വരാഹപുരാണമ്

യജ്ഞത്തിൽ എപ്പോഴും സാന്നിധ്യം പുലർത്തുന്ന സ്ത്രീ, സൂക്ഷ്മമായി കുഴിയിൽ പാത്രം വച്ച്, ആ യജ്ഞത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നു. ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞതിനു ശേഷം, ബ്രാഹ്മണർ ആ മഹാനായ ദ്വിജനെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു. അപ്പോൾ, ആ ദ്വിജൻ തന്റെ ജീവിതം മുഴുവൻ വിശദമായി വിവരിക്കുന്നു. ബ്രാഹ്മണർ അവനോടു പറയുന്നു: “നീ ശൂദ്രൻ ആണു.” എന്നാൽ, “നമ്മുടെ പ്രഖ്യാപനത്താൽ, നീ വീണ്ടും ബ്രാഹ്മണനായി സ്ഥാപിതനാകുന്നു,” എന്ന് അവർക്കു പറയുന്നു. അതിനുശേഷം, അവൻ സ്നാനത്തിനായി ചക്രതീർഥം എന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് പോകുന്നു. അതിനുശേഷം, സന്തോഷഭരിതമായ മനസ്സോടെ ഭാര്യ ഭർത്താവിനോട് സ്നേഹപൂർവം സംസാരിക്കുന്നു. ഭർത്താവ് അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് മറുപടി പറയുന്നു. അതിന് ശേഷം, ഭർത്താവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഭാര്യ വീണ്ടും സംസാരിക്കുന്നു: “ചക്രതീർഥത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ, നീ മോചിതനാകുന്നു, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ.” അതിനുശേഷം, ആ ഉത്തമ ബ്രാഹ്മണൻ ഭാര്യയോടൊപ്പം കല്പഗ്രാമത്തിലേക്ക് പോകുന്നു. അവിടെ, അർപ്പണങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നവർ എപ്പോഴും ആഹാരം പങ്കിടുന്നു. “ഭൂമിദേവി, ചക്രതീർഥം കല്പഗ്രാമത്തേക്കാൾ നൂറുമടങ്ങ് ശ്രേഷ്ഠമാണ്. കല്പഗ്രാമം അവന് എന്താണ്, അതുപോലെ കാശിയും? ഭദ്രേ, അതിൽ ഒരു കീടം, പാമ്പ്, അകൃത്യമായ ജീവിയായി ജനിച്ചാലും, നാലു ഭുജങ്ങളുള്ള രൂപം പ്രാപിക്കുന്നു.” ഇങ്ങനെ, മഥുരയുടെ മഹത്വത്തിൽ, ‘ചക്രതീർഥത്തിന്റെ മഹത്വം’ എന്ന നൂറ്ററുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. ഇനി, ഭൂമിദേവി, ഞാൻ വീണ്ടും മറ്റൊരു കഥ പറയുന്നു—കപിലവരാഹന്റെ മഹത്വം, കേൾക്കൂ. മിഥിലയിൽ, ജനകൻ ഭരിച്ച ആ മനോഹര നഗരത്തിൽ, ബ്രാഹ്മണർ, ക്ഷത്രിയർ, വൈശ്യർ, ശൂദ്രർ—all വർഗ്ഗങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവരിൽ ചിലരിൽ, മഥുരയിലേക്കുള്ള ഭക്തി ഉണർന്നു. അവരിൽ, ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ, ബ്രഹ്മഹത്യാപാപം അടയാളമായി ആണു. ആ ബ്രഹ്മഹത്യയുടെ രൂപം എല്ലാവർക്കും ദൃശ്യമായിരുന്നു. അദ്ദേഹം മുമ്പ് പോയിട്ടില്ല; വൈകുണ്ഠത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്തു. ഭൂമിദേവി, അവർ ചോദിച്ചു: “ഇത് എന്താണ്? എന്താണ്?” “ഏത് പാപം കൊണ്ടാണ് ഈ നദി ദ്വിജനെ ഉപേക്ഷിച്ച് പോയത്?” വൈകുണ്ഠത്തിൽ സ്നാനമെടുത്തപ്പോൾ, ബ്രഹ്മഹത്യാപാപം അവനിൽ നിന്ന് മാറി. അപ്പോൾ, ദേവന്മാരുടെ നാഥൻ അവിടുതന്നെ അദൃശ്യനായി. വൈകുണ്ഠതീർഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്യുന്നവർ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതരാകും. സൂതൻ പറയുന്നു: “ഗന്ധർവകുണ്ഡം എന്ന പേരിലുള്ള ഈ തീർഥം എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിൽ ഉത്തമമാണ്, ദേവി. അവിടെ സ്നാനമെടുക്കുന്നവൻ ഗന്ധർവരോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്നു.” എന്റെ മഥുരാ പ്രദേശം ഇരുപത് യോജനങ്ങൾ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ദേവി, കേശവൻ, ദുഃഖനാശകൻ, അതിന്റെ നടുവിൽ വാസം ചെയ്യുന്നു. ഭുവി, മധ്യത്തിൽ മരിക്കുന്നവർ മോക്ഷം പ്രാപിക്കുന്നു. ആ ദേവനാഥനെ കണ്ടാൽ, മനസ്സിന് ദുഃഖം എന്ത്? മഹാപ്രളയം വരുമ്ബോൾ വരെ, അവൻ സാംസാരികതയിൽ വീഴുന്നില്ല. അവനെ കാണുന്നവർ മോക്ഷം പ്രാപിക്കുന്നു, സംശയമില്ല. അവൻ മഹാരൂപൻ, മനോഹരൻ, കേശവന്റെ രൂപംപോലെയാണ്. കൃതയുഗത്തിൽ, മാൻധാതാ എന്ന രാജാവുണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ ഭക്തിയിൽ തൃപ്തനായ ഞാൻ, ഈ പ്രതിമ അവനു നൽകിയിരുന്നു. അവൻ മഥുരയിൽ എത്തിയപ്പോൾ, ലവണാസുരൻ അവിടെ വധിക്കപ്പെട്ടു. ഇങ്ങനെ, ചക്രതീർഥത്തിന്റെ മഹത്വവും, കപിലവരാഹന്റെ മഹത്വവും, മഥുരയുടെ ദിവ്യഗാഥകളും, ഭൂമിദേവിയ്ക്ക് സൂതൻ ആ സ്നേഹപൂർവം വിവരിക്കുന്നു.