വരാഹപുരാണമ്

ചന്ദ്രികയിലും മല്ലികപൂവിലും തിളങ്ങുന്ന ഹംസുകൾ അവിടെയുണ്ട്. ഇവർ ഭൂമിയിൽ പരമോന്നതമായ সিদ্ধി നേടുന്നു, ഇതിൽ ഒരു സംശയവും ഇല്ല. വിശുദ്ധഹൃദയരായ വൃഷ്ണികൾ എന്റെ വാസസ്ഥലത്ത് എത്തിയിട്ടുണ്ട്. സത്സ്വഭാവമുള്ള ആത്മാവ് മുനിമാരുടെ ലോകങ്ങളിൽ ആനന്ദം അനുഭവിക്കുന്നു, ഇതിലും സംശയമില്ല. അവിടെ കദംബമരത്തിൽ നിന്ന് ഒരു സ്രോതസ്സ് പുറത്തേക്കു ഒഴുകുന്നു. ഈ സ്രോതസ്സ് കിഴക്കു സൂര്യോദയത്തിൽ പുഷ്പങ്ങൾ തെളിയിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ അവർക്കും പരമോന്നതമായ সিদ্ধി ലഭിക്കുന്നു, ഇതിലും സംശയമില്ല. അവിടെ അഞ്ചു സ്രോതസ്സുകൾ മണിപൂരത്തിൽ വിശ്രമിക്കുന്നു. അവൻ പതിനായിരം വർഷം ദിവ്യലോകത്തിൽ ആനന്ദം അനുഭവിക്കുന്നു. എല്ലാ സ്വർഗ്ഗങ്ങളെയും വിട്ട്, അവൻ എന്റെ ലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു. എന്നാൽ എന്റെ കർമങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവർക്ക് മാത്രമാണ് ഇതു കാണാൻ കഴിയുന്നത്; മറ്റുള്ളവർക്ക് അല്ല. അവിടെ മനസ്സിനും ചെവിക്കും ആനന്ദം നൽകുന്ന ഒരു ശബ്ദം കേൾക്കപ്പെടുന്നു. പാപികൾക്ക് അതിലൊത്തെത്താൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്, എന്നാൽ സന്മാർഗ്ഗികൾക്ക് അതത് എളുപ്പമാണ്. സൂര്യൻ ഉദിച്ചപ്പോൾ അവിടെയും പുഷ്പങ്ങൾ വിരിയുന്നു. ഭൂമിയിൽ ഇവർക്ക് പരമോന്നതമായ സിദ്ധി ലഭിക്കുന്നു, ഇതിൽ സംശയമില്ല. എനിക്ക് ക്രീഡിച്ചിരിക്കുന്ന സ്ഥലം എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും പ്രശസ്തമാണ്. അവിടെ പല നിറത്തിലുള്ള കല്ലുകളുടെ നിരകളും, പത്തുദിശകളിലും ഗുഹകളും കാണാം. അവിടെ ഒരു പുരുഷൻ ആറു കാലം താമസിച്ചതിനു ശേഷം സ്നാനം ചെയ്യണം. പിന്നീട്, എന്റെ കർമങ്ങളിൽ സ്ഥിരതയുള്ളവൻ ഇവിടെ ജീവൻ വിട്ടു പോകുന്നു. ഇപ്പോൾ, മഹാനിയേ, ഞാൻ പറയുന്ന അത്ഭുതം കേൾക്കൂ: എല്ലാ വൃക്ഷങ്ങളുടെയും ഇലകൾ വളരെ അധികം വീഴുന്നു. കിഴക്കുവശത്ത് വലിയ വൃക്ഷം അതീവ ഭംഗിയോടെ തിളങ്ങുന്നു. ആ മഹാവൃക്ഷം അഞ്ചു ക്രോഷം വ്യാപിച്ച് തിളങ്ങുന്നു. എല്ലായിടത്തും അതിൽ ധാരാളം മീനുകളും വെള്ളവും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, ഫലങ്ങൾ സമൃദ്ധമാണ്. അവിടെ ഒരാൾ എട്ടു പ്രാവശ്യം ഉപവാസം ചെയ്ത ശേഷം സ്നാനം ചെയ്യണം. മഹാനിയേ, ഞാൻ പറയുന്ന അത്ഭുതം വീണ്ടും കേൾക്കൂ: ഉച്ചയ്ക്ക് വീണ്ടും നിറയുന്നു; അർദ്ധരാത്രിയിൽ സമമായിരിക്കുന്നു. അതിന്റെ പടിഞ്ഞാറുവശത്ത് വലിയ ബിൽവമരം നിലകൊള്ളുന്നു. ശുഭകർമ്മം ചെയ്യുന്നവർക്കാണ് അതു കാണാൻ കഴിയുക; ദുഷ്കർമ്മം ചെയ്യുന്നവർക്കില്ല. എന്റെ മാർഗത്തിൽ ചെന്നു അവിടെ പൂവ് നേടുന്നവൻ, ആ സ്ഥലത്ത് വിഷ്ണുവിന്റെ പരമഗമനം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. മഹാനിയേ, അവിടെ മണിപുരപർവതത്താൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു കുളം ഉണ്ട്. സൂര്യലോകത്തെ വിട്ട്, അവൻ എന്റെ സ്വന്തം ലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു. പാപികൾക്ക് അവനെ കാണാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്, സന്മാർഗ്ഗികൾക്ക് എളുപ്പം. ഇരുപത്തിയൊന്നാം ദ്വാദശിയിൽ, ഉച്ചയ്ക്ക് സൂര്യൻ അതിന്റെ ഉച്ചഭാഗത്ത് എത്തിയപ്പോൾ, അവൻ ഉയർന്നതും, വിശാലവുമായതും, ആനന്ദകരമായതും തണുത്തതുമായിരിക്കും. ഇങ്ങനെ അവർക്കും പരമോന്നതമായ സിദ്ധി ലഭിക്കുന്നു, ഇതിൽ സംശയമില്ല. സമുദ്രതീരത്ത് വസിക്കുന്നവൻ ഭഗവാന്റെ ഭക്തരുടെ സ്‌നേഹം പ്രാപിക്കുന്നു. ഞങ്ങൾ മൂവരും മഹത്വമുള്ള ദ്വാരകയിൽ അവിടെ വസിക്കുന്നു. അതിന്റെ വീതി മുപ്പത് യോജനവും, എല്ലാ ദിശകളിലുമാണ് പത്തൊന്നിലവുമാണ് വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നത്.