വരാഹപുരാണമ്

കാമനും മറ്റുള്ള മാതൃകളും എഴുന്നേറ്റു, അവരെ ചേർത്ത് "മാതൃകൾ" എന്നൊരു കൂട്ടം ഉണ്ടായി. "എനിക്ക് വിട്ടു നിന്നാൽ ഈ ശരീരത്തിന് നിലനിൽപ്പില്ല," എന്ന് കാമൻ പറഞ്ഞു, പിന്നെ അവൻ അപ്രത്യക്ഷനായി. എങ്കിലും ശരീരം കുഴഞ്ഞു വീണില്ല, അതിന്റെ നശനം സംഭവിച്ചില്ല. അതിനുശേഷം ദുർഗ്ഗയായി അറിയപ്പെടുന്ന മായ, കോപത്തോടെ പ്രസ്താവിച്ചു: "എനിക്ക് ഇല്ലാതെ ഇതിന് യാതൊരു നിലനിൽപ്പുമില്ല." അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് അവൾ അപ്രത്യക്ഷയായി. പിന്നീട് ദിക്കുകൾ എഴുന്നേറ്റ്, "നമ്മളില്ലാതെ പ്രവർത്തനം നടക്കില്ല," എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു. നാലു ദിക്കുകളും ഒരു നിമിഷത്തിൽ അപ്രത്യക്ഷമായി. അതിനുശേഷം ധനപതി, അതായത് വായു, പറഞ്ഞു: "ഞാൻ വിട്ടു നിന്നാൽ ശരീരത്തിന് എന്ത് നിലനിൽപ്പാണ്?" എന്ന് പറഞ്ഞ് വായു തലയിൽ നിന്ന് വിട്ടു. പിന്നെ വിഷ്ണു, മനസ്സിന്റെ രൂപത്തിൽ, പറഞ്ഞു: "എനിക്ക് ഇല്ലാതെ ഈ ശരീരം ഒരു നിമിഷം പോലും നിലനിൽക്കില്ല." അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് അവൻ അപ്രത്യക്ഷനായി. പിന്നീട് ധർമ്മൻ പറഞ്ഞു: "ഞാൻ ഇതെല്ലാം സംരക്ഷിച്ചു. ഇനി ഞാൻ വിട്ടു നിന്നാൽ ഇതിന് എന്തായിരിക്കും?" അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ധർമ്മൻ അപ്രത്യക്ഷനായി. എങ്കിലും ശരീരം നശിച്ചില്ല. അപ്പോൾ മഹാദേവൻ, അപ്രത്യക്ഷനും ജീവികളുടെ നായകനുമായ ശംഭു പ്രസ്താവിച്ചു: "എനിക്ക് ഇല്ലാതെ, മഹത് എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ ശരീരത്തിന് നിലനിൽപ്പില്ല." അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ശംഭുവും അപ്രത്യക്ഷനായി, എങ്കിലും ശരീരം നശിച്ചില്ല. അവനെ കണ്ടപ്പോൾ പിതാക്കളും മാതാക്കളും പറഞ്ഞു: "നാം ഇവിടെ പാർത്തിരിക്കുമ്പോൾ, നമ്മുടെ കാരണത്താൽ ഈ ശരീരം ക്രമേണ ക്ഷയിച്ചു. അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് അവർ അവരവരുടെ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച് അപ്രത്യക്ഷരായി." അഗ്നി പ്രാണനാണ്, അപാനൻ ചുവടെ പോകുന്ന ശ്വാസം, ആകാശം, എല്ലാ ഭൂതങ്ങളും, ഈ ക്ഷേത്രം, അഹങ്കാരം, സൂര്യൻ, കാമാദികൾ എന്നിവയെല്ലാം അവനാൽ ആണ്. മരവും, വായുവും, വിഷ്ണുവും, ധർമ്മനും, ശംഭുവും, ഇന്ദ്രിയവിഷയങ്ങളും അവനാൽ ആണ്. ഇവയൊക്കെ വിട്ടുപോയപ്പോൾ, ആ ക്ഷേത്രം അതുപോലെയായിരുന്നു, സോമൻ എന്ന ചന്ദ്രനാകാരനായ പുരുഷൻ അതിനെ സംരക്ഷിച്ചു. ഈ വിധത്തിൽ, പതിനാറു കലകളോടെ സോമൻ അവിനാശിയായതിൽ സ്ഥാപിതനായപ്പോൾ, ആ ക്ഷേത്രം ഗുണങ്ങളോടെ എഴുന്നേറ്റു സഞ്ചരിച്ചു. ശരീരം പഴയപോലെ നിലനിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, അതിനെ സംരക്ഷിച്ചിരുന്ന സർവ്വജ്ഞനായ ദൈവത്തെ കണ്ട്, അവിടെ അധിഷ്ഠിതമായിരുന്ന ദേവതകൾ അവയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി മാറി. അവരൊക്കെയും ആ പരമേശ്വരനെ സ്തുതിച്ചു, പിന്നെ അവരവരുടെ സ്ഥാനങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങി. "നീ അഗ്നിയാണ്, പ്രാണനാണ്, അപാനനാണ്, സരസ്വതിയാണ്, ആകാശമാണ്, ധനപതിയാണ്, ഭൂതഗണങ്ങളാണ്. നീ അഹങ്കാരമാണ്, സൂര്യനാണ്, അഷ്ടദേവതകളാണ്, മായയാണ്, ഭൂമി, ദുർഗ്ഗ, ദിക്കുകൾ, വായുവിന്റെ അധിപൻ എന്നിവയുമാണ്. നീ വിഷ്ണുവാണ്, നീ ധർമ്മനാണ്, ജയിയാണ്, ജയിക്കപ്പെടാത്തവനാണ്, അവിനാശിയുടെ അർത്ഥരൂപത്തിൽ പരമേശ്വരനായി അറിയപ്പെടുന്നവനാണ്. ഞങ്ങൾ വിട്ടുപോയാൽ ഇതിന് എന്ത് നിലനിൽപ്പാണ്? അതിനാൽ ഞങ്ങൾ ഈ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ചു. ഹേ ദേവാ, ഈ പരസ്ഥിതി നീ സംരക്ഷിക്കുന്നു; നീ തന്നെ സൃഷ്ടാവായതിനാൽ നാം ഈ സ്ഥലം ഭംഗം ചെയ്യരുത്." ഇങ്ങനെ സ്തുതിക്കപ്പെട്ട ദൈവം അതി സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു: "ക്രീഡയ്ക്കായി ഞാൻ നിങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചു. ഞാൻ എന്റെ ലക്ഷ്യം പൂർത്തിയാക്കിയപ്പോൾ, നിങ്ങളിൽ നിന്ന് എനിക്ക് യാതൊരു വേർപാടുമില്ല. എന്നിരുന്നാലും, ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് രണ്ട് രൂപങ്ങൾ നൽകുന്നു. ജീവികളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ, രൂപരഹിതരായി ഇരിക്കുക; ദേവലോകത്തിൽ, രൂപത്തോടെ. കാലാന്ത്യത്തിൽ, ദ്രുതമായി ലയത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുക. ഇനി ഞാൻ ഒരിക്കലും ശരീരങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കില്ല; അതുപോലെ, നിങ്ങളുടെ രൂപങ്ങൾക്ക് പേരുകളും ഞാൻ നൽകുന്നു." "അഗ്നി വൈശ്വാനരനായി അറിയപ്പെടും; അശ്വിനികൾ പ്രാണനും അപാനനും ആകും; ഗൗരിയും ഹിമപർവ്വതപുത്രിയും അങ്ങനെ തന്നെ. ഭൂമിയിൽ തുടങ്ങുന്ന ഈ ഗണം ഗജവക്ത്രനാകും; ഈ ഭൂതങ്ങൾ വിവിധ ജീവികളാകും; അഹങ്കാരം സ്കന്ദനായി, കാർത്തികേയനായി അറിയപ്പെടും. ഭാനു സൂര്യന്റെ രൂപത്തിൽ, കണ്ണുകളായി രൂപവും രൂപരഹിതത്വവും പ്രാപിക്കും; കാമത്തിൽ തുടങ്ങുന്ന ഈ ഗണം വീണ്ടും മാതാക്കളാകും. ഈ മായാമയമായ ശരീരം ഒരു കോട്ടപോലെയാണ്; കല്പാന്ത്യത്തിൽ അത് നിലനിൽക്കും. പത്തു കന്യകകളും ഇവർ വരുണന്റെ രൂപങ്ങളാണ്. വായുവും, ധനപതിയും കല്പാന്ത്യത്തിൽ നിലനിൽക്കും. മനസ്സായ വിഷ്ണുവും അങ്ങനെ തന്നെ. ധർമ്മൻ യമനാകും; മഹത് മഹാദേവനാകും. ഇന്ദ്രിയവിഷയങ്ങൾ പിതാക്കളാകും; സോമൻ സ്വയം അമരന്മാരുടെ കൂടെ ആയിരിക്കും. ഇങ്ങനെ, നാരായണസ്വരൂപിയായ വേദാന്തത്തിൽ വിവക്ഷിക്കപ്പെട്ട പുരുഷൻ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു. ദേവതകൾ അവരവരുടെ സ്ഥാനങ്ങളിൽ പാർത്തു, ദൈവം വിശ്രമിച്ചു. ഹേ രാജാ, വേദങ്ങളിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ജാനാർദ്ദനന്റെ ഈ ശക്തി ഞാൻ വിവരിച്ചു. ഇനി എന്താണ് നീ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്? അപ്പോൾ പ്രജാപാലൻ ചോദിച്ചു: "മഹർഷേ, അഗ്നി എങ്ങനെ ഉദിച്ചുവന്നു? അശ്വിനികൾ, ഗൗരി, ഗണപതി, നാഗർ, ഗുഹ—ഇവ എങ്ങനെ ഉദിച്ചു? ആദിത്യർ, മാതാക്കൾ, ദുർഗ്ഗ, ദിക്കുകൾ, ധനപതി, വിഷ്ണു, ധർമ്മൻ, പരമേശ്വരൻ—ഇവർ എങ്ങനെ ഉണ്ടായിരിക്കുന്നു? ശംഭുവും പിതാക്കളും ചന്ദ്രനും എങ്ങനെ ദേഹധാരികളായി? അവർക്കെന്താണ് ഭക്ഷ്യവും, പേരുകളും, എവിടെ ഏത് തിഥിയിലാണ് അവരെ ആരാധിക്കുമ്പോൾ അവർ അക്ഷയഫലം നൽകുന്നത്? ഈ രഹസ്യം പൂർണമായി പറയണം." മഹാതപസ്വി ഉത്തരം പറഞ്ഞു: "യോഗത്തിലൂടെ പ്രാപ്യമായ ആത്മാവ്, സ്വഭാവത്തിൽ നാരായണൻ, സർവ്വജ്ഞനാണ്. അവൻ ക്രീഡയിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോൾ, അവനിൽ ആസ്വാദനാഗ്രഹം ഉണർന്നു. ആ മഹാഭൂതം ചഞ്ചലമായപ്പോൾ, അതിൽ നിന്ന് അത്ഭുതകരമായ ഒരു ശബ്ദം ഉയർന്നു. അത് വെള്ളം അസന്തോഷത്തോടെ ആസ്വദിക്കുമ്പോൾ, അതിൽ മാറ്റം സംഭവിച്ചു. ആ മാറ്റത്തിൽ നിന്ന്, മഹത്തായ അഗ്നി, കോടികൾ അഗ്നിജ്വാലകൾ ചുറ്റപ്പെട്ട്, ഉരുക്കത്താൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു തീ ഉയർന്നു. ആ അത്യന്തം ദീപ്തിയുള്ളത് വീണ്ടും മാറ്റം പ്രാപിച്ചു. അതിൽ നിന്ന്, തീയിൽ നിന്ന് ഭയങ്കരമായ വായു ഉദിച്ചു; ആ വായുവിൽ നിന്ന്, ആകാശം ഉദിച്ചു. ആ ശബ്ദസ്വരൂപമായ ആകാശവും, ശക്തിയുള്ള വായുവും, തീയും വെള്ളം ചേർന്ന് പരസ്പരം യോജിച്ചു.