അത്രി വംശജൻ ആ രീതിയിൽ ancestral rite-ന്റെ നിർണ്ണയം വിശദീകരിച്ചു. നാരദർ പറഞ്ഞു: "നീ എല്ലാ നാലു വർഗ്ഗങ്ങൾക്കും നിയമം സ്ഥാപിച്ചു." അതിനുശേഷം, funeral-നു ശേഷം മാസത്തിൽ ancestral offering നടത്തേണ്ടതും, അതുപോലെ ഓരോ ദിവസവും ചെയ്യേണ്ടതും നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇത് ബ്രാഹ്മണർക്കായി നിർബന്ധിതമാണ്; ശൂദ്രന്മാർ mantra-കളില്ലാതെ ചെയ്യുന്നു. അവർ സ്ഥിരമായി ശ്രാദ്ധം നടത്തുന്നു; ഇതാണ് naimiśrāddha എന്നു വിളിക്കുന്നത്. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, നാരദർ, ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ, ആ ശ്രാദ്ധത്തിന്റെ ഉദ്ദേശവും ഉത്ഭവവും മാധവിക്ക് വിശദീകരിച്ചു. ഇതോടെ 'ശ്രാദ്ധം പിണ്ഡം ഉത്ഭവം' എന്ന അദ്ധ്യായം ശ്രീ വരാഹപുരാണത്തിൽ സമാപിച്ചു. ഇപ്പോൾ, പിണ്ഡം ഉത്ഭവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഭാഗം തുടങ്ങുന്നു. ശ്രാദ്ധം purity-യും impurity-യും ഉൾപ്പെടെ എങ്ങനെ നടത്തപ്പെടുന്നു എന്ന് കേട്ടിരിക്കുന്നു. അന്നേ ദിവസം, "പ്രഭോ, എനിക്ക് സംശയം ഉണ്ട്; ദയവായി അത് വിശദീകരിക്കണം," എന്ന് ചോദിച്ചു. departed-നു വേണ്ടി portion സ്വീകരിക്കുന്നവർ ആരാണ്? അവർ അത് കഴിച്ചശേഷം, ബ്രാഹ്മണൻ അല്ലെങ്കിൽ ദേവൻ എങ്ങനെ അതിൽ നിന്ന് മോചിതനാവുന്നു? സ്നേഹത്താൽ, സ്ത്രീകളുടെ സ്വഭാവത്താൽ, ഞാൻ ചോദിക്കുന്നു, ജനാർദനാ. അതിനുത്തരമായി, വരാഹ രൂപം സ്വീകരിച്ച പ്രഭു വസുന്ധരയെ ഉത്തരം നൽകി: "നല്ല ചോദ്യം ചോദിച്ചു, ഭൂമിദേവി, ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം." "ദേവി, ദ്വിജന്മാർ എങ്ങനെ മോചിതരാകുന്നു എന്ന് ഞാൻ പറയുന്നു. ശരീരത്തിന്റെ ശുദ്ധിയ്ക്കായി ഉപവാസം വേണം. പ്രഭാതസന്ധ്യാ കർമ്മം ചെയ്തു, അഗ്നിക്ക് ഹോമം അർപ്പിച്ചശേഷം, കിഴക്കോട്ട് ഒഴുകുന്ന നദിയിൽ നിർദ്ദേശിച്ച രീതിയിൽ സ്നാനം ചെയ്യണം. ഉദുംബര വൃക്ഷത്തിൽ നിന്നുള്ള പാത്രത്തിൽ ശാന്തി അർപ്പണത്തിനു വെള്ളം ഒരുക്കണം. അഗ്നിയെ ആരംഭിച്ച് എല്ലാ ദേവന്മാർക്കും അവരവരുടെ ഭാഗം നൽകണം. അപ്പോൾ ഒരു പശു ദാനം ചെയ്യണം; ഇത് പാപം നശിപ്പിക്കുന്നു. departed-നു വേണ്ടി അർപ്പിച്ച അന്നം മരിച്ചവന്റെ വയറ്റിൽ വെച്ചാൽ, അവൻ രാക്ഷസാവസ്ഥയിൽ എത്തുകയും പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാവുകയും ചെയ്യുന്നു. മാധവി, പശുക്കളും, ആനകളും, കുതിരകളും, സമ്പത്തും സമുദ്രം വരെ ദാനം ചെയ്യണം. expiation ചെയ്യുന്ന, ജ്ഞാനമുള്ള, സദാ വേദപഠനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ദ്വിജൻ മറ്റുള്ളവരെ മോചിപ്പിക്കുന്നു. അവൻ സ്വയം, ദാനിയെയും മോചിപ്പിക്കുന്നു; സംശയമില്ല. ദൈവിക കർമ്മങ്ങൾക്കിടയിൽ, ജനനത്തിൽ, ജന്മനക്ഷത്രത്തിൽ, ശ്രാദ്ധത്തിൽ, ഉത്സവദിനങ്ങളിൽ, വേദത്തിൽ പ്രാവീണ്യം ഉള്ള, വ്രതത്തിനായി സ്നാനം ചെയ്ത, പല കർമ്മങ്ങളിലും സദാ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന, ക്ഷമയുള്ള, ശാസ്ത്രത്തിൽ പ്രാവീണ്യം ഉള്ള, അഹിംസയിൽ സദാ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണനു ദാനം ചെയ്യണം; അവൻ മോചിപ്പിക്കാൻ യോഗ്യനാണ്. ദാനം സ്വീകരിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ കിണർ അല്ലെങ്കിൽ കുഴി പോലെയാണെങ്കിൽ, അവൻ ദാനിയെയും താഴോട്ടു കൊണ്ടുപോകുന്നു. അത്തരം ബ്രാഹ്മണനെ ancestors കാണുമ്പോൾ, അവർ പ്രതീക്ഷ നഷ്ടപ്പെടുത്തി, വേഗത്തിൽ നരകത്തിൽ പോകുന്നു. അതിനാൽ, മഹത്വമുള്ളവളേ, യോഗ്യമല്ലാത്തവർക്കു ദാനം ചെയ്യരുത്. അവന്തി ദേശത്തിൽ അത്യന്തം ധാർമ്മികനായ ഒരു രാജാവ് ഉണ്ടായിരുന്നു. രാജാവിന്റെ പുരോഹിതൻ ചന്ദ്രശർമ, ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായിരുന്നു. ആ രാജാവ് ഓരോ ദിവസവും ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് പശു ദാനം ചെയ്തു. ഏറെക്കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, രാജാവിന്റെ മകൻ മേധാതിഥി, തന്റെ പിതാവിന്റെ ശ്രാദ്ധത്തിന് ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ക്ഷണിച്ചു. വന്ന ബ്രാഹ്മണന്മാരെ കണ്ടപ്പോൾ, മേധാതിഥി അശുദ്ധിയിൽ പെടുകയും ചെയ്തു. അവൻ കൃത്യമായ രീതിയിൽ ശ്രാദ്ധം നടത്തി, പിണ്ഡങ്ങൾ ശ്രദ്ധയോടെ അർപ്പിച്ചു. അപ്പോൾ, ആ സംഘത്തിൽ ഗോലക എന്ന ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ ഉണ്ടായിരിന്നു.