വരാഹപുരാണമ്

ഈ സൃഷ്ടികൾ വ്യക്തതയിൽ സമൃദ്ധമായവയുമാണ്, എന്നാൽ അത്രയേറെ തന്നെ അന്ധകാരം കൊണ്ടും രാജോഗുണം കൊണ്ടും ആക്രമിക്കപ്പെട്ടവയുമാണ്; അതിനാൽ അവയിൽ ദു:ഖം വ്യാപകമാണ്, അവ വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രവർത്തിയിലേർപ്പെടുന്നു. ഭാഗ്യശാലിയായവളേ, ഈ ആറു സൃഷ്ടികൾ ഞാൻ നിന്നോട് വിവരിച്ചു: ഒന്നാമത് മഹത്‌തിന്റെ സൃഷ്ടിയാണ്, രണ്ടാമത് സൂക്ഷ്മഭൂതങ്ങളുടെ സൃഷ്ടി. മൂന്നാമത് വൈകാരിക സൃഷ്ടിയും നാലാമത് ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ സൃഷ്ടിയും; ഇങ്ങനെ ബുദ്ധിയിലൂടെയുണ്ടാകുന്ന പ്രകൃതിസൃഷ്ടി ഇതാണ്. നാലാമത് പ്രധാനസൃഷ്ടിയാണ്, അവിടെയാണ് അചലജാതികൾ പ്രധാനമായത്; 'തിര്യക്സ്‌രോതസ്സ്' എന്നറിയപ്പെടുന്ന സൃഷ്ടിയും അതിന്റെ പേരിലാണ്. അങ്ങനെ തന്നെ, 'ഉർദ്ധ്വസ്രോതസ്സുകളിൽ' ഏറ്റവും ഉത്തമമായ ഏഴ്‌മത്തേതാണ് മനുഷ്യസൃഷ്ടി; എട്ടാമത്തേതാണ് ദയാസൃഷ്ടി, അതിൽ സത്ത്വവും തമസ്സും ചേർന്നിരിക്കുന്നു. ഇതിൽ അഞ്ചു സൃഷ്ടികൾ 'വൈകാരിക' എന്നും മൂന്നു 'പ്രകൃത' എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു; ഒൻപതാമത്തേതായ 'കൗമാര' സൃഷ്ടി പ്രകൃതിയും വൈകാരികവുമാണ്. ഇങ്ങനെ പ്രജാപതിയുടെ ഒൻപത് സൃഷ്ടികൾ, പ്രകൃതിയും വൈകാരികവുമായി, ലോകത്തിന്റെ ആധാരകാരണങ്ങൾ ആയി ഞാൻ വിശദീകരിച്ചു. ഇനി എന്ത് കേൾക്കണമെന്നു നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നു? ഭൂമി ചോദിച്ചു: ബ്രഹ്മാവിന്റെ സൃഷ്ടി, അവ്യക്തത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചത്, ഒൻപതു രൂപത്തിൽ ഉദിച്ചുവന്നതാണ്. അത് എങ്ങനെ വികസിച്ചു, ദേവനേ? ദയവായി പറയൂ, അച്യുതാ. ശ്രീവരാഹൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: ആദ്യം ബ്രഹ്മാവ് തപസ്സിൽ സമ്പന്നനായ രുദ്രനെയും മറ്റുള്ളവരെയും സൃഷ്ടിച്ചു; പിന്നെ സനകാദിമാരെയും, മാർിച്ചിമാരെയും മറ്റും സൃഷ്ടിച്ചു. മാർിച്ചി, അത്രി, അംഗിരാസ്, പുലഹ, ക്രതു, അതുലപ്രഭയുള്ള പുലസ്ത്യ, പ്രചേതസ്, ഭൃഗു, പത്താമനായ നാരദൻ, മഹാതപസ്സുകാരനായ വസിഷ്ഠൻ—ഇവരെയൊക്കെ ബ്രഹ്മാവ് സൃഷ്ടിച്ചു. സനകാദിമാരെ അദ്ദേഹം സന്യാസമാർഗ്ഗത്തിൽ ഏർപ്പെടുത്തി; മാർിച്ചിമാരെയും മറ്റുള്ളവരെയും, നാരദനെ ഒഴികെ, കർമമാർഗ്ഗത്തിൽ ഏർപ്പെടുത്തി. ആദ്യ പ്രജാപതി, വലതുതൊണ്ടിൽ നിന്നു ജനിച്ചവൻ, തന്റെ വംശത്തിലൂടെ ഈ ചലനരഹിത-ചലനമുള്ള ലോകം സൃഷ്ടിച്ചു. ദേവന്മാർ, അസുരന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, സർപ്പങ്ങൾ, പക്ഷികൾ—ഇവരൊക്കെയും ദക്ഷയുടെ പുത്രിമാരിൽ നിന്നും ജനിച്ചു; എല്ലാവരും ഉത്തമധർമ്മങ്ങൾ പാലിക്കുന്നവരാണ്. കോപത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചവനായി പ്രശസ്തനായ രുദ്രൻ പരമേശ്വരന്റെ കണ്പൊട്ടിൽ നിന്നു ഉദിച്ചു. അതിവൈരാഗ്യവും