വരാഹപുരാണമ്

ശ്രീ വാരാഹദേവൻ ഭൂമിയോട്这样 പറഞ്ഞു: "ഭൂതങ്ങളെ രക്ഷിക്കുന്നവളേ, സൂപ്രഭ എന്ന രത്നത്തിൽ ജനിച്ച മഹാമനസ്സുള്ള രാജാവിന്റെ ഉത്ഭവം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു തരാം." ക്രിതയുഗത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ, മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലുമുള്ള ശക്തിയാൽ പ്രശസ്തമായ ശക്തബാഹു രാജാവായ ശ്രുതകീർത്തി ഉണ്ടായിരുന്നു. ഭൂമിദേവി, സൂപ്രഭ എന്ന രത്നത്തിൽ ജനിച്ചവൻ, ഈ ശ്രുതകീർത്തിയുടെ മകൻ ആയിരുന്നു; ഈ ശക്തനായ ശ്രുതകീർത്തിയെ പ്രജാപാലൻ എന്നും വിളിച്ചു. ഒരു ദിവസം, പ്രജാപാല രാജാവ് വനത്തിലേക്ക് കാട്ടുപ്രാണികളെ വേട്ടയാടാൻ പോയി. അവിടെ, അവൻ ഒരു മഹർഷിയുടെ ഭാഗ്യശാലിയായ ആശ്രമം കണ്ടു. ആ സ്ഥലത്ത് മഹാതപസ് എന്ന മഹർഷി, ഉന്നത ധർമ്മത്തിൽ അർപ്പിതനായവൻ, കഠിനതപസ്സ് നിർവഹിച്ച്, ഉപവാസവും ശാശ്വത ബ്രഹ്മന്റെ ജപവും ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നു. ആ മഹാതപസിന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാൻ രാജാവ് മനസ്സിൽ തീരുമാനിച്ചു; അതിനുശേഷം, അദ്ദേഹം ആ മഹാതപസിന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് കടന്നു入り. ആ ഉത്തമമായ ആശ്രമത്തിൽ, ഭൂമിയിൽ വളർന്ന വിവിധ വൃക്ഷങ്ങൾ, നല്ലപടിയുള്ള പാതകൾ, ചന്ദ്രപ്രഭയിൽ തിളങ്ങുന്ന ലതാഗൃഹങ്ങൾ, തേനീച്ചകൾ തങ്ങളുടെ തേനീച്ചക്കൂടുകളിൽ സ്വതന്ത്രമായി ചലിച്ചു. അവിടെയുള്ള ദിവ്യ സ്ത്രീകൾ, നര്മദയുള്ള, ചുവപ്പു തളിർപോലുള്ള വിരലുകളും നഖങ്ങളും ഉള്ളവർ, വൃക്ഷങ്ങളുടെ കീഴിൽ നിരയായി നടന്നു; അവരുടെ സൗന്ദര്യം ഇന്ദ്രന്റെ വൃത്രസുരനാശകന്റെ സൗന്ദര്യത്തേക്കാൾ ഉന്നതമായിരുന്നു. അതിനടുത്ത്, സന്തോഷത്തോടെ വിവിധതരം പക്ഷികൾ, മദത്തിൽ മുങ്ങിയ ആറുകാലുള്ള ജീവികൾ, കൂടിച്ചേർന്ന പലതരം പൂക്കളുള്ള ശാഖകൾ—all അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. കദംബ, നീപ, അർജുന, ശാല എന്നീ വൃക്ഷങ്ങളുടെ ലതാഗൃഹങ്ങൾ, മധുരശബ്ദമുള്ള പക്ഷികൾ, നല്ലവരോട് സൗഹൃദം പുലർത്തുന്നവരും, ശാന്തരായും, തങ്ങളുടെ കര്‍ത്തവ്യത്തിൽ ഉറച്ചവരും ആയിരുന്നു. ആശ്രമത്തിന്റെ ചുറ്റും യജ്ഞങ്ങൾക്കുള്ള ഹോമധൂമം ഉയരുന്നുണ്ടായിരുന്നു; ഗൃഹസ്ഥരും, ദ്വിജന്മാരും ആ ഹോമങ്ങൾ നടത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവരുടെ മദ്ധ്യത്തിൽ, നിയമം ലംഘിക്കുന്ന ആനയെ കീറുന്ന സിംഹം പോലെ, ഉത്തമരിൽ ഉത്തമരായവർ, തീവ്രദന്തവും തിളങ്ങുന്ന കേശവും ഉള്ളവർ, ഹോമത്തിൽ അർപ്പിതരായി. രാജാവ്, ഈ ഉത്തമമായ ആശ്രമത്തിന്റെ വിവിധ സവിശേഷതകൾ നിരീക്ഷിച്ച്, അതിൽ പ്രവേശിച്ചു. അവിടെ, അദ്ദേഹം അതിമാനവരായ മഹാതപസിനെ കണ്ടു; അദ്ദേഹം തീവ്രതപസ്സിൽ തിളങ്ങുന്ന, ധർമ്മത്തിൽ ഉന്നതനായ, സിൽക്ക് തൂണിൽ ഇരുന്ന, സൂര്യൻപോലുള്ള