വരാഹപുരാണമ്

ശ്രീമദ് വരാഹപുരാണത്തിലെ മധുരാമാഹാത്മ്യത്തിന്റെ അവസാന ഭാഗത്ത്, മഹാപാപപരിഹാരത്തിന്റെ മഹത്വം വിശദീകരിച്ചശേഷം, ഭഗവാൻ വരാഹൻ ഭൂമിദേവിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത് ഒരു പുരാതന സംഭവത്തെക്കുറിച്ച് വിവരിക്കുന്നു: "ഭൂമിദേവി, നീ കേൾക്കണം, ധ്രുവതീർത്തത്തിൽ അനേകം കാലങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങൾ." ആ നഗരത്തിൽ ഒരിക്കൽ സത്യനിഷ്ഠയുള്ള ഒരു രാജാവ് വാസം ചെയ്തിരുന്നു. അവൻ ധർമ്മപരനായും സത്യത്തിൽ അചഞ്ചലനുമായവനായിരുന്നു. ആ രാജാവിന് ഇരുനൂറ് ഭാര്യമാർ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവർ എല്ലാവരും ഉചിതമായ വംശവും, സദാചാരവും, പ്രായവും ഉള്ളവരായിരുന്നു. അവരിലൊരാളായിരുന്നു ചന്ദ്രപ്രഭ എന്ന വീര്യശാലിനി, വീര്യശാലിയായ പുത്രന്മാരുടെ മാതാവ്. എങ്കിലും, അവളുടെ സഹചരികളായ മറ്റു ഭാര്യമാർക്ക്, ഭാര്യമാർക്കായി നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ള സദാചാരം പാലിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവരുടെ സ്വന്തം പാപഫലത്താൽ അവർ അദ്ധോലോകത്തിലേക്ക് വീണുപോയി. ഒരിക്കൽ, ജീവജാലങ്ങളിൽ ഒരു മഹാത്മാവും അവിടെ നിന്ന് വീണുപോയി. അവർ ഇരുണ്ട രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചു, തൊടിയിൽ പാമ്പുപോലെയുള്ള രൂപത്തിൽ, ഇലമ്പുഴുക്കളെപ്പോലെ ചലിക്കുന്നുവെന്നതുപോലെയാണ് അവരിൽ ചിലരുടെ അവസ്ഥ. അവസാന നിമിഷങ്ങളിൽ, അവർക്കു മനസ്സിലായില്ലാതെ, ഒരു വ്രതവും ജപവും അവർ ചെയ്തില്ല. അന്നേരം ഒരു ദിവസം നാലിൽ ഒരു ഭാഗം മാത്രം ശേഷിച്ചിരുന്നതായി പറയുന്നു. അതിനുശേഷം, കിഴക്കിലും പടിഞ്ഞാറിലും തെക്കിലും നിന്നുമുള്ള മറ്റു ചിലർ അവിടെ എത്തി. അവർ സന്തോഷത്തോടെ, തൃപ്തരായി, ഉത്തമമായ ശരീരസൗഷ്ടവത്തോടെ, കൂട്ടമായി സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി. അവർ മനോഹരമായ വസ്ത്രങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും ധരിച്ച്, ശക്തമായ ശരീരത്തോടും ആനന്ദത്തോടും കൂടി കൂട്ടമായി യാത്രചെയ്യുന്നു. മറ്റുചിലർ വന്നതുപോലെയേയ്ക്കാണ് മടങ്ങുന്നത്; അവർ വീണ്ടും വീണ്ടും തിരിച്ചെത്തുന്നു. അവർ കൂട്ടമായി ചേരുകയും, പോകുകയും, വരുകയും ചെയ്യുന്നു; പരസ്പരം ആശംസകളോടെ സന്തോഷത്തോടെ കൂടുന്നു. ചിലർ ക്ഷീണിച്ച ശരീരത്തോടും കുഴഞ്ഞ വയറോടും കൂടി, അഴകുള്ള പല്ലക്കുകളിൽ ആദരപൂർവ്വം കൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്നു. ഈ ദൃശ്യങ്ങൾ മഹോത്സവമെന്നപോലെ കണ്ട സന്യാസി അത്ഭുതത്തോടെ എഴുന്നേറ്റു. ഒരിടത്തിരുന്ന വിശുദ്ധതീർത്ഥം, അന്ന് തീരം ചുറ്റപ്പെട്ടതുപോലെ തോന്നി. അവൻ വിറച്ച്, കുഴഞ്ഞ കണ്ണുകളോടും ക്ഷീണിച്ച ദേഹത്തോടും പുറംവശം താഴ്ന്ന നിലയിലുമാണ് നിന്നത്. അവന്റെ വാക്കുകൾ കുഞ്ഞുപക്ഷിയുടെ കുരലുപോലെയാണ്, ആരും കേൾക്കാറില്ല. "നീ യാതൊരു പരിശ്രമവുമില്ലാതെ ഇവിടെ വന്നുവെങ്കിലും, നിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്ഥാനത്തേക്ക് നീ പോകുന്നില്ല," എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു. "ഇന്നലെ ഞാൻ ഈ തീർത്ഥത്തിൽ ചെയ്യേണ്ടിരുന്ന ദൈനംദിന കർമ്മം നഷ്ടമായി, രാത്രിയും പകലും. നിന്നെ ഈ രൂപത്തിൽ കണ്ടതോടെ എന്റെ യജ്ഞഫലം നിന്നിലേക്കാണ് പോയത്," എന്നായിരുന്നു അവന്റെ ദുഃഖം. അപ്പോൾ ആ ജീവി പറഞ്ഞു: "ആർങ്കിൽ ഈ നിർണ്ണിതമായ തീർത്ഥത്തിൽ വീണ്ടും ശ്രാദ്ധം നടത്തി, എള്ള് കലർന്ന വെള്ളം അർപ്പിച്ചാൽ, അവരുടെ പിതൃകൾ തൃപ്തരായി സ്വർഗത്തിലേക്ക് എത്തും." എള്ളിൽ തൃപ്തരായ പിതാക്കന്മാർ പുത്രന്മാരുടെ വഴി സ്വർഗം പ്രാപിക്കുന്നു. എന്നാൽ, സംകരിച്ച വംശരഹിതത്വം മൂലം ചിലർ നരകത്തിൽ പതിക്കുന്നു. "എനിക്ക് വഴിയോ ചലനമോ ഇല്ല; ഞാൻ ത്രിവിധതപത്തിൽ പീഡിതനാണ്. ശക്തിയുള്ളവർ സ്വർഗത്തിലെത്തിയപ്പോൾ, ദുർബലന്മാർക്ക് വഴിയുണ്ടാകുമോ?" എന്നാണ് അവൻ ചോദിച്ചത്. "പുത്രന്മാർ സ്വധാ അർപ്പിച്ച് ആദരിക്കുന്നതിലൂടെ അവർ പരമപദം പ്രാപിക്കുന്നു. ദൈവദർശനശക്തിയുള്ളവനായ നീ അവരെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്, സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയവരെ." "ശൂദ്രരിൽ, നേരേയും മറിച്ചും ജനിച്ചവരിൽ, ശ്രാദ്ധം ചെയ്യുന്നവരുടെ കാര്യത്തിൽ എന്താണ് അവസ്ഥ?" എന്നായിരുന്നു ബ്രാഹ്മണന്റെ ചോദ്യം. അപ്പോൾ ആ ജീവി വിശദീകരിക്കാൻ തുടങ്ങി: "പ്രിയമേ, നിന്റെ വംശവും വിധിയനുസരിച്ച് നിലനിൽക്കുന്നില്ല. എല്ലാം പറഞ്ഞുതരൂ; ഞാൻ അതു ചെയ്യാം, എന്റെ വാക്ക് സത്യമാണെങ്കിൽ. എന്റെ ശരീരത്തിൽ ഇപ്പോൾ കാണുന്ന ഈ ഇലമ്പുഴുക്കൾ—ഞാൻ അവർക്കുള്ള തന്ത്രമന്ത്രം; ഞാൻ ഒരിക്കൽ അവർക്കായി തന്തുവായി ഉണ്ടായിരുന്നു. രാജ്ഞിക്ക് സന്ദേശം നൽകുന്നതിനായി എപ്പോഴും പ്രഭാവതീ എന്ന ദാസിയാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്," എന്നായിരുന്നു അവന്റെ വിശദീകരണം. ഇങ്ങനെ, ധ്രുവതീർത്തത്തിൽ സംഭവിച്ച ഈ അപൂർവമായ സംഭവങ്ങൾ ഭഗവാൻ വരാഹൻ ഭൂമിദേവിക്ക് വിശദമായി വിവരിച്ചു.