അവളോടൊപ്പം ആ ഉത്തമ ബ്രാഹ്മണൻ കല്പഗ്രാമത്തിലേക്ക് പോയി. അവിടെയുള്ളവർ, യജ്ഞങ്ങളിൽ അർപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ഭോജനങ്ങൾ എപ്പോഴും ആഹരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ, ഭൂമിദേവി, ചക്രതീർഥം കല്പഗ്രാമത്തെക്കാൾ നൂറിരട്ടിയോളം ശ്രേഷ്ഠമാണ്. കല്പഗ്രാമം അവനു എന്താണ്, അല്ലെങ്കിൽ കാശി പോലും എന്താണ്, ഹൃദയത്തിൽ പുണ്യവും ഭക്തിയും ഉള്ളവനു? അവിടുത്തെ ഒരു കീടം പോലും ജനിച്ചാലും, അവൻ നാലു ഭുജങ്ങളുള്ള ദൈവിക രൂപം പ്രാപിക്കുന്നു. ഇതോടെ, മഥുരയുടെ മഹത്വം സംബന്ധിച്ച 'ചക്രതീർഥത്തിന്റെ മഹത്വം' എന്ന അദ്ധ്യായം സമാപിക്കുന്നു; ഇത് മഹാ വരാഹപുരാണത്തിൽ. ഇപ്പോൾ, ഭുമിദേവി, ഞാൻ വീണ്ടും ഒരു കഥ പറയാം—കപിലവരാഹന്റെ മഹത്വം. ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ. മിഥില എന്ന മനോഹര നഗരത്തിൽ, ജനക രാജാവിന്റെ ഭരണത്തിൽ, ബ്രാഹ്മണർ, ക്ഷത്രിയർ, വൈശ്യർ, ശൂദ്രർ എന്നിവരും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവരിൽ, മനോഹരമായവളേ, മഥുരയിലേക്കുള്ള ഭക്തി ഉദിച്ചു. അവരിൽ, ബ്രഹ്മഹത്യ പാപം അടയാളമായ ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. ബ്രഹ്മഹത്യയുടെ രൂപം അവിടുത്തെ എല്ലാവർക്കും ദൃശ്യമായിരുന്നു. അവൻ അതിനു മുമ്പ് എപ്പോഴും പോയിട്ടില്ല; വൈകുണ്ഠത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്തു. ഭൂമിദേവി, അവൻ സ്നാനം ചെയ്തപ്പോൾ, 'ഇത് എന്താണ്? എന്താണ്?' എന്ന ചോദ്യം എല്ലാവരും ഉന്നയിച്ചു. 'ഏത് പാപം കൊണ്ടാണ് ഈ പ്രവാഹം ദ്വിജനെയും ഉപേക്ഷിച്ച് പോയത്?' എന്നായിരുന്നു അവരുടെ സംശയം. വൈകുണ്ഠത്തിൽ മുങ്ങിയപ്പോൾ, ബ്രഹ്മഹത്യ പാപം അവനിൽ നിന്ന് വിട്ടുപോയി. അപ്പോൾ, അവരെ ഉത്തരം പറഞ്ഞ ദേവാദിദേവൻ അവിടുത്തെ ദൃശ്യാത്മാവിൽ അപ്രത്യക്ഷനായി. വൈകുണ്ഠതീർഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്യുന്നവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനാവുന്നു. സൂതൻ പറഞ്ഞു: 'ഗന്ധർവകുണ്ട' എന്ന പേരിൽ, എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമാണ്. ദേവി, അവിടെ സ്നാനം ചെയ്യുന്നവൻ ഗന്ധർവരോടൊപ്പം ആനന്ദം അനുഭവിക്കുന്നു. എന്റെ മഥുര പ്രദേശം ഇരുപത് യോജനങ്ങൾ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ദേവി, ദുഃഖം നീക്കുന്ന കെശവൻ അതിന്റെ മധ്യത്തിൽ വാസം ചെയ്യുന്നു. വസുന്ധരേ, അവിടുത്തെ മധ്യത്തിൽ മരിക്കുന്നവർ മോക്ഷം പ്രാപിക്കുന്നു. ദേവാദിദേവനെ കണ്ടാൽ, മനസ്സ് ദുഃഖം അനുഭവിക്കേണ്ടതില്ല. അവൻ മഹാപ്രളയം വരുമ്പോഴും സാംസാരികതയിൽ വീഴുന്നില്ല. അവനെ കാണുന്നവൻ മോക്ഷം പ്രാപിക്കുമെന്ന് സംശയമില്ല. വലിയ രൂപം, മനോഹരമായ, കെശവന്റെ രൂപംപോലുള്ള. കൃതയുഗത്തിൽ, മന്ധാതാ എന്ന രാജാവുണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ ഭക്തിയിൽ സന്തോഷം അനുഭവിച്ച ഞാൻ, അവനു ഈ പ്രതിമ നൽകി. അവൻ മഥുറയിൽ എത്തുമ്പോൾ, ലവണൻ കൊല്ലപ്പെട്ടു. ഈ പ്രതിമ പുണ്യവും ദിവ്യവും, പ്രകാശമുള്ള ദൈവിക രൂപത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. മനസ്സിന്റെ ശക്തിയാൽ, ആ ശുഭപ്രതിമ വാരാഹിയുടെ രൂപത്തിൽ സൃഷ്ടിച്ചു. ദേവി, കപിലൻ, സപ്തർഷികളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനി, ഇന്ദ്രൻ ആരാധിച്ചു. മനോഹരമായവൻ ആ വരം ലഭിച്ചപ്പോൾ, ഇന്ദ്രൻ ആനന്ദത്തിൽ നിറഞ്ഞു. അപ്പോൾ, ഇന്ദ്രൻ അവനിൽ നിന്ന് പരമദിവ്യജ്ഞാനം നേടി. അതിനുശേഷം, ആ ശക്തശാലി ഇന്ദ്രലോകത്തിലേക്ക് പോയി, സ്വർഗം ജയിക്കാൻ. അപ്പോൾ, ദേവന്മാർ രാവണനാൽ തോറ്റു; ശക്തശാലിയായ ഇന്ദ്രനും തോറ്റു. അവിടുത്തെ രാവണൻ രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച ഒരു ഭവനത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു. ദേവി, രാക്ഷസനായ രാവണൻ അവനാൽ മോഹിതനായി. ദാമോദരൻ, ഹൃഷികേശൻ, ഹിരണ്യാക്ഷനെ സംഹരിച്ചവൻ...