ഭയാനകവുമായ, അർദ്ധം പുരുഷനും അർദ്ധം സ്ത്രീയുമുള്ള രൂപത്തിൽ, ബ്രഹ്മാവ് അവനോട് സ്വയം വിഭജിക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞു; പിന്നെ അവൻ അപ്രത്യക്ഷനായി. ബ്രഹ്മാവിന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം, അവൻ സ്വയം സ്ത്രീപുരുഷഭാവത്തിൽ രണ്ടായി വിഭജിച്ചു; പുരുഷഭാഗം പത്തായി വിഭജിച്ചു, ഒറ്റയാക്കിയും വിഭജിച്ചു; ഇതിലൂടെയാണ് ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്നു പിറന്ന പതിനൊന്ന് രുദ്രന്മാർ പ്രശസ്തരായത്. രുദ്രസൃഷ്ടിയുടെ ഈ കഥ ഞാൻ സംക്ഷിപ്തമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, പാപരഹിതനായവളേ; ഇനി ഞാൻ യുഗങ്ങളുടെ മഹത്വം സംക്ഷിപ്തമായി പറയാം. കൃത, ത്രേത, ദ്വാപര, കലി എന്നിങ്ങനെയാണ് നാലു യുഗങ്ങൾ; ഇവയിൽ മഹാത്മാക്കളായ രാജാക്കന്മാർ ധാരാളം ദാനങ്ങൾ നൽകി, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ധർമ്മം സ്ഥാപിച്ചു, കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തു; ഇതു കേൾക്കൂ. ആദ്യ ചക്രത്തിൽ സ്വയംഭുവു മനുവാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്; അദ്ദേഹത്തിന് രണ്ടു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു—പ്രിയവ്രതനും ഉത്താനപാദനും, മനുഷ്യരെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമായ പ്രവർത്തികൾ ചെയ്തവരും ധർമ്മനിഷ്ഠരുമാണ്. അവിടെയായിരുന്നു മഹായജ്ഞശക്തിയുള്ള, മഹാതപസ്സിൽ സമ്പന്നനായ രാജാവായ പ്രിയവ്രതൻ വിവിധ മഹായജ്ഞങ്ങൾ ധാരാളം ദാനങ്ങൾ നൽകി നിർവഹിച്ചത്. തന്റെ പുത്രന്മാരായ ഭാരതനും മറ്റുള്ളവരെയും ഏഴു ദ്വീപുകളിലായി സ്ഥാപിച്ചശേഷം, സ്വയം വിശാലവും പുണ്യവുമായ ദേശത്തേക്ക് പോയി മഹാതപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടു. ആ സർവ്വഭൗമൻ തപസ്സിൽ ആകുമ്പോൾ, നാരദൻ അവിടെ എത്തി, ധർമ്മപാലകനായ രാജാവിനെ കാണാനാഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട്. ആകാശത്തിൽ സൂര്യപ്രഭയോടെ നാരദനെ കാണുമ്പോൾ, രാജാവ് സന്തോഷത്തോടെ എഴുന്നേറ്റ് അദ്ദേഹത്തെ അഭിവാദ്യത്തോടെ സ്വീകരിച്ചു. യോഗ്യമായ ഇരിപ്പിടവും പാദ്യവും നൽകി, സ്വാഗതവാക്കുകളും മറ്റു സദാചാരചർച്ചകളും നടത്തി, ഇരുവരും തമ്മിൽ സംഭാഷണം നടത്തി; സംഭാഷണാന്തത്തിൽ രാജാവ് ബ്രഹ്മജ്ഞാനിയായ നാരദനോട് ചോദിച്ചു. പ്രിയവ്രതൻ ചോദിച്ചു: മഹാനുഭാവനായ നാരദാ, ഈ കൃതയുഗത്തിൽ നീ കണ്ടതോ കേട്ടതോ ആയ അത്ഭുതം എങ്കിൽ പറയൂ. നാരദൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ ഒരു അത്ഭുതം കണ്ടിട്ടുണ്ട്, പ്രിയവ്രതാ, കേൾക്കൂ. ഇന്നലെ ഞാൻ ശ്വേതദ്വീപിലേക്ക് പോയി; അവിടെ പൂത്തുലഞ്ഞതായ കമലങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച ഒരു തടാകം കണ്ടു. ആ തടാകത്തിന്റെ തീരത്ത് വിശാലമായ കണ്ണുകളുള്ള ഒരു യുവതിയെ ഞാൻ കണ്ടു; അത്ഭുതത്തോടെ ആ ദീർഘനയനിയായ യുവതിയെ ഞാൻ നോക്കി. അപ്പോൾ ഞാൻ അവളോട് ചോദിച്ചു: ആരാണ് നീ, സുമധുരമായി സംസാരിക്കുന്നവളേ? നീ ഇവിടെ എങ്ങനെ എത്തി? എന്താണ് നിന്റെ ഉദ്ദേശം? സുന്ദരിയേ, നീ ചെയ്യാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് പറയൂ. അങ്ങനെ ഞാൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ, അവൾ കണ്ണടയാതെ എന്നെ നോക്കി, മൗനത്തിലായിരുന്നു; ഞാൻ പരമജ്ഞാനം നേടുന്നതുവരെ അവൾ ഓർമ്മയിൽ മുഴുകി നിന്നു. എല്ലാ വേദങ്ങളും, എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളും, യോഗോപദേശങ്ങളും, വേദപരമ്പരകളും—all—എനിക്ക് മറന്നുപോയി. രാജാവേ, ഞാൻ കണ്ട ഉടൻ തന്നെ, ആ യുവതി എന്റെ എല്ലാം എടുത്തുകളഞ്ഞു; അത്ഭുതത്താൽ നിറഞ്ഞ ഞാനവസാനത്ത് വിഷമത്തിലും ദുഃഖത്തിലും ആകപ്പെട്ടു. അവളിൽ ആശ്രയം തേടി ഞാൻ അവളെ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ, അതു നേരത്തെ അവളുടെ ശരീരത്തിനുള്ളിൽ ദിവ്യപുരുഷൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അവളുടെ ഹൃദയത്തിൽ മറ്റൊരുത്തൻ, അവളുടെ വക്ഷസ്സിൽ മറ്റൊരുത്തൻ—ദീപ്തിയോടെ, ചുവന്ന കണ്ണുകളുമായി, പന്ത്രണ്ടു സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശം പകരുന്നവൻ. അങ്ങനെ ഞാൻ ആ യുവതിയുടെ ശരീരത്തിനുള്ളിൽ മൂന്നു പുരുഷന്മാരെ കണ്ടു; പക്ഷേ ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് യുവതി മാത്രമേ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ, അവരെ ഞാൻ ഇനി കാണാനായില്ല. അതിനുശേഷം ഞാൻ ആ ദേവിയെ, ആ യുവതിയെ ചോദിച്ചു: "എന്റെ വേദങ്ങൾ എങ്ങനെ നഷ്ടപ്പെട്ടു? ഭാഗ്യശാലിയായവളേ, അവയുടെ നഷ്ടത്തിന്റെ കാരണം പറയൂ." യുവതി പറഞ്ഞു: "ഞാൻ എല്ലാ വേദങ്ങളുടെയും മാതാവാണ്, സാവിത്രി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. നീ എന്നെ തിരിച്ചറിയാതെ പോയത് കൊണ്ടാണ് നിന്റെ വേദങ്ങൾ നിന്നിൽ നിന്ന് എടുത്തുപോയത്." അങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, രാജാവേ, ഞാൻ അത്ഭുതത്തിലും തപസ്സിലും സമ്പന്നനായവൻ, വീണ്ടും ചോദിച്ചു: "ഈ പുരുഷന്മാർ ആരാണ്? സുന്ദരിയേ, പറയൂ." യുവതി പറഞ്ഞു: "എന്റെ ശരീരത്തിനുള്ളിൽ, മനോഹരമായ കണ്ണുകളും എല്ലാ അവയവങ്ങളും ഉള്ളവനാണ് നാരായണൻ തന്നെ, ഋഗ്വേദരൂപത്തിൽ. അഗ്നിയായി മാറി, ജപത്തിലൂടെ പാപങ്ങൾ വേഗത്തിൽ ദഹിപ്പിക്കുന്നു." "അവന്റെ ഹൃദയത്തിനുള്ളിൽ നീ കണ്ടവൻ, മഹാശക്തിയുള്ള ബ്രഹ്മാവാണ്, യജുർവേദരൂപത്തിൽ വസിക്കുന്നവൻ." "അവന്റെ വക്ഷസ്സിന്മേൽ ഇരിക്കുന്നവൻ, ശുദ്ധനും ദീപ്തിയുള്ളവനും, സമവേദരൂപത്തിൽ രുദ്രനാണ്. സൂര്യനെപ്പോലെ, പാപങ്ങൾ വേഗത്തിൽ നശിപ്പിക്കുന്നവനായി ഓർക്കപ്പെടുന്നു." ഇവരിങ്ങനെ പറഞ്ഞു.