വരാഹപുരാണമ്

ശക്തിയുള്ളവർ സ്വർഗ്ഗത്തിലെത്തിയിട്ടുണ്ട്; ശക്തിയില്ലാത്തവർക്ക് വഴിയുണ്ടാകുമോ എന്ന സംശയമാണ് ഉയർന്നത്. പിതാക്കന്മാർക്ക് ആദരപൂർവ്വം സവധാ അർപ്പിക്കുന്ന പുത്രന്മാർ മുഖേന അവർ പരമാവസ്ഥയിലേക്കാണ് എത്തുന്നത്. മൂന്ന് കാലങ്ങൾ അറിയുന്നവനായ മഹർഷി, ദിവ്യദർശനത്തോടെ സ്വർഗ്ഗത്തിലെത്തിയവരെ കണ്ടു. ശൂദ്രന്മാരിൽ നിന്ന്, നേരിട്ടോ മറിഞ്ഞോ ജനിച്ചവരുടെ ശ്രാദ്ധം ചെയ്യുന്നവരെപ്പറ്റി ചോദ്യം ഉയർന്നു. ബ്രാഹ്മണൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ, അതിന്റെ കാരണത്തെ വിശദീകരിക്കാൻ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു. പ്രിയനായവരെ, നിന്റെ വംശവും വിധിയനുസരിച്ച് നിലനിൽക്കുന്നില്ല. എല്ലാം പറയൂ; എന്റെ വാക്ക് സത്യമായാൽ ഞാൻ ചെയ്യാം. എന്റെ ശരീരത്തിൽ ഉള്ളവർ, ഇളം കൊതുകുകൾ—ഞാൻ അവരുടെ ത്രെഡ്-മന്ത്രം; ഒരിക്കൽ ഞാൻ അവർക്കായി ത്രെഡ് ആയി രൂപപ്പെട്ടതാണ്. രാജ്ഞിയിലേക്ക് സന്ദേശം അയയ്ക്കാൻ പ്രഭാവതി എന്ന ദാസി എപ്പോഴും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ വംശം അവളുടെ ത്രെഡാണ്; ശ്രാദ്ധത്തിനായി ഞങ്ങൾ... ഈ കാലത്തേക്ക് മാത്രമാണ് ഞങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നത്; പിന്നെ സമുദ്രത്തിലേക്ക് പോകും. ഇതെല്ലാം കേട്ടപ്പോൾ, മൂന്ന് കാലങ്ങൾ അറിയുന്നവൻ വിചാരഭ്രമയിൽ ആകി ചോദിച്ചു: അവള്ക്ക് ഏത് നിയമമാണ്, നിങ്ങൾ എല്ലാവരും പുത്രന്മാരോടൊപ്പം നിലനിൽക്കാൻ കാരണം? മുൻകൂട്ടി ചെയ്ത പ്രവൃത്തിയുടെ ഫലമായി, ഏത് താഴ്ന്ന പാതയിലേക്കും ഒരാൾ എത്തുമ്പോൾ, ശ്രാദ്ധം, അന്നം, ജലം, ദാനങ്ങൾ—നിരന്തരം, പ്രത്യേകമായും—അർപ്പിക്കണം. നമ്മുടെ വംശത്തിൽ ആരെങ്കിലും ഒരു കയ്യട ജലം നൽകുന്നുണ്ടോ എന്ന പ്രതീക്ഷയുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച്, ഒരു പുണ്യസ്ഥലത്തിൽ, തിലം കലർന്ന ഒരു കയ്യട ജലം, ദർഭാ പിടിച്ച്, മൂന്ന് ഗോത്രങ്ങളും പിതൃപുരുഷന്മാരുടെ പേരുകളും ഉച്ചരിച്ച്, ആദ്യം ഒരു കയ്യട, പിന്നെ രണ്ട്, മൂന്നെണ്ണം തർപ്പണത്തിന് ഓർത്തെടുക്കുന്നു. അവസാനത്തിൽ, "ത്രിപ്യന്താം" എന്ന മന്ത്രം നിർദ്ദേശിച്ച മന്ത്രങ്ങളോടൊപ്പം ഉച്ചരിക്കണം. ആദ്യം പിതാവിന് അർപ്പിക്കണം; അതുപോലെ അമ്മയ്ക്കും അർപ്പിക്കണം. ഈ രീതിയിൽ മാതൃപിതാവിന്, ഗോത്രത്തിലെ പിതൃപുരുഷനു, പിതൃപിതാവിനും അർപ്പിക്കണം. "മധുവാതാ" എന്ന ഋച് മുൻപത്തെ ക്രമത്തിൽ ഉച്ചരിക്കണം. മാതൃപിതൃപുരുഷന്മാർക്കും മുൻപത്തെ ക്രമത്തിൽ ജ്ഞാനികൾ ചെയ്യണം. "സൂര്യനില്ലാതെ ഭക്ഷിക്കുന്നവരെ നാം നശിപ്പിക്കുന്നു" എന്ന് ഗോത്രം ഉച്ചരിക്കണം. ഗോത്രം, അമ്മ, മഹാമാതാവ്, ദേവി—ഇവരുടെ ഇരിപ്പിനുള്ള ക്രമത്തിൽ, അർഘ്യപാത്രത്തിന് ഉദ്ദേശം, പിണ്ഡം അർപ്പിക്കൽ, കഴുകൽ—ഇതിൽ ഗോത്രം, മഹാമാതാവ്, ദേവി എന്നിവർക്കും നിർദേശിച്ച ക്രമത്തിൽ, ആദ്യ അനുഭവം ഉച്ചരിക്കണം; അർപ്പിക്കുന്നതിന്റെ അക്ഷയത്വം ഉറപ്പാക്കുന്നു. പിതാവിന്റെ അക്ഷയത്വം സമയത്ത്, പിതൃപുരുഷന്മാർക്ക് അർപ്പിച്ചതും അക്ഷയമാണ്. വിശ്വാസത്തോടെ നൽകിയ ജലവും അനന്തമായ ഫലത്തേയ്ക്ക് നയിക്കുന്നു. ശ്രാദ്ധം പൂർത്തിയാക്കിയപ്പോൾ, പിതൃപുരുഷന്മാർ എന്നും സന്തോഷം പ്രകടിപ്പിച്ചു: "മൂന്ന് കാലങ്ങൾ അറിയുന്നവനേ, നീ ആശങ്കയില്ലാതെ ഇരിക്കൂ; ഞങ്ങൾ ഇപ്പോൾ നരകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു." മുൻകൂട്ടി ചെയ്ത പ്രവൃത്തിയുടെ ഫലമായി, ഈ പുണ്യസ്ഥലത്ത് ഞാൻ കണ്ട പിതൃപുരുഷന്മാർ ദീർഘകാലം ഇവിടെ താമസിച്ചിരുന്നു. അവരിൽ പലരും ശാന്തചിത്തരായിരുന്നു, പലരും വിഷമചിത്തരായിരുന്നു. അവർ ശബ്ദമില്ലാതെ പോയപ്പോൾ, ഈ കാര്യത്തിൽ ഉറപ്പ് എന്താണ്? പുത്രന്റെ ശ്രാദ്ധം എപ്പോൾ ഫലഹീനമാകുന്നു? എന്ന ചോദ്യമുയർന്നു. ഞാൻ പറയുന്നതു കേൾക്കൂ: മനുഷ്യൻ ചെയ്യുന്ന ഏത് പ്രവൃത്തിയാണ് ഇതിലേക്ക് നയിക്കുന്നത്? അർപ്പിതം അശുദ്ധമോ, അർഹതയില്ലാത്തവർക്കോ നൽകിയാൽ വലിയ പാപം ഉണ്ടാകും. തിലം, മന്ത്രം, കുശാഗ്രാസ് ഇല്ലാതെ ചെയ്താൽ, അത് അസുരസ്വഭാവം പ്രാപിക്കും. ഇങ്ങനെ, ദശരഥപുത്രനായ രാമൻ, രാക്ഷസാധിപനു വധം ചെയ്ത ശേഷം...