എപ്പോഴും ധ്യാനത്തിലും യോഗത്തിലും ലീനനായവൻ മോക്ഷഫലം നേടുന്നു. ആത്മാവിനെ സാക്ഷാത്കരിക്കുന്നവൻ പരമാവസ്ഥയിലേയ്ക്ക് എത്തുന്നു. ഇങ്ങനെ മഹത്വമുള്ള ബദരികാശ്രമത്തിന്റെ മഹത്വവിവരണമായ നൂറ്റി നാല്പത്തൊന്നാം അധ്യായം ദിവ്യമായ വരാഹപുരാണത്തിൽ സമാപിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ, രഹസ്യമായ ഒരു ക്രിയയുടെ മഹത്വം വിശദീകരിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു. ദേവന്മാരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, ധർമ്മത്തെ ആഗ്രഹിച്ച ഭൂമി, തന്റെ സൌമ്യസ്വഭാവത്തോടെ ജനാർദ്ദനനോടു പറഞ്ഞു: "നീ പറഞ്ഞതുപോലെ, സ്ത്രീകൾക്ക് ജീവശക്തിയും ബലവും കുറവാണ്. പുരുഷന്മാർ ഇവിടെ ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ രജസ്സിനാൽ പരമാനന്ദം പ്രാപിക്കുന്നു." അതു കേട്ട മാധവിയുടെ വാക്കുകൾ ശ്രവിച്ച ശേഷം, ശ്രീമന്നാരായണൻ അതിനുള്ള മറുപടി പറഞ്ഞു: "എന്റെ ഭക്തർക്കു സന്തോഷം നൽകുന്ന പരമരഹസ്യത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചിരിക്കുന്നു. ദേവിയേ, രജസ്സിൽ ആയിരിക്കുമ്പോഴും എന്റെ കര്മ്മങ്ങളിൽ ഭക്തിയുള്ള സ്ത്രീയ്ക്ക്, അത്തരം അവസ്ഥയുണ്ടായാൽ, ഭക്ഷണം കഴിക്കുകയോ ശരീരം പോഷിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്താലും അവൾക്ക് പാപം വരില്ല. രജസ്സിൽ ആയിരിക്കുമ്പോൾ ഭക്ഷണം കഴിച്ചാലും അവൾക്ക് ദോഷമില്ല. ഞാൻ ആദികാലത്തെയും അനാദിയുമായ, അന്ത്യമില്ലാത്ത, അജനായ ദൈവത്തേ വന്ദിക്കുന്നു; രജസ്സിൽ ആയിരിക്കുന്ന സ്ത്രീ ചെയ്യുന്ന എല്ലാ കര്മ്മങ്ങളും അവളെ ദോഷപ്പെടുത്തുന്നില്ല." "അഞ്ചാം ദിവസം സ്നാനം ചെയ്ത ശേഷം, ഭാഗ്യശാലിയായവളെ, അവൾ വീണ്ടും തന്റെ കര്മ്മങ്ങൾ നിർവഹിക്കണം, മനസ്സിൽ എന്നെ ധ്യാനിച്ച്, എന്നോടു ഭക്തിയോടെ." ഭൂമിദേവി വീണ്ടും ചോദിച്ചു: "അവരുടെ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും ജന്മബന്ധത്തിൽ നിന്നുമാണ് എങ്ങനെ മോചനം നേടുന്നത്?" ശ്രീവരാഹൻ മറുപടി നൽകി: "എന്നിൽ രാഗഭംഗിയായ യോഗത്തിലൂടെ, എന്റെ കര്മ്മങ്ങളിൽ ഭക്തിയുള്ളവൻ, ഏകാഗ്രചിത്തനായി, വ്രതത്തിൽ ഉറച്ചവൻ, എന്റെ യോഗങ്ങളിൽ വിരക്തിയോടെ, അല്ലെങ്കിൽ പരമാവസ്ഥയെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ജ്ഞാനയോഗം, വിരക്തിയോഗം എന്നിവയിലൂടെ മോക്ഷം നേടുന്നു. മനസും ബുദ്ധിയും ചിത്തവും ശരീരധാരികളായവരുടെ നിയന്ത്രണത്തിലല്ല. സമചിത്തനായി എന്നിൽ അഭയം പ്രാപിക്കുന്നവർക്ക് പാപം വരില്ല, മനുഷ്യരേ. മനസ്സു എന്നിൽ സമമായാൽ, അവനു കര്മ്മഫലം ഉണ്ടാകില്ല. അവൻ ചെയ്യുന്ന കര്മ്മം ജലത്തിൽ താമരയിലപോലെയാണ്." "രാത്രിയിലോ പകലിലോ, ഒരു നിമിഷം, ഒരു ക്ഷണം, ഒരു ഭാഗം സമയത്തോ, എപ്പോഴും പകലും രാത്രിയും വിവിധ കര്മ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവരും, ഉറങ്ങുമ്പോഴും ഉണരുമ്പോഴും, കേൾക്കുമ്പോഴും കാണുമ്പോഴും, ദുഷ്ടനായ ചണ്ഡാലനോ വഴിതെറ്റിയ ബ്രാഹ്മണനോ, യാഗങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവരും, എല്ലാ കര്മ്മങ്ങളും അറിയുന്നവരും, ജ്ഞാനവും ശീലവും കൊണ്ടു ശുദ്ധരായവരും, എന്റെ കര്മ്മങ്ങൾ മനസ്സിൽ എന്നിൽ അഭയം പ്രാപിച്ച് ചെയ്യുന്നവരും, മനസ്സിൽ യഥാർത്ഥ സമാധാനം ഉള്ളവരും, ദേവിയേ, അവരും എനിക്ക് പ്രിയരാണ്." "പക്ഷേ, മനസ്സിൽ മോഹം നിറഞ്ഞവൻ, മനുഷ്യരിൽ ഏറ്റവും താഴ്ന്നവൻ, ദുഃഖം അനുഭവിക്കും. ജ്ഞാനവും യോഗവും വിട്ട്, ഏകാഗ്രചിത്തനായി എന്നെ ആരാധിക്കണം. മനസ്സു എപ്പോഴും എന്നിൽ നിലയ്ക്കുന്നവനും, ഉറച്ച വ്രതത്തോടെ എന്നെ ആരാധിക്കുന്നവനും, ഭൂമിയേ, ഞാൻ ഈ സർവ്വവും സൃഷ്ടിച്ചത് ഭൂതികളുടെ ഭാവിക്കായി തന്നെയാണ്." "ഏകാഗ്രചിത്തനായി എന്നെ പ്രീതിപ്പെടുത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവന്റെ പിതാക്കന്മാർ, പത്തുപേരെ മുൻപും പത്തുപേരെ ശേഷവും മോചിതരാവുന്നു. മോഹവും ആസക്തിയും ഉപേക്ഷിച്ച്, പിതൃകർമ്മത്തിനായി ഭാര്യയെ സമീപിക്കണം. മൂന്നാമത്തെ സ്ത്രീയെ സ്പർശിക്കരുത്, നാലാമത്തെ സ്ത്രീയെ ഒരിക്കലും സ്പർശിക്കരുത്. അതിനു ശേഷം വെള്ളത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് ശുദ്ധവസ്ത്രം ധരിക്കണം. അവന്റെ പിതാക്കന്മാർ അതിനാൽ സംതൃപ്തരാവുന്നു, ഇതിൽ സംശയമില്ല.