വരാഹപുരാണമ്

ശുദ്ധിയും സമാധാനവും പുലർത്തി, പിതൃശരീരികളെ ആഹ്വാനിച്ച ശേഷം, നാലു വർണ്ണങ്ങളിലെയും എല്ലാവർക്കും ഉചിതമായ മന്ത്രങ്ങളോടുകൂടിയ അർപ്പണങ്ങൾ സമർപ്പിച്ചു. പിതൃകർമ്മങ്ങൾ പൂർത്തിയായപ്പോൾ, ഒരു വർഷം തികയുമ്പോഴും, പിതാമഹൻ, മരുമകൾ, ഭാര്യ, ബന്ധുക്കൾ, ഇഷ്ടജന്മങ്ങൾ—എല്ലാവരും—അൽപ്പസമയം ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങി കരയുകയും, പിന്നെ അവനെ വിട്ട് തിരിയുകയും ചെയ്യുന്നു. ആരുടേതാണ് അമ്മ? ആരുടേതാണ് അച്ഛൻ? ആരുടേതാണ് ഭാര്യയും പുത്രന്മാരും? മരണാനന്തരകർമങ്ങൾ സ്നേഹപൂർവ്വം നിർവഹിക്കേണ്ടതാണെങ്കിലും, ഈ ലോകത്ത് ആരാണ് ആരുടേതെന്നും, നമുക്ക് പരസ്പരം എന്താണ് ബന്ധമെന്നും സംശയം ഉണരുന്നു. എന്നാൽ, ശ്മശാനകർമ്മങ്ങൾ പൂർത്തിയായാൽ അച്ഛനെന്ന ബന്ധം വീണ്ടും ഉദിക്കുന്നു. അങ്ങനെ അച്ഛൻ, പിതാമഹൻ, പ്രപിതാമഹൻ എന്നിങ്ങനെ ബന്ധങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നു. ഇതെല്ലാം വിശദീകരിച്ചാണ് അത്രി മഹർഷിയുടെ സന്തതി പിതൃകർമ്മങ്ങളുടെ നിർണ്ണയം വിശദീകരിച്ചത്. നാരദൻ പറഞ്ഞു: "നാലു വർണ്ണങ്ങൾക്കും നീ നിയമം സ്ഥാപിച്ചു. ശവസംസ്‌കാരത്തിനുശേഷം അടുത്ത മാസം, അതുപോലെ ഓരോ ദിവസവും പിതൃബലി നിർവഹിക്കേണ്ടതാണ്. ബ്രാഹ്മണർക്കായി മന്ത്രങ്ങളോടുകൂടി, ശൂദ്രന്മാർക്ക് മന്ത്രങ്ങളില്ലാതെ, ഈ കർമം നിർവ്വഹിക്കേണ്ടതാണ്. അവർ സ്ഥിരമായി ശ്രാദ്ധം നടത്തുന്നു; അതാണ് 'നൈമിഷ്രാദ്ധം' എന്ന് വിളിക്കുന്നത്." ഇവിടെത്തന്നെ, മഹർഷിമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ നാരദൻ, ഈ വിധത്തിൽ ശ്രാദ്ധത്തിനുള്ള ഉദ്ദേശ്യവും ഉത്ഭവവും വിശദീകരിച്ചു. ഇങ്ങനെ 'ശ്രാദ്ധ ഉത്പത്തിയും പിണ്ഡകർമ്മവും' എന്ന അദ്ധ്യായം ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിൽ സമാപിക്കുന്നു. ഇതിനുശേഷം, പിണ്ഡകർമ്മത്തിന്റെ ഉത്ഭവം സംബന്ധിച്ച ഭാഗം ആരംഭിക്കുന്നു. ശ്രാദ്ധം എങ്ങനെ നിർവഹിക്കണമെന്ന്, ശുദ്ധിയും അശുദ്ധിയും ഉൾപ്പെടെ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ, ഇന്നിവിടെ ഒരു സംശയം ഉദിച്ചിരിക്കുന്നു, അതിനാൽ ദൈവത്തോട് വിശദീകരണമാവശ്യപ്പെടുന്നു. "അവിടെയുണ്ടായിരുന്നവർ, പ്രത്യേകിച്ച് പിതൃബലിയുടെ ഭാഗം സ്വീകരിച്ചവർ, അത് കഴിച്ചതിനുശേഷം, ബ്രാഹ്മണൻ അല്ലെങ്കിൽ ദേവൻ അതിൽനിന്ന് എങ്ങനെ വിമുക്തനാകുന്നു?"