വരാഹപുരാണത്തിലെ ഈ ഭാഗത്തിൽ, ഭഗവാൻ വരാഹദേവൻ തന്റെ ഭക്തന്റെ മഹത്വം വിശദീകരിക്കുന്നു. "എന്റെ ഭക്തൻ, എല്ലാ ധർമങ്ങളെയും അറിയുന്നവരുടെ মধ্যে ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായി ജനിക്കുന്നു," എന്നാണ് അദ്ദേഹം ആദ്യം പറഞ്ഞത്. "കൂടാതെ, പശുവിന്റെ ചാണകത്തെ യഥാസ്ഥിതിയിലായി കൊണ്ടുപോകുന്നവൻ എന്റെ ലോകത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു," എന്നും വരാഹദേവൻ പറയുന്നു. "ഭാഗ്യശാലിയായ ഭൂമിദേവി, ഈ ഭക്തന്റെ ഗുണങ്ങൾ ഞാൻ സത്യം പറയാം; ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ," എന്നും അദ്ദേഹം പറയുന്നു. അത്തരം ഭക്തൻ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾ സ്വർഗ്ഗലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു. ക്രൌഞ്ചദ്വീപത്തിൽ നിന്ന് വീണ രാജാവും, വീണ്ടും ധാർമ്മികനാവുന്നു. "ശുദ്ധീകരണത്തിന്റെ പ്രവർത്തി ഞാൻ വിശദീകരിക്കുന്നു; ഭൂമിദേവി, ഇത് കേൾക്കൂ," എന്നാണ് വരാഹദേവന്റെ വാക്കുകൾ. അവൻ ശുദ്ധനും, ഭഗവാനിൽ അർപ്പിതനും, പാപരഹിതനും, സത്പ്രവർത്തകനുമാണ്. നൂറുകണക്കിന് വർഷങ്ങൾ അവൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു. ദീർഘകാലം അവിടെ കഴിഞ്ഞ ശേഷം, രാജാവ് വീണ്ടും ധാർമ്മികനാവുന്നു. അതിനുശേഷം, ശുദ്ധനും എന്റെ പ്രവർത്തികളിൽ അർപ്പിതനുമായവൻ, ശ്വേതദ്വീപത്തിലേക്ക് പോകുന്നു. എന്റെ പ്രവർത്തികൾ ഉദ്ദേശിച്ച് ഭക്തഗാനങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർ, ആ ഗാനത്തിലെ അക്ഷരരേഖകളുടെ എണ്ണത്തിന് തുല്യമായ കാലം, അവർക്ക് ഫലമുണ്ടാകും. അങ്ങനെ, അവൻ മനോഹരനായും, ഗുണഗണങ്ങളുള്ളവനും, കൃതാർത്ഥനുമായും, എല്ലാ വേദങ്ങളെ അറിയുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായും ജനിക്കുന്നു. അവൻ എന്റെ ഭക്തനായി, ഇന്ദ്രലോകത്തിലേക്കുള്ള മാർഗത്തിൽ സ്ഥാപിതനായി ജനിക്കുന്നു. ഇന്ദ്രലോകത്തിൽ നിന്ന് വീണശേഷം, എന്റെ ഗാനങ്ങളിൽ അർപ്പിതനായി, ഭൂമിയിൽ വൈഷ്ണവരിൽ അംഗമായും ജനിക്കുന്നു. എന്റെ കൃപയാൽ, ശുദ്ധഹൃദയത്തോടും, അവൻ എന്റെ ലോകത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു. സൂതൻ പറയുന്നു: "ഭൂമിദേവി, കയ്ത്ത് ചേർത്തു, വീണ്ടും ചോദിച്ചു." ഭൂമിദേവി ചോദിച്ചു: "ഗാനത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ പരമോന്നതിയിലേത്തിയ മഹാശക്തന്മാർ ആരാണ്?" വരാഹദേവൻ പറഞ്ഞു: "ദൂരത്ത്, എന്നോടുള്ള ഭക്തിയിൽ ഉറച്ചവൻ, വർഷങ്ങളോളം ഗാനങ്ങൾ പാടുന്നതും, കൗമുദ മാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ ദ്വാദശി ദിനത്തിൽ ഉണർന്നിരുന്നവൻ, അപ്പോൾ ചണ്ഡാലൻ ഒരു ബ്രഹ്മരാക്ഷസനാൽ പിടിക്കപ്പെട്ടു." ആ വേദനയിലും ദുഃഖത്തിലും ചണ്ഡാലൻ കവിഞ്ഞുപോകാൻ കഴിയാതെ നിന്നു. "നീ എന്താണ് ചെയ്തതെന്ന്, നീ ഇങ്ങനെ ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതെന്ത്?" എന്ന് ബ്രഹ്മരാക്ഷസൻ ചോദിച്ചു. അപ്പോൾ ആ മാംസഭക്ഷകൻ, മനുഷ്യഭക്ഷണത്തിനായി ആഗ്രഹിച്ചവൻ, പറഞ്ഞു: "സ്രഷ്ടാവിന്റെ വിധിയാൽ, ഉപവാസഭംഗത്തിനായി നീ എന്റെ ഭക്ഷണമാണ്. സ്രഷ്ടാവിന്റെ വിധിയിൽ എനിക്ക് ലഭിച്ച പരമസന്തോഷം ഞാൻ നേടും." ചണ്ഡാലൻ, വരാഹദേവനോടുള്ള ഭക്തിയിൽ ഉറച്ചുനിന്ന്, ബ്രഹ്മരാക്ഷസനെ പ്രസാദിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. "ഇത് തീർച്ചയായും ചെയ്യണം; സ്രഷ്ടാവിന്റെ വിധിയാണല്ലോ," എന്നായിരുന്നു അവന്റെ വാക്ക്. പുലർച്ചെ അവൻ ഹരിയെ നിർദ്ധിഷ്ടമായ രീതിയിൽ പൂജിച്ചു. "വിഷ്ണുവിനെ പ്രസാദിപ്പിക്കാൻ ഞാൻ ഈ വ്രതം എടുത്തു," എന്നും പറഞ്ഞു. ചണ്ഡാലന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, ആ ബ്രഹ്മരാക്ഷസൻ, വിശപ്പിൽ കഷ്ടപ്പെട്ടവൻ, ചോദിച്ചു: "നീ വീണ്ടും തിരികെ വരാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ?" ചണ്ഡാലൻ പറഞ്ഞു: "ഞാൻ ചണ്ഡാലൻ ആണെങ്കിലും, പഴയ പാപങ്ങളിൽ മലിനനായാലും, ഞാൻ നിന്നെ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു, റാക്ഷസാ, ഞാൻ വീണ്ടും വരും." "സത്യം പറയുന്നതിലൂടെ ഞാൻ വീണ്ടും വരും; നീ വിശ്വസിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, എന്നെ വിട്ടു വിടൂ," എന്നും പറഞ്ഞു. "സത്യം വഴി ബ്രഹ്മത്തിൽ അർപ്പിതനായ ഋഷികൾ വിജയിച്ചിരിക്കുന്നു. സത്യം വഴി രാജാക്കന്മാരും സ്ത്രീകളും വിജയിക്കുന്നു; അവർക്ക് പിഴവില്ല. സത്യം വഴി സൂര്യൻ പ്രകാശിക്കുന്നു; സത്യം വഴി ചന്ദ്രൻ സന്തോഷിക്കുന്നു," എന്നും ചണ്ഡാലൻ ഉറപ്പുനൽകി. ഈ കഥയിൽ, ഭഗവാൻ വരാഹദേവൻ ഭക്തിയുടെ ശക്തിയും, സത്യം പാലിക്കുന്നതിന്റെ മഹത്വവും, ഗാനത്തിനും വ്രതത്തിനും ഉള്ള ഫലവും, ഭൂമിദേവിയോട് വിശദമായി പറഞ്ഞത് കാണാം.