വരാഹപുരാണമ്

ശ്രാദ്ധം സമാപിച്ച ശേഷം, നിർദ്ദേശിച്ച മന്ത്രങ്ങളോടൊപ്പം ‘തൃപ്തിഃ ഭവതു’ എന്ന മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം. ആദ്യം പിതാവിന് അർപ്പണം നടത്തണം; അതുപോലെ തന്നെ അമ്മയ്ക്കും അർപ്പിക്കണം. ഈ ക്രമത്തിൽ തന്നെ മാതാമാവിനും, ഗോത്രത്തിലെ പിതൃപുരുഷനുമാണ് അർപ്പണം ചെയ്യേണ്ടത്; അതുപോലെ തന്നെ പിതാമഹനുമാണ് അർപ്പിക്കേണ്ടത്. മുമ്പ് പറഞ്ഞ ക്രമത്തിൽ തന്നെ ‘മധുവാതാ’ എന്ന ഋക് മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം. മാതൃപക്ഷ പിതൃപുരുഷന്മാർക്കും ഈ ക്രമം അനുസരിച്ചാണ് അർപ്പണം നടത്തേണ്ടത് എന്ന് ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു. ഗോത്രം ഉച്ചരിച്ച്, ‘സൂര്യനില്ലാതെ ഭക്ഷിക്കുന്നവരെ നാം നശിപ്പിക്കുന്നു’ എന്നു പറയണം. ഗോത്രത്തിനും അമ്മയ്ക്കും മഹാമാതാവിനും ദേവിയ്ക്കുമാണ് ഇരിപ്പിടം ഒരുക്കുമ്പോൾ അർപ്പണം നടത്തേണ്ടത്. അർഘപാത്രത്തിൽ ഉദ്ദേശവും, പിണ്ഡദാനവും, കൈകഴുകലും ചെയ്യുമ്പോൾ ഗോത്രം, മഹാമാതാവ്, ദേവി എന്നിവർക്കാണ് നിർദ്ദിഷ്ട ക്രമത്തിൽ ആചരണം നടത്തേണ്ടത്. അർപ്പിച്ചതു നശിക്കാത്തതാക്കാൻ ആദ്യം അനുഗ്രഹവചനങ്ങൾ പറയണം. പിതാവിന്റെ നിത്യത്വത്തിനായി അർപ്പിച്ച പിതൃതർപ്പണം നശിക്കാത്തതാണെന്നും, വിശ്വാസത്തോടെ നൽകിയ വെള്ളം പോലും അനന്തമായ ഫലങ്ങൾ നൽകുന്നു എന്നും പറയുന്നു. ശ്രാദ്ധം ചെയ്തതോടെ പിതൃപുരുഷന്മാർ സദാ സന്തോഷം പ്രാപിച്ചു; ‘മൂന്നു കാലവും അറിയുന്നവനേ, നീ ആശ്വാസത്തോടെ ഇരിക്കൂ, ഞങ്ങൾ ഇപ്പോൾ നരകത്തിലേക്കു പോകുന്നു’ എന്നു അവർ പറഞ്ഞു. മുന്‍ കർമ്മങ്ങൾ പാകമായതുകൊണ്ടാണ്, ഈ പുണ്യസ്ഥലത്ത് ഞാൻ കണ്ട പിതൃപുരുഷന്മാർ ഇവിടെ വന്ന് ദീർഘകാലം താമസിച്ചത്, മഹർഷേ. അവരിൽ പലർക്കും മനസ്സിൽ സമാധാനമുണ്ടായിരുന്നു, ചിലർക്കോ മനസ്സിൽ വിഷമം നിറഞ്ഞിരുന്നു. അവർ മൗനത്തിൽ പോയപ്പോൾ, ഇതിൽ ഉറപ്പുള്ളത് എന്താണെന്ന് ഞാൻ ചോദിച്ചു: ഒരു മകന്റെ ശ്രാദ്ധം എപ്പോൾ ഫലഹീനമാവുന്നു? ദയവായി അതിന്റെ നിബന്ധന എനിക്കു പറയൂ. അപ്പോൾ മറുപടി ഇങ്ങനെ: ഒരു പുരുഷന്റെ ഏതൊരു കർമ്മം ഇതിലേക്കു നയിക്കുന്നു