വരാഹപുരാണമ്

സമയത്തിന്റെ ഒഴുക്കിൽ കുറേ കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ആ പ്രിയപ്പെട്ടവനോട് അവൻ ഹൃദയത്തിന്റെ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു. അവന്റെ ആവശ്യം മനസ്സിലാക്കി, അവളുടെ മനസ്സിന് വേദനയോടെ അവൾ മറുപടി പറഞ്ഞു. അവൾ പറഞ്ഞു: “ഗംഗയുടെ വടക്കേ കരയിൽ പാഞ്ചാല ദേശത്ത് അതിമനോഹരമായൊരു നഗരം ഉണ്ട്. എന്നാൽ, ഒരു കാലത്ത് ആ ദേശത്ത് ദുര്‍ഭിക്ഷം പടർന്നു പിടിച്ചപ്പോൾ, ഞങ്ങൾ രണ്ടു പേരും ദക്ഷിണഭാഗത്തേക്ക് യാത്ര ചെയ്തു. അവിടെയായിരുന്നു എന്റെ അച്ഛന് അഞ്ച് പുത്രന്മാരും എന്നെയും കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിൽ ഏറ്റവും ഇളയവൻ എന്നാണ്, മൂന്നാമൻ മുതിർന്നവൻ. പിന്നീട്, എന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും അവരുടെ വിധിയനുസരിച്ച് ലോകം വിട്ടു. ആ സ്ഥലത്ത് ഞാൻ ദൈനംദിനം സ്നാനവും, ദേവതാരാധനയും, ബ്രാഹ്മണസേവയും നിർവഹിച്ച് ജീവിച്ചിരുന്നു. എങ്കിലും, ഞാൻ പതിത സ്ത്രീയുടെ രീതികൾ സ്വീകരിച്ചതിലൂടെ എന്റെ വംശം തന്നെ നശിപ്പിച്ചു. എന്റെ അത്യന്തം പാപകരമായ പ്രവൃത്തികളാൽ അവനെ ഞാൻ ഭയങ്കരമായ നരകത്തിലേക്ക് നയിച്ചു. എന്റെ മുൻഗാമികളായ ഉത്തമ കുടുംബത്തെ ഓർത്തു ഞാൻ വലിയ ദുഃഖത്തിൽ കയ്യിടിച്ചു കരയുകയായിരുന്നു. അവളുടെ ഈ വിലാപം കേട്ടപ്പോൾ അവിടെയുള്ള സ്ത്രീകൾ ഒന്നിച്ചു കൂടി അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. അവർ പലവിധ ശ്രമങ്ങൾകൊണ്ട് ആ പുരുഷനെ വീണ്ടും ജീവിപ്പിച്ചു. പിന്നെ അവൻ ആ കഥ മുഴുവൻ, തന്റെ വലിയ വംശചരിത്രവും അവർക്കു പറഞ്ഞു. എന്നാൽ, ആ നിരോധിത ബന്ധത്തിന്റെ കാരണം അവൻ ദുഃഖിതനായി. ബ്രാഹ്മണൻ ബ്രാഹ്മണഹത്യ, മദ്യംപാനം തുടങ്ങിയ പാപങ്ങളിൽ ജനിച്ചാൽ എന്താകും അവസ്ഥ? അമ്മ, ഗുരുപത്നി, സഹോദരി, മകൾ, മരുമകൾ—ഇവരെ ആരെങ്കിലും അപമാനിച്ചാൽ അതും വലിയ പാപം. ബ്രാഹ്മണഹത്യ, മദ്യംപാനം, സ്ത്രീഹത്യ, ഗുരുപത്നിയിലേക്കുള്ള സമീപനം—ഇവയെല്ലാം മഹാപാപങ്ങൾ ആകുന്നു. ഇതൊക്കെ കേട്ട ശേഷം പാഞ്ചാലി തന്റെ മൂത്ത സഹോദരനേ മാത്രം ആശ്രയിച്ചു. അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ആഭരണങ്ങൾ, വസ്ത്രങ്ങൾ, സ്വർണ്ണം, ധാന്യം—എല്ലാം കലിഞ്ചരത്തെ അലങ്കരിക്കാൻ, പ്രത്യേകിച്ച് തോട്ടങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിച്ചു. സ്വയം ശുദ്ധീകരിക്കാനായി അവൾ യാഗാഗ്നി തെളിച്ചു. പാഞ്ചാലനും യഥാവിധി ഗുരുവായ സന്യാസിയെ നമസ്കരിച്ചു. അവിടെയായിരുന്ന മരണാനന്തര ക്രിയകൾ അവൻ നിർവഹിച്ചു. ഗ്രാമങ്ങൾ വാങ്ങി ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ദാനം നൽകി. യാഗത്തിനായി സമ്പത്ത് വിഭജിച്ച് വിതരണം ചെയ്തു. കൃഷ്ണക്ഷേത്രത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് ദർശനം നടത്തി വിനയപൂർവ്വം നമസ്കരിച്ചു. അവിടെ ഒരു ക്ഷേത്രം പണിയാൻ വ്യാപാരികൾക്ക് നിർദ്ദേശം നൽകി. “ദേവമേ, നിങ്ങളുടെ ദിവ്യജ്ഞാനം അതിശയകരവും രോമാഞ്ചകരവുമാണ്. മാതുരയിൽ നിന്നുതന്നെ ഞാൻ ഇതുവരെ എത്തിയിരിക്കുന്നു, ഗുരുവേ. നിങ്ങളുടെ വിശുദ്ധമായ കാഴ്ച ഒരിക്കൽ ഞാൻ അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. കൃഷ്ണന്റെയും ഗംഗയുടെയും ശക്തിയാൽ ഞാൻ വീണ്ടും ശുദ്ധി പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ സത്യം എന്റെ മനസ്സിൽ ഉണരുന്നു; ആ നിരോധിത പാപം നീങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ദയവായി അനുമതി നൽകണം, പ്രഭോ; ഞാൻ നിങ്ങളുടെ പാദങ്ങളിൽ നമസ്കരിക്കുന്നു,” എന്നു പറഞ്ഞു. അവിടെ അഗ്നിയിൽ പ്രവേശിക്കാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോൾ, ആകാശത്തിൽ ശരീരമില്ലാത്ത ഒരു ശബ്ദം മുഴങ്ങുകയായിരുന്നു: “നീ മരണത്തിനായി ഇങ്ങനെ തീരുമാനിച്ചത് എന്തിനാണ്? ആരെ ഭയന്ന് നീ ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നു? ചക്രധാരി കൃഷ്ണന്റെ പാദം പതിഞ്ഞ ഈ സ്ഥലം ബ്രഹ്മലോകത്തോട് സമം, അത്രയും പുണ്യപ്രദമായതാണ്. ഇവിടെ ചെയ്യുന്ന പാപം വജ്രംപോലെയും ദുർബലമാക്കാനാവില്ല. ഒരിക്കൽ പോലും ഇവിടെ സ്നാനം ചെയ്താൽ ബ്രാഹ്മണഹത്യാപാപം പോലും മായും. ഇവിടെയുള്ള അഞ്ചു തീർത്ഥങ്ങളിൽ സ്നാനം ചെയ്യുന്നതിന് തുല്യമായ മറ്റൊന്നുമില്ല—ഇതിൽ സംശയമില്ല,” എന്ന് ആ ശബ്ദം പ്രഖ്യാപിച്ചു.