—എന്ന ചോദ്യമാണ്, സ്നേഹവും സ്ത്രീസ്വഭാവവും കൊണ്ടു, വസുന്ധരാ ജനാർദ്ദനനോടു ചോദിച്ചത്. അപ്പോൾ, വാരാഹരൂപം ധരിച്ച ഭഗവാൻ വസുന്ധരയോട് പറഞ്ഞു: "നല്ല ചോദ്യമാണ്, മനോഹരവദനേ, നീ ചോദിച്ചതിന് ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം. ദ്വിജന്മാർ എങ്ങനെ വിമുക്തരാകുന്നു എന്ന് ഞാൻ പറയുന്നു. ശരീരശുദ്ധിക്കായി ഉപവാസം വേണം. പ്രഭാതസന്ധ്യാകർമ്മം നിർവഹിച്ച്, അഗ്നിക്കു ഹോമം അർപ്പിച്ചശേഷം, കിഴക്കോട്ട് ഒഴുകുന്ന നദിയിൽ ശാസ്ത്രീയമായി സ്നാനം ചെയ്യണം. ഉദുംബരവൃക്ഷത്തിൽ നിന്നുള്ള പാത്രത്തിൽ ശാന്തിജലവും ഒരുക്കണം. അഗ്നിമുഖ്യരായ എല്ലാ ദേവതകൾക്കും അവരവരുടെ ഭാഗം അനുസരിച്ച് ഹോമം അർപ്പിക്കണം. അപ്പോൾ ഒരു പശുവിനെ ദാനം ചെയ്യണം; അതു പാപം നശിപ്പിക്കുന്നു. മരണപ്പെട്ടവന്റെ വയറ്റിൽ പിതൃബലിഭോജനം ഇടുകയാണെങ്കിൽ, അവൻ രാക്ഷസാവസ്ഥയിലേക്കുയർന്ന് അവിടെനിന്ന് വിമുക്തനാകുന്നു. മാധവി, പശു, ആന, കുതിര, സമുദ്രംവരെയുള്ള ധനം എന്നിവ ദാനം ചെയ്യുന്നത് മഹാപുണ്യമാണ്. പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യുന്ന, ജ്ഞാനത്താൽ സമ്പന്നനും സദാ വേദപഠനത്തിൽ ലീനനുമായ ദ്വിജൻ സ്വയം മറ്റുള്ളവരെയും വിമുക്തരാക്കുന്നു; അതിൽ സംശയമില്ല. ദൈവകർമ്മങ്ങളിൽ, ജനനസമയത്ത്, ജന്മനക്ഷത്രത്തിൽ, ശ്രാദ്ധദിവസങ്ങളിൽ, ഉത്സവദിവസങ്ങളിൽ—വ്രതസ്നാനം ചെയ്ത, പലകർമ്മങ്ങളിലും ഭക്തിയുള്ള, ക്ഷമയുള്ള, ശാസ്ത്രജ്ഞനായ, അഹിംസയിൽ സ്ഥിരനിഷ്ഠയുള്ള ബ്രാഹ്മണനാണ് ദാനം സ്വീകരിക്കാൻ യോഗ്യൻ; അത്തരം ബ്രാഹ്മണനാണ് പിതൃകര്യങ്ങൾ വിജയകരമായി നിർവഹിക്കാൻ ഏറ്റവും അനുയോജ്യൻ." ഇങ്ങനെ, ശ്രാദ്ധത്തിന്റെയും പിണ്ഡകർമ്മത്തിന്റെയും ഉത്ഭവം മഹർഷിമാർ വിശദീകരിക്കുകയും, അതിന്റെ മഹത്വവും നിർവഹണവിധികളും ഭക്തിപൂർവ്വം പ്രതിപാദിക്കുകയും ചെയ്തു.