മഹതീ സാനന്ദൂരയുടെ മഹിമയെ വിശദമായി പറഞ്ഞശേഷം, ശ്രീഹരി തുടര്ന്നു പറയുന്ന കഥ ഇങ്ങനെയാണ്: മഹർഷിമാരുടെ ലോകത്തിലേക്ക് പോയാല്, അവിടെ അരുന്ധതിയെയും കാണാം. അതിനുശേഷം, മഹർഷിമാരുടെ ലോകം വിട്ട് എന്റെ ലോകത്തേക്ക് പ്രവേശനം ലഭിക്കും. ഇങ്ങനെ, പന്ത്രണ്ടു വര്ഷം നമസ്കാരം ചെയ്തതായിരിക്കും. ദുഷ്ടന്മാര്, എന്റെ മായയാല് മോഹിതരായി, എന്നെ കാണാനാവില്ല. എന്നാല്, പരമഭക്തര് അവിടെ എനിക്ക് ദര്ശനം നേടുന്നു. ജടാകുണ്ഡം എന്നത് വടക്കുപടിഞ്ഞാറ് ദിശയിലാണുള്ളത്. മലയയുടെ തെക്കിലും സമുദ്രത്തിന്റെ വടക്കിലും ഈ സ്ഥലം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. അഗസ്തിഭക്ഷണ എന്ന സ്ഥലത്ത് എത്തിയാല്, അവിടെയെത്തുന്നവര് സന്തോഷം അനുഭവിക്കുന്നു; ഇതില് സംശയമില്ല. അഗസ്തിയുടെ വാസസ്ഥലം വിട്ട്, വീണ്ടും എന്റെ ലോകത്തിലേക്ക് പോകാം. മഹാസമുദ്രം അത്യന്തം വിശാലവും അഗാധവുമാണ്, മഹാഭാഗ്യവതിയേ. ചുറ്റും മനുഷ്യര് എന്തെല്ലാം കാണുന്നുവോ, അതിനാല് സമുദ്രത്തിലെ ജലം വര്ദ്ധിക്കുന്നില്ല, അതവിടെ തന്നെയാണ് നിലനില്ക്കുന്നത്. ഈ അത്ഭുതകരമായ സ്ഥലം ഭക്തിയുടെ മഹത്വം വര്ദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. എന്നാല്, എട്ട് വിധത്തിലുള്ള ഭക്തിമാര്ഗത്തില് നടക്കുന്നവന്, ഈ കഥയെ പ്രതിദിനം ഉച്ചരിക്കുന്നവനും ആഹ്ലാദത്തോടെ കേള്ക്കുന്നവനും, മരണസമയത്ത് ഇതിനെ ഒരിക്കലും മറക്കരുത്. മഹാഭാഗ്യവതിയേ, നീ ചോദിച്ചതു ഞാൻ ഇങ്ങനെ വിശദീകരിച്ചു. ഇതോടെ ശ്രീവര്ാഹപുരാണത്തിലെ “സാനന്ദൂര മഹിമ” എന്ന നൂറ്റി അമ്പതാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. ഇനി, ലോഹാര്ഗലയുടെ മഹിമയെ കുറിച്ച് പറയാം. സാനന്ദൂരയുടെ മഹത്വം കേട്ടവണ്ണം വസുന്ധരാ, അതായത് ഭൂമി, പറഞ്ഞുവിളിച്ചു: “മഹാഭാഗവ, ഇത് കേട്ടതോടെ എന്റെ എല്ലാ ദു:ഖങ്ങളും നീങ്ങി. ഇതുപോലെ മറ്റൊരു രഹസ്യമായ, മംഗളപ്രദമായ സ്ഥലം ഉണ്ടോ?” ദേവതകളുടെ സ്രഷ്ടാവായ നരസിംഹന്, ലോകങ്ങളുടെ നാഥന്, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവന്, ദൈവങ്ങളില് ദൃഢനായി, ദൈവികവീര്യത്തോടെ, ഭൂമിയുടെ വിറയുന്ന വാക്കുകള് കേട്ടു. ശ്രീവര്ാഹന് മറുപടി പറഞ്ഞു: “എന്റെ വ്രതത്തിന്റെ ഉത്ഭവവും കര്മ്മവും സംബന്ധിച്ച മറ്റൊരു രഹസ്യവും ഞാൻ പറയുന്നു. മുപ്പത് യോജന ദൂരെയുള്ള സിദ്ധവട്ടം എന്ന സ്ഥലത്ത് പോയാല്, അവിടെയാണ് ലോഹാര്ഗല എന്ന ക്ഷേത്രം സ്ഥാപിതമായിരിക്കുന്നത്. അതൊരു ദുഷ്കരവും സഹിക്കാനാവാത്തതുമായ സ്ഥലമാണ്, എല്ലായിടത്തും പാപങ്ങള് ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവിടെയാണ് ഞാൻ വടക്കുഭാഗത്ത് സ്ഥിരമായി വസിക്കുന്നത്. അവിടെ നിന്നാണ് എല്ലാ ദാനവന്മാരും ഉയര്ന്നു പരമലോകത്തിലെത്തുന്നത്. ബ്രഹ്മാവും രുദ്രന്മാരും, സ്കന്ദനും ഇന്ദ്രനും മരുത്ഗണങ്ങളും, സോമനും ബൃഹസ്പതിയും സ്വര്ഗവാസികളായ എല്ലാവരും, ലക്ഷക്കണക്കിന് കൂട്ടങ്ങളായി അവിടെ അതിവേഗം പതിക്കപ്പെട്ടു. ഇങ്ങനെ, ലോഹാര്ഗല എന്ന നിലയിടം ഞാൻ സ്ഥാപിച്ചു. അവിടെയാണ് മഹാശക്തിയുള്ള ആ ജീവികളുടെ സ്ഥാപനം പൂര്ത്തിയായത്. ഭഗവന്തനോടു ഭക്തിയുള്ളവന് ഭൂമിയില് ദൃഢമായി നിലനില്ക്കും. മൂന്നു ദിവസം ഉപവാസം അനുഷ്ഠിച്ച്, നിര്ദ്ദേശിച്ച കര്മ്മങ്ങള് നിര്വഹിച്ചശേഷം അവിടെയാകെ ജീവന് വിടും. ഇതുകൂടാതെ മറ്റൊരു അത്ഭുതകരമായ സ്ഥലത്തെ കുറിച്ചും ഞാൻ പറയാം. മാസാനുസൃതമായി, ഇരുപത്തിയൊന്നാം ദ്വാദശിയ്ക്ക്, എന്റെ പേരില് ആചരണം നടത്തുമ്പോള്, അവിടെ എല്ലാ രത്നങ്ങളാലും അലങ്കരിച്ച കുതിര എനിക്ക് ഒരുക്കപ്പെടുന്നു.” ഇങ്ങനെ, ശ്രീഹരി ലോഹാര്ഗലയുടെ മഹത്വവും അതിലെ രഹസ്യങ്ങളും ഭൂമിദേവിയെ അറിയിച്ചു.