വരാഹപുരാണമ്

അന്ധകാരം നിറഞ്ഞ രൂപങ്ങൾക്കൊണ്ട്, കൊതുകുകളുടെ ആകൃതിയിൽ, അവ അവിടെയവിടെയായി സഞ്ചരിച്ചു. ആ സമയത്ത്, മായയുടെ പ്രഭാവത്തിൽ, യാതൊരു വ്രതവും ജപവും ആർക്കും ചെയ്യാനായില്ല. അന്നേരം, ഒരു പാദം ദിവസമാത്രം ശേഷിച്ചിരുന്നു. അതിനിടയിൽ, കിഴക്കേയും പടിഞ്ഞാറേയും തെക്കേയും ദിക്കുകളിൽ നിന്ന് മറ്റുള്ളവരും അവിടേക്ക് എത്തി. ആനന്ദത്തോടെ, തൃപ്തരായി, പോഷിച്ച ശരീരങ്ങളോടെ, കൂട്ടങ്ങളായി സ്വർഗത്തിലേക്ക് അവർ സഞ്ചരിച്ചു. മനോഹരമായ വസ്ത്രങ്ങളും അലങ്കാരങ്ങളും ധരിച്ച്, ബലമുള്ള ശരീരങ്ങളുമായി, ഉല്ലാസത്തോടെ അവരും കൂട്ടങ്ങളായി പോയി. ചിലർ എത്തിയതുപോലെ തിരികെ മടങ്ങി, വീണ്ടും വീണ്ടും അവിടെ എത്താറുണ്ട്. അവർ ഒന്നിച്ചു ചേരുകയും, യാത്ര തിരിക്കുകയും, വീണ്ടും വരികയും, സന്തോഷത്തോടെ അനുഗ്രഹങ്ങൾ ആശംസിക്കുകയും ചെയ്തു. ശരീരങ്ങൾ സുഷിരമായും വയറുകൾ അകന്നു കുഴിഞ്ഞതായും, അവർ മനോഹരമായ പല്ലക്കുകളിൽ ആദരത്തോടുകൂടി യാത്ര ചെയ്തു. ഇതെല്ലാം മഹോത്സവം പോലെ കണ്ട മഹർഷി അത്ഭുതത്തോടെ എഴുന്നേറ്റു. ഒരിക്കൽ ഒരുത്തൻ മാത്രം സാന്നിധ്യമായിരുന്ന പുണ്യസ്ഥലം, അന്നേരം തീരത്താൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതുപോലെ തോന്നി. ഭയത്താൽ വിറയച്ചും, കണ്ണുകൾ കുഴിഞ്ഞതായും, ദുർബലനും കുഴിഞ്ഞ പിൻഭാഗവുമുള്ളവനായി അദ്ദേഹം നിന്നു. അവന്റെ വാക്കുകൾ ആരും കേൾക്കില്ല, ഒരു ചെറുപക്ഷിയുടെ കുരലുപോലെയാണ് അതു. “നീയിപ്പോൾ നിന്റെ യോജ്യമായ സ്ഥാനത്തേക്ക് പോകുന്നില്ല; യാതൊരു പ്രയത്നമില്ലാതെ ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നു. ഇന്നത്തെ ഈ പുണ്യസ്ഥലത്തിലെ എന്റെ നിത്യകർമ്മം, പകലും രാത്രിയും, നഷ്ടമായി. നിന്നെ ഈ രൂപത്തിൽ കണ്ടതോടെ എന്റെ കർമ്മം നിന്നിലേക്കാണ് പോയത്,” എന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ ആ ജീവി പറയും: “യാരെങ്കിലും ഈ നിർണ്ണിത പുണ്യസ്ഥലത്ത് വീണ്ടും ശ്രാദ്ധം നടത്തി, എള്ള് ചേർത്ത വെള്ളം അർപ്പിച്ചാൽ, എള്ളിൽ തൃപ്തരായ പിതാക്കന്മാർ പുത്രന്മാരുടെ വഴി സ്വർഗം പ്രാപിക്കും. മിശ്രവംശദോഷം മൂലം, ചിലർ നരകത്തിൽ പതിക്കും. എനിക്ക് വഴിയോ ചലനമോ ഇല്ല; ത്രിവിധതാപം കൊണ്ട് ഞാൻ പീഡിതനാണ്. ശക്തിയുള്ളവർ സ്വർഗത്തിൽ എത്തി; ദുർബലന്മാർക്ക് എങ്ങനെയെങ്കിലും വഴി ഉണ്ടാകുമോ? പുത്രന്മാർ സ്വധാ അർപ്പണങ്ങൾ നടത്തി ആദരിക്കുന്നതിലൂടെ അവർ പരമഗതിക്ക് അർഹരാവുന്നു. സ്വർഗത്തിലെത്തിയവരെ, ഭവാൻ ത്രികാലജ്ഞാനത്തോടെ ദൈവദൃഷ്ടിയിൽ കണ്ടു. ശൂദ്രന്മാരിൽ ആരെങ്കിലും നേരിട്ടോ മറിച്ചോ ജനിച്ചവരായിരിക്കട്ടെ, അവർ ശ്രാദ്ധം നിർവഹിച്ചാൽ—” അങ്ങനെ ബ്രാഹ്മണൻ ചോദിച്ചതിനുശേഷം, ആ ജീവി കാരണമെന്തെന്നു വിശദീകരിച്ചു. “പ്രിയനേ, ഭവാന്റെ വംശവും വിധിയനുസരിച്ച് നിലവിലില്ല. എല്ലാം പറയൂ; എന്റെ വാക്ക് സത്യമായാൽ ഞാൻ ചെയ്യാം,” എന്നും ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു. “ഇവരോ, എന്റെ ശരീരത്തിൽ ഉള്ള കൊതുകുപോലെയുള്ള ദുർബലരായവർ— ഞാൻ അവർക്കായി ത്രാണമന്ത്രം; ഒരിക്കൽ ഞാൻ അവർക്കായി ത്രാണിൽ നിർമ്മിതനായിരുന്നു. രാജ്ഞിക്ക് സന്ദേശം അയയ്ക്കാൻ പ്രഭാവതീ എന്ന ദാസിയാണ് എല്ലായ്പോഴും ഉപയോഗിക്കുന്നത്. അവളുടെ ത്രാണാണ് ഞങ്ങളുടെ വംശം; ശ്രാദ്ധത്തിനായി ഞങ്ങൾ ഇവിടെ. ഈ കാലയളവിൽ മാത്രം ഞങ്ങൾ ഇവിടെ; പിന്നെ സമുദ്രത്തിലേക്ക് പോകും,” എന്നും ജീവി പറഞ്ഞു. ഇതെല്ലാം കേട്ട ശേഷം, ത്രികാലജ്ഞാനിയായ മഹർഷി മായയാൽ ആകുലനായി ചോദിച്ചു: “അവള്ക്ക് ഇവിടെ നിയമം എന്താണ്? നിങ്ങൾക്കൊപ്പമുള്ള പുത്രന്മാരെന്തുകൊണ്ട് നിലനിൽക്കുന്നു?” അപ്പോൾ ജീവി മറുപടി പറഞ്ഞു: “മുൻകൃത്യഫലപ്രഭാവത്തിൽ, ഏതൊരുവൻ താഴ്ന്ന ഗതിയിൽ എത്തുകയാണെങ്കിൽ, ശ്രാദ്ധം, അന്നം, വെള്ളം, ദാനം—നിത്യവും നൈമിത്തികവുമായവ—അർപ്പണം ചെയ്താൽ, വംശത്തിൽ ആരെങ്കിലും ഒരുവൻ എങ്കിൽ എങ്കിലും ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു കയ്യടിയെങ്കിലും വെള്ളം നൽകും. പ്രത്യേകിച്ച്, പുണ്യസ്ഥാനത്തിൽ എള്ള് ചേർത്ത വെള്ളം; ദർഭ പിടിച്ച്, മൂന്നു ഗോത്രങ്ങളും പിതാക്കന്മാരുടെ പേരുകളും ഉച്ചരിച്ച്, ആദ്യം ഒന്നാമത്തെ, പിന്നെ രണ്ടാമത്തെ, പിന്നെ മൂന്നാമത്തെ കയ്യടി വെള്ളം തർപ്പണത്തിനായി അർപ്പിക്കണം,” എന്നും പറഞ്ഞു.