണം—പിതാവ്, പിതാമഹൻ, പ്രപിതാമഹൻ. അർപ്പണം ചെയ്യുന്നവർക്കും ദേവതകൾക്കും തലകുന്നിച്ച് നമസ്കരിക്കണം. ഇങ്ങനെ അർപ്പിച്ചാൽ, പിതൃകൾ സന്തുഷ്ടരാവുന്നു; ഇതിൽ സംശയമില്ല. ദേവന്മാരുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ഉദിച്ച മൂന്ന് പിതൃരൂപങ്ങൾ ഇവിടെയാണ് നിലകൊള്ളുന്നത്." ഇങ്ങനെ, ശ്രാദ്ധവും പിതൃകർമ്മങ്ങളും സംബന്ധിച്ച ദിവ്യമായ ഉപദേശം ഭൂമിദേവിക്ക് ഭഗവാൻ നൽകിയപ്പോൾ, ആ പ്രഭാഷണം ശ്രവിക്കുന്നവർക്ക് അതിൽനിന്ന് ഗഹനമായ ധർമ്മബോധവും ആത്മസന്തോഷവും ലഭിച്ചു.