വരാഹപുരാണമ്

ഭഗവാന്റെ കർമ്മങ്ങളിൽ ഭക്തിയോടെ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവർക്ക് മാത്രമാണ് ഈ മഹത്വം കാണാൻ കഴിയുന്നത്; മറ്റുള്ളവർക്ക് അത് കാണാനാവില്ല. അവിടെ മനസ്സിനും കാതിനും ആനന്ദം പകരുന്ന ഒരു നാദം കേൾക്കപ്പെടുന്നു. പാപികൾക്ക് അതിനെ പ്രാപിക്കാനാകില്ലെങ്കിലും, ധാർമികർക്കു അത്ര എളുപ്പമാണ്. സൂര്യൻ ഉദിച്ചപ്പോൾ പോലും അതിന്റെ മഹത്വം അവിടെ വിരിയുന്നു. ഭൂമിയിൽ തന്നെ അവർ പരമോന്നത സിദ്ധി നേടുന്നു, അതിൽ ഒരു സംശയവുമില്ല. ഭഗവാൻ ലീലാവിലാസം നടത്തിയ എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും ആ സ്ഥലം പുകഴ്ചപ്പാടാണ്. അവിടെ വർണ്ണവർണമായ കല്ലുകളുടെ നിരകളും, പത്തുദിശകളിൽ ഗുഹകളും കാണാം. ആ സ്ഥലത്ത് ആറ് കാലം താമസിച്ചതിന് ശേഷം ഒരു പുരുഷൻ അഭിഷേകം നടത്തണം. അതിനുശേഷം, ഭഗവാന്റെ കർമ്മങ്ങളിൽ നിലനിൽക്കുന്നവൻ ഈ ലോകത്തിൽ നിന്ന് യാത്ര തിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ, മഹാഭാഗയുള്ളവളേ, ഞാൻ പറയുന്ന അത്ഭുതം ശ്രദ്ധിക്കൂ. എല്ലാ വൃക്ഷങ്ങളിലും ഇലകൾ പെയ്യുന്നു, അത്രയും അധികമായി പോലും. കിഴക്കേ ഭാഗത്ത് മഹാവൃക്ഷം ഭംഗിയായി പ്രകാശിക്കുന്നു. ആ മഹാവൃക്ഷം അഞ്ചു ക്രോഷം വ്യാപിച്ച് പ്രകാശിക്കുന്നു. അതിന്റെ ചുറ്റും അനവധി മീനുകളും വെള്ളവും നിറഞ്ഞു നില്ക്കുന്നു; ഫലങ്ങൾ ധാരാളമുണ്ട്. അവിടെ ഒരു പുരുഷൻ എട്ടു പ്രാവശ്യം ഉപവാസം ചെയ്ത ശേഷം അഭിഷേകം നടത്തണം. ഇവിടെ, മഹാഭാഗയുള്ളവളേ, ഞാൻ പറയുന്ന അത്ഭുതം കേൾക്കൂ. ഉച്ച സമയത്ത് വീണ്ടും നിറയെ കാണാം; അർദ്ധരാത്രിയിൽ അത് സമമായി നിലനിൽക്കും. അതിന്റെ പടിഞ്ഞാറ് വലിയൊരു ബിൽവവൃക്ഷം നിലകൊള്ളുന്നു. പുണ്യകർമങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർക്കാണ് അതിനെ കാണാൻ കഴിയുക; പാപകർമികൾക്ക് അതിനാവില്ല. ഭഗവാന്റെ മാർഗം പിന്തുടർന്ന് അവിടെ ആരെങ്കിലും ഒരു പൂവ് നേടുകയാണെങ്കിൽ, ആ സ്ഥലം വിഷ്ണുവിന്റെ പരമഗതിയായി അറിയപ്പെടുന്നു. അവിടെ, മഹാഭാഗയുള്ളവളേ, മണിപൂരപർവതം എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഒരു കുളം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. സൂര്യലോകം വിട്ട്, ഭഗവാന്റെ സ്വലോകത്തിൽ അവൻ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു. പാപികൾക്ക് അവനെ കാണാൻ കഴിയില്ല; ധാർമികർക്കു അത്ര എളുപ്പമാണ്. ഇരുപത്തിയഞ്ചാം ദ്വാദശിയിൽ, ഉച്ചക്ക് സൂര്യൻ മുകളിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ, അവൻ ഉയർന്നതും വിശാലവുമായ, ആനന്ദകരമായും തണുപ്പുള്ളവനായി കാണപ്പെടുന്നു. ഇങ്ങനെ അവർ പരമോന്നത സിദ്ധി പ്രാപിക്കുന്നു—ഇതിൽ സംശയമില്ല. കടൽത്തീരത്ത് വസിക്കുന്നവൻ, ഭഗവാന്റെ എല്ലാ ഭക്തന്മാരുടെയും പ്രേമം പ്രാപിക്കുന്നു. ഞങ്ങൾ മൂവരും മഹിമയുള്ള ദ്വാരകയിൽ അവിടെ നിലനിൽക്കുന്നു. അതിന്റെ വീതി മുപ്പതു യോജനവും, എല്ലാ ദിശകളിലും പത്തു യോജനവും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. വളരെ കുറച്ച് സമയത്തിനുള്ളിൽ അവർ പരമാവധി നിലയിൽ എത്തുന്നു. എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളിൽ ഇതാണ് പരമധർമ്മം; എല്ലാ തേജസ്സുകളിലും ഇതാണ് പരമതേജസ്. എല്ലാ വേദങ്ങളിലും ഇതാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമം; എല്ലാ തപസ്സുകളിലും ഇതാണ് ഏറ്റവും ഉന്നതം. പരമസിദ്ധി ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ഭഗവാന്റെ ലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു. അവന്റെ കുടുംബത്തിലെ ഏഴ് തലമുറകളെയും അവൻ രക്ഷിക്കുന്നു. യഥാവിധിപൂജ ചെയ്താൽ, അവനു എന്ത് വേറെ ആഗ്രഹിക്കാനുണ്ട്? ഇങ്ങനെ ദ്വാരകാമഹാത്മ്യത്തോടുകൂടിയ നൂറ്റി അമ്പത്തൊന്നാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ, സാനന്ദൂരിന്റെ മഹത്വം: ദ്വാരകാമഹാത്മ്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ മനോഹരമായ കഥ കേട്ടശേഷം, ഭൂമി പറഞ്ഞു: “ഈ പരമപുണ്യം കേട്ടതിലൂടെ ഞാൻ ഉന്നതമായ ഐശ്വര്യം പ്രാപിച്ചു. ലോകങ്ങളുടെ നാഥനായ ജനാർദ്ദനാ, ഇതിലും കൂടുതൽ രഹസ്യമുള്ളതെന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ...