പ്രഭാതത്തിൽ, ആ ഭക്തനായവൻ ദേവാദിദേവനായ ഭഗവാനെ അനന്തം സമ്പത്തുകൾ സമർപ്പിച്ചു. അതിനുശേഷം, ആ ധർമ്മനിഷ്ഠയായ ഭാര്യയ്ക്ക് ഗർഭം ഉണ്ടായി; പത്തു മാസങ്ങൾക്കുശേഷം, ചന്ദ്രനുപോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന ഒരു ബാലൻ അവൾ പ്രസവിച്ചു. ആ സന്തോഷത്തിൽ, ഭർത്താവ് ആയിരം പശുക്കളും, പൊന്നും വസ്ത്രങ്ങളും ധാരാളമായി ദാനം ചെയ്തു. ബാലന്റെ ജനനവിഹിതങ്ങൾ, നാമകർമ്മം എന്നിവയും അദ്ദേഹം നിർവഹിച്ചു. പിന്നീട്, അന്നപ്രാശനം, ചൂഡാകർമ്മം, ഉപനയനം എന്നിങ്ങനെയുള്ള ചടങ്ങുകളും നിർവഹിച്ചു. ഈ സകല ചടങ്ങുകൾക്കിടയിൽ, ദാനങ്ങളും ദേവീപൂജകളും അദ്ദേഹം നിർവഹിച്ചു. ബാലൻ യൗവനത്തിലേക്ക് കടന്നപ്പോൾ, അവൻക്ക് സന്താനമില്ലെന്ന് കണ്ടു. അവന്റെ ഭാര്യമാർ എല്ലാവരും യൗവനവും സൗന്ദര്യവും ഗുണങ്ങളും മനോഹരമായ കണ്ണുകളും ഉള്ളവർ ആയിരുന്നു. ജനങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനും ദേവസേവയ്ക്കുമായി, അവൻ ധർമ്മം ആചരിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവൻ നിർമ്മിച്ചിരുന്ന ജലമണ്ഡപങ്ങളും, പ്രതിദിന ഭക്ഷണവും, ഉപജീവനസാധനങ്ങളും എല്ലാം ജനങ്ങൾക്ക് ലഭ്യമായിരുന്നു. എല്ലാ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കും അവൻ നിരന്തരം ക്രമീകരണം ഏർപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. ഹരിക്ക് സമർപ്പിച്ച അഞ്ചു ക്ഷേത്രങ്ങളടങ്ങിയ ഒരു ക്ഷേത്രം വരെ അവൻ പണിതു. തോട്ടങ്ങൾക്കായി കിണറുകളിൽ നിന്ന് വെള്ളം എടുക്കുന്ന പതിവ് അദ്ദേഹം ആരംഭിച്ചു. സ്നാനം, പൂജ, ശുചിത്വം, ദീപം തെളിയിക്കൽ തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളും സമാനമായി നടന്നു. അവന്റെ നാല് സഹോദരിമാർ ഭർത്താക്കന്മാരോടു ഭക്തിയും, മഹാഭാഗ്യവും ഉള്ളവരായിരുന്നു. പൂവണിക്കാരൻ എല്ലായ്പ്പോഴും വൃക്ഷങ്ങൾക്കു വെള്ളം ചീറ്റി, അവ വളർന്നു, ധാരാളം പുഷ്പങ്ങളും പഴങ്ങളും നൽകി. എല്ലാ സൗകര്യങ്ങളും എല്ലാവർക്കും ലഭ്യമായിരുന്നു, ഇന്ദ്രൻ അനുഭവിക്കുന്നതുപോലെ. എന്നാൽ, ഇങ്ങനെ നിരന്തരം ദാനം ചെയ്തതുകൊണ്ട് അവന്റെ സമ്പത്ത് ദിനംപ്രതി കുറയാൻ തുടങ്ങി. മാതാപിതാക്കൾക്കും കുടുംബത്തിനുമുള്ള ഭക്ഷണം നൽകേണ്ടതായിരുന്നുവല്ലോ. അതിനാൽ, മനസ്സിൽ ഉറച്ച നിർണ്ണയത്തോടെ, അവൻ വ്യാപാരിയായി മാറാൻ തീരുമാനിച്ചു. മികച്ച വസ്തുക്കൾ, ഉത്തരദേശങ്ങളിൽ നിന്നുള്ളവ ഉൾപ്പെടെ, അവൻ വാങ്ങി. ലാഭ-നഷ്ടങ്ങൾ കണക്കാക്കി, വിൽപ്പനയ്ക്കുള്ള വസ്തുക്കൾ വാങ്ങി; വിലയേറിയ രത്നങ്ങൾ, ഉത്തമ കുതിരകൾ, വിലയേറിയ വസ്ത്രങ്ങൾ, അനുയോജ്യമായ ചരക്കുകൾ എന്നിവയും സമ്പാദിച്ചു. ഒരു ദിവസം, വ്യാപാര സംഘത്തിന് വിശ്രമത്തിനായി ഒരുക്കം നടന്നു. ഒരു മനോഹരമായ നദീതീരത്ത് അവർ താമസസ്ഥലങ്ങൾ സജ്ജമാക്കി. കുറച്ച് ദാസന്മാരെ ചുറ്റി, ചെയ്യേണ്ട കാര്യങ്ങൾ അവൻ നിർദ്ദേശിച്ചു. അപ്രകാരം അവിടെ സഞ്ചരിച്ച് വിനോദം ആസ്വദിക്കുമ്പോൾ, അവൻ അതിപ്രശസ്തമായ ഒരു സ്ഥലം കണ്ടു. അവിടെ പഴമുള്ള വൃക്ഷങ്ങളും സുഗന്ധമുള്ള പുഷ്പങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവിടേക്ക് കയറി, അവൻ കണ്ണെത്തുന്നവരെല്ലാം洞വാതിലിലേക്കു നോക്കി. അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ശബ്ദത്തിന്റെ ഉറവിടം അറിഞ്ഞിട്ടും, 'ഇത് എന്താണെന്ന്?' എന്ന സംശയം അവനിൽ നിലനിന്നു. അതിനുശേഷം അവൻ പറഞ്ഞു: "വരൂ, അതിഥിയേ, ഞാൻ നിങ്ങളെ ആദരിക്കും. ഇതാ, ഈ മധുരഫലങ്ങൾ, തേൻ, മാംസം, വെള്ളം എല്ലാം ഇവിടെ ഉണ്ട്. എന്റെ മാതാപിതാക്കൾ എത്തിയാൽ, അവർ നിങ്ങൾക്ക് പ്രത്യേക സ്നേഹപൂർവ്വം ആദരിക്കുമെന്നു ഉറപ്പാണ്. ഒരു ഗൃഹസ്ഥന്റെ മാതാപിതാക്കൾ നരകത്തിൽ കഴിയുന്നുവെങ്കിൽ, അത്ഭുതം തന്നെ. അതിഥി പ്രതീക്ഷയോടെ വീട്ടിൽ വന്നിട്ട് നിരാശനായി തിരികെ പോയാൽ, അതൊരു വലിയ പാപമാണ്. അതിനാൽ, എല്ലാ ശ്രമവും ചെയ്ത്, ഗൃഹസ്ഥൻ അതിഥിയെ ആദരിക്കണം." ഇങ്ങനെ, ധർമ്മത്തിൽ പരിശീലനം നേടിയ ആ വ്യാപാരി, ശുഭവാക്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു. പിന്നെ അവൻ ചോദിച്ചു: "ആശാരീരേ, പുരാതനജ്ഞാനത്തിൽ നിപുണനായവനേ, നിങ്ങൾ ആരാണ്? ദേവനോ രഹസ്യപുരുഷനോ? ദയവായി സത്യം പറയൂ, നിങ്ങൾ ആരാണ്? നിങ്ങൾ അതിഥികളെ സ്നേഹിക്കുന്നവനും ഉത്സാഹവാനുമാണ്.