വരാഹപുരാണമ്

ശ്രീവരാഹസ്വാമി ദേവിയോട് പറഞ്ഞു: “ഇപ്പോൾ ഞാൻ മനസ്സിനെയും ചെവികളെയും ആനന്ദിപ്പിക്കുന്ന അത്ഭുതകരമായ ഒരു കാര്യമാണ് പറയാൻ പോകുന്നത്. വിശ്വാസവും ആത്മനിയന്ത്രണവും ഉള്ളവർ ദ്വാദശി, ചതുര്ദശി ദിവസങ്ങളിൽ ഈ മഹത്വം മനസ്സിലാക്കണം. അന്നേ സമയം, ദേവി, ഞാൻ മഥുരയിലേക്കെത്തി. അവിടെ ഞാൻ നാലു തരത്തിലുള്ള സ്വർണ്ണപ്രതിമകൾ സ്ഥാപിച്ചു. ആ പ്രതിമകൾ ദൃഢവും മനോഹരവുമാണ്, മനോഹരമായ ഭ്രൂവിലാസംകൊണ്ടുള്ളവ. ആ പ്രതിമകൾ ആരെങ്കിലും ദർശിച്ചാൽ, അവൻ മോക്ഷം പ്രാപിക്കും. ആ നാലിൽ മൂന്നാമത്തേതു വാമനന്റെ പ്രതിമയും നാലാമത്തേതു രാഘവന്റെ പ്രതിമയുമാണ്. രാഘവൻ ഭൂമിയെ നാലു സമുദ്രങ്ങൾക്കിടയിൽ മുഴുവനും സഞ്ചരിച്ചു. മഥുരയിലെ എല്ലാ തീർത്ഥസ്ഥാനങ്ങളിലും ഏറ്റവും മഹത്വമുള്ളത് അസികുണ്ടയാണ്. അതിനാൽ, മഹാനിയേ, അസികുണ്ടയിൽനിന്ന് ആരംഭിച്ച് അവിടെയുള്ള എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളുടെ ക്രമം ഞാൻ പറഞ്ഞുതരാം. അവിടെ ആ സ്വർണ്ണപ്രതിമകൾ ദർശിക്കുന്നവർ ബ്രഹ്മാനുഭവയോഗ്യരാവുന്നു. ഇവിടെ അസികുണ്ടയുടെ മഹത്വം വിവരിക്കുന്ന അദ്ധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. അടുത്തതായി, ശ്രീവരാഹസ്വാമി പറഞ്ഞു: പുരാതനകാലത്ത് ഒരു രാക്ഷസൻ മഹാത്മാവായ ഒരു ബ്രാഹ്മണനോട് സംസാരിച്ചു. ഭൂമി ചോദിച്ചു: ആ ബ്രാഹ്മണൻ എന്തുകൊണ്ടാണ് ചോദിച്ചത്? ദയവായി എല്ലാം പറയൂ, പ്രഭോ. ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: ആ മനുഷ്യൻ ദേവതകളെ ആരാധിക്കുന്നില്ല, സത്‌പുരുഷന്മാരെ ആദരിക്കുന്നില്ല. പുണ്യസ്ഥലങ്ങളിൽ എത്തിയാലും അവൻ കുളിക്കാറില്ല. പ്രഭാതസന്ധ്യയിലും സായംസന്ധ്യയിലും, കിടന്നുറങ്ങുമ്പോഴും, അവൻ അജ്ഞാനത്തിൽ ആകുന്നു. പാപത്തിൽ ആസ്വദിക്കുന്നവൻ, ദുഷ്ടന്മാരോടൊപ്പം സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ, അത്യന്തം ദുഷ്ടമായ മനസ്സുള്ളവൻ. സകലധർമ്മങ്ങളിലും ഗൃഹസ്ഥാശ്രമം തന്നെ സ്വയംഭുവായ ബ്രഹ്മാവു ശ്രേഷ്ഠമാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. എല്ലായ്പ്പോഴും ജീവികൾ മാതാവിനെയാണ് ആശ്രയിക്കുന്നത് പോലെ, ആ പാപാത്മാവും മോഷ്ടിച്ച് പാപങ്ങളുമായി ചേർന്ന് ജീവിക്കുന്നു. ഒരിക്കൽ അവൻ ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ആഴമുള്ള ഇരുണ്ട ഒരു കുഴിയിൽ വീണു. അവിടെ വീണു ഭയാനകമായ രൂപത്തിൽ അവൻ കഴിയുകയായിരുന്നു. അവിടെയുള്ള ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ മന്ത്രശക്തിയാൽ ഭൂമിയെ രക്ഷിച്ചു. അപ്പോൾ ഒരു രാക്ഷസൻ അവിടെവന്നു ബ്രാഹ്മണനോട് പറഞ്ഞു: “ബ്രാഹ്മണനേ, നിന്റെ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്തും ഞാൻ നൽകാം. നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്രയും ആഹാരം, നീ എത്രകാലം കാത്തിരുന്നാലും ഞാൻ നൽകാം. എന്നാൽ അതിനുപകരം, ഞാൻ ഈ യാത്രികരായ സംഘത്തെ തൃപ്തിപരമായി ഭക്ഷിക്കണം. ഞാൻ ഇവിടേക്ക് ഈ സംഘത്തിനായി മാത്രം വന്നതാണ്; എങ്ങനെയും ഇവരെ വിട്ടയക്കില്ല. നീ എന്നെ നേരിട്ട് കാണാൻ കഴിയില്ല; എന്റെ മന്ത്രശക്തിയാൽ, എന്റെ ആഹാരം കൊല്ലപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ, അതിന്റെ കുറ്റം നിനക്കാണ്, ബ്രാഹ്മണനേ. ദയവായി, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനേ, എന്നെ ദയവായി ആഹാരം നൽകൂ.” ബ്രാഹ്മണൻ ചോദിച്ചു: “നീ ഈ ദുഷ്ടാവസ്ഥയിൽ എത്താൻ കാരണമാകുന്ന പാപം ചെയ്തതെന്താണ്?” രാക്ഷസൻ പറഞ്ഞു: “ദുഷ്പ്രവൃത്തികൾ കൊണ്ടാണ് ഞാൻ രാക്ഷസസ്ഥിതിയിൽ പെട്ടത്.” അവന്റെ ദു:ഖം കണ്ട ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു: “നീ സ്നേഹത്തോടെ പെരുമാറുന്നു, രാക്ഷസാ; എനിക്ക് നിന്നെ എന്ത് നൽകണം പറയൂ. എന്റെ സഹായത്തോടെ നിന്നെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാൻ എനിക്കുണ്ട്.” രാക്ഷസൻ പറഞ്ഞു: “ബ്രാഹ്മണനേ, നീ എന്റെ മനസ്സിലുള്ളത് തന്നാൽ മതി.” അപ്പോൾ, “മഥുരയിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് വിശ്രാന്തിയിൽ എന്താണ് ചെയ്തതെന്ന് പറഞ്ഞുതരൂ,” എന്നു രാക്ഷസൻ ചോദിച്ചു. അതു കേട്ട് ദു:ഖിതനായ ബ്രാഹ്മണൻ ചോദിച്ചു: “രാക്ഷസാ, വിശ്രാന്തി എന്ന പുണ്യസ്ഥലത്തെക്കുറിച്ച് നിനക്ക് എങ്ങനെ അറിയാം? അതിന്റെ പേര് എങ്ങനെ ലഭിച്ചു? ഉജ്ജയിനി എന്ന നഗരത്തിൽ ഞാൻ എപ്പോഴും താമസിച്ചിരുന്നു. ഒരിക്കൽ ഞാൻ വിഷ്ണുമന്ദിരത്തിലേക്കു പോയി. ദിവസേന വിശ്രാന്തി തീർത്ഥത്തിന്റെ മഹത്വം ഞാൻ പ്രസംഗിക്കുമായിരുന്നു. അങ്ങനെ, കിഴവേ, ആ സ്ഥലം വിശ്രാന്തി എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്; ഞാൻ അതിന്റെ മഹത്വം കേട്ടിട്ടുണ്ട്. അവിടെ വിശ്രമം നേടുന്നതിനാലാണ് അതിന് വിശ്രാന്തി എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്.” ഇങ്ങനെ, ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിലെ ഈ കഥകൾ ദൈവികമായ മഹത്വം നിറഞ്ഞതും, ഭക്തർക്ക് ജീവിതത്തിൽ ഉന്മേഷം നൽകുന്നതുമാണ്.