വരാഹപുരാണമ്

കപിലവരാഹന്റെ മഹത്വം വിവരിക്കുന്ന ഈ കഥയിൽ, ഭക്തിപരവശനായ ഒരാൾ നാരായണൻ കൂർമ്മാവതാരത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടതിനെ വന്ദിച്ചുകൊണ്ട്, “നമസ്കാരം നാരായണാ, കച്ചുവയായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടവനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം,” എന്ന് പറഞ്ഞു. എന്നാൽ, അവന്റെ മനസ്സിൽ വലിയ വിനയം നിറഞ്ഞിരുന്നു; “ധർമ്മശീലനായോ, ഞാൻ നിന്നെ നേരിട്ട് നോക്കാനും ഒന്നും ചോദിക്കാനും കഴിയുന്നില്ല. എപ്പോഴും ഞാൻ ഭക്തിപൂർവ്വം നമസ്കരിക്കുന്ന എന്നോട് ദയചെയ്യണം,” എന്ന് അവൻ പ്രാർത്ഥിച്ചു. ലോകങ്ങളുടെ നാഥനായ ജനാർദ്ദനൻ, അതിയായ സൗമ്യതയോടെ, ഒരു ചെറുതായ ദേഹത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അതിനെ കണ്ട Ravana പറഞ്ഞു: “ദേവാ, നിന്റെ ദേഹം ചെറുതാണ്; നിന്നെ എനിക്ക് ഉയർത്താൻ കഴിയില്ല. എന്നിരുന്നാലും, ഞാൻ നിന്നെ അതുല്യമായ ലങ്കാപുരത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.” കപിലന്റെ വചനങ്ങൾ കേട്ടുവുടൻ രാവണൻ പറഞ്ഞു: “ഭഗവൻ, നിന്നെ കണ്ടതോടെ എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ അചഞ്ചലമായ ഭക്തി ഉദിച്ചുവന്നു.” ആ ഭക്തിയുടെ ഫലമായി രാവണന്റെ ദേഹം ലഘുവായി. അവൻ കപിലവരാഹനെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ വച്ച് ലങ്കയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. കാലംകഴിഞ്ഞപ്പോൾ, അയോധ്യാപുരിയിലെ ശ്രീരാമൻ, രാക്ഷസന്മാരിൽ പ്രധാനം ആയവനെ സംഹരിച്ചു. പിന്നീട്, വിഭീഷണനെ ലങ്കയുടെ രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്തു. ശ്രീരാമൻ പറഞ്ഞു: “ഇന്ന് ഇന്ദ്രലോകത്തിൽ നിന്നെത്തിയ ദേവതയെ എനിക്ക് നൽകൂ.” രാക്ഷസൻ ദിനംപ്രതി വാരാഹസ്വരൂപിയായ ദൈവത്തെ ആരാധിച്ചു. അപ്പോൾ അവൻ ദിവ്യമായ രൂപം ധരിച്ച കപിലവരാഹനെ സമർപ്പിച്ചു. അയോധ്യയിൽ അവനെ സ്ഥാപിച്ച് ശ്രീരാമൻ ആ സമയത്ത് ആരാധന നടത്തി. പിന്നീട്, ലവണമെന്ന അസുരനെ സംഹരിക്കാനായി രാമൻ ശത്രുഘ്നനെ അയച്ചു. നാലുഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ച സൈന്യത്തോടൊപ്പം ശത്രുഘ്നൻ മഥുരയിലേക്കു യാത്രയായി. അവിടെ, ലവണമിനെ സംഹരിച്ചു ശേഷം, ശത്രുഘ്നൻ മഥുരയിൽ പ്രവേശിച്ചു. ഇരുപത്താറായിരം വേദ, വേദാംഗപണ്ഡിതരായ ബ്രാഹ്മണന്മാർ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവരിൽ ഒരാളെ ഭക്ഷണം നൽകുന്നത്, ഒരു കോടി ബ്രാഹ്മണന്മാരെ പോഷിപ്പിക്കുന്നതിന്റെ ഫലമാണെന്ന് വിശ്വാസം. ലവണമിന്റെ മരണവാർത്ത കേട്ട രഘുവംശത്തിൽ ജനിച്ച രാമൻ പറഞ്ഞു. രാമന്റെ വചനം കേട്ട ശത്രുഘ്നൻ പറഞ്ഞു: “ദാനദായകനായ നീ എനിക്ക് ഒരു വരമായി ഈ ദേവതയെ നൽകണം.” അപ്പോൾ രാമൻ പറഞ്ഞു: “ശത്രുഘ്നാ, ഈ ദിവ്യമായ വാരാഹസ്വരൂപദേവതയെ നീ എടുക്കുക. മഥുരയിലെ ജനങ്ങൾ ഭാഗ്യശാലികളാണ്; അവർ എപ്പോഴും കപിലവരാഹനെ ദർശിക്കുന്നു. ശത്രുഘ്നൻ അഭിഷിക്തനായി പാപങ്ങളെ നീക്കം ചെയ്യുന്നു; അവൻ പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുകയും മോക്ഷം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.” അങ്ങനെ ദേവതയെ എടുത്ത് ശത്രുഘ്നൻ മഥുരയിലേക്കു പോയി. അവിടെ, നഗരത്തിന്റെ നടുവിൽ രാമൻ തന്നെ കപിലവരാഹനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ച് ആരാധിച്ചു. ഗയയിലോ, ജ്യേഷ്ഠപുഷ്കരയിലോ, വിഷ്രാന്തിയിലോ, ഗോവിന്ദയിലോ, ഹരിയിലോ ഹോമം ചെയ്താൽ ലഭിക്കുന്ന ഫലമുണ്ട്. സൂര്യോദയസമയത്ത് വിഷ്രാന്തിയിൽ എന്റെ തേജസ് നിലകൊള്ളുന്നു; കെശവക്ഷേത്രത്തിൽ നാലാം ഭാഗം സമയത്തും എന്റെ തേജസ് ഉണ്ട്. ഈ വിജ്ഞാനം പുരാതനമാണ്; എന്റെ പിതാവ് എപ്പോഴും ധാർമ്മികനാണ്. ഇതോടെ “കപിലവരാഹ മഹിമ” എന്ന അദ്ധ്യായം, മഥുരാമാഹാത്മ്യത്തിൽ, ശ്രീമദ്‌വരാഹപുരാണത്തിൽ സമാപിക്കുന്നു. ഇതിനു ശേഷം, അന്നകൂട്ടം ചുറ്റി പ്രദക്ഷിണം ചെയ്യുന്നതിന്റെ മഹത്വം വിശദീകരിക്കുന്നു: അത്യന്തം പ്രാപിക്കാൻ ദുഷ്കരമായ ഗോവർദ്ധനമെന്ന സ്ഥലം ഉണ്ട്. അവിടെ, വൃക്ഷങ്ങളാലും കുരുമുളകളാലും creepers-ലാലും നിറഞ്ഞ ഒരു കുളം ഉണ്ട്. കിഴക്കോട്ട് ഇന്ദ്രസരോവരം, തെക്കോട്ട് യമതീർത്ഥം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ഭാഗ്യശാലിയായവളേ, ഞാൻ അവിടെയെല്ലാം ഇഷ്ടപ്രകാരം വസിച്ച് ക്രീഡിക്കും. അവിടെ ജീവിക്കുന്നവൻ, ഇന്ദ്രലോകത്തിൽ ദ്വന്ദ്വങ്ങൾ ഇല്ലാതെ ആനന്ദിക്കുന്നു.