വരാഹപുരാണമ്

വനത്തിൽ താമസിച്ചിരുന്ന ആ മഹാത്മാവ്, ചെറു ആനകളുമായും ആനക്കാരുമായും കളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ശാപത്തിന്റെ ഭ്രമത്തിൽ ഇരുവരും ഒരുമിച്ചും വനത്തിൽ ഭൂമിയെ ചുറ്റി സഞ്ചരിച്ചിരുന്ന സമയത്ത്, ആ മഹാത്മാവ് ത്രിവേണിക്ക് സമീപം എത്തി അവിടെ സ്നാനത്തിന് ഉദ്ദേശിച്ചു. അവൻ തന്നെ ആനകളെ വെള്ളം കുടിപ്പിച്ച് അവരോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ കളിച്ചു. പഴയ വൈരാഗ്യം ഓർത്തുകൊണ്ട്, മുൻപ് പ്രചോദിതമായിരുന്ന मगरം ആനയെ ആക്രമിച്ചു, വെള്ളത്തിൽ അവനെ വലിച്ചിഴച്ചു. ഇരുവരും തമ്മിൽ ഭയാനകമായ പോരാട്ടം നടന്നു; കാൽപല്ലുകൾ പൊട്ടിച്ചും, പലതവണ വലിച്ചിഴച്ചും അവർ ഏറ്റുമുട്ടി. അവരാൽ ബാധിച്ച അനേകം ജീവികൾ അവിടത്ത് മരണമടഞ്ഞു. അപ്പോൾ, ഭക്തന്മാരോടുള്ള കരുണയാൽ അനുഗ്രഹിതനായ ദൈവം അവൻറെ പ്രാർത്ഥന കേട്ടു. വീണ്ടും വീണ്ടും, അവൻ കല്ലുകൾ എറിയുകയും, ഹരിയുടെ സാന്നിധിയിൽ അവയെ തമ്മിൽ കൂട്ടിച്ചിടിക്കുകയും ചെയ്തു. അതിനാൽ, ആ സ്ഥലത്ത് അനേകം മറ്റുള്ളവരും കൂടി ഉണ്ടായി, പ്രിയവേ. ത്രിവേണിയെക്കുറിച്ച് സംശയിക്കേണ്ടതില്ല, മനോഹരേ. പുലസ്ത്യയുടെ ആശ്രമത്തിനടുത്ത് രാജാവ് ഭരതൻ എത്തിയപ്പോൾ, ആ സമയത്തുതന്നെ ഭരതന്റെ കാരണത്താൽ അവിടത്തെക്കുറിച്ച് അവനു വെറുപ്പ് തോന്നി. അവിടെ ആരാധിക്കപ്പെട്ടതുകൊണ്ട്, ആ ദൈവം 'ജലേശ്വരൻ'—ജലത്തിന്റെ യജമാനൻ—എന്ന പേരിൽ ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. ഭാഗ്യശാലിയേ, ഞാൻ ശാലഗ്രാമത്തിലും മറ്റൊരു പുണ്യഭൂമിയിലും ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ, ആദ്യമായി വീണത് എവിടെയായാലും, അവിടെ ഒരു പുണ്യസ്ഥലം രൂപപ്പെട്ടു. അവിടെ സ്നാനമെടുക്കുന്നവൻ, പ്രകാശമാനനായവൻ, സൂര്യലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു. ഭക്തന്മാരുടെ സംരക്ഷണത്തിനായി ഞാൻ സുദർശനനെ ആജ്ഞാപിച്ചു. അതിനാൽ, ആ എല്ലാം ഭ്രമത്തിൽ ചിതറുകയും, പൂർണ്ണമായും മറഞ്ഞുപോകുകയും ചെയ്തു. പശുക്കളുടെ കൂട്ടങ്ങളെ മുന്നിൽ വെച്ച്, അവൻ ഹരിയുടെ പുണ്യഭൂമിയിലേക്ക് പോയി. നന്ദി, ത്രിശൂലം കൈവശം വച്ചുകൊണ്ട്, പശുക്കളുടെ കൂട്ടം മുന്നിൽ വെച്ച് സഞ്ചരിച്ചപ്പോൾ, ദേവതകൾ അവിടെ സഞ്ചരിച്ചതുകൊണ്ട് ആ സ്ഥലം 'ദേവാട' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. ദേവതകളുടെ യജമാനനായ ആ ത്രിശൂലധാരൻ, ഭക്തന്മാർക്ക് നിർഭയത്വം നൽകുന്നു. അവിടെ മഹാദേവൻ, സാലങ്കായന വംശത്തിൽപ്പെട്ടവനാണ്. സ്വയം, ആ മഹായോഗി, യോഗസിദ്ധി നൽകുന്നു. ത്രിജടകളിൽ നിന്ന് മൂന്ന് ഒഴുക്കുകൾ ഉല്പന്നമായി, അത്ഭുതകരമായവ. ഈ മൂന്ന് ഒഴുക്കുള്ള പുണ്യസ്ഥലം ത്രിജടകളിൽ നിന്ന് ഉല്പന്നമായതാണ്. ശാലഗ്രാമം എന്ന പുണ്യഭൂമിയിൽ, ഹരിയെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കുന്നവൻ, ഈ മൂന്ന് ഒഴുക്കുള്ള സ്ഥലത്ത് സ്നാനമെടുത്ത് പിതാക്കന്മാരെയും ദേവതകളെയും തൃപ്തിപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, അതിന്റെ കിഴക്കേ ഭാഗം 'ഹംസ-തീർത്തം' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. ശിവനു സമർപ്പിതമായ രാത്രിയിൽ, ഭക്തന്മാർ വലിയ ഉത്സവത്തിൽ ആരാധന നടത്തുമ്പോൾ, ഭക്ഷണത്തിനായി വിശപ്പുള്ള കാക്കകൾ ആ അർപ്പണത്തോട് പറന്നു. അപ്പോൾ, ഇരുവരും തമ്മിൽ പോരാടിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ആ കുഴിയിൽ വീണു. അവിടെ, ചന്ദ്രനുപോലും പ്രകാശമുള്ള രണ്ടു ഹംസകൾ ആയി മാറി പുറത്തുവന്നു. അതിനാൽ, മഹാനായവേ, ആ സ്ഥലം 'ഹംസ-തീർത്തം'—ഹംസകളുടെ പുണ്യസ്ഥലം—എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. മുന്‍പ്, യക്ഷൻ നിർമ്മിച്ച ആ സ്ഥലം 'യക്ഷ-തീർത്തം' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. അവിടെ, ശിവനോടു സമർപ്പിതനായ ഭക്തൻ തന്റെ ജീവൻ ഉപേക്ഷിച്ചു. ആ മഹായോഗിയുടെ മഹത്വം കൊണ്ടാണ് ആ പുണ്യസ്ഥലത്തിന് അത്ര ശക്തി ഉണ്ടായത്. ഭൂമിയേ, ഈ രഹസ്യമായ പുണ്യഭൂമിയെക്കുറിച്ച് ഞാൻ നിന്നോട് മുഴുവൻ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.