പ്രകാശമുള്ള, ബ്രഹ്മജ്ഞാനത്തിൽ പ്രഥമനായ മഹർഷി ആയിരുന്നു. ആ രാജാവ്, കാട്ടിലെ കാട്ടുപ്രാണികളിൽ വിജയിയായവൻ, മഹർഷിയുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ തന്റെ വേട്ടയാടൽ ഉദ്ദേശം മറന്നു; എന്നാൽ മഹർഷിയെ കണ്ടതോടെ, രാജാവ് തന്റെ മനസ്സിനെ ധർമ്മത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു. മഹർഷി, പാപരഹിതനായ ജനരക്ഷകനായ രാജാവിനെ കണ്ടു, അത്തിഥിസത്കാരങ്ങൾ ചെയ്തു, സീറ്റ് നൽകുകയും സ്വീകരണവും നടത്തുകയും ചെയ്തു. അതിനുശേഷം, സീറ്റ് ലഭിച്ച രാജാവ് മഹർഷിക്ക് നമസ്കരിച്ച്, ഭൂമിയെ സംബന്ധിച്ച ഏറ്റവും ദുഷ്കരമായ ഒരു ചോദ്യമവനോട് ചോദിച്ചു: "മഹർഷിയേ, ഉത്തമവ്രതങ്ങൾ നിർവഹിക്കുന്നവനേ, ഞാൻ ഭക്തിയോടെ നിങ്ങളെ സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു; സാംസാരികദുഃഖത്തിൽ അലഞ്ഞു കഴിയുന്നവർ അതിനെ കടന്ന് പോകാൻ എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് ദയവായി പറയൂ." മഹാതപസ് ഉത്തരം പറഞ്ഞു: "സാംസാരികദുഃഖത്തിന്റെ സമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങുന്നവർക്ക്, ആരാധന, ദാന, ഹോമ, വിവിധ യജ്ഞങ്ങൾ, ധ്യാനം എന്നിവയിലൂടെ ഉറച്ച, വിശ്വാസയോഗ്യമായ ഒരു ബോട്ടാണ് നിർമ്മിക്കേണ്ടത്. മോക്ഷത്തിന്റെ തൂണുകൾ കൊണ്ട് അതിനെ ഉറപ്പിക്കുകയും, പ്രാണ-ബലത്തിന്റെ വലിയ കയറുകൾ കൊണ്ട് കെട്ടുകയും ചെയ്യണം. രാജാവേ, ഇപ്പോൾ മൂന്നുലോകങ്ങളുടെയും നാഥനായ ദൈവത്തെ ബോട്ടായി എടുക്കുക." "രാജാധിരാജാ, ഭക്തിയോടെ നാരായണനെ ആരാധിക്കുകയും, നരകസംഹാരകനായ, ദേവതകളുടെ നാഥനായ അവനെ നമസ്കരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർ ദുഃഖത്തിൽ നിന്ന് മോചനം നേടും; അങ്ങനെ, വിഷ്ണുവിന്റെ ഉത്തമ, ദുഃഖരഹിതമായ, അനശ്വരമായ ആ അഭയലോകം they'll attain." രാജാവ് ചോദിച്ചു: "മഹർഷിയേ, എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളും അറിയുന്നവനേ, മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ എങ്ങനെ ശാശ്വതനായ വിഷ്ണുവിനെ ആരാധിക്കണം? ദയവായി സത്യം പറഞ്ഞ് പറയൂ." മഹാതപസ് പറഞ്ഞു: "യുക്തിയുള്ള രാജാവേ, വിഷ്ണുവിനെ എങ്ങനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാമെന്ന് കേൾക്കൂ. ഹരി, എല്ലാ യോഗികളുടെ നാഥനായ ദൈവം, പുരുഷനും സ്ത്രീയും ഒരുപോലെ ആരാധിക്കാം." "വേദങ്ങൾ പറയുന്നു: എല്ലാ ദേവതകളും, പിതാക്കന്മാരും, ബ്രഹ്മാവും, ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിൽ ഉള്ളവരും—all വിഷ്ണുവിൽ നിന്നാണ് ജനിച്ചത്. അഗ്നി, അശ്വിനികൾ, ഗൗരി, ഗണപതി, സർപ്പങ്ങൾ, കാർത്തികേയൻ, സൂര്യൻ, മാതാക്കൾ, ദുർഗാ—all ഇവർ." "ദിശകൾ, സമ്പത്തിന്റെ നാഥൻ, വിഷ്ണു, യമ, രുദ്രൻ, ചന്ദ്രൻ, പിതാക്കന്മാർ—all ഇവർ ലോകനാഥനിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിച്ചത്." "എല്ലാവരും