വരാഹപുരാണമ്

സമംഗമം എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തമാകുന്ന സ്ഥലമായി ഈ ഭൂമി മാറുമെന്ന് അപ്പോൾ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു. അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന യോഗിയുടെ യോഗഫലം അവിടെ പൂർണ്ണമായി ലഭിച്ചുവെന്ന് സംശയമില്ല. ദേവദത്ത എന്ന മഹർഷിക്കും പരമജ്ഞാനം അവിടെ ലഭിച്ചു. പ്രമ്ലോചാ ആ മഹർഷിയുടെ സന്തതിയെ ഗർഭം ധരിച്ചു, അശ്രമത്തിന്റെ സമീപത്തുനിന്ന് ദൂരേയ്ക്ക് പോയി. ശുചിസ്മിത എന്ന സുന്ദരിയായ യുവതി, പുതുതായി ജനിച്ചവളെന്ന തോന്നലോടെ, ശുദ്ധമായ ചിരിയോടെ നില്ക്കുകയായിരുന്നു. അവൾ ദൃഢനിശ്ചയത്തോടെ തപസ്സിന് മനസ്സു സമർപ്പിച്ചു. ആദ്യ മാസം അവൾ പഴങ്ങൾ മാത്രം ഭക്ഷിച്ചു. മൂന്നാം മാസത്തിലെ അഞ്ചാം ദിവസവും, നാലാം മാസത്തിലെ ഏഴാം ദിവസത്തിന്റെയും ഇടവേളയിൽ, ഏഴാം മാസത്തിലും എട്ടാം മാസത്തിലും അവൾ വീണ ഇലകൾ മാത്രം കഴിച്ചു. അങ്ങനെ നൂറുവർഷം ഹരനെ മാത്രം ധ്യാനിച്ച് അവൾ നിലകൊണ്ടു. അവൾക്ക് സുഖ-ദു:ഖാദി ദ്വന്ദങ്ങൾ ഒന്നും അനുഭവപ്പെട്ടില്ല; സ്വയം ഒഴികെ മറ്റാരെയും അവൾ കാണുന്നില്ലായിരുന്നു. അപ്പോൾ, ഭൂമി മുഴുവൻ ഒരു പ്രകാശത്തിൽ ആവർ‍ത്തിക്കപ്പെട്ടതായി അവൾ കണ്ടു. ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രണത്തിലായപ്പോൾ, പുറത്തു എന്തും അവൾക്ക് ദൃശ്യമല്ലായിരുന്നു. അപ്പോൾ, ഭുവി ദേവിയേ, അവളുടെ മുന്നിൽ ഞാൻ, ഹൃഷികേശൻ, പ്രത്യക്ഷമായി നിന്നു. അതേ സ്ഥലത്ത് തന്നെ ഞാൻ ഹൃഷികേശ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായി. അവൾ പുറത്തു നിന്നെനിക്കു ദർശനം ലഭിച്ചപ്പോൾ, കയ്യുകൂപ്പി അവൾ വന്ദിച്ചു. അവളുടെ ശരീരം കടംബക്കുരുന്തളുകൾ പോലെ രോമാഞ്ചിതമായി. "വിപുലാക്ഷി, നിന്റെ തപസ്സിൽ ഞാൻ തൃപ്തനാണ്," ഞാൻ പറഞ്ഞു. "മറ്റുള്ളവർക്ക് അപൂർവ്വമായത് പോലും ഞാൻ നിന്നെ അനുവദിക്കുന്നു." അവൾ കയ്യുകൂപ്പി ദേവാദിദേവനെ സ്തുതിച്ചു. ഞാൻ വീണ്ടും അവളോടു പറഞ്ഞു: "നിന്റെ തപസ്സിൽ സന്തുഷ്ടനായി ഞാൻ, പ്രാപിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള വരം ഞാൻ നിനക്കു നൽകുന്നു." "ദേവാദിദേവാ, നിങ്ങൾ സന്തുഷ്ടനാണെങ്കിൽ എന്നെ പവിത്രയാക്കണമേ," എന്ന് അവൾ അപേക്ഷിച്ചു. "ഭാഗ്യവതിയായ ദേവി," ഞാൻ അവളോട് വീണ്ടും പറഞ്ഞു: "നിന്റെ പേരിൽ ഈ സ്ഥലം പ്രശസ്തമാകും. എന്നെ ദർശിച്ചാൽ ഒരാൾക്കും പവിത്രത ലഭിക്കും—ഇതിൽ സംശയമില്ല." ഈ സ്ഥലം പിന്നീട് തീർത്ഥമായി മാറി. ഇതാണ് രുരു-ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉത്ഭവത്തിലെ പരമരഹസ്യം. ശ്രീ വരാഹപുരാണത്തിൽ 'രുരു-ക്ഷേത്ര-ഹൃഷികേശ മഹാത്മ്യം' എന്ന അദ്ധ്യായം ഇങ്ങനെ സമാപിക്കുന്നു. ഇനി, പശുവിന്റെ പുറപ്പെടലിന്റെ മഹത്വം—രുരു-ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നുണ്ടായ അത്ഭുതകരമായ സംഭവമാണ് ഇത്. ഇതിനു പുറമേ, മറ്റൊരു പരമശുദ്ധമായ, പരമരഹസ്യമായ ഒരു സ്ഥലം കൂടി ഉണ്ട്. ഹിമപർവ്വതത്തിലും പാറകളിലും സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന മറ്റൊരു രഹസ്യസ്ഥലത്തെക്കുറിച്ചാണ് ശ്രീ വരാഹൻ പറയുന്നു. അതിനെ 'പശുപ്രയാണം' എന്നാണു വിളിക്കുന്നത്—പശുക്കൾ അവിടെനിന്ന് പുറപ്പെടുകയായിരുന്നു. അവിടെ, എഴുപതു കല്പങ്ങൾക്കാലം, ഔർവൻ എന്ന പ്രജാപതി വസിച്ചു. ആ ദീർഘകാലം അവിടെ കഴിയുമ്പോൾ, ഔർവൻ നേട്ടത്തിലും നഷ്ടത്തിലും നിരസനായി, യാതൊരു വരവും ആഗ്രഹിച്ചില്ല. പിന്നീട്, ദീർഘകാലത്തിന് ശേഷം, ഒരു ബ്രഹ്മയതി അവിടെയെത്തി. അപ്പോൾ, ഭഗവാനും ആ സ്ഥലത്ത് എത്തിയിരുന്നു. അവിടെ ഔർവൻ സമബുദ്ധിയോടെ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നു. ഔർവൻ അവിടുനിന്ന് പുറപ്പെട്ടുവെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ, എല്ലാ തപസ്സ്യികളും...