വരാഹപുരാണമ്

വിന്ദ്യപർവതത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറ് വശത്ത്, ദേവതകളുടെ സാന്നിധ്യത്തോടെ ഒരുപാട് രഹസ്യമായ ഒരു സ്ഥലം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. അവിടെ, ഒരാൾ അഞ്ചു പ്രഹരങ്ങൾ ഉപവാസം പാലിച്ച് സ്നാനം ചെയ്താൽ, മഹത്തായ പേരുകേട്ട ചക്രവർത്തി അവിടെ തന്നെ തന്റെ പ്രാണൻ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു. അതിനുശേഷം, വടക്കുപടിഞ്ഞാറ് ദിശയിലേക്കു ചെന്നാൽ, ആ ഉയർന്ന വിന്ദ്യശൃംഗത്തിൽ, മനസ്സു എന്നിലേയ്ക്ക് ഏകാഗ്രമാക്കി ഒരാൾ അവിടെ സ്നാനം ചെയ്യണം. അപ്പോൾ, ആ രഹസ്യസ്ഥലത്ത്, മഹാപ്രഭാവുള്ളവനേ, അവൻ തന്റെ പ്രാണൻ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു. അതിനുശേഷം, തെക്കുപക്ഷ ദിശയിൽ അഭയം പ്രാപിച്ച് അവിടെ വിളിച്ചാൽ മാത്രം മതിയാകും. അവിടെ, എട്ട് രാത്രികൾ ഉപവാസം ചെയ്ത ഒരാൾ സ്നാനം ചെയ്താൽ, എന്റെ നിർദേശപ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കുന്നവൻ അവിടെ തന്നെ തന്റെ പ്രാണൻ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു. പടിഞ്ഞാറ് വശത്ത് വീണ്ടും അത്യുന്നതവും മഹത്തായ രഹസ്യസ്ഥലം ഉണ്ട്. അവിടെയും, ഒരു ദിവസം ഒരു രാത്രി ഉപവാസം ചെയ്ത ശേഷം സ്നാനം ചെയ്യണം. അങ്ങനെ, തന്റെ കർമ്മങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കിയവൻ അവിടെ തന്റെ പ്രാണൻ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു. ഇനി ഞാൻ ഈ പുണ്യഭൂമിയുടെ ചുറ്റളവ് വിശദമായി വിവരിക്കുന്നു, ശ്രേഷ്ഠഭാഗ്യമുള്ളവളേ. വിന്ദ്യപർവതത്തിന്റെ ശൃംഗത്തിൽ ഞാൻ തന്നെ നിലകൊള്ളുന്നു. വലതുവശത്ത് ചക്രം സ്ഥാപിതമാണ്, ഇടതുവശത്ത് ഗദയും. ഉലുവും മോർത്തയും അവിടെ ഉണ്ട്; മുന്നിൽ ശംഖം നിലകൊള്ളുന്നു. എന്റെ ദിവ്യമായ മായയിൽ മൂഢരായ ചിലർ ഇതറിയുന്നില്ല. ഇങ്ങനെ മഹാമന്ദരത്തിന്റെ മഹത്വം വിവരിക്കുന്ന നൂറ്റി നാല്പത്തിമൂന്നാം അധ്യായം പുണ്യവരാഹപുരാണത്തിൽ സമാപിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ, മന്ദരത്തിന്റെ മഹത്വം കേട്ട ഭൂമിദേവി, Someśvara മുതലായ ലിംഗങ്ങളും മൂന്നു നദികളുടെ സംഗമവും ഉൾപ്പെടുന്ന ക്ഷേത്രങ്ങളുടെ മഹത്വം വിശേഷിപ്പിച്ചു. ഭൂമി ചോദിച്ചു: "ഹേ വിഷ്ണു, മന്ദരത്തേക്കാൾ ഉന്നതമായ സ്ഥലം ഏതാണ് എന്ന് എന്നോട് പറയണം." ശ്രീവരാഹൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: "ഞാൻ എന്റെ രഹസ്യം പറയാം, ശാലഗ്രാമം എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. ഭൂമിദേവി, ദ്വാപരയുഗത്തിൽ യദുകുലത്തിൽ, അവിടുത്തെ പുത്രൻ അത്യന്തം ഭാഗ്യവാനും ധർമ്മനിഷ്ഠനുമായിരുന്നു. അവന്റെ ഭാര്യ, വസുധേ, സകലാവയവങ്ങളിലും സുന്ദരിയായിരുന്നു. അവളുടെ ഗർഭത്തിൽ, ഭഗവതിയേ, ഞാൻ ജനിക്കും—ഇതിൽ സംശയമില്ല. അതിനുശേഷം, ആ യദുകുലശ്രേഷ്ഠൻ ലോകത്തുനിന്ന് വിടപറഞ്ഞപ്പോൾ, അവൻ എന്നെ ആരാധിക്കാൻ പത്തു ദിശകളിലുമുള്ള എല്ലാ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും സഞ്ചരിച്ചു. പിന്നീട്, വസുന്ധരേ, അവൾ എന്റെ പുണ്യഭൂമിയായ പിണ്ഡാരകത്തിലേക്ക് പോയി. മുമ്പ് അവിടെ ഈശ്വരനോടൊപ്പം യോഗികളുടെ അധിപൻ സ്ഥാപിതനായിരുന്നു. നേരത്തെ, വസുന്ധരേ, ഞാനും ഈശ്വരനോടൊപ്പം അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ പുണ്യസ്ഥലത്ത്, ഹരൻ എന്നോടൊപ്പം മീനരൂപത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. അവിടെ ഞാൻ തന്നെ ശാശ്വതമായി ഒരു പർവതരൂപത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നു. അവിടെ ചക്രചിഹ്നമുള്ളവയെ എത്ര സൂക്ഷ്മതയോടെ ആരാധിക്കണം! അവിടുണ്ട് ശിവയുടെ നാഭിയെപ്പോലെയുള്ള കല്ലുകളും, ചക്രത്തിന്റെ നാഭിയെപ്പോലെയുള്ള കല്ലുകളും. അവിടെ, സോമൻ തന്റെ പേരിൽ പരമമായ ലിംഗം സ്ഥാപിച്ചു. പിന്നീട്, ശാപമുക്തനായും തേജസ്സോടെ നിറഞ്ഞവനുമായാണ് സോമൻ. Someśvara-യിൽ നിന്ന്, വരപ്രദനായ ത്രിയമ്പകൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അപ്പോൾ സോമൻ പ്രാർത്ഥിച്ചു: "അഞ്ചുമുഖനേ, നീലകണ്ഠനേ, മൂന്നുകണ്ണുള്ളവനേ, ഞാനവനമിക്കുന്നു. ദേവതകളാൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന ചന്ദ്രക്കലാധരനേ, ത്രിശൂലധാരിയേ, പ്രകാശമുള്ള കൈയിൽ ഡമരു പിടിച്ചവനേ, വൃഷഭധ്വജനേ, ഞാൻ നിനക്കവനമിക്കുന്നു.