വരാഹപുരാണമ്

രാജാവ് ഇപ്രകാരം സംസാരിച്ചതോടെ, ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് അവൻ അസുരനാശകന്റെ രൂപത്തിൽ ലയിച്ചു. ഭൂമിയിലെ ആ ഭരണാധികാരി, അനേകം കർമങ്ങൾക്കുമൂലം ആ നിലയിൽ മുഷ്ടിയായി മോക്ഷം പ്രാപിച്ചു. ശ്രീවරാഹൻ തുടര്‍ന്നു പറഞ്ഞു: ഇതാ, സ്വായംഭുവനോട് പറഞ്ഞതുപോലെ ഞാൻ ഈ പുരാതനകഥ നിനക്കു വിശദീകരിച്ചു. ആയിരക്കണക്കിന് മറ്റുള്ളവരോടൊപ്പം പോലും ഇതിന്റെ മുഴുവൻ വിവരണം ഇവിടെ പറയാൻ ആരാലുമാകില്ല. ഭാഗ്യവാനേ, ഞാൻ ഈ പുരാണം സംക്ഷിപ്തമായി മാത്രമേ നിനക്കു പറഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ; സമുദ്രജലങ്ങളുടെ സൃഷ്ടിയും വിവിധ സ്ഥലങ്ങളിലുണ്ടായ സംഭവങ്ങളും അളക്കാനാവാത്തതാണ്. ബ്രഹ്മാവും നാരായണനും പോലും ഈ കഥ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്; മറ്റാരാൽ ഈ മഹത്തായ രൂപത്തിന്റെ മുഴുവൻ വിശദാംശം വിവരിക്കാൻ കഴിയില്ല. അതിനാൽ, അതിന്റെ ആരംഭം മാത്രം ഓർമ്മപ്പെടുത്താൻ കഴിയുന്നതാണ്. ഭൂമിയിലെ സമുദ്രക്കരകളിലെ മണൽക്കണികൾ എണ്ണാനാവില്ല; അതുപോലെ പരമപരിശുദ്ധനായ ഭഗവാന്റെ സൃഷ്ടികൾ എണ്ണാനാവാത്തവയാണ്. നാരായണനെ സംബന്ധിച്ച ഈ ഭാഗം ഞാൻ നിനക്കു പറഞ്ഞു, സുന്ദരസ്മിതയുള്ളവളേ; കൃതയുഗത്തിൽ സംഭവിച്ചതെല്ലാം ഇതാണ്—നിനക്ക് മറ്റെന്താണ് കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹം? അപ്പോൾ ഭൂമി ചോദിച്ചു: ആ മഹത്തായ അത്ഭുതം കണ്ടശേഷം, ഗൗരമുഖമുനിയും അവനോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്ന രത്നധാരികളായ മറ്റു മഹന്മാരും ഗുരുവിൽ നിന്ന് എന്ത് ഫലം ലഭിച്ചു? ആ വിശിഷ്ടനായ ഗൗരമുഖമുനി ആരാണ്? ഹരിയുടെ അത്ഭുത പ്രവർത്തി കണ്ടശേഷം ആ മഹാമുനി എന്ത് ചെയ്തു? ശ്രീവർാഹൻ പറഞ്ഞു: ഭഗവാന്റെ അത്ഭുത പ്രവർത്തി ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് കണ്ട ശേഷം, ആ മുനി ദൈവത്തെ ആരാധിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് പ്രഭാസ എന്ന വനത്തിലേക്ക് പോയി. അതു സോമനു സമർപ്പിതമായ ഏറ്റവും ദുർലഭമായ തീർഥമാണ്. അവിടെ, പുണ്യസ്ഥലങ്ങളെ ധ്യാനിക്കുന്നവർ വന്ദന ചെയ്യുന്ന അസുരനാശകദൈവമായ ഹരിയെ ഗൗരമുഖൻ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചു. അങ്ങനെയിരിക്കെ, മഹായോഗിയും മഹാമുനിയുമായ മാർകണ്ഡേയൻ അവിടെ എത്തി. അവനെ ദൂരത്തിൽ നിന്ന് കാണുമ്പോൾ ഗൗരമുഖൻ അതീവ ഭക്തിയോടെ പാദ്യാദികളാൽ അവനെ ആദരിച്ചു. പിന്നെ, അവൻ പശുശാലയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ ഗൗരമുഖൻ ചോദിച്ചു: "മഹാമുനിവര്യാ, ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം? ദയവായി എന്നെ ഉപദേശിക്കുമോ?" അപ്പോൾ മഹാതപസ്സുള്ള മാർകണ്ഡേയമുനി ഗൗരമുഖനോടു മൃദുവായി这样 പറഞ്ഞു: "സദ്പുരുഷരോടു സങ്കല്പം വഹിക്കുക എന്നതാണ് ഏറ്റവും വലിയ ധർമ്മം. എന്നാൽ, നിനക്കു എന്തെങ്കിലും സംശയമുള്ള കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ അതു ചോദിക്കൂ." ഗൗരമുഖൻ ചോദിച്ചു: "വേദപ്രമാണപ്രകാരം പിതാക്കന്മാർ എന്നറിയപ്പെടുന്നവർ എല്ലാവർണ്ണങ്ങൾക്കും പൊതുവാണോ, വേറിട്ടവരാണോ?" മാർകണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു: "ദേവന്മാരിൽ നാരായണനാണ് ആദിഗുരു; അവനിൽ നിന്നാണ് ബ്രഹ്മാവു ജനിച്ചത്; ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്നാണ് ഏഴു മഹർഷിമാർ ജനിച്ചത്. 'എന്നെ ആരാധിക്കൂ' എന്ന് പരമേശ്വരൻ അവരെ ഉപദേശിച്ചു. ആദ്യം അവർ സ്വയം തന്നെ സ്വയം ആരാധിച്ചു എന്നാണ് ശാസ്ത്രം പറയുന്നത്. ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്നു ജനിച്ചവരിൽ ചിലർ വലിയ സൃഷ്ടിചടങ്ങുകളിൽ ഏർപ്പെട്ടപ്പോൾ ഒരു വലിയ പാപം സംഭവിച്ചു; അതിനാൽ അവർക്കു ശാപം ലഭിച്ചു: 'നിങ്ങൾക്ക് ജ്ഞാനം ഇല്ലാതാകും—ഇതിൽ സംശയമില്ല.' അങ്ങനെ ശപിക്കപ്പെട്ടവർ, സന്തതിയെ ജനിപ്പിച്ച ശേഷം സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി. അവർ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയപ്പോൾ, അവരുടെ പുത്രന്മാർ ശ്രാദ്ധകർമങ്ങൾ വഴി അവരെ വേഗത്തിൽ തൃപ്തിപ്പെടുത്തി. ആ ദിവ്യപ്രജകളായ ബ്രഹ്മാവിന്റെ മനസ്സിൽ നിന്നു ജനിച്ച ഏഴു പുത്രന്മാരും മന്ത്രപ്രകാരമുള്ള പിണ്ഡപ്രദാനങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അപ്പോൾ ഗൗരമുഖൻ ചോദിച്ചു: "ആ പിതാക്കന്മാർ ആരാണ്, എത്രകാലം അവർ അവിടെയുണ്ട്? ആ ലോകത്ത് പിതൃഗണങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടത് എന്തുകൊണ്ടാണ്?" മാർകണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു: "ദേവന്മാരുടെയും സോമന്റെയും ശക്തി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന ചില ഉത്തമർ സജീവരായിരിക്കുന്നു; അവർ ഏഴുപേരാണ്—മരീചിമുതലായവർ; സ്വർഗത്തിൽ പിതാക്കന്മാരായി അവർ ഓർക്കപ്പെടുന്നു. ആ ഏഴിൽ നാലുപേര്ക്ക് രൂപമുണ്ട്, മൂന്നുപേര്ക്ക് രൂപമില്ല; അവരുടെ ലോകസൃഷ്ടി ഞാൻ വിശദമായി പറയും. അവർക്ക് ധർമ്മത്തിന്റെ രൂപം ഉള്ളത് മൂന്നുപേരാണ്; ശേഷിച്ചവർ പരമോന്നതഗണങ്ങളാണ്. അവരുടെ പേരുകളും ലോകങ്ങളും ഞാൻ നിനക്കു പറയും. സന്താനക ലോകങ്ങളാണ് ആ പ്രകാശമുള്ള രൂപരഹിത പിതൃഗണങ്ങൾ വസിക്കുന്നതും; അവർ സൃഷ്ടിപതിയുടെ പുത്രന്മാരാണ്. വിരാടിന്റെ പ്രജകളിൽ ഉത്തമരായവർ വൈരാജന്മാർ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. ഇവർ സ്വലോകങ്ങളിൽനിന്ന് വീണുപോയാൽ, അനന്തലോകങ്ങൾ വീണ്ടും പ്രാപിക്കുന്നു; നൂറുകണക്കിന് യുഗങ്ങൾക്കുശേഷം, അവർ ബ്രഹ്മജ്ഞാനികളായി ജനിക്കുന്നു. പഴയ ഓർമ്മ തിരിച്ചുകിട്ടിയാൽ, അവർ വീണ്ടും പരമനിർമലമായ യോഗമാർഗം പ്രാപിക്കുന്നു; അതിൽ നിന്ന് പിന്നെ തിരിച്ചുവരിക ദുഷ്കരമാണ്. ശ്രാദ്ധബലത്തിൽ തൃപ്തരാകുന്ന ഈ പിതാക്കന്മാർ യോഗികളുടെ യോഗശക്തി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു; മുമ്പ് തൃപ്തരായിരുന്നപ്പോൾ അവർ യോഗബലത്തിൽ ആനന്ദിച്ചു. അതുകൊണ്ട് യോഗികൾ ശ്രാദ്ധം നിർവഹിക്കണം; സോമപാനികൾക്കുള്ള ഈ സൃഷ്ടിയാണ് ഏറ്റവും ഉന്നതം. ഈ പിതാക്കന്മാർ ഒരേ പുത്രപരമ്പരയിൽ നിലകൊള്ളുന്നു; ഭൂമിയിലും സ്വർഗ്ഗത്തിലും വസിക്കുന്നവരെ ആരാധിക്കേണ്ടതാണ്. അവരിൽ ചിലർ കല്പവാസികൾ എന്നറിയപ്പെടുന്നു; അവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ സനകാദിമാർ ഉണ്ട്, തപസ്സിൽ നിലകൊള്ളുന്ന വൈരാജന്മാരുമുണ്ട്; അവരിൽ സത്യം പ്രാപിച്ചവർ മോക്ഷം പ്രാപിച്ചവരാണ്—ഇതാണ് പിതൃവംശം. മരീചിയുടെ പുത്രന്മാരാണ് അഗ്നിഷ്വാത്തന്മാർ; വൈരാജന്മാരാണ് ബർഹിഷദുകൾ; വസിഷ്ഠപ്രജാപതിയുടെ പിതാക്കന്മാർ സുകാലേയന്മാർ; ഇവരെയും മൂന്നു വേദമന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ആരാധിക്കേണ്ടതാണ്; ശൂദ്രൻ വേറിട്ട് ആരാധിക്കേണ്ടതില്ല. എന്നാൽ മൂന്ന് വർണ്ണങ്ങൾ അനുമതി നൽകിയാൽ ശൂദ്രൻ എല്ലാ പിതാക്കന്മാരെയും ആരാധിക്കാം; പക്ഷേ ശൂദ്രവംശത്തിന് പ്രത്യേക പിതാക്കന്മാർ ഇല്ല. ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ മോക്ഷവും ജ്ഞാനവും ഉള്ളവരെ കാണാം; എന്നാൽ പ്രത്യേക ശാസ്ത്രങ്ങളും പുരാണദൃഷ്ടിയും അന്യമാണ്. ഇങ്ങനെ, മुनികൾ പ്രശംസിച്ച ശാസ്ത്രവും ആരാധ്യരുടെ ഉത്ഭവവും അറിഞ്ഞ്, ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്നു ജനിച്ച പുത്രന്മാർക്ക് തങ്ങളുടെ സൃഷ്ടിയുടെ ഓർമ്മയുണ്ടായി; അവർ ജ്ഞാനത്തിലൂടെ പരമമോക്ഷം പ്രാപിച്ചു. വസുക്കളും കശ്യപനും തുടങ്ങി മറ്റു ദേവതകളും എല്ലാ വർണ്ണങ്ങളിലുമാണ് ഉൾപ്പെടുന്നത്; ഗന്ധർവാദികളും അതുപോലെ തന്നെ. ഇതാ, മഹാമുനിയേ, പിതാക്കന്മാരുടെ സൃഷ്ടിയെക്കുറിച്ച് ഞാൻ സംക്ഷിപ്തമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ഇത് നൂറു കോടി വർഷംകൊണ്ടാലും പൂർത്തിയാക്കാനാവാത്തതാണ്.