ഹിരണ്യഗർഭന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിച്ചത്; എന്നാൽ ഓരോരുത്തരും അവരവരുടെ അഭിമാനത്തോടെ, വിവിധ ദിശകളിലേക്ക് പോയി." "അവിടെയുണ്ടായ ദേവസഭയിൽ, സമുദ്രത്തിന്റെ ഗർജ്ജനപോലുള്ള ഒരു വലിയ ശബ്ദം ഉയർന്നു: 'ഞാനാണ് അർഹൻ, ഞാനാണ് ആരാധനയ്ക്ക് അർഹൻ.'" "അവരെല്ലാം തർക്കിച്ചപ്പോൾ, അഗ്നി എഴുന്നേറ്റ് പറഞ്ഞു: 'എന്നെ യജ്ഞത്തിൽ അർപ്പിക്കൂ, എന്നെ ധ്യാനിക്കൂ.'" "'ഈ പ്രജനകന്റെ ശരീരം എനിക്ക് ഇല്ലാതെ നശിക്കും; ഞാൻ വലിയ 'അഹം' ആണ്,' അഗ്നി പറഞ്ഞു." "അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് അഗ്നി ശരീരത്തിൽ നിന്ന് പുറത്ത് പോയി; എങ്കിലും, അഗ്നി പോയിട്ടും ആ ശരീരം നശിച്ചില്ല." "അശ്വിനികൾ, പ്രാണ-ബലത്തിന്റെ പ്രതിനിധികൾ, ശരീരത്തിൽ നിന്ന് പറഞ്ഞു: 'ഞങ്ങളാണ് പ്രഥമർ, ഞങ്ങളാണ് ആരാധനയ്ക്ക് അർഹൻ.'" "അപ്പുറം, അവർ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് പുറത്ത് പോയി; എങ്കിലും, അവരുടെ പുറത്ത് പോയതിനുശേഷവും, ആ ശരീരം നിലനിന്നു, 'ക്ഷേത്രനിവാസി'യാൽ നിലനിന്നു." "ഗൗരി പറഞ്ഞു: 'പ്രാധാന്യം എനിക്ക് ആണ്.' കൂടുതൽ ഒന്നും പറയാതെ, അവൾ, ശുഭമായവൾ, ശരീരത്തിൽ നിന്ന് പുറത്ത് പോയി." "അവളില്ലാതെ, ആ ശരീരം വാഗ്ദേവതകളാൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെട്ടു; അപ്പോൾ ഗണപതി, ആകാശമായി അറിയപ്പെടുന്നവൻ, പ്രസംഗിച്ചു." "'ശരീരത്തിൽ എന്റെ അഭാവത്തിൽ ദൂരെയായ ഒന്നുമില്ല.' അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, കുറേ സമയം കഴിഞ്ഞ്, അവനും ശരീരത്തിൽ നിന്ന് പുറത്ത് പോയി." "അവൻ പോയിട്ടും, ആ ശരീരം നശിച്ചില്ല; ആകാശം എന്ന തത്വം ഇല്ലാതായിട്ടും, ശരീരം ചിതറിയില്ല." "ക്ഷേത്രം കുഴികൾ ഇല്ലാതെ നിലനിന്നത് കണ്ട bodily elements പറഞ്ഞു:" "'ഞങ്ങളില്ലാതെ ശരീരം നിലനിൽക്കില്ല.' അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അവരും ശരീരത്തിൽ നിന്ന് പുറത്ത് പോയി." "അവരും പോയിട്ടും, Purusha ശരീരത്തെ സംരക്ഷിച്ചു. അതിനെ കണ്ടു, സ്കന്ദൻ (അഹംകാരൻ) പറഞ്ഞു:" "'എനിക്ക് ഇല്ലാതെ ശരീരം ഉദയിക്കുവാൻ പോലും കഴിയില്ല.' അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അവനും ശരീരത്തിൽ നിന്ന് പുറത്ത് പോയി." "അവൻ പോയതോടെ, ആ ശരീരം മോക്ഷം പ്രാപിച്ചതുപോലെ നിലനിന്നു. അതിനെ കണ്ടു, ഭാനു (ആദിത്യൻ) കോപം കൊണ്ടു പറഞ്ഞു:" "'എനിക്ക് ഇല്ലാതെ ഈ ശരീരം ഒരു നിമിഷം പോലും നിലനിൽക്കുമോ?' അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അവനും പുറത്ത് പോയി; എങ്കിലും, ശരീരം നശിച്ചില്ല." ഇങ്ങനെ, മഹർഷി രാജാവിനെ ദൈവങ്ങളുടെ ഉത്ഭവം, അവരിൽ നിന്നുള്ള proud departure, ശരീരത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പ്, എല്ലാം വിശദമായി പറഞ്ഞു.