ശ്രീവർാഹപുരാണത്തിൽ, ദേവതാവിനോടുള്ള ഒരു ഗൂഢമന്ത്രം ഉണ്ട്: “ദേവി, ഉത്ഭവം, ഗൂഢത്വം, അനന്തത്വം, മധ്യഭാഗം, രാജസ്രവം, ദൈവീകത്വം, ഞങ്ങൾ നിന്നെ നമസ്കരിക്കുന്നു.” ഈ മന്ത്രത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ, രാജസ്രവത്തിൽ ഉള്ള സ്ത്രീകൾ ശുദ്ധരായി മാറുന്നു. ദേവിയേ, ഈ രീതിയിൽ, സ്ത്രീയും പുരുഷനും അശുദ്ധരാകുന്നില്ല. എല്ലാ ദിവസവും, ഭദ്രതയുള്ളവരെ, എന്റെ മനസ്സിനെ അനുഭവിക്കുന്നു. ഇതോടെ, മനസ്സുകൾ ഏകീകരിച്ച്, ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹത്താൽ, സ്ത്രീകൾ, പുരുഷന്മാർ, നപുംസകങ്ങൾ—എല്ലാവരും—എപ്പോഴും ഈ രീതിയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നവർ ശുദ്ധരാകുന്നു. എങ്കിലും, ഇന്നും ലോകത്തിൽ മുഴുകിയ പുരുഷന്മാർ എന്നെ അറിയുന്നില്ല. ആയിരക്കണക്കിന് അമ്മകളും അച്ഛന്മാരും, നൂറുകണക്കിന് പുത്രന്മാരും ഭാര്യമാരും—ലോകം അജ്ഞാനത്താൽ മറഞ്ഞ്, മോഹത്താൽ കീഴടക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അമ്മ ഒരു വഴിയിൽ പോകുന്നു, അച്ഛൻ മറ്റൊരു വഴിയിൽ. ജീവികൾ തങ്ങളുടെ കർമ്മം അനുസരിച്ച്, തങ്ങളുടെ സ്ഥലങ്ങളിൽ ജനിക്കുന്നു. ഈ ബന്ധങ്ങൾ, ഒരു മാസം അല്ലെങ്കിൽ ഒരു വർഷം പോലും, വളരെ ചുരുങ്ങിയ കാലത്തേക്കാണ്. ഭൂമിയേ, ആരാണ് ഇതെല്ലാം അറിയുന്നത്? വ്രതത്തിന്റെ മുഴുവൻ ശാസ്ത്രം അറിയുന്നവൻ. ആരെങ്കിലും, എല്ലാ ദിവസവും, രാവിലെ എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ ഈ രഹസ്യം കേൾക്കുന്നു. ഭദ്രയേ, ഇതാണ് ഉത്തമവും മഹത്തായ രഹസ്യം, ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞത്. ഇങ്ങനെ, ശ്രീവർാഹപുരാണത്തിൽ, ദൈവീയ ഗ്രന്ഥത്തിൽ, “ഗൂഢവ്രതങ്ങളുടെ മഹത്വം” എന്ന ശതചത്വരിംശതാദികം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ, ഞാൻ വീണ്ടും മന്ദാരയുടെ മഹത്വം വിവരിക്കുന്നു; ഭദ്രയേ, ഈ മറ്റൊരു കഥ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കു. ജാഹ്നവി നദിയുടെ തെക്കൻ കരയിൽ, വിന്ദ്യപർവ്വതത്തിന്റെ ചായത്തോട് ചേർന്ന്, ത്രേതായുഗത്തിൽ, ഭൂമിയേ, “രാമ” എന്ന മഹത്വമുള്ളവൻ അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. നാരായണന്റെ വാക്കുകളിൽ നിന്ന് ധർമ്മം അറിയാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, ഭൂമിയേ, മന്ദാരയെക്കുറിച്ച് നീ ചോദിച്ചു: “മന്ദാരയിൽ ദിവ്യധർമ്മവും ഉദ്ദേശവും ഉള്ളതായി നീ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അവിടെ മനുഷ്യർ എന്ത് പ്രവർത്തനങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു? അതിന്റെ ഫലങ്ങൾ എന്താണ്? അവിടെയുള്ള രഹസ്യങ്ങൾ എന്താണ്? അതിലെ ഗൂഢത്വം എന്താണ്?” ശ്രീവർാഹൻ പറഞ്ഞു: “മന്ദാരയിലെ രഹസ്യവും മഹാവ്രതവും ഞാൻ പറയുന്നു.” അപ്പോൾ, മന്ദാരപർവ്വതത്തിൽ, പൂക്കൾ വിരിയുമ്പോൾ, ഞാൻ അവിടെ കളിച്ചു. മന്ദാരപർവ്വതത്തിൽ ഞാൻ ആയിരുന്നപ്പോൾ, എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു ചിന്ത ഉയർന്നു. വിന്ദ്യയിൽ, എന്റെ ശക്തിയാൽ, മന്ദാര എന്ന മഹാവൃക്ഷവും ഉണ്ട്. അവിടത്തെ ശിലാപ്രസ്തരം അതീവ മനോഹരവും ആകർഷകവുമാണ്. ഭദ്രവായ, ഈ മന്ദാരവൃക്ഷത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു അത്ഭുതം കേൾക്കു. അപ്പോഴാണ്, മധ്യാഹ്നത്തിൽ, ആളുകൾക്ക് ഈ വൃക്ഷം കാണാനാവുന്നത്. മന്ദാരകുളത്തിൽ, ഒരാൾ ഒരു ഭക്ഷണത്തിൽ ഉപവാസം പാലിച്ച് താമസിച്ചാൽ—അവിടെ, മന്ദാരയുടെ അടിയിൽ കുളത്തിൽ ജീവൻ വിട്ടാൽ—വടക്കുഭാഗത്ത് പ്രപാന എന്ന പർവ്വതം ഉണ്ട്. അവിടത്തെ വയലിൽ, എന്റെ ഉത്തമ സ്നാനകുളം, സ്നാനകുണ്ഡം എന്നറിയപ്പെടുന്നു. അവിടെയാണ്, എന്റെ കർമ്മങ്ങളിൽ ഭക്തിയുള്ളവൻ ജീവൻ വിട്ടു മോചിതനാകുന്നത്. ഈ കുളത്തിന്റെ വടക്കുകിഴക്കൻ ഭാഗത്ത്, വൈകുന്ഠത്തിന്റെ രഹസ്യ കാരണമുണ്ട്. അവിടെയൊരു രാത്രി ഉപവാസം പാലിച്ച്, കുളത്തിൽ കുളിക്കുന്നവൻ—അവിടെയും, എല്ലാ ധർമ്മങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കി, അവൻ യാത്രചെയ്യുന്നു. അതിന്റെ തെക്കുകിഴക്കൻ ഭാഗത്ത്, മനോഹരമായ വരംഗനയിൽ, സമമായ ഒഴുക്കുള്ള ഒരു പ്രവാഹം ഉണ്ട്. അവിടെയും, ഒരാൾ ഒരു ഭക്ഷണത്തിൽ ഉപവാസം പാലിച്ച് കുളിക്കണം. ഇങ്ങനെ, ശ്രീവർാഹൻ ഭൂമിയോട് മന്ദാരയുടെ മഹത്വവും, അവിടെയുള്ള ഗൂഢവ്രതങ്ങളും, അതിന്റെ ദൈവീയ ഫലങ്ങളും, ഭക്തിയുടെ രഹസ്യങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ആ പുണ്യഭൂമിയുടെ വിശേഷങ്ങൾ വിവരിച്ചു.