വരാഹപുരാണമ്

ഭൂമിദേവി ശ്രീഹരിയെ സമീപിച്ച് ചോദിച്ചു: “പ്രഭോ, ഈ സ്ഥലത്തെ അസികുണ്ഡം എന്ന് വിളിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്? ദയവായി അതിന്റെ മഹത്വം എനിക്ക് വിശദീകരിക്കൂ.” അപ്പോൾ ശ്രീവരാഹസ്വാമി പറഞ്ഞു: “ഒരു കാലത്ത് ഒരു രാജാവ് തീർത്ഥയാത്രയ്ക്കായി സ്വർഗത്തിലേക്കു പോയിരുന്നു. രാജാവ് സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയപ്പോൾ, അവന്റെ മകൻ രാജ്യഭരണം ഏറ്റെടുത്തു. ആ സമയത്ത് മഹർഷി നാരദൻ അവിടേക്ക് എത്തി. രാജപുത്രൻ നാരദനെ ആദരിച്ചപ്പോൾ, നാരദൻ അവനോട് ചില വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു. അവിടെത്തന്നെ നാരദൻ അപ്രത്യക്ഷനായി. ആ സമയത്ത്, നാരദൻ അച്ഛന്റെ പേരിൽ എന്താണ് പറഞ്ഞത് എന്നു മന്ത്രിമാർ അറിയാൻ ശ്രമിച്ചു. അച്ഛന്റെ മരണം മനസ്സിലാക്കിയ മന്ത്രിമാർ, നാരദൻ രാജാവിന്റെ പിതാവിന്റെ കൃത്യമായ കൃത്യനിർവഹണത്തെപ്പറ്റി പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ എല്ലാവരുടെയും മനസ്സിൽ ഒരു ചിന്ത ഉദിച്ചു: “നാം മഥുരാനഗരത്തിലേക്ക് പോകാം.” അവിടേയ്ക്ക് എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളും, വിവിധ വിശുദ്ധക്ഷേത്രങ്ങളും സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ, വിംമതി എന്ന പാപാത്മാവിനോട് നേരിട്ട് പോരാടാൻ നമുക്ക് കഴിയില്ല. ഭൂമിദേവിയേ, ആ കാലത്ത് എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളും കൽപഗ്രാമത്തിലേക്ക് പോയി. ഞാൻ മുന്നിൽ നിന്നു കാവൽനൽകുന്നിടത്തോളം അവിടവിടെ അവയെ നിലനിർത്തട്ടെ. വിഷ്ണുവിന് ജയമാകട്ടെ, അദ്ഭുതശക്തിയുള്ള ദൈവത്തിനും അച്യുതനുമെല്ലാം ജയമാകട്ടെ! സർവ്വലോകനാഥനേ, സൃഷ്ടിയുടെ നാഥനേ, നിന്നെ വന്ദിക്കുന്നു! ഭൂമിദേവിയേ, തീർത്ഥങ്ങൾക്കിടയിൽ പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നവളേ, ഞാൻ ഇങ്ങനെ പ്രസ്താവിച്ചു: “നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള ഒരു വരം തിരഞ്ഞെടുക്കുക, ഭാവിയിലുള്ള നന്മ ലഭിക്കട്ടെ. ഭഗവൻ, നിങ്ങൾക്ക് കഴിയുമെങ്കിൽ, ഞങ്ങൾക്ക് ഭയരഹിതത്വം നൽകൂ.” “വിമതി എന്ന അത്യന്തം പാപിയായവൻ നമ്മിൽ ഭയാനകമായ ഭയം ഉണ്ടാക്കി.” അപ്പോൾ ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: “തീർത്ഥങ്ങളുടെ ക്രമീകരണപ്രകാരം ഞാൻ മഥുരാനഗരത്തിലേക്ക് എത്തി. അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ, ഞാൻ അവനോടു യുദ്ധം ചെയ്തു, അവനെ സംഹരിച്ചു, അവന്റെ തല ഭൂമിയിൽ പതിപ്പിച്ചു. പിന്നെ, വാളിന്റെ അഗ്രത്തിൽ ഭൂമിയെ ഉയർത്തിയപ്പോൾ ആ സ്ഥലം അസികുണ്ഡം എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തമായി. ഇവിടെ ഞാൻ ഒരു അത്ഭുതം പറയുന്നു, മനസ്സിനും കാതിനും ആനന്ദം നൽകുന്നതായുള്ളത്: ദ്വാദശിയും ചതുര്ദശിയും ദിവസങ്ങളിൽ വിശ്വാസത്തോടും നിയന്ത്രണത്തോടും കൂടിയവർ അവിടം സന്ദർശിക്കുമ്പോൾ… അപ്പോൾ, ദേവീ, ഞാൻ മഥുരയിൽ എത്തി. അവിടെ ഞാൻ നാല് വിധത്തിലുള്ള സ്വർണ്ണപ്രതിമകൾ സ്ഥാപിച്ചു. ആ മനോഹരവും ദൃഢവുമായ, മനോഹരഭ്രൂകളുള്ള പ്രതിമകൾ കാണുന്നവനാർക്കും മോക്ഷം ലഭിക്കും. മൂന്നാമത്തേത് വാമനന്റെ പ്രതിമയും നാലാമത്തേത് രാഘവന്റെ പ്രതിമയും ആണ്. അവൻ ഭൂമിയെ നാലു സമുദ്രങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതായും സഞ്ചരിച്ചു. അവിടെയുള്ള എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിലും അസികുണ്ഡം ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്. അസികുണ്ഡത്തിൽ നിന്നാരംഭിച്ച്, തീർത്ഥങ്ങളുടെ ക്രമം വിവരിക്കപ്പെടുന്നു. അവിടെയുള്ള പ്രതിമകൾ ദർശിക്കുന്നവർ ബ്രഹ്മാനുഭവയോഗ്യരാവും. ഇതോടെ ‘അസികുണ്ഡ മഹാത്മ്യം’ എന്ന പേരിലുള്ള ശതഷഷ്ടിതമദ്ധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. പിന്നീട്, ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: “ഒരു കാലത്ത് ഒരു രാക്ഷസൻ മഹാത്മാവായ ഒരു ബ്രാഹ്മണനോട് സംസാരിച്ചു.” ഭൂമിദേവി ചോദിച്ചു: “ആ ബ്രാഹ്മണൻ എന്തിനുവേണ്ടി ചോദിച്ചു? ദയവായി എല്ലാം വിശദീകരിക്കൂ, പ്രഭോ.” ശ്രീവരാഹൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: “അവൻ ദേവതകളെ ആരാധിക്കുന്നില്ല, ധർമ്മാത്മാക്കളെ ആദരിക്കുന്നില്ല. വിശുദ്ധക്ഷേത്രത്തിലെത്തിയാലും അവൻ സ്നാനം ചെയ്യാറില്ല. പ്രഭാതസന്ധ്യയിലും സായംസന്ധ്യയിലും കിടക്കുമ്പോഴും അവൻ അജ്ഞാനത്തിലും പാപങ്ങളിലും മുഴുകിയിരിക്കുന്നു. പാപകരമായ പ്രവൃത്തികളിൽ ആസ്വദിക്കുന്നവനും ദുസംഗത്തിലും ലീനനുമായവനും അവന്റെ മനസ്സ് ദുഷ്ടമാണ്. എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളിൽ ഗൃഹസ്ഥാശ്രമം സ്വയംഭുവായ ബ്രഹ്മാവു ഏറ്റവും ഉത്തമമായതായി പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. എല്ലാ ജീവികളും അമ്മയെ ആശ്രയിച്ച് ജീവിക്കുന്നതുപോലെ, ആ പാപാത്മാവ് മോഷ്ടാവായി പാപങ്ങളുമായി ചേർന്ന് ജീവിക്കുന്നു.” ഇങ്ങനെ, മഹത്വമുള്ള അസികുണ്ഡത്തിന്റെ കഥയും അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പുണ്യഫലങ്ങളും, പാപത്തിന്റെയും ധർമ്മത്തിന്റെയും ഭേദവും ശ്രീവരാഹസ്വാമി ഭൂമിദേവിയോട് പ്രസ്താവിച്ചു.