ത്രിപുരങ്ങളെ നശിപ്പിച്ച മഹാകാലനായ, അന്ധകാസുരനും മറ്റ് ദുഷ്ടരെ സംഹരിച്ചവനായ മഹാദേവന്; പുണ്യജ്ഞാനമായ പാമ്പിനെ യജ്ഞോപവീതമായി ധരിച്ചും, രുദ്രന്മാരുടെ മാലയുമായി അലങ്കരിച്ചും, കണ്ണുകള് അഗ്നി, ചന്ദ്രന്, സൂര്യന് എന്നിങ്ങനെ മൂന്ന് ദിവ്യ ദൃശ്യങ്ങളായും, മനസ്സും വാക്കും അങ്ങെത്താത്തവനായും; കൈലാസത്തില് വാസം ചെയ്യുന്ന, ഹിമാലയ പര്വതങ്ങളുടെ സാനിധ്യത്തില് തപസ്സിന് ഇടവേളയെടുത്ത ശംഭുവിനോടാണ് ഈ കഥ തുടങ്ങുന്നത്. ശിവന് അനുഗ്രഹപൂര്വം പറഞ്ഞു: "ശുഭമായവളേ, നിന്റെ മനസ്സില് വസിക്കുന്നതെന്തെങ്കിലും, ഒരു വരം തെരഞ്ഞെടുക്കൂ." അപ്പോൾ സോമന് പറഞ്ഞു: "ഈ ലിംഗത്തിന്റെ ഭക്തര്ക്ക് ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം ലഭിക്കട്ടെ." ദേവന്മാരുടെ അധിപന് ശിവന് മറുപടി നല്കി: "നിന്റെ ഈ സ്ഥലത്ത്, ഗോകുലത്തിന്റെ രക്ഷകനേ, ഇന്ന് മുതല് എന്റെ മറ്റൊരു പരമോന്നത രൂപം, സോമാ, ഇവിടെ സദാ വാസം ചെയ്യും; ഇതില് സംശയമില്ല." "ദേവന്മാര്ക്കും പ്രാപിക്കാനാവാത്ത വരങ്ങള് ഞാന് നിനക്ക് നല്കും, ശുഭമായവളേ. വിഷ്ണുവിനോടൊപ്പം ഞങ്ങള് ആലോചിച്ചു, കലകളുടെ ഖനിയായവളേ, ഞങ്ങള് തീരുമാനിച്ചു." ആ രണ്ട് പര്വതങ്ങളിലെയും, വിഷ്ണു-ശിലയും ശിവ-ശിലയും, "നിനക്കൊപ്പമുള്ള ഒരു പുത്രന് ലഭിക്കട്ടെ" എന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ, റേവയ്ക്ക് ഒരു വരം നല്കണം, ചന്ദ്രചിഹ്നമായവളേ. ലിംഗമായ രൂപത്തില്, ഗണേശന് മുന്നില് നിന്ന്, ജലരൂപമായ (ജലമയി) മറ്റൊരു രൂപമായി, ശുഭമായവളേ, നിനക്ക് എന്റെ മറ്റൊരു രൂപം എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഈ വരം ലഭിച്ച റേവ, എന്റെ സാനിധ്യത്തിലേക്ക് എത്തി. പണ്ടെ, ഗണ്ഡകി പത്തിരായിരം വര്ഷങ്ങള് ദീര്ഘതപസ്സു നടത്തി. നൂറ് ദിവ്യ വര്ഷങ്ങള് അവള് വിഷ്ണുവില് ധ്യാനം പതിയിച്ച് തപസ്സു ചെയ്തു. ഭക്തിയെ സ്നേഹിക്കുന്ന, കരുണാലുവായ വിഷ്ണു അവളുടെ തപസ്സില് സന്തോഷം പ്രകടിപ്പിച്ച്, മധുരമായ വാക്കുകള് പറഞ്ഞു: "അനന്തമായ ഭക്തിയോടെ, ഒരു