വരാഹപുരാണമ്

ഭൂമിദേവിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത് ശ്രീഹരിച്ഛയയിൽ വിഷ്ണു പറഞ്ഞു: “എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിലൂടെ നീ നദികളിൽ ശ്രേഷ്ഠയായിരിക്കും. വാക്ക്, മനസ്, ശരീരം എന്നിവയിലൂടെ ഉണ്ടാകുന്ന മഹാപാപങ്ങൾ നീ നീക്കും. നിന്റെ ജലത്തിൽ പിതൃകർമ്മം ചെയ്തവൻ, പിതാക്കളെ മോചിപ്പിച്ച് സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകും. അവൻ സ്വയം ദുഃഖമില്ലാത്ത എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിലേക്ക് എത്തുകയും ചെയ്യും.” ഇങ്ങനെ ദേവിയെ അനുഗ്രഹിച്ച്, വിഷ്ണു അപ്രത്യക്ഷനായി. ഭക്തന്റെ ഇച്ഛ പ്രകാരം, ഞാൻ, ഭാഗ്യശാലിയായ വിഷ്ണു, രൂപം ധരിച്ചു. ഞാൻ ചന്ദ്രഭഗവാന്റെ അവയവങ്ങൾ പ്രകാശിപ്പിച്ച്, അവയെ ശുദ്ധീകരിച്ചു. ചന്ദ്രൻ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഞാൻ അവിടെനിന്ന് അപ്രത്യക്ഷനായി. രാവണൻ വെളിപ്പെടുത്തിയ ആ നീരൊഴുക്ക് മഹാപുണ്യം നൽകുന്നു. സോമേശ്വരനു കിഴക്കായി രാവണന്റെ ആശ്രമം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. അവിടെ ദേവതാദിപതിയെ നൃത്തംകൊണ്ടു സന്തോഷിപ്പിച്ച രാവണന്‍ അനുഗ്രഹം ലഭിച്ചു. ബാണഗംഗയിൽ സ്നാനം ചെയ്തു, ബാണേശ്വരനെ ദർശിച്ച്, ആലങ്കായനഗോത്രത്തിൽപ്പെട്ട മഹർഷി അതിവേഗം പരമപദവിയും നേടി. ഇനി ഞാൻ, ഭൂമിദേവി, മറ്റൊരു പരമറഹസ്യമായ കാര്യവും പറഞ്ഞുതരാം. പരമതത്വം മനസ്സിലാക്കി, മഹേശ്വരൻ യോഗമായയാൽ ആലങ്കായനപുത്രനായായി ജനിച്ചു. ആ മൂന്നുകണ്ണൻ, ത്രിശൂലധാരിയായ ശിവൻ, യോഗമായാബലത്തോടെ ജനിച്ചുവെങ്കിലും ആരും തിരിച്ചറിയാതെ എന്റെ ആരാധനയിൽ ലീനനായി. അപ്പോൾ ശിവൻ ആ മഹർഷിയെ ഉണർത്തി: “മഹർഷിശ്രേഷ്ഠാ, നിന്റെ ഇച്ഛ ഫലപ്രാപ്തി നേടി. നിനക്ക് പുത്രലാഭം ലഭിക്കണമെന്നുള്ള വ്രതം നിനക്കും ഭഗവാനും ചേർന്ന് ആചരിച്ചു. അതിനാൽ ഞാനാണ് നിന്റെ പുത്രനായി ജനിച്ചത്. അതുകൊണ്ട് നീ പരമപ്രാപ്തി നേടിയിരിക്കുന്നു.” അതുകേട്ട് അത്ഭുതപ്പെട്ടു മഹർഷി ചോദിച്ചു: “ഹരി എന്നെ ഇനിയും കാണാൻ വന്നില്ലല്ലോ? അവരെ നേരിൽ കാണാതെ ഞാൻ വ്രതം അവസാനിപ്പിക്കില്ല.” അപ്പോൾ ശിവൻ പറഞ്ഞു: “നീയും യോഗബലത്തിൽ വേഗത്തിൽ മഥുരയിലേക്കു പോകൂ. ആമുഷ്യായണനെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക.” ശിവന്റെ ആജ്ഞയോടെ നന്ദി അതിവേഗം പോയി. അവിടെ ആമുഷ്യായണനെ കണ്ടു, അവനോടു പേരും ചോദിച്ചു. ആമുഷ്യായണൻ സാലങ്കായനന്റെ ശിഷ്യനായിരുന്നു. പിന്നെ അവൻ ഗുരു സുഖമായിരിക്കുമോ, എവിടെയാണ് താമസമെന്നും ചോദിച്ചു. ആമുഷ്യായണൻ അർഘ്യം അർപ്പിച്ച്, സംഭവങ്ങൾ വിശദമായി പറഞ്ഞു. അൽപ്പംകാലത്തിനുശേഷം, ആമുഷ്യായണൻ ഗണ്ഡകീതീരത്ത് എത്തി. അവിടെ, ദേവികാ എന്നൊരു സ്ത്രീ ദേവതാനുഗ്രഹത്താൽ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നു. ആശ്രമത്തിനു അപ്പുറം, പുലസ്ത്യനും പുലഹനും ഉള്ള മറ്റൊരു ആശ്രമം ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ കാമിക തീർത്ഥം പിതൃകർക്ക് അത്യന്തം പ്രിയം. ഭൂമിദേവി പറഞ്ഞു: “അതു ശൂലതങ്ക എന്നും, സോമേശ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. അവിടെയും, വെണീ മാധവ എന്ന നാമത്തിൽ വിഷ്ണു തന്നെ വസിക്കുന്നു. ദേവതകൾക്കും, മഹർഷികൾക്കും, തടാകങ്ങൾക്കുമെല്ലാം അതു പ്രിയപ്പെട്ടതാണു. ആ കാമിക തീർത്ഥം സന്ദർശിച്ചാൽ മോക്ഷവും ഭോഗവും, മഹാപാപങ്ങളുടെ നാശവും ലഭിക്കും.