എന്ന് ഞാൻ പറയുന്നു. അർപ്പിതമായ വസ്തു അശുദ്ധമായിരിക്കുകയോ, അർഹതയില്ലാത്തവര്ക്ക് നൽകുകയോ ചെയ്താൽ വലിയ പാപം ഉണ്ടാകുന്നു. എള്ളും മന്ത്രവും ദർഭയും ഇല്ലാതെ ചെയ്താൽ അതു അസുരസങ്കല്പമായിരിക്കും. ഇങ്ങനെ തന്നെ, ദശരഥപുത്രനായ രാമൻ, രാക്ഷസാധിപനായ രാവണനും കൂട്ടരും വധിച്ചശേഷം, സന്തോഷത്തോടെ സീതയോടൊപ്പം നിന്നു. രാമൻ സീതയെ സന്തോഷിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, അവളെ സംബോധന ചെയ്ത് ഒരു വരം കൊടുത്തു. കോപത്തോടെ നൽകിയ ദാനങ്ങൾ, യഥാക്രമം പാത്രങ്ങളോടുകൂടിയാലും, ഫലപ്രദമല്ല. ദക്ഷിണയില്ലാതെ ചെയ്ത ശ്രാദ്ധവും, ‘ഇത് ഞാൻ നിനക്കു തരുന്നു, ത്രിജടേ’ എന്നും പറഞ്ഞു. സന്തോഷം നേടിയ വാസുക്കിക്ക് നൽകിയതെന്താണെന്ന് ഞാൻ പറയുന്നു: യജ്ഞത്തിന് യോഗ്യമായ ദക്ഷിണ നൽകണം; ദ്വിജാതി അത് നൽകാതെ പോകുകയാണെങ്കിൽ— വേദങ്ങൾ പഠിക്കാത്തവരുടെ ശ്രാദ്ധവും, മന്ത്രരഹിതമായ കർമ്മങ്ങളും, ഗുരുവിന് ഭക്തിയോടെ നമസ്കരിക്കാത്ത ശിഷ്യനും, അറിവ് നൽകുന്നവനുമാണ്, ഇവയെല്ലാം ഞാൻ ഒരു വർഷം പാമ്പുകളുടെ രാജാവായ വാസുക്കിക്ക് നൽകിയിരിക്കുന്നു. ഇനി, കപടമായി ചെയ്ത ശ്രാദ്ധം, ദാനം, വ്രതം എന്നിവയെക്കുറിച്ച് എനിക്ക് പറയൂ. മോഷ്ടിച്ചോ, ചതിയോടെ ചെയ്തോ, അത്തരം ദാനങ്ങളുടെ ഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നവർ, മൗനവ്രതം അനുഷ്ഠിച്ചവരും, വീണ്ടും വീണ്ടും ഈ ലോകത്തിലേക്ക് വരുന്നു, ഒരു ലക്ഷ്യത്തോടുകൂടി. മൂന്നു കാലങ്ങളും അറിയുന്നവൻ പറഞ്ഞു: നിങ്ങൾ തൃപ്തിയോടെ ഇരിക്കൂ, ഞാൻ തിരിച്ചുവരുന്നത് വരെ ധൈര്യത്തോടെ കാത്തിരിക്കുക. ഇന്ന് ഞാൻ എന്റെ വ്രതം ഉപേക്ഷിച്ച്, നിങ്ങളുടെ പ്രത്യാശയിൽ കരുണയോടെ, അവളോടൊപ്പം ശ്രാദ്ധം നിർദ്ദിഷ്ട രീതിയിൽ നടത്താം. രാജാവു, സമീപം അപ്രതീക്ഷിതമായി എത്തിയ മഹർഷിയെ കണ്ടു, തന്റെ കാൽ തലയിൽ വച്ചു നിലവിളിച്ചു വീണു. ‘എപ്പോഴും, മഹർഷേ, നിങ്ങൾ എന്റെ വീട്ടിൽ വരുമ്പോഴൊക്കെ ഞാൻ യജ്ഞം നടത്താം. ഇതാ പാദപ്രക്ഷാളനത്തിന് വെള്ളം, ഇതാ അർഘ്യം, ഇതാ മധുപർകം, ഇതാ ഈ പശു’ എന്നു പറഞ്ഞു. അവയൊക്കെ ഉടൻ സ്വീകരിച്ച ശേഷം, മഹർഷി ക്ഷണത്തിൽ സംസാരിച്ചു.