വരം തേടു, ധര്മ്മമയിയായവളേ." പണ്ടെ, ഗണ്ഡകി, ശംഖം, ചക്രം, ഗദയും കൈവശം വഹിക്കുന്ന ദൈവത്തെ കണ്ടു: "അയ്യോ, പ്രഭോ! യോഗികള്ക്കും കാണാന് അത്യന്തം ദുഷ്കരമായ നിന്റെ ദിവ്യരൂപം ഞാന് കണ്ടിരിക്കുന്നു." അപ്പോള് വിഷ്ണു അവളില് പ്രവേശിച്ചു; അതുകൊണ്ടാണ് അവന് 'പുരുഷ' എന്ന പേരില് അറിയപ്പെടുന്നത്. ആ ബ്രഹ്മം, ആദിയും അന്തവും ഇല്ലാത്തത്, അനന്തമായത്, വേദങ്ങളില് പ്രഖ്യാപിച്ചതുപോലെയുള്ളത്; ആ പരമശക്തി, ലോകത്തിന്റെ ആദിമാതാവായി ഓര്ത്തിരിക്കുന്നതും, അതു നിനക്കാണ്. പുരുഷന് ഗുണരഹിതന്, അവ്യക്തന്, ജ്ഞാനസ്വഭാവം ഉള്ളവന്, നിര്മലന്; നിന്റെ യോഗശക്തിയില് പ്രവേശിച്ച്, കര്ത്താവായ നിലയിലേയ്ക്ക് നീ എത്തിയിരിക്കുന്നു. ഈ ലോകം സ്വാഭാവികമായ മൂന്നു ഗുണങ്ങളാല് സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നുവെങ്കിലും, മറ്റെന്തെങ്കിലും ഇല്ല. ശുഭ്രമായ ക്രിസ്റ്റലില് ചുവന്ന ചെമ്പരത്തിപ്പൂവ് കാണപ്പെടുന്നതുപോലെ, ബ്രഹ്മാവും മറ്റ് ജ്ഞാനികളും യഥാര്ത്ഥത്തില് നിനക്ക് അങ്ങിനെ അറിയുന്നില്ല. ഈ മോഹഭരിതമായ ലോകത്തില് വളരെ കുറച്ച് മാത്രം അറിയുന്നവരാണ് നിലകൊള്ളുന്നത്. അതിനാല്, ലോകത്തില് മഹത്വം നിന്റെ ദയയാല് മാത്രം പ്രാപിക്കപ്പെടുന്നു. ദുരിതമുള്ളവരോട് നീ കരുണാലുവാണ്; ദൈവമേ, എന്നോട് 'ഇല്ല' എന്ന് പറയരുത്. അതുകൊണ്ട്, സുന്ദരനിതംബവളേ, ഒരു വരം തേടൂ—even ദുഷ്പ്രാപ്യമായതും, എല്ലാ രീതിയിലും. നിന്റെ സാനിധ്യം ലഭിച്ചവന് ആര്ക്കും ഒരു ആഗ്രഹം അവശേഷിക്കുന്നില്ല. ഗണ്ഡകി കയ്യില് ചേര്ത്ത്, വിനയത്തോടെ, മധുരവാക്കുകള് പറഞ്ഞു: "വിഷ്ണുവേ, എന്റെ ഗര്ഭത്തില് പ്രവേശിച്ച്, എന്റെ പുത്രനായി ജനിക്കൂ." നദി എപ്പോഴും എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിനായി ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്താണ് ചോദിച്ചത്? അങ്ങനെ, ദയയാല് ദൈവം തന്റെ മനസ്സില് തീരുമാനിച്ചു; ശാലഗ്രാമശിലയുടെ രൂപം സ്വീകരിച്ച്, അവന് ഗണ്ഡകിയുടെ ഗര്ഭത്തില് സദാ പ്രവേശിച്ചു.