വരാഹപുരാണമ്

എന്റെ കുടുംബത്തെ പോറ്റുന്നതിനായി ഞാൻ ഈ കഠിനമായ കാടിലേക്ക് വന്നിരിക്കുന്നു. ഈ ഭൂതം എന്നെ തിന്നുകളയുകയാണെങ്കിൽ, എന്റെ കുടുംബം നിർഭാഗ്യവശാൽ നശിക്കും. നീ എവിടുനിന്നാണ് വന്നത്? സത്യമായി പറയൂ, ജ്ഞാനിയേ. വിഭു പറഞ്ഞു: ആ രണ്ടിടങ്ങളിൽ, മനോഹരമായ മഥുരാനഗരം ലോകത്തിൽ പ്രശസ്തമാണ്. ആ നഗരത്തിലാണ് ഞാൻ എന്റെ പിതൃപുരുഷന്മാരുടെ പാരമ്പര്യഭവനത്തിൽ താമസിക്കുന്നത്. ആ വീടും അതിലെ എല്ലാം കള്ളന്മാർ കവർച്ച ചെയ്തത് കൊണ്ടാണ് ഞാൻ ദരിദ്രനായി മാറിയത്. ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിന്റെ കാഴ്ചയിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു; എനിക്കായി ചെയ്യേണ്ടത് ദയവായി ചെയ്യുക. അപ്പോൾ ഭൂതം പറഞ്ഞു: നിർണയിച്ച സമയത്ത് ഞാൻ നിന്നെ വിടും; എന്നെപോലെ ചെയ്യുക. എന്റെ കാരണത്താൽ, നീ എൻറെ കാര്യങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം മഥുരയിലേക്ക് പോവണം. നാലു ശുഭലക്ഷണങ്ങളുള്ള കിണറ്റിൽ സ്നാനം കഴിച്ചശേഷം, ആ സ്നാനഫലം സമർപ്പിച്ച്, പിന്നെ ഇഷ്ടംപോലെ പോകാം. ഭൂതത്തിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടു വിവു പറഞ്ഞു: എനിക്ക് സമ്പത്ത് ഇല്ലാത്തതിനാൽ ഞാൻ മഥുരയിലേക്ക് പോകാൻ കഴിയില്ല. ഭൂതം പറഞ്ഞു: അവിടെ മതിയായ സമ്പത്ത് ഉണ്ട്; നീ പോകുക, വൈകരുത്. വിവു പറഞ്ഞു: എന്റെ വീട്ടിനല്ലാതെ മറ്റൊന്നും അവിടില്ല; അതാണ് എനിക്ക് ശേഷിച്ച ഏക സമ്പത്ത്. എന്റെ പിതൃപുരുഷന്മാരുടെ പാരമ്പര്യഗൗരവം ഞാൻ വിൽക്കാൻ തയ്യാറല്ല. ഭൂതം വീണ്ടും പറഞ്ഞു: വിവുവേ, ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ, നിന്റെ വീട്ടിൽ തന്നെ സമ്പത്ത് ഉണ്ട്. സന്തോഷത്തോടെ മടങ്ങി, നിന്റെ സുഹൃത്തുക്കളുടെ സന്തോഷം വർദ്ധിപ്പിക്കുക. സൂതൻ ചോദിച്ചു: ഈ നിലയിൽ ജ്ഞാനം എങ്ങനെ ഉദിച്ചുവന്നു? തുടർന്ന് അവൻ പുരാതനകാലത്ത് സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങൾ വിവരിക്കാൻ തുടങ്ങി. പ്രഭാതസമയത്ത്, ആ ശുഭമായ വിഷ്ണുമന്ദിരത്തിൽ, അവിടെ പാരായകൻ പുരാണകഥകൾ വായിച്ചു. അപ്പോൾ എന്റെ സുഹൃത്ത് വലിയ ഭക്തിയോടെ എന്നെ വീണ്ടും വീണ്ടും സന്തോഷിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് വിഷ്ണുമന്ദിരത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഒരുമിച്ച് അവിടെ അവന്റെ കൂടെ നിന്നു. അവിടെ നാലു സമുദ്രങ്ങൾ ഒന്നിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് പറയുന്നു. അതിനുശേഷം, മഹാന്മാർ എല്ലാവരും പാരായകനിന് ദാനങ്ങൾ നൽകി. വീണ്ടും എന്റെ സുഹൃത്ത് പറഞ്ഞു: “നിനക്ക് കഴിയുന്നതുപോലെ ദാനം ചെയ്യുക.” ഏറെക്കാലം കഴിഞ്ഞ്, ഞാൻ വൈവസ്വതന്റെ വശീകരണത്തിലൂടെ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ട അവസ്ഥയിലേയ്ക്ക് എത്തി. ഞാൻ വലിയ ദുർജ്ജയമായ പ്രേതാവസ്ഥയിൽ പ്രവേശിച്ചു. എന്റെ പിതാക്കന്മാർ തൃപ്തരായില്ല; അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഈ പ്രേതാവസ്ഥയിലായി. നീ മഥുരാനഗരം നിലകൊള്ളുന്ന ആ സ്ഥലത്തേക്കാണ് പോകേണ്ടത്. ഒരു വൃക്ഷത്തിന്റെ വേരടിയിൽ അഭയം പ്രാപിച്ചു, നീ എങ്ങനെ ജീവിക്കുന്നു? പ്രേതം പറഞ്ഞു: “പാരായകനു നൽകിയ ഒരു അളവ് പൊന്നാണ് എന്റെ ആശ്രയം.” ആ ദാനശക്തിയാൽ, ഭഗവനേ, ഞാൻ എപ്പോഴും തൃപ്തനാണ്. ഞാൻ പ്രേതാവസ്ഥയിൽ എത്തിയിട്ടും, എന്റെ ജ്ഞാനം മങ്ങിയിട്ടില്ല. പ്രേതം പറഞ്ഞതുപോലെ എല്ലാം ചെയ്തു. ഇതാണ്, ഭൂമിദേവിയേ, മഥുരയുടെ മഹത്വം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞത്. തീർത്ഥത്തിൽ, വീട്ടിൽ, ക്ഷേത്രത്തിൽ, ജനസമൂഹത്തിൽ – എവിടെയായാലും പാപം ചെയ്താൽ, തീർത്ഥത്തിൽ എത്തിയാൽ ആ പാപം വിട്ടുപോകും. എന്നാൽ മഥുരയിൽ ചെയ്ത പാപം അവിടത്തുവച്ചുതന്നെ നശിക്കുന്നു. നന്ദികെട്ടവനും, മദ്യപാനിയും, കള്ളനും, പ്രതിജ്ഞാഭംഗം ചെയ